Skip to playerSkip to main content
  • 15 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง

Category

😹
Fun
Transcript
00:00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:00:30น่อก cumplว่าวววววววววววววว
00:01:00สุดท้ายที่สุดท้าย
00:01:30สุดท้าย
00:02:00สุดท้าย
00:02:02สุดท้าย
00:02:04หมด...
00:02:08สุดท้าย
00:02:10ไม่ได้ ไม่ได้เจ้าที่ไว้
00:02:31โฮอร์
00:02:40นะครับ
00:03:10คุณอายมาน
00:03:35เสร็จแล้วเหรอ
00:03:37ค่ะ ขอบคุณนะคะ
00:03:38บ๊ายบาย อืม ลากก่อนนะคะ
00:03:40ลากก่อนคุณชอบ
00:03:47ลากก่อนค่ะ คุณมาน
00:03:48เรียบร้อยมั้ย
00:03:57เรียบร้อย
00:03:58ดีแล้วล่ะ
00:03:59อืม
00:04:00เข้านอรังดื่มแล้ว 1 ชั่วโมงเท่านั้น
00:04:13ค่อยค่อยดื่มนะ
00:04:20เข้านอนหลังดื่มแล้วหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น
00:04:23ขอบใจขาดฉันด้วย
00:04:43ขอบคุณสัย
00:05:13คุณลูกห้า
00:05:43ให้ช่วยอะไรมั้ยคะ
00:05:46ฉันแนะนำสินค้าล่าสุดของเราให้มั้ยคะ
00:05:57ให้ดูอะไร
00:05:59นักเรียนของลักกี้แรนค่ะ
00:06:01เมือมพลังวิญญาณจะต่างกับคนอื่นนิดหน่อย
00:06:04พ่อแม่เขาอาจจะเป็นผู้สื่อจิต
00:06:08เขาเป็นผู้ซื้อบทอดหรือ
00:06:10ลูกของผู้สื่อจิตอาจไม่ได้สืบทอดพลังเสมอ
00:06:15เธอบอกพลังของเขาต่างกว่าคนอื่น
00:06:18ฉันวิเคราะห์แล้วค่ะ
00:06:20พลังเขาอ่อนแอ
00:06:21แต่ว่า
00:06:22คลื่นสมองของเขามีละลอกคลื่นของผู้สื่อจิตอีก
00:06:24จากการอนุมาน
00:06:25อย่างน้อยพ่อหรือแม่เค้าต้องเป็นผู้สื่อจิต
00:06:26dow
00:06:33มีละลอกคลื่น ผู้สื่อจิต
00:06:37พ่อแม่เขาเป็นแน่นอน
00:06:40แต่ไม่ได้ซื้อพทอดพลังหรือ
00:06:43ก็เหมือนคำถ่ายธรรมชาติ
00:06:45ก้านหักเห้ยแสงสูง
00:06:47เพชรแดงประกายไฟมา
00:06:49แต่ว่าก็ไม่ใช่เพชร
00:06:51คิดว่าเทียบด้วยเพชรแล้วฉันจะเข้าใจอย่างนั้นหรือ
00:06:54ขอโทษค่ะ
00:06:57ผู้หญิงชอบมีจุดอ่อนแบบนี้
00:06:59โทษที
00:07:03ต่อไปเจ้าอย่างไร
00:07:07ขั้นต่อไปคือ
00:07:12ฉันก็จะหาอีกเจ็ดคนเจอสักที
00:07:15มีเรื่องที่ฉันไม่ได้บอก
00:07:18อาทิตย์กรฉันสัมผัสได้
00:07:20ถึงabel ผลังรุ่นแรง
00:07:23และผลังฉันก็ลดลง
00:07:27แร่ cuandoökับい plaid
00:07:29มีคนไหร่วิญญาณผิดกฎหมาย
00:07:31ยังจับตัวไม่ได้
00:07:34วันนี้เธอบอกว่า
00:07:36พ่อแม่ของเด็กคนนี้เขาเป็นผู้สื่อจิต นั้นโลกมันไม่บังเออเฮินหรอกเหลือ
00:07:42ผู้สื่อจิตและเจ็ดคนนั้นซ่อนตัวมาแล้ว ยุยูก็เคลื่อนไหว
00:07:47เขาอาจจะพร้อมปาร์ที่แล้วก็ได้
00:07:50ทำไมตอนนี้
00:07:52เพราะว่าฉันรู้ว่า ประตูยมะโลกจะเปิดอีก
00:07:58ดวงดาวหม่นแสง
00:08:01ขบวนร้อยอสูรณ์
00:08:03คนกับผีไม่ตาม
00:08:06ผีกำลังมา
00:08:09คุณีกับที่ของรับให้ตุกต้องคุณ
00:08:12คุณอยู่ได้เจ็ดคุณ
00:08:14นี่ก็พอจะเป็นพวกเจ้า
00:08:15яжุยจะเป็นคุณ
00:08:16สูรถเจ้า
00:08:25ได้ดูหรอกเหลือ
00:08:27รัมมกสิ่ง เป็นลูกเหรอ
00:08:34พอจะถิดแล้วนะ ผมเหลี่ยอ้าซ้ำ
00:08:39ไม่ฉันรัมนะ อย่าเสียเวลาเลย
00:08:42มาก่อนนะ ชื่อรัมมิว เป็นหมอหูจ้วยปร้อม
00:08:45เดี๋ยว
00:08:57ชู่นี้นอนได้ไหม
00:09:11อย่าช่วยได้ค่ะ
00:09:13ยังฝั่นร้ายไหม
00:09:15ค่ะ
00:09:16ฝั่นว่าไง
00:09:18อยู่บนพื้น
00:09:21แค่คนเดียว
00:09:23ทำไมคิดว่าฝั่นร้ายหรือครับ
00:09:26เพราะฉันรู้สึกเหมือนนอนรอความตาย
00:09:31คุณกำลังนอนรอความตาย
00:09:34นี่เป็นฝั่นร้าย
00:09:37ที่จริงมันแทบเลี่ยงไม่ได้
00:09:43พวกเราต่างก็เกิดมาคนเดียว
00:09:46คุณมีเพื่อนร่วมงาน
00:09:49ครอบครัวหรือสามอีไหม
00:09:51ไม่
00:09:54ที่จริงเคยคิดไหมว่าจะตายยังไง
00:09:58ตายตอนหลับมัง
00:10:00เป็นที่ไหน
00:10:02และกับใคร
00:10:04บนเตียงกับสามีฉัน
00:10:08งั้นในมโนภาพเนี่ย
00:10:10คุณก็อยู่มนเตียงที่สบาย
00:10:12จากมือกับสามีของคุณ
00:10:14ผมรักคุณ
00:10:15และจะรักไปทั้งชีวิต
00:10:17คุณเป็นนันรักแท้ของผม
00:10:19อะไรแบบนี้ไหม
00:10:20ประมาณนั้น
00:10:24ปวดมาจำเดือนไหม
00:10:28ลองตอบ
00:10:32ปวด
00:10:38แต่ก็ไม่ได้ขนาดนั้น
00:10:40มันแค่อึดอัด
00:10:42อึดอัดกับคำถามนี้ด้วยไหม
00:10:46ผู้ชายก็แบบนี้
00:10:48พวกเขาถามว่าเจ็บไหม
00:10:50มาครับให้คุณตอบ
00:10:52อันที่จริงแล้วมันสำคัญนะ
00:10:54เพราะว่า
00:10:56พวกเขาไม่มีประจำเดือน
00:10:58จึงไม่เห็นอกเห็นใจ
00:11:00ตัวอย่างเช่น
00:11:02ถ้าสามีบอกตอนมีประจำเดือนว่า
00:11:04ผมไม่เข้าใจ
00:11:06แต่เต็มที่นะ
00:11:08แยะผมจะคอยช่วยเองจะทำยังไง
00:11:10stock up
00:11:12ตามนั้นเลย
00:11:15ทำว่าผู้ชายไม่เคยมีประจำเดือนนั่นเอง
00:11:17เขาก็เลยไม่เห็นใจ
00:11:19ดังนั้นจะพยามแค่ไหน
00:11:20ต่อให้จัดบเฮอตอนมีประจำเดือน
00:11:22มองคุณจะคล้างข้างแล้วจะรู้สึก yังไงเหรอ
00:11:26อยากให้ไปพนพน嶋
00:11:28ใช่
00:11:29ดังนั้น
00:11:30ถ้าไรซึ่งความเห็นใจ
00:11:32จะให้กํchild
00:11:33คุณแค่ไหน
00:11:34คุณก็ยังจะโดดเดรยว
00:11:37อืม
00:11:38มีแต่ผู้หญิง
00:11:40ที่จะเข้าใจชั้นได้อย่างนั้น ovat
00:11:42อื่น ผู้หญิงรู้เรื่องประจำเดือน
