00:00Farklı illerde farklı evlerde depreme yakalandılar. 6 Şubat depremlerinde yuvalarını kaybedenler Ankara'da buluştu.
00:08Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne ait sosyal tesiste 784 depremzede birlikte yaşıyor.
00:1637 metrekarelik yeni evlerinde acılarını bir kenara bırakıp hayata tutunanların adresi 6 Şubat Misafirhanesi.
00:24Bala Ateş Irmak ve Muzaffer Adıgüzel o misafirhaneye konuk oldu.
00:30Aileden kimse kalmadı. En büyük kaybım tabi ki evladımdı.
00:50Torunum o ara yurt dışındaydı. O nedenle Allah onu bana bağışladı.
00:56Cehennemi yaşadık. Bir süre oğlumla tabi bu acıyı ve felaketi birbirimize sarılarak yaşamaya çalıştık.
01:10Sonra Ankara Aile Yaşam Merkezi'ne geldim. Şu anda burada yaşıyorum.
01:15Acının üzerinden geçen 3 yıl. Onlar bir yandan yaz tuttular bir yandan da hayatı tutunmaya çalıştılar.
01:236 Şubat Misafirhanesi acıları kayıpları buluşturan ama zamanla da yaraların birlikte sarıldığı adres oldu.
01:31Belki 3 gün olur, 5 gün olur, 10 gün olur diye düşünürken 3 sene oldu.
01:36Gözleriniz doldu. Bundan sonrası için nereye gitmek istiyorsun?
01:40Yok işte çünkü gideceğimiz bir yer yok. Bana çıkabilecek bir ev de yok zaten.
01:45İnsan bazen hayatıyla yüzleşirken şaka gibi gelir ya gerçekten bazen insan baktığında şaka gibi geliyor.
01:52Hani dönemiyorsunuz. İsteseniz de dönemiyorsunuz. Çünkü döneceğiniz bir yer yok.
01:56Hepsi farklı illerden geldi. Birbirlerini hiç tanımıyorlardı.
02:01784 kişi. Onların ortak noktası depreme aynı anda yakalandılar.
02:08Şimdi bu bloklarda birlikte yaşıyorlar.
02:11Buraya geldiğimizde kafamı yastığa koydum. Şükür Allah'ım dedim. Uyku yüzü gördüm.
02:17Buradaki imkanı ben kendi memleketimde görmemiştim ya.
02:20Allah bin kere razı olsun. Yiyoruz evimiz, bedava suyumuz, elektriğimiz.
02:26Yakıtımız bedava, yakıtımız bedava. Yemek içmek bedava.
02:29Takvim yaprakları arka arka kopsa da onlar yıllarca yaşadıkları evlerinden uzakta kalmaya devam etti.
02:36Şimdi evi bildikleri Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin sosyal tesisinde, depremze de misafirhanesinde hala yaralarını sarmaya çalışıyorlar.
02:44İşte onlardan biri Fatma Sönmez. Depremde yitirdiği oğlunun bugün hala kredi borcunu ödüyor.
02:5111 bin lira emekli maaşlar.
02:53Evet, 11 bin lira. O da kredi çekmişim, krediye gidiyor.
02:59Oğlumu kaybettim, evet. 44 yaşındaydı.
03:02Ya oğluma çekmiştim zamanında.
03:05Vefat eden oğlunun.
03:06Evet, 3 yıl oldu ödüyorum, bitmedi. Elde 5 kuruş para kalmıyor.
03:11Ya iş yapacaktı, çektim işte yıllardır ödüyorum, 3 yıl oldu.
03:16Analar ödüyor işte, bitmedi.
03:19Kendi Allah rahmetlik oldu gitti, Allah mekanın cennet olsun.
03:23Ben de işte böyle yaşıyorum.
03:25Çalışmıyorum. Buranın yardımıyla, destekleriyle işte gidiyoruz.
03:30Yoksa çalışmak isterim. Çocuklarıma bırakacak yer olmadığı için.
03:35Ertuğrul, ilkokul 2. sınıf öğrencisi. O problemlerini işte bu tesiste çözüyor.
03:43Emir, kardeşin bilim insanı olmak istiyormuş. Sen ne istiyorsun?
03:47Aynen, bilim insanı. Normalde mühendis olacaktı.
03:50Mehmet amcayla Fatma teyze, Malatya'da yakalandılar depreme, Ankara'ya geldiler.
03:573 yıldır Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin sosyal tesislerinde yaşamlarını sürdürüyorlar.
04:0337 metrekarelik bu evde.
04:06Şey, Masur Bey de yemekimizi falan veriyor, çöğün yemek veriyor.
04:10Günlerimiz gayet iyi yani. Artık benimsedik burayı diyebilirim yani.
04:15Malatya'ya ait mi onu mu?
04:16Evet, Malatya'ya ait. Biz de canımız şekli birazcık yaptık.
04:20Sıkma köfte deniyor buna.
04:22Depremzedelerin birçok ortak kullanım alanı var bu tesiste.
04:26O alanlardan biri çamaşırhane.
04:29Depremzede arkadaşlarımızla dostluklarımız oluyor.
04:32Hani diyorsun benim acım var, öbürünü dinliyorsun, onun acısı daha var.
04:36Diğerini dinliyorsun, daha acı.
04:38Yani zorluğun tonları, yokluğun tonları.
04:41Burada o kadar belirleyin ki.
Yorumlar