00:11:46แล้วเรื่องอื่น
00:11:47protected
00:11:50ถ้ามีอารมณ์เทราียดอ่อนมากกว่านี้
00:11:53เช่นสะมุตต์
00:11:54ว่า
00:11:55คุณกำลังจะตาย
00:11:57คุณ
00:11:59อาจจะไม่อยากได้ยินใคร
00:12:00มาให้กำลังใจคุณ
00:12:02อย่างแรกเลยคุณอาจเจ็บมาก เจ็บกระดูกทุกสี้
00:12:06แถมสี่โครงก็หักด้วย
00:12:09และคุณก็ค่อยากจะตายไปให้โลวเร็วเลย
00:12:13ไม่ว่าเขาจะพูดคำลังใจหรือปรับโยนแค่ไหนก็หุบปากทีได้ไหม
00:12:18ไม่เข้าใจหรือว่าเจ็บเนี่ยคะ
00:12:20ไม่รู้หรือว่ากรวดอ่ะ authentic
00:12:23นอนจากเจอ�� น่อได้สัมผัสความตาย
00:12:26และเกือบตายเหมือนคุณ
00:12:28เขาถึงจะเข้าใจ
00:12:29ก็่อมม่ายความว่า
00:12:33เพราะฉันเจอมากับตัว
00:12:36เลยไม่มีใครเข้าใจได้เท่ากับ
00:12:38ชีวิตเราผ่านเรื่องมากมาย
00:12:41บอบชำ
00:12:41เจอกโปวดล้ม leo
00:12:43และสุน
00:12:44ที่จึงประสะการณ์มัน
00:12:46ล้วนเฉพาะตัว
00:12:48ยิ่งอ่อนไหว Cincy
00:12:50หรือ
00:12:50เหรอเอียดอ่อน
00:12:51และเพิ่งตัวเองได้แค่ไหนก็ตาม
00:12:53มันก็ยิ่งเฉพาะตัว
00:12:55คุณจะหาคนเข้าใจได้ยากขึ้น
00:12:58แล้วไงต่อ
00:13:00คุณก็ยิ่งเหงา
00:13:02เราต้องยอมรับ
00:13:06ว่าความเหงานั้น
00:13:08เป็นสภาวะอารมณ์ที่สับซ้อน
00:13:11และปัญหาที่ทุกคนจะต้องเพชิญ
00:13:16ไม่ว่ามีคนอยู่ด้วย
00:13:17หรือคุยด้วยแค่ไหน
00:13:19ก็จะรู้สึก
00:13:21ว่าเราโดดเดี่ยว
00:13:22ตั้งแต่ลืมตาดูโลก
00:13:24ยอมรับเธอ
00:13:25ถ้าฉันพูดถึงมุมมองอื่น
00:13:29ฉันก็คงไม่เข้าใจความเครียด
00:13:33ทั้งอารมณ์ที่สามีต้องเจอทุกวัน
00:13:37ถึงฉันอยากจะให้กำลังใจกับเขา
00:13:42มันคงไร้ประโยชน์
00:13:44และเป็นแค่การประชดเหรอ
00:13:47ก็อาจจ่ะนะ
00:13:50งั้นแบบนั้นความสำคัญเราก็คงไม่คือบหน้า
00:13:56ใช่ไหม
00:13:57ก็ถ้าพูดถึงคนสองคน
00:14:00ประเด็นมันคือ
00:14:02คุณสามารถเผยด้านที่เปลือเปล่า
00:14:05และเปล่าบางให้อีกฝ่ายเห็นได้ไหม
00:14:09นี่คือความสื่อสัตว์และเชื่อใจ
00:14:12คุณสามารถเธอเป็นยังไงบ่ะ
00:14:25คุณสามารถเธอเป็นยังไงบ่ะ
00:14:38เหมือนเดิมครับ
00:14:40ขาดความรับ
00:14:41มองทุกอย่างแย่อร้าย
00:14:43มองตัวเองต่ำ
00:14:45มีนาน้มสื่มเศร้า
00:14:50คุณครับ
00:14:51ในฐานหน้าหมอ
00:14:53แนะนำว่าถ้ามีเวลา
00:14:54คุณคุยกับเธอเพิ่มเติมนะครับ
00:15:15หมอว่า
00:15:19เราจะสร้างอนุศวรีแห่งศันติภาพ
00:15:2228แห่งในออนเพ่ง
00:15:24ซึ่งที่จริงคือยันมรณะ
00:15:27ทำไล่ห่วงช่วยเมืองได้
00:15:30และกดกลุ่มดาวทั้ง 28 บนฟ้า
00:15:33รวบรวมพลังยิน
00:15:35ทำพนึกระตูยกมาโลกอ่อน
00:15:38ได้ข้าวพูดสื้อจิตอื่นๆ บ้างไหมล่ะ
00:15:42สอบสวนหลัมมิวอยู่
00:15:44เพื่อนเจ็ดคนนี้ซ่อนมานานเพราะเขารู้วิธีซ่อนพลังวิญญาณจากการตรวจของฉัน
00:15:54แต่ประตูยมมาโลกถูกพลังของพวกเขาพนึกและพนึกกำลังโดนทำลายอยู่
00:16:02พลังคงไม่ปฏิกิริยากัน
00:16:06เราต้องกำจัดพวกเขาให้หมดกับวันที่ 14 กระกดา
00:16:13ใบแจ้งชำละนี่
00:16:18ลูกค้าทนคารพรสพีชกด 1 ลูกค้าทั่วไปกด 2
00:16:28ทำร่างเงินกด 1 บัญชีบันเครดิตกด 2
00:16:32ยอดเงินคงเหลือกด 3 โนเงินกด 4 บรรการอื่นกด 7
00:16:38เลขนำโชค 3689
00:16:40ทำร่างเงินกด 1 บัญชีบันเครดิตกด 2
00:16:43ยอดเงินคงเหลือกด 3 โนเงินกด 4 บรรการอื่นกด 7
00:16:52ทำร่างเงินกด 1 บัญชีบันเครดิตกด 2
00:16:55ยอดเงินคงเหลือกด 3 โนเงินกด 4 บรรการอื่นกด 7
00:17:01ตินมกหยินยืมก่อนนี้ไป
00:17:21ไม่รู้เป็นอะไรกัน
00:17:23โมชแชร์จะให้สิบกว่าปีแล้ว
00:17:25วู้วู้วู้ว
00:17:31ฮะโหลโน่น่ะ
00:17:47เมื่อกี้จักษันให้ฉันทำงานที่บ้าน
00:17:50แล้วฉันจะต้องแจ้งเรื่องนี้กับฝ่ายบุคคลด้วยไหม
00:17:53ไม่วันนี้เขาให้หยิ่มๆเข้ามา
00:17:56พวกเธอเคยดินด้วยกัน
00:17:58เขาใส่ใจใช่นะ
00:17:59ไม่เป็นไร ฉันจะบอกว่า
00:18:01เจ็กษันให้เธอไปน่างาน
00:18:03ได้เลย ขอบคุณมากเลยนะ
00:18:05เอาหน้า ได้สาระ บ๊ายบาย
00:18:07อืม บ๊ายบาย
00:18:09อ้าวมัน ไม่ไปทำงานเหรอ
00:18:18อ๋อไม่ค่ะ วันนี้ทำที่บ้าน
00:18:20เป็นวันไม่ดีเหรอ ถึงอยู่บ้าน
00:18:23บริษัทดูถูกลูกเหรอ
00:18:26ไม่ค่ะ หนูจะไปเจอลูกค้า
00:18:29ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ
00:18:30อร้ายบาย
00:18:47กลับกลับกลับ
00:19:17กลับกลับกลับกลับแม้
00:19:42ทำไมเวลาจะไปข้างนอกน่ะ
00:20:02ชอบทำตัวเหมือนโจนเหล่ะเกิน
00:20:07สวัสดีครับ
00:20:08สวัสดีครับ
00:20:08บางเอิญจังเลย
00:20:09ทำงานเก้าโมงเหมือนกัน Light
00:20:10เกลงใจ แต่แต่คุณย้ายมาเนี่ย เราก็อยู่สบายขึ้นนะ
00:20:16นี่ ได้เวลาแล้ว เออ พ่อจะไปซื้อของไม่ต้องรีบนะ
00:20:20ไม่มายคุณหรอ
00:20:22ไม่มายครับพ่อ
00:20:23ไม่มายครับ
00:20:27เชื่อเชื่อครับ
00:20:34ขอโทษนะครับ
00:20:36หวังว่าเครื่องแบบ จะไม่ทำให้อื่นอัด
00:20:40ทำให้จุจุถึงพูดแล้ว
00:20:43เผลอครับ
00:20:46เวลาเห็นผม คนจังเยียบกัน ทั้งที่คุยกันอยู่
00:20:51อืม
00:20:53ผมถึงไม่ถามคนอื่น ถ้าถามมากเกิน
00:20:58จะคิดว่าโดนหลอกถาม ข้อหมุนเพื่อเขา
00:21:02อ๋อ
00:21:03เหมือนกับคุณแหละ
00:21:07เวลาถามว่าทำงาน หรือว่าลำบากไหม
00:21:11คุณก็สงสัยว่า ผมเปิดข้อบวน หรือว่าสอบสวนคุณ
00:21:16เข้าพาไปสักพักนิว ก็เลยเลือกถาม
00:21:21ใช่เลยค่ะ แต่คุณคงทอดคนอื่นไม่ได้
00:21:25คิดดูว่าคุณทำกับชาวบาทยังไง
00:21:36เต่าแท้นั้น ช่วยชีวิตผมเอาไว
00:21:40ตั้งแต่เข้าหน่วยขับไล่ปีสาด
00:21:43ผมก็เตรียมใจ โดนเกลียดแล้ว
00:21:45คุณผีไม่ต่าง ผีกำลังมา
00:22:04มีเรื่องอะไร ต้องใจหมดเลย
00:22:22หาฉันเหรอ
00:22:25หาเจอสมคน
00:22:27ทำไมไม่โทรมาแล้ว
00:22:29จะโทรหาสมคนพร้อมกันได้ไง
00:22:32โทรหาเหล่งก่อนสิ
00:22:35รสสบข้อความหากัน
00:22:38เธอไม่อยากคุยเหรอ
00:22:41เธอมาทำอะไร
00:22:44ฉันมาชำราล้าง ช่วงนี้ฉันปวดหัวบ่อยๆ
00:22:52คิดว่านี่เป็นร้านวดเท้า ร้านวดหน้า ชำราล้างทุกวัน
00:22:59มันสบายกว่าการนวดเท้าเองนะ
00:23:03ทำไมไม่มาทำงานแล้ว
00:23:05ถือมันไม่ใช่ควร
00:23:08ฉันเจ็บไปทั้งตัว
00:23:10ยังๆให้ทำอีกอ่ะ
00:23:12ฉันบ้างตายแล้วนะ
00:23:19ถือมาทำไม
00:23:20คุณเจอแม่ฉันได้ยังไง
00:23:23บอกให้รอก่อน
00:23:25รอแล้วไง
00:23:31ฉันเรียกพูดเธอ
00:23:33เราอยากให้มาฝึก
00:23:35เอาอีกแล้ว เรากำจัดวิญญาณที่รองพยาบาลแล้วไง
00:23:39พวกนั้นมันวิญาทั่วไป
00:23:43ฉันพูดถึงขบวนอสูร
00:23:46ขบวนนั่นอีกแล้วเหรอ
00:23:47ใช่แล้ว
00:23:49ขบวนร้อยอสูรมาแล้ว
00:23:56โอ้ย เจ็บ
00:24:01โอ้ย
00:24:02เย้ย
00:24:10ย้อนไป 18 ปีก่อน
00:24:13ผีส่วนใหญ่โดนไล่แล้ว
00:24:16แต่มีสามตน
00:24:18ที่ยังอยู่ในโลก
00:24:21ผู้มันยืดรั่ง
00:24:22แล้วก็อยู่ต่อท่ามกลางคนเป็น
00:24:27หลังจะสืบอยู่หลายปี
00:24:29ยืนยันตัวตนของผู้ถูกสิงได้คนเดียว
00:24:32ทุกคนล้วนคิดว่า
00:24:35สมมมวนอสูรนั่นถูกมานโมเก็กผนึกเอาไว้
00:24:41และช่วยอ้อนเพัง
00:24:43แต่มันโมเก็กไม่ได้ทำอะไร
00:24:46เขาแค่ได้เจอปีสาททีงุ
00:24:47จากโยมโลกยึดร่างเขาไป
00:24:50มันโมเก็กไม่เป็นตูเขาตัวเองแล้ว
00:24:53โดยเธงุยึดร่างไป
00:24:55หวานเมาเก็กไม่เป็นตูเขาตัวเองแล้วโดยเทงงุยึ่นร่ายไป
00:25:00ครบกลายเป็นวีละบรุษ
00:25:03และขอตั้งรัฐที่เตาแท้จาดนั้นข้านักเวททั้งหมด
00:25:08กลายไปภูมีที่ผลในเมือง
00:25:12หมายความว่า...
00:25:14ราฐานเตาแท้...
00:25:16คือวิญญาณร้าย
00:25:18ไม่ใช่แค่ร้าย
00:25:20แต่เป็นราชาปีศาท
00:25:23หน่วยขับไล่ของเตาแท้ทำเหมือยกับจัดคนนอกรีบ
00:25:28แต่ที่จริงถูกใช้ตามหาคนมีพลังพิเศษ
00:25:32และคนเหล่านี้...
00:25:35เปิดแผนตัวตนเขาได้
00:25:38เฮ้ย...
00:25:40อะไร...
00:25:42ไม่ฉันร้านล้างแล้ว...พ่อหนึ่งตาดีกว่า...
00:25:45ฉันล้อเล่นเรื่องเห็นผีนะ
00:25:47ฉันล้อเล่นจริงๆ ไม่เอาแล้ว
00:25:49ฉันช่าได้จบก่อน
00:25:50โอ้...ฉันไม่อยากเป็นลักกี้แหละนะ
00:25:54เอาไงเดียว
00:25:56ฉันคาดแล้วว่าจะอยู่ต่อจนคำ
00:25:59ร้อนแล้วหรือไงเนี่ย...
00:26:02นี่พูดถึงหมานหมูเก็กนะ
00:26:05ภรยาเขาเป็นเจ้าในฉันด้วย
00:26:08มีเพื่อนบ้านอยู่หน่วยขับไล่
00:26:10ไม่มีทางฉันตายแน่ฉันตายแน่ฉันตายแน่ฉันตายแน่
00:26:22ไม่เป็นไรหรอก
00:26:26เธอจะปลอดภัยจนถึงเช้า
00:26:28ถึงเช้า
00:26:30ถึงตอนนี้จะประหนึ่งตาที่สาไม่ได้
00:26:33แต่ฉันก็สอนวิธีใช้พลัง
00:26:36ป้องการตัวเองจากวิญญาณร้ายได้
00:26:39ตั้งใจฟังสิ่งที่ฉันพูดให้ดี
00:26:43ฉันบอกเธอแล้วว่า
00:26:45ขอบวนร้อยอสูนกำลังมา
00:26:48ป่อให้เธอลับตาก็ไม่ปลอดไพร
00:26:52เพราะถ้าขบวนร้อยอสูนเกิดขึ้น
00:26:55โรคจะถึงกาละอาวสาร
00:26:57เพราะขบวนอสูนที่ 2
00:27:00มันธูควางแพ้นให้เกิดโนนพวกเต่าแท้
00:27:04ผristสายเวทแล้ว
00:27:07เพื่อแน่ใจว่าไม่มีใคร
00:27:09โค้นขบวนร้อยอสูนกำลังจะมา
00:27:12อาจจะไม่มาก็ได้ Geschwiz
00:27:18มาเน้นอน
00:27:20อะไรน่ะ
00:27:24หนึ่งปี
00:27:29เกือนฉันดูเส้นคิวิตอยู่
00:27:33มันสั่นลงตั้งแต่ปีก่อน
00:27:36เกือนฉันเพิ่งรู้ว่า
00:27:39ที่แค่หงเดือน
00:27:43คุณอยู่ได้หิ่งหงเดือนเหรอ
00:27:47จริงๆฉันตายไปนานแล้ว
00:27:52เลยได้เข้าใจว่ายังอยู่
00:27:57เพราะมีนี่ต้องจาย
00:27:59โดยการหยุดขบูลอาศูนย์
00:28:03ฉันอยู่ได้อีก 6 เดือน
00:28:06แปลว่าขบูลร้อยอาศูนย์จะเกิดขึ้นใด 6 เดือน
00:28:12สิบสีกรกฎาปีนี้
00:28:17พนึกประตูยอบโลกจะโดนทำลาย
00:28:21ประบวดอาศูนย์ครั้งที่ 2 จะมา
00:28:26คนผีไม่ตาย
00:28:29ผีกำลังมา
00:28:33โลกคนเป็นจากลายเป็นแดมผี
00:28:37ทุกคนหากไม่ยอมเป็นผี
00:28:41กลัวเขาก็จะดับศูนย์
00:28:48ฉันพูดแบบนี้
00:28:50เธอจะหลับหูหลับตาไม่สนก็ได้
00:28:54แต่เมื่อโลกอวศาล
00:28:57เธออาจเสียจายที่หลัง
00:29:00เพราะเธอมีสำลังจะหยุดได้แต่ไม่ทำ
00:29:04เธอช่วยกลับกลัวดา
00:29:10เธอจะได้เจอพ่อแม่
00:29:16ฉันสัญญา
00:29:21ถามมาเลยสิ ยกมือทำไม
00:29:26คิดว่าทำไมคุณถูกเลิกให้หยุดเรื่องนี้ล่ะ
00:29:30เพราะขบูลอาศูนย์กลังแรก
00:29:34เกิดขึ้นเพราะฉัน
00:29:38ฉันต้องชดใช้มาต่อฉัน
00:29:42ฉันต้องชดใช้มาต่อฉัน
00:29:46สาเหตุของวิคลิตหุ้นรูนเกิดจากโลเกอร์ที่ทนาคารกำถงปกปิดกำไรขาดทุนมาจากเงินซื้อขายล่วงหน้าและจากยักย่อบสับสิทลูกค้า
00:30:01พายในสามวัน
00:30:03บริษัทศูนย์เงิน 4 แสนล้านดอลลาร์
00:30:06กำถงประกาศขายท่อตลาด
00:30:08ผลของโดมิโน้นี้ทำให้ทลาดหุ้นโลกตกและเกิดวิคลิตการเงินคาดว่ามีคนแสนคนต้องล้มละลาย
00:30:26ประตูตะวันออก
00:30:28มีเสาท่งเขียนเอาไว้เท่าร่วงลองไป
00:30:31ของหลอนหน้าดู
00:30:33ที่ใต้มีผลมใหญ่อยู่
00:30:39ถ้าโดดไปกลายเป็นซอสแน่นอนเก็บกันหลายวันเลยนะ
00:30:43ฟังเนื้อไม่ข้าวเฟ้ยเปิดนะ
00:30:49ไปด้องคนอื่นจะเป็นเรื่องเอานะ
00:30:52ฟังนี้โอเค
00:30:54ข้างหลังเป็นตรอก
00:30:56ไม่มีอะไรขวางทางพื้น
00:30:58ขอบคุณครับ
00:31:00นี่จะดวมนกันเหรอครับเนี่ย
00:31:06ครับ แต่ไปก่อนเลย
00:31:08อ๋อไม่ครับ ugh คุณไปก่อนเลย
00:31:10เชิญก่อนเลย
00:31:11เฮ้เชิญก่อนเลย
00:31:12ฮึเฮ้
00:31:13เป็นอะไรครับ
00:31:15ไม่ไปก่อนเหรอ
00:31:16ผมเบราะได้อาย
00:31:18แค่ยังไม่พร้อม sold anymore
00:31:21ผมยังไม่พร้อม Regional
00:31:23ยังไงดี
00:31:27หร � Barr
00:31:31เฮรลาคลโดดตึกเนี่ย
00:31:34เจยอ เจอกันไม่ได้นะ
00:31:34มาเดี๋ยวผมสอนให้ขานหลัง
00:31:39แล้วทิ๊งตัวลง มองท้องฟ้า แป๊บเดียวก็โจบแล้ว
00:31:44เออ เอาเลย
00:31:47เราทำไมไม่โดดอ่ะ
00:31:51เราสูบให้หมดก่อน สักโมนไหม อ่ะ ลองสิ
00:31:55เออ ไม่เอาค่ะ ผมไม่สูบ ขอบคุณนะคะ
00:31:58จะตายแล้วยังใส่ใจสุขภาพอีกอ่ะเนี่ย
00:32:04เมียกผมไม่ให้สูบ ผมก็เลยเชื่อเธอค่ะ
00:32:08เคยได้ยินไหมว่า เวลาที่คนจะกระโดดตึกเนี่ย
00:32:12มักจะเสียใจเรื่องอดี
00:32:15เคยคิดบ้างไหม ว่าถ้าพรยารู้เรื่องนี้เข้า
00:32:19เธอผมไม่อยากให้โดด
00:32:24แต่ครั้งนี้ต้องทำ
00:32:26ผมสูนเสียเกิน กลับไม่ทันแล้ว
00:32:30ถ้าหาผมโดด ยังน้อยพรยากับลูกก็จะได้กันชดเทย
00:32:36ทิ้งพวกเขาลงอ่ะ
00:32:37ผมเขียนเรื่องที่อยากพูด เอาไว้หมดแล้ว
00:32:45แล้วคุณแต่งงานหรือยังอ่ะ
00:32:49ขาดกับย่านหมดแล้ว
00:32:52คุณก็สูนเสียเยอะ ก็เลยมาโดดละครับ
00:32:56ราวครับ ผมว่าโดดเองมันดีกว่า โดนโยนลงไป
00:33:01สตรูเยอะหรือครับ
00:33:04ก็เยอะอยู่นะ
00:33:07ทำไมพวกนั้นต้องจับคุณโยนด้วย
00:33:10อาจมีทางออกก็ได้ คุณอาจจะไม่ตกตายเนี่ย
00:33:13ผมเป็นเทอเดอร์ทนาการกำถง
00:33:16ผมเดิมพันกับการซื้อขายร่วงหน้า
00:33:20ก็เลยเอาเงินลูกค้ามาโป๊บ แล้วก็ยังแพ้อีก
00:33:25แล้วก็ปลอมบัญชี จากนั้นมันก็แย่ลงจนเป็นวิกฤษการเงิน
00:33:29มันน่างกุดหยิดนะ
00:33:31ต้องจนเป็นวิกฤษการเงิน
00:33:35มันน่างกุดหยิดนะ
00:33:41แกเองอ่ะสะละเร็ว
00:33:43ทำไมฉันอยากดอตึกได้
00:33:45ไม่ ไม่ ไม่ จะเยียนก่อนดี
00:33:46ไม่สะละเร็ว ไม่ตายซะ
00:33:49แกรอบเองจะโทษใครแล้ว
00:33:52ไป
00:34:02โทษแม่นี้
00:34:20โทษใจ
00:34:25ไอ้สักรีมลิ้นจีเนี่ย เข้าทำเองนะ
00:34:50หาซื้อไม่ได้แล้ว
00:34:55ไอ้สักรีมเนี่ย หิวใจดี
00:34:58ต่อให้ฟ้าทะลม แค่กินคำเดียว ก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
00:35:08จำตอนที่นาย กินไอ้สักรีมครั้งแรกได้ไหม
00:35:14ตอนนายยังเด็กอ่ะ นายเผลอทำ แจ้กันคนอื่นแตก รองให้แทบตาย
00:35:20แล้วแม่นายเขาก็บอกว่า ไม่ต้องกลัว แล้วเอาไอสักรีมให้
00:35:25นายกินเข้าไป แล้วก็หยุดร้อง
00:35:27นับแต่นั้นมา เมื่อเจอปัญหา แม่นายก็จะให้ไอสักรีมกลับนาย
00:35:33นี่ หลังกินเสร็จแล้ว ก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
00:35:38ดีจังเลยอ่ะ ลืมกันได้ง่ายๆเลย
00:35:47จำชื่อของเธอเองได้ไหม
00:35:53จำไม่ได้เลยสินะ งั้นจากนี้ก็มาทำงานให้ฉันสิ
00:35:58พูดไปใคร ทำงานอะไรครับ
00:36:03อ๋อ ฉันอะ ชื่อว่าหญิงหยิต เป็นเจ้านายๆ
00:36:07ตั้งแต่นี้ไป ทำงานให้ฉันจนกว่า
00:36:10นายจะใช้บากตัวเองหมดนะ
00:36:16นาย ข้าคนไปกว่า 24,000 คนเลยนะ
00:36:19ยังไม่รวมเรื่องความทุกที่ขอขึ้นมาให้ครับครัวเขา
00:36:23ถึงบากของนาย ต้องใช้อีกนานเลย
00:36:27หือ
00:36:30แล้วนั่นก็ งานแรกไง
00:36:34รอวิ่งหละ
00:36:49ใช่ครับ
00:36:50รอวิ่งหละ
00:36:53ใช่ครับ
00:36:54รำบากมามากนะคะ
00:36:56เรามาส่งคุณแล้ว เดินหน้าต่อเลย
00:37:05จากนี้ต่อไป นายก็คืออีกา
00:37:08โอ้ โอ้ โอ้ โอ้ เธอ โอ้ เธอ
00:37:10จนกว่าจะใช้บากหมด
00:37:11นายคือรูปน้องของฉันเอง
00:37:16ผมชื่ออีกา
00:37:18ไม่ชอบเหรอ
00:37:20ขอโทษค่ะ
00:37:35ขอโทษค่ะ
00:37:49เห็นคนค่ายไอศคริมแถวนี้บ้างไหมคะ
00:37:52แกเสียไปอาทิตย์ก่อนครับ
00:37:54ลูกชายขอฉันนะ
00:37:56ชอบไอศคริมนิ๊นจี
00:37:58หาเสือไม่ได้แล้วล่ะ
00:37:59ไอศคริมนิจีเนี่ย
00:38:01เป็นส Kristen falac
00:38:07ลูกชายใช่ของเศร้าแย่เลยนะ
00:38:09ทุกอย่างที่ชอบมัน Корกันต้องหายไป
00:38:12ลูกคือ ต้องรับเรื่องนี้นะ
00:38:14รู้ใช่ตัวเองไหมครับ
00:38:22ก็คิดลาของพวกสบัน
00:38:22ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเนอะ
00:38:26อันนี้ครับ
00:38:30มองไปที่แสง
00:38:32แล้วเดือนไป
00:38:34และลายหมดแล้ว
00:39:04เจินฉันได้ยังไง
00:39:19ฉันคำนวนสถานที่และเวลาเกิด
00:39:22อุบัทเหตุ ร้ายแรงวันนี้
00:39:25จะพาพวกเข้าไปไหน
00:39:34ยอมโลก
00:39:36ประตูโดนพนึกไปสิบแปดปีก่อน
00:39:38อย่ามาทูดพาไปอีกทางหนึ่ง
00:39:40จากนั้นล่ะ
00:39:42คงบอกไม่ได้
00:39:45ชอบไอสะครีมจังนะ
00:39:48ที่นั่นร้อนเหรอ
00:39:50ไปยมโลกแล้วยังไงต่อ
00:39:56ทุกคนมิชตาต่างกัน
00:39:58เส้นทางก็ต่างกัน
00:40:00จะถามทำไม
00:40:03ติ้นมุกหยิน
00:40:05ชาตะมอรณา
00:40:07แม้ฉันเอง
00:40:11พาฉันไปที่
00:40:17นี่ไม่ใช่ตลาดเนอะ
00:40:19ทุกอย่างมันมีกฎที่ฉันไม่ได้ตั้ง
00:40:22นานแบบนี้
00:40:25แม่เธอไปเกิดแล้ว
00:40:27อย่าตามมานะ
00:40:30ทำไมถึงไปนานตลอดเลย
00:40:36ช่วงนี้หายบ่อยนะ
00:40:38ฉันพูดเหมือนผู้หญิงในโลกมนุษไหม
00:40:42ความผิดนายเลย
00:40:44ทำให้ฉันนึกถึกอาดีต
00:40:46จำอะไรได้ไหมครับ
00:40:48ได้สิ
00:40:49จำเรื่องก่อนเป็นยอมโทษได้หมด
00:40:50กำลังคิดว่า
00:40:52ทำให้ฉันได้แต่นายไม่ได้เหรอ
00:40:54เพราะเจ้านายเขาชื่อใจฉันไง
00:40:56แต่ว่าไม่ใช่ตัวางไร
00:41:10นี้เราคิดว่า
00:41:12คนรอยแล้ว
00:41:16ผิดนายก่อน
00:41:17กำลังคิดทำให้ฉันได้แต่นายไม่ได้เหรอ
00:41:20เขาเชื่อใจฉันไง
00:41:22แต่ว่าไม่เชื่อใจนาย
00:41:28วันนั้นฉันเลือกนายมา
00:41:30ข้อแรกเพราะว่าบาปลึกมาก
00:41:32ชดใช้ไม่หมดหรอก
00:41:34ข้อสองคืออะไรรู้ไหม
00:41:36ผมไม่เห็นใจ
00:41:38ใช่เลย
00:41:40พรากชีวิตคนไปมาก
00:41:42แต่ในใจ
00:41:44ในกลับมองว่าโชคร้าย
00:41:46แยะชมัด
00:41:48ชื่อดีแล้ว
00:41:50เกิดมาเป็นโยมอุธุที่ชัดๆ
00:41:52คนตายมีเรื่องขาใจทุกคนนะแหละ
00:41:56บางคนบอกว่า
00:41:58ภรรยาไม่รู้รหัตเซฟ
00:42:04บางคนบอกว่า
00:42:06อยากเห็นลูกเรียนให้จบก่อน
00:42:08ที่จริงแล้ว
00:42:10ฉันเป็นโยมอุธุที่เห็นใจนะ
00:42:12ใช้อะไรก็ไปทำให้หมดเลย
00:42:14เพราะงั้น
00:42:16อย่างพวกเราถึงเหมาะกันไง
00:42:18นี่...นายไม่เห็นใจ
00:42:20เห็นแกตัว
00:42:22ไม่รักใครและร้ายความเมตตา
00:42:27คุณตายยังไงเหรอ?
00:42:31ความอยากรู้
00:42:32คือสัตรูตัวชากาศ
00:42:34หน่าวนะ...
00:42:36คุณอยากได้รู้จักคุณเอง
00:42:38ไม่เอาเรื่องนี้
00:42:40พวกเรามันโรคจิตกันคนละแบบ
00:42:42เรียนไปก็เท่านั้น
00:42:44แล้วคุณเป็นโรคจิตแบบไหน?
00:42:46อืม...
00:42:50ฉันเคยค่าผู้ชาย
00:42:52และก็ผู้หญิงอย่างเท่าเทียม
00:42:54ค่า...ค่าทำไม?
00:42:56ตอนแรกนั้นทุกคนที่โกหก
00:43:00ทำไม่ดีกับฉัน
00:43:02จากนั้นก็เริ่มค่าไปเรื่อยๆ
00:43:04แต่ว่าพวกมันก็...
00:43:06ชั่วจริงๆแล้วแหละ
00:43:10คนแรกก็...
00:43:12คมคืนคนอื่น
00:43:14แล้วบอกว่าโดนกัด
00:43:16ส่วนอีกคน...
00:43:18หลังขโมยเงินคนอื่น
00:43:20ก็มาอ้างว่าเป็นของตัวเอง
00:43:22มันเร็วนะว่า...
00:43:24ฉันเลยค่าพวกมัน
00:43:26แต่ว่า...
00:43:28นายก็จะรู้ว่ามนุษย์มันเร็วหมดล่ะ
00:43:32เพราะฉะนั้น...
00:43:34แต่ฉันก็เป็นผู้หญิงอ่ะ
00:43:36ให้ค่าทีละคนก็คงเป็นชาติ
00:43:38ฉันก็เลยซื้ออย่าพิศมาเยอะ
00:43:40ใส่ไปในบ่อนน้ำ
00:43:42และกำจัดทีละหมู่บ้าน
00:43:46ทำไม...
00:43:48กลัวเหรอ?
00:43:50เปล่านะ...
00:43:52ผมแค่คิดว่าคุณดู...
00:43:54จุ่นจ้านไปหน่อย
00:43:56แต่รักความยุดิศธรรมดี
00:43:58พอได้เป็นยมมทูด
00:44:00ฉันก็เลิกสนใจคนอื่น
00:44:02โลกนี้มีแต่เรื่องน่าเศ้า
00:44:04น่าเศ้า
00:44:06ฉันเลยคิด
00:44:08ว่าช่วงนี้นายดู
00:44:10สนใจเรื่องของคนอื่นมากกว่าอีก
00:44:12ไม่เหรอครับ
00:44:14ยังไงก็เธอนะ
00:44:16หน้าที่ยมมาทูด
00:44:18คนนำทางคนตาย
00:44:20อย่าไปสนเรื่องอื่น
00:44:22โห้อย
00:44:24รู้ไหมมีผีไม่ได้ลงทะเบียน
00:44:26เราอยู่อีกแค่ไหนอ่ะ
00:44:28เออ...ทั่วที
00:44:30ผมเป็นจากการเดี๋ยวนี้แหละ
00:44:32มันมีคนแถวเนี่ย
00:44:34ชักช้า
00:44:36ฉันก็เลยมาจัดการแผนแล้ว
00:44:38ขึ้นเป็นแบบเนี่ย
00:44:40สิบชาติก็บ่าไม่หมด
00:44:42ขอบคุณกัน
00:44:44ขอบคุณกัน
00:44:46ขอบคุณกัน
00:44:48ขอบคุณกัน
00:44:50company
00:44:54Mej этогоร Casey
00:44:56ขับมาชัก
00:44:58เขาไปสิ
00:45:00ไม่ม va her
00:45:02астьingหรับ
00:45:04เธอสวรรก
00:45:06ตรงน caucus
00:45:07แล้วกางล่อย
00:45:10ว่าท่าที่สุดกัน
00:45:40นานขนาดนี้พลังยังแกร่งอยู่เลย
00:45:59เป็นผู้สื่อจิตใช่ไหม
00:46:01ผู้สื่อจิตอะไร
00:46:03ทำขาดร้องเท้าขัดถนนมาหลายปี
00:46:06ผมทำตามกฎหมายตลอดนะ
00:46:08ไม่ใช่ลำมิวเหรอ
00:46:10ผมชื่อหลีอาซ้ำ
00:46:12ลำมิว
00:46:14มาดูหวงจุยเทือน
00:46:16หนึ่งในเช็ดจอมโชดขบวนราตรี
00:46:19พลังหลักนายคือล่อป้องกันมาน
00:46:22พวกเราเพิ่งเห็นไป
00:46:24ผมไม่รู้ผมไม่ได้แสดหลับจริงๆ
00:46:28ทำไมไม่เช็คก่อน
00:46:29ดูไม่ได้โกหกเห้ะ
00:46:33ผมไม่ได้โกหก
00:46:35งั้นก็ได้
00:46:37ฉันจะโดดอีกที
00:46:38ถ้าหักรอบนี้
00:46:40ฉันพลาดเองจริงๆ
00:46:42ฉันจะขอโทษ
00:46:43ไม่ต้องหรอ
00:46:45คือปล่อยผมไปแท้ได้มั้ย
00:46:47ถ้าออกไปท่ายพอยึกเงียบไว้
00:46:49ท่านนายไม่ใช่หลัมมิว
00:46:54หืมเฮ้
00:46:55หืมหืมหืมหืมหืม
00:46:57ลุกนอกสมรดหลัมมิว
00:46:58นึงในเจ็ดจอมโชด
00:46:59ฉันสืบแล้ว
00:47:00เขามีพลังต้านวิญญาณแกรงกล้ามาก
00:47:03กล้ามาก ซืบทอบพลังโลกกันมานจากหลัมมิว
00:47:08ในเมื่อไม่ใช่หลัมมิว งั้นเราก็จะทำการทดลองเขา
00:47:15หรือว่าข้าเขา นายก็ไม่สนใจสินะ
00:47:24นายจะเป็นใครก็ชั่ง ถ้าให้ฉันปล่อยลูกนายจะก็ทำได้
00:47:31ฉันแค่อยากรู้ ว่าจอมโชจคนอื่นอยู่ที่ไหน
00:47:35และตัวตนแทนสิ่งเป็นใครบ้าง
00:47:53ผิดออเดอร์
00:47:55ข้าวสามฉันย่าง หน้าหมูแดกแสนอร่อยพร้อมไขดาวตนีสองฟอง
00:48:01มีผิด
00:48:03เฮ้ย ท่านปรมจารย์เลี่ยปากแล้ว
00:48:07ไม่มีกึนเลย
00:48:09สองคนออกมาสะสิ
00:48:23ก็รู้อยู่นี่ว่าฉันอย่าให้เขาช่วย
00:48:25พระเจ้าเลือกพูดเถอะ
00:48:27สนิดกับพระเจ้ากับทำเองสะสิ
00:48:31ไม่ต้องมาบอกฉัน
00:48:37เห็นไงใช่ไหม
00:48:45เห็นแล้ว
00:48:47คิดว่าไง
00:48:49ฉันไม่เชื่อหรอกนะ
00:48:51อ๋อ
00:48:53เราต้องเดือดร้อนเพราะนายแท้แท้
00:48:55จะหักหลังเราอย่างงั้นเหรอ
00:48:57คืนทำอีกโลกมันไล่แน่นอน
00:48:59ก็เขาไม่อยากให้ผมช้วย
00:49:01สุดท้ายโลกก็จบสิ้น
00:49:05ผมรอออกกาศไทยบาพตั้งหลายปีนะ
00:49:08ไม่
00:49:09อย่างน่ะ
00:49:11คิดว่าไงกันน่ะ
00:49:13ฮะ
00:49:15เด็กผูกนี้อาจเป็นทายาศพูดสือจิตจริง
00:49:18แต่ไม่เก่งพอจะปกบ่องประตูหลอกหน้าไม่มีทาง
00:49:21ผมก็เลยอยากให้ทุกคนตั้งทีมขึ้นมา
00:49:24อย่ามายุ่งกับฉัน
00:49:25ฉันพี่การ
00:49:26ฉันเป็นใบ
00:49:32เห็นไล่เอีย
00:49:37เห็นว่าผูกนี้หิวแล้ว
00:49:39เออเนี่ยบุกเธอมามามากินเขาเยี่ยนโดยกัน
00:49:42ล้ามาเลย
00:49:45เธอไปนั่งตัวงนนะ
00:50:00เดี๋ยวจะทำของอร่อยให้กิน
00:50:02มาแล้ว
00:50:03ของอร่อยมาแล้ว
00:50:17อร่อยมั้ย
00:50:18ถามีจะพออาหารฉันก็ต้องทำเป็นว่างแล้วอ่ะนะ
00:50:20นี่ฉันเป็นสายกินว่างว่างก็มาทำกับข้าวที่นี่
00:50:32แต่ว่าหลังจากพอทำกินเสร็จหมดแล้วก็ต้องทำความสะอาดมอหายเช็ดทุกยางให้สะอาดแค่อย่าสร้างปัญหาให้ใคร
00:50:43อร่อยมั้ยอันลึงๆ
00:50:45เธอรู้เรื่องเวทมนดี
00:50:47นี่ในตำราของเธอน่าจะมีคาถาชื่อคำสาบนี้ไม่พล
00:50:57แล้วเธอก็ใช้คาถากับผู้คนที่ตามมาจากโลกวิญญาณได้นะ
00:51:03รายคาถาขังมันเอาไว้ให้นี้ไม่รอดแล้วก็ค่อยๆจัดการมัน
00:51:09เข้าใจไหม
00:51:11แต่ว่ามันอันตรายมากเลยนะ
00:51:14เพราะถ้าหากอยู่ไกลวิญญาณผลวกนั้นมาเกินไป
00:51:18ก็จะเจ็บตัวเอาได้ง่ายๆเลยละ
00:51:21ถึงต้องมีค้นคอยปกบ้องบ้างไง
00:51:26นี่เธอน้ำมองหินได้ชัดจีน
00:51:29ถ้าเด็กคนนี้ไม่มีเธอจะหินอะไรพลา มัว ป้นเป้กันไปหมดเลยนะ
00:51:35เพราะอย่างนั้นเวลาเด็กนี่สู่เธอก็ต้องขออยู่ช่วย
00:51:39ส่องแสงให้เป็นเหมือนกับไฟฉายนำทาง
00:51:42เดี๋ยวฉันจะสอนเธอทำโลสำหรับการกำบังตัว
00:51:46แบบนี้ แบบนี้
00:51:49ผิดเอาไว้
00:51:51และไม่ว่าจ้มตีแบบไหนก็ตาม
00:51:53จะใช้ขาฐานี้สร้างโลกกำบังกายได้
00:51:56นี่ จำเอาไว้นะ
00:51:58เวลาเด็กนี่ต่อสู้ เธอต้องคอยปกป้อง
00:52:01ปกเธอสองคนต้องหรูมือกัน เข่าใจหรือเปล่า
00:52:05ไม่ค่อยเลยค่ะ
00:52:07เราพูดต่องนาน ไม่เป็นไรลงหน้านะ
00:52:10ลังจากกลับถึงบ้านแล้วเนี่ย
00:52:11เดี๋ยวเจ้านั่นจะสาทิตให้เธอดูเองแล้วนะ
00:52:14เอา คิ้นต่อ
00:52:22น่ะ อร่อยจนเรียมือแล้วเหรอ
00:52:29ผู้สื่อจิตอะไร
00:52:31ที่เทพสุทษาสารบอกไง ผู้สื่อจิตน่ะ มันคืออะไรเหรอ
00:52:41คนที่พลังวิญญาณกระแรงที่สุด
00:52:44สามารถใช้พลังได้หลากหลายแบบ อย่างเช่น
00:52:50เหมือนกับเด็กนี่ หรือเหมือนกับเธอที่เห็นวิญญาณได้
00:52:55อ๋อ
00:52:56อ๋อ
00:52:59ที่จริงคนหยุดกระบวนราตรีไว้ ไม่ใช่มันโมเก็กรอก
00:53:03ผู้สื่อจิตทั้งเจ็ต รับประจารณ์หัวจุ่ยสุดแข็งกระแรงตั้งหัก
00:53:10แต่ว่ามันโมเก็กเขาใส่ร้ายว่าผู้เขาเปิดประตูเยอมาโล ตร้านหน้าเป็นเจ็ตจอมชวด
00:53:17ก็เลยต้องซ่อนตัวปกปินร่องร้อยของตัวเองเอาไว้
00:53:21แล้วเรารออะไรอ่ะ
00:53:26รอเพื่อนก่าวฉันอยู่
00:53:28คนที่เลิกครบเหรอ
00:53:30อย่ามาจน
00:53:32เป็นผู้สื่อจิตเหรอ
00:53:34อย่ามาเผอเจอนะ
00:53:36ไงเอามัน
00:53:42คุณเป็นใครครับ ผมไม่รู้จักคุณ
00:53:46ฉันต้องไปหาเจ้าเย็กมา
00:53:49พวกหนูสองคน ลงเรนนี้เป็นที่ส่วนบูคล
00:53:52ช่วยออกไปด้วย
00:53:54เฮ้ย เลิกทำขายสือได้แล้ว
00:54:01กลับไป
00:54:02ไม่สิ
00:54:07เพื่อฉันเรียกหน่วยครับเลย
00:54:11เรียกเลย
00:54:17ไม่ออกสิ
00:54:19แล้วเจ้าไง
00:54:25ไปก็ได้
00:54:32ที่สูจังความเจ้า
00:54:35มาก็ได้
00:54:37เท่าขยาสต running
00:54:52ที่อย่าดัง เป็นสัตวน like
00:54:56ผู้สุดทรยาตคอมสุดท้า
00:54:58ห้องวิจัยชานม
00:55:03มองไม่เห็น
00:55:12เขียนว่าไง
00:55:13พยายามเรียง 012
00:55:17เลขต่อบนี้ใช้ได้
00:55:196868
00:55:206688
00:55:216968
00:55:239868
00:55:249969
00:55:269966
00:55:27แต่ว่า
00:55:28тลองเลี่ยงจิต
00:55:30แล้วจิตต้องเลี่ยงเก้า
00:55:34เลหมดเลย
00:55:37หมดเลยอะไร
00:55:39เลขของทุกคนต้อง
00:55:42เป็นแบบนี้หมด
00:55:44เบอร์มือถือ scholarships
00:55:45มือถือ
00:55:47เบอร์บาท
00:55:47เธอร์รถ
00:55:49มัตรประชาชน
00:55:50เลขทีบาท
00:55:51เดี๋ยวสิ
00:55:52แล้วถ้าเกิดว่าเลขชันไม่เหมือนล่ะ
00:55:55- เปลี่ยนจับบ้านเหรอ?
00:55:56- จับมากเหรอ แหมวน่า
00:55:58มีลูกค้ากี่คนที่มีเบอร์ชั้นกับตัว
00:56:02ขึ้นเปลี่ยนก็เสียราได้เลยซิ
00:56:05- อัจจารย์ ไม่รู้จักทศัทศัตรีของอันแหลงเหรอคะ?
00:56:09- รู้อยู่แล้ว
00:56:10แต่ปกติคนเราเปลี่ยนเบอร์มือถือ
00:56:13- แค่เพราะอยากเสริมดวงตัวเอง
00:56:15ใครไม่จะให้คนอื่นเปลี่ยนด้วยกันแล้ว
00:56:19คุณอยากให้เราร่วมมือ ด้วยกัน
00:56:22แล้วต้องยอมเปลี่ยนงั้นเหรอ
00:56:24ลองเรือลำเดียว ด้วยกันมาแล้ว
00:56:28แล้วว่าจะร่วมมือ ถ้าทุกคนเปลี่ยนเบอ
00:56:32ไม่งั้นไม่ยอมเหรอ
00:56:33เอ้ย ไม่เอาหรอก
00:56:38เอ้ย แล้วต้องเปลี่ยนที่สุด
00:56:41เธอทำงานกระเด็กพวกเนี้ย
00:56:43ใช่แล้ว แค่เธอก็พอ
00:56:46ได้ค่ะ ใจค่าเปลี่ยนมา
00:56:48คือ
00:56:49อะไร
00:56:50อืม
00:56:52เสื้อผ้าด้วย
00:56:54เสื้อผ้าเหรอ
00:56:55สีส้ม
00:56:56สีแดง
00:56:58สีชมพู
00:56:59ตั่งหูหัวใจ
00:57:02กระเป๋าหมากลุกส้ม
00:57:04เปลี่ยน
00:57:05เป็นอะไรอ่ะ
00:57:06สีดำ
00:57:08สีเท่า
00:57:09สีดำ
00:57:10สีน้ำเงิน
00:57:13อืม
00:57:18งั้นฉันขอผ่าน
00:57:19เดี๋ยวเดี๋ยวเดี๋ยว
00:57:22เฮ้ย เขากลัวแล้วนะ
00:57:24ค่อยค่อยสิ
00:57:26กระเกกในไม่ต้อง
00:57:27จริงๆนะ
00:57:30สมพระเทอนะ
00:57:32ว่าไงนะ
00:57:35ผู้สิ
00:57:36ฉันเองนะ
00:57:38โม่แฉบังคับเปลี่ยนเบอ
00:57:40นี่ อันนี้เป็นเบอร์ฉันน่ะ
00:57:42เข้าใจแล้ว
00:57:44เว่นไปไม่ได้
00:57:45ถึงจะเปลี่ยนเบอร์
00:57:47ก็ยังเห็นวิญญาณอยู่สินะ
00:57:49ไม่เกี่ยวกับว่าเห็น
00:57:50หรือไม่เห็น
00:57:52แล้วให้เปลี่ยนทำไมแล้ว
00:57:54เบอร์เธอจะได้ไม่พาฉันสวย
00:57:56อุ๊ย ไม่ได้แล้วมีคนตามมาแค่นี้ก่อนนะบ๊ายบาย
00:58:03กระมัน
00:58:05บังเอิญจังเลย
00:58:06นั่นนะสิ
00:58:08รีบจะมาเอาเชียว
00:58:09โดนตามหรือเปล่า
00:58:18ไม่น่ามีแล้วเนี่ย
00:58:19แล้วความพลอภัยเนี่ย
00:58:21เดี๋ยวผมเดินไปด้วย
00:58:22ได้ค่ะ
00:58:31เลือกงานแล้วเหรอคะ
00:58:33อย่างครับ เขาเวนอยู่
00:58:37แล้วคุณล่ะ เลือกแล้วเหรอ
00:58:39ใช่ค่ะ กำลังจะกลับบ้าน
00:58:42ผมก็อยาก
00:58:45ไม่รู้ช่วงนี้ยุ่งไปไหม
00:58:47เราบมไล่ไปหมดเหรอ
00:58:54มีฝุนติดนะ
00:58:55รังแค่เหรอ
00:58:56เปล่า คุณไม่มีหรอก
00:59:06ถ้าเพราะคุณตบไล่เนี่ย
00:59:07ก็ดีขึ้นเยอะเหรอ
00:59:09ขอบคุณนะครับ
00:59:11เวอร์ไปไหมคะ
00:59:12ออดที่จริงมันก็ใกล้ถึงบ้านฉันแล้วล่ะ
00:59:14ไม่ต้องมาส่งหรอก
00:59:15ต้องทำงานด้วยนะคะ
00:59:18ฉันไม่เป็นไร บ๊ายบาย
00:59:20รวงตัวนะ
00:59:22พ่อคะ
00:59:23เอ๊ะ กาหมัน
00:59:25ค่ะ
00:59:26เอ๊ะ กาหมัน
00:59:27ค่ะ
00:59:28บ๊ายบาย
00:59:31รวงตัวนะ
00:59:49พ่อคะ
00:59:51เอ๊ะ กาหมัน
00:59:52ค่ะ
00:59:54เลือกแล้วเหรอ
00:59:55ใช่ค่ะ
00:59:56ค่ะ
00:59:58วันนี้เป็นไงป่าง
00:59:59ก็ดีนะ พ่าล่ะ
01:00:01พ่าเหรอ
01:00:03ก็เหมือนเดิมแหละ
01:00:04เหมือนเดิมก็คือไม่ดีอย่างงั้น
01:00:23พ่ออารมมันไม่ดี
01:00:24พ่อต้องหรอกกับแม่แน่เลย
01:00:26พ่อก็จะ เตรไปทั่ว
01:00:28ไปตรงนั้นทีตรงนี้ที
01:00:30กินนั้นทีกินนี้ที
01:00:32อีกอย่าง อยู่พันทําทํากับข้าว
01:00:35มันก็สนุกเดีย
01:00:36แล้วพ่อจะซื้อบ้าม abi
01:00:38กับเกี้ยวไปกิ lied
01:00:39กับแม่ที่ป้าน
01:00:40เท่าน après께 ก็โอเคแล้ว
01:00:42ถ้างงั้น
01:00:43pessoas จนกับพ่อphones bigger
01:00:45ดี คึ้นเลยนะ
01:00:46พ่อไม่เป็นไร
01:00:47หายไว้จังเลย
01:00:48เฮ้ย นั่งมองสับพักแล้ว แถมยังได้เจอลูกด้วย
01:00:53งั้นเหรอคะ ซื้ออะไรให้แม่กินดีไหม
01:00:57เอาสิ
01:00:58ขอโอเด้งที่หนึ่งนะคะ
01:01:00ได้จ้ะ
01:01:16ที่ไม่เชื่อว่าวะ
01:01:32ถ้าตัวมันกล่วงจะให้่เกิน
01:01:34woodตัวที่ออก
01:01:37พ่ออบกัน
01:01:40ขณะว่า
01:01:41สสิ
01:01:43はい
01:01:45ขอโทษค่ะ
01:01:55ว้าว ทำไมต้องลำบากชงชาไข่บัวหม่อนด้วยล่ะ
01:02:00ขอโทษค่ะ
01:02:03ขอโทษทำไมเธอไม่ได้ทำอะไรผีดซึกหน่อย
01:02:07ขอโทษค่ะ
01:02:10บ้าไปแล้วเหรอ จะคุกเขาทำไมเนี่ย
01:02:14ขอโทษค่ะ
01:02:20เรื่องของโม่เก็กเหรอ
01:02:24ฉันบอกจะช่วยเขา
01:02:27ฉันรู้ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น
01:02:31แต่ฉันน่าจะบอกก่อน
01:02:35อยากรู้เรื่องอดิตของแม่เธอนั้นเหรอ
01:02:45โม่เก็กสนิดกับแม่ของเธอมาก
01:02:51เธอก็เลยตามเขาเพื่อสืบหาความจริง
01:02:55ก็เข้าใจได้
01:03:00ฉันไม่ควรเป็นคนบอกเธอเรื่องนี้หรอกนะ
01:03:06โม่เก็กควรจะเป็นคนบอกเธอมากกว่า
01:03:09ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเธอนะ ดีไหม
01:03:14โรธไหมที่ฉันไม่ยอมบอกเธอเรื่องนี้น่ะ
01:03:29ว้าว ช่าใครบัวหม่อนได้กดินมาแต่ไกลเลยน่ะเนี่ย
01:03:35สาวๆเขาคุยกันอยู่ จะเพราะมาทำไมเนี่ย
01:03:39ได้สักถวยนึงฉันจะอีกไปเดี๋ยวนี้เลย
01:03:42นั้นเอาไปเลย ลองกินก่อนสิ
01:03:45เหออstar hunting chyien at the九iere catastrophe
01:03:47ได้ คุยก็ได้ไข่ กับเมตรดวัว เพิมหน่อย
01:03:51จัดไปเลย ดีแบบ architectural justice
01:03:55คุยกันดีดีกรับเพิ่มได้เลย ็่งหลอง
01:03:56เอากินเลยสิ
01:04:00อร่อยอยู่นะถ้าว่าต้อง ใส่ผุง
01:04:04สานจาผสมเปลือกส้มแหงด้วย
01:04:07มันจะยิ่งอร่อยขึ้น
01:04:10อืม...อร่อยใช่มะ เทพสูตรศาสตร์ไม่กูหกหรอก
01:04:16เอานี่ เอาไปหมดเลย ยังมีอีกเยอะ ไม่เป็นไร เอาไปเถอะ
01:04:21ขอบคุณค่ะ
01:04:40อัสซุน ออสซุนมาแล้วเหรอ อัสซุน
01:04:54อัสซุน ฉันด้วยสิ อัสซุน
01:05:02มานั่งนี้สิ เรื่องได้ได้นะ มาเอาลองกันก่อนนะ
01:05:06มา เอาล่ะ ป้องกันก่อนนะ
01:05:08ชนแก้ว
01:05:10ชนแก้ว
01:05:16ฉันซื้อของโปรดเธอมาด้วยนะ
01:05:18แล้วก็เจ้านี่
01:05:20ใครซึ่ว่าอะไร
01:05:24มีกว่าจัดได้แล้ว
01:05:26จัดเนื้อนกระจอกเทศตั้ง 20 ถัง
01:05:28ใช่แล้ว เพราะว่า
01:05:30อาสุนแท้ๆ เดินไปแอบชอบกับตันทิมรักบี้
01:05:33กับตันชอบไก่ทอดนั้น
01:05:35พากันชลองด้วยไก่ทอด
01:05:37แต่ว่าไม่มีไก่ เพราะว่า
01:05:38เป็นไข้หวัンタนก
01:05:40อาสุนไปซูパอมาเกทต์คนเดียว
01:05:42ซื้อนกระจortเทศแแท้มาเป็นเข่ง
01:05:45แล้วก็พูดว่านกระจนะ��กระ stroaches
01:05:48ถ้อด
01:05:50ๆ ใครแท้ให้ไview้
01:05:52เข้มีเรื่องนอกระจอกเทศ Ihre body
01:05:54กันแันขังกว่า сто Universal classicalrieb interview
01:05:56จะต้งท่อทั้งกลัดทั้งครืน
01:05:58กับทานทิีมรักบี้นะ ต้องตรงทะทั้งขืน... กำของ ตันทีมรักบี้นะต้องข้อแล้วขี่
01:06:04สุดท้ายก็ต้องท้ายจิ้งออกมาหมดเลย
01:06:07ที่ตอนหน้าพูดว่า...
01:06:12เรกหยุดнетว่า...
01:06:17มقدมอันนู้ตายก็ตอนอย่า csak แล้วได้โอรงใจ กับสิวัสหนัง agrade
01:06:25แต่ว่าเรกต่องช่วยกษาช้าง emails
01:06:27ต้องฉลองนะ
01:06:29น่าสมศาส
01:06:30ต้องสิ
01:06:34อาซุน
01:06:36ดีใจที่ได้เจอเธออีกนะ
01:06:40ฉันก็ด้วย
01:06:41ไม่สิ
01:06:43ฉันพูดจริง
01:06:48คิดถึงมากบ้างเลย
01:06:50ไม่นึกเลยว่า
01:06:52พวกเราจะได้เจอกันอีกนะ
01:06:57สิ
01:07:03เราจะไปขึ้นนี้
01:07:05แต่ก่อนจากไป
01:07:07เราต้องได้เจอเธอก่อน
01:07:09ไม่กลัวฉันหักหลังเลยเหรอ
01:07:12นี่อาซุนนะ
01:07:14จะหักหลังได้ยังไง
01:07:16ขอโทษที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ไป
01:07:30ไม่เป็นไร
01:07:34พวกเราไม่เกลดเธอหรอก
01:07:38ยมโลกตามล่าเธอตลอด
01:07:44ที่จริงแล้วฉันรู้สึกผิดมาก
01:07:50รู้ไหมว่าทำไมเราถึงปล่อยให้ล่ามากกว่าโดนพิภาษา
01:07:55ใช่ เราค่าพวกเดราชาญในโลกมนุษย์
01:07:59แต่ทำไมต้องโดนลงโทษที่ค่ามันด้วยล่ะ
01:08:03กาคา มันมายุ่งกับเธอตอนไหน
01:08:11อายุสิบห้า
01:08:15ครั้งแรกมันอยู่ข้างในห้องเรียน
01:08:19มันบอกว่าจะกักบริเวณของฉัน
01:08:23บอกรงเรียนว่าฉันต้องอบรมวินัย
01:08:26รงเรียนเลยเมินฉัน
01:08:29หลังจากนั้นมันก็กักบริเวณทุกสัปดาห์
01:08:33สองครั้ง สามครั้ง
01:08:37ตอนนั้นฉันอยากตายนะ อยากค่าตัวตายเลย
01:08:43ตอนนั้นก่อนตายก็คิดว่าจะตายอยู่แล้ว
01:08:47ทำไมถึงไม่ข้ามันก่อน
01:08:50ฉันเลยเล่าให้อาเสฟัง
01:08:53ไม่น่าเชื่อว่าเธอก็โดนด้วย
01:08:59ฉันเป็นนักเรียนดีเด่น
01:09:02ใครก็รู้ดี
01:09:06ฉันเรียนเก่งมาก
01:09:09มันบอกว่าจะพาฉันไปเลี้ยงข้าว
01:09:15เมียของมันทำกับข้าวเก่ง
01:09:18ฉันเสนอว่าจะช่วยร้างจานให้
01:09:22แต่เมียมันไม่ยอม
01:09:26เมียมันร้างอยู่นาน
01:09:30แล้วมันก็ทำระยำ
01:09:33ฉันกรี๊ดออกมาดังมากเลย
01:09:36แล้วมันก็ตบฉันครั้งแล้วครั้งเล่าเลยเมื่อ
01:09:40แต่เมียของมันไม่มีป midnight
01:09:51ฉันเลยคิดได้ว่า
01:09:53ยิ่งฉันระหิด geas
01:09:56มันก็ยิ่งตื่มเต้น
01:09:58ฉันเลยบอกตัวเองว่า
01:10:01ฉันต้องกัดฟัญเอาไว้
01:10:03แล้วแต่คิดว่าจะข้ามันยังไง
01:10:09ของฉันนั่นหนักกว่าอีก
01:10:19แม่ฉันจ้างมันมาติว
01:10:23ครั้งเรียกฉันก็กลีสต์เหมือนกัน
01:10:29มันเอาฟิกเกอร์ตัวโปรดปัญญัติปากของฉัน
01:10:35ฉันบอกแม่ไปว่าฉันอยากเรียนกับติวเตอร์คนอื่น
01:10:41แต่มันบอกแม่ว่าไงรู้ไหม
01:10:44มันบอกคนเป็นครูนะ
01:10:49เข็มงวดสิดี
01:10:53ถ้าหากมันไม่ได้ทำฉันท้อง
01:10:58ฉันก็คงไม่เป็นแบบนี้
01:11:01ขอบคุณที่ไปทำแท้งด้วย
01:11:06ตอนที่หมอบอกว่า
01:11:09มดลูกของฉันสีหาย
01:11:13มีลูกไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
01:11:15คือตอนที่ฉันเลือกข้ามัน
01:11:19สุดที่ฉันเลือกข่ามัน
01:11:21ที่นี่เธอเหมือนกันสำหญิง
01:11:25สุ่ม สุดแกได้
01:11:27กล้อยจริงที่ร่อ
01:11:29สุดที่สุดท้าย ที่มีพลาด
01:11:32ให้哀กพลันสเอา
01:11:33ตอนแคเบอมีคิดว่า
01:11:36ที่จะสุด สัก Killer ที่นั่นตราย
Comments

Recommended