- 12 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อเป็นนี้เป็นรายการทั่วไป
00:04สามารถ
00:05สามารถสามารถสามารถด้วย
00:10เดินไปต่อ
00:15ท่านที่ฉันไม่รู้จะ
00:20ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
00:25ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
00:30ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
00:35ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
00:40ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
00:45ต้องเชื่อมันในความรักสิห้า
00:50ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
00:55ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
01:00ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
01:05เจอเรื่องใด
01:10ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
01:16หรือก็หายหัวไปไหนมาตั้งนาน
01:19เออ
01:20ไม่รู้ฉันจะเจอเรื่องใด
01:25ไม่รู้ฉันสงสังสัตว์
01:27ฉันจะเจอเยอะ
01:28ฉันจะเจอเยอะ
01:29ฉันจะเจอเยอะ
01:30สวัสดีครับ สวัสดีครับ สวัสดีครับ
01:35สวัสดีครับ
01:36สันคำไปขัวว่าเจ้าไม่สบาย
01:38ตุกว่า
01:40ครับ ผมไม่หวัดนิดหน่อยครับ
01:42แต่สุทธิ์บอกว่าเจ้าไม่สบายมาก
01:45สุทธิ์บอกว่า...
01:50ครับ คือ มือวานมันแจ้มากเลยครับ
01:55ขึ้นสูงมาก คุณหมอบอกว่า ถ้าคุณหมอกันมาช้ากวันนี้ไปอีกสักนิด หนึ่งนิด
02:00ผมต้องตายในหน้าเลยครับ แต่ผมรู้สึกว่าตอนนี้ ใครก็จะกลับไป
02:05อีกแล้วครับ แถ่งคำทุกคนมาเยี่ยมวันหน่อยได้ไหมครับ
02:10หรือแสงคำจะปล่อยให้ผมต้าอยู่ทางนี้คนเดียวอ่ะ
02:15เป็นแค่หวัด ไม่ถึงตายแล้วครับ
02:20ใครว่า หรือครับ แสงคำสมัยเนี่ย ใครเป็นรู้
02:25โลกอะไรก็ตายได้กันทั้งนั้นนะคะครับ
02:27ถ้าคนที่เป็นไม่มีกันวันจะที่จะอยู่ต่อไป
02:30ผมว่า บางทีผมต้าไปก็อาจจะดีกว่า
02:35เพราะว่าจะมีคนบางคนเขาเห็นค่าในตัวผมขึ้นมาบางก็ได้
02:40ก็อาจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
02:45สายคำครับ ผมทำอะไรผิด
02:50พลาดไป ผมขอให้สายคำยุดโทษได้ผมด้วยนะครับ
02:55จะให้ผมทำอะไรก็ได้แสงคำบอบ
02:57ผมยอดทำทุกอย่าง ผมพอแค่
03:00ต้องทำอะไรทั้งนั้นค่ะ
03:03เท่านี้ก่อนนะคะ
03:05ก็อาจริงๆๆๆๆๆๆ
03:10ก็อาจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
03:15ก็อาจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
03:20ก็อาจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
03:25ก็อาจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
03:30แต่แค่ไปพูดยังไง ทำไมสันคำยอมใจอ่อนโทรกลับมาหา
03:35ก็ไม่มีอะไรมากเหรอฮะ จริงๆแล้วอ่ะ
03:40เจ้าแสงคำอ่ะ เขารักเจ้าอยู่แล้ว
03:42ผมพูดไม่กิดประโยคอ่ะ เจ้าก็ใจอ่อนแล้วฮะ
03:45ก็นั่นแหละ แล้วแก็พูดอะไรไปบ้างล่ะ
03:48ผมบอกไปอ่ะ จาก็ทำอย่างนี้
03:50ผมไม่ได้หรอก มันมีความสามารถเฉพาะตัวนะฮะ
03:53โอ้โห แก้
03:55มันช่างเข้าใช้ผู้หญิงดี จริงๆเลย
03:57ทำไมช่างนี้กันไม่เกิดเป็นผู้หญิงให้มันรู้แล้ว รู้แล้ว
04:00เกิดมาทำไมขึ้นๆกลางๆแบบนี้
04:03ผมไม่ช่างนี้เลยนะคะ
04:05ผมอ่ะ แมนร้อยเปอร์เซ็นต์นะคะ
04:07แมนร้อยเปอร์เซ็นต์
04:09ขอพี่สูนเลยนี่
04:10แค่จับตัวผมแค่นี้
04:14เจ้ายังไม่ไหว
04:15แล้วอย่างนี้จะมีแรงไปงอเจ้าแสงคำไหวเหรอฮะ
04:18ส่งนี้
04:20ผมใส่จะช่วยเสียแรงป่อป่าวแล้วมาก
04:22เฮ้ย
04:25เฮ้ย
04:29เฮ้ย
04:30เฮ้ย
04:32เฮ้ย
04:34เฮ้ย
04:35เฮ้ย
04:36เฮ้ย
04:37เจ้าแสงคำอยู่ไหน
04:38อยู่ในโคลร์หรือเปล่า
04:39เจ้าอออกป่ะ
04:40ข้างนอกแล้วแล้วครับ พึ่งหออกไปมากินเนี่ยครับ
04:42ไปข้างนอก ไปไหน
04:44ไม่รู้เหมือนกันครับ
04:45ไม่รู้ ทำไมไม่ถามล่ะ
04:47มีฝากว่าทำไมฮะ
04:50ขอบคุณครับ
04:55รู้กันอ่ะ
04:57รู้หรือเปล่าว่าเจ้าไขว่าทำไปไหน
04:59ไม่รู้
05:00ไม่รู้ค่ะ
05:01แต่ก่อนออกไปเจ้าทำซุปเหตุ
05:02แล้วก็บอกว่าจะไม่ยี่ยมคนป่วย
05:04แต่ไม่รู้คนป่วยที่ไหน
05:05เจ้าถึงต้องมือทำเองเลยแล้วค่ะ
05:07คนป่วยเหรอ
05:10เจ้าถึงต้องมือว่า
05:12เจ้าถึงต้องมือว่า
05:14เจ้าเจ้า
05:15คุณแม่ค่ะ
05:19คุณแม่ค่ะ
05:20เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ
05:22สงสัยยะแสงคำ
05:23กำลังจะไปหาเจ้าน้อยค่ะคุณแม่
05:25ต้องว่า
05:26ยิงแสงคำ
05:27ต้องใจอ่อน
05:28ยมคืนดีกับเจ้าไง ๆ เลยค่ะ
05:30อย่างไรกันดีแล้วค่ะคุณแม่
05:32ไม่ต้องกลัวนะลูก
05:33เราลงทุนมาถึงขนาดนี้แล้ว
05:35แม่จะไม่ยอมปล่อยให้ทุกอย่างมันทั่งลงไง ๆ หรอ
05:38มันต้องสักสักกลี
05:40หยุดเจ้าหน้าจึกมาที่นี่สิดี
05:43มันอาจจะเป็นโอเค
05:45ออกกาศดีของเราก็ได้
05:49กราวนี้
05:50แม่จะทำให้มันแป๊กหักกับไปเลย
05:54คุณแม่
05:55คุณแม่
05:57คุณแม่
06:00ที่ฉันไม่รู้จัก
06:03ไม่รู้จัก
06:06เย็ดเต็ม
06:07คุณแม่
06:08วางงานลงเดี๋ยวนี้เลยนะ
06:09แล้วไปเยี่ยมเจ้าแล้ว
06:10น้อยกับพี่
06:11ไปเยี่ยมทำไมคะ
06:12อ้าวนี้
06:13แกไม่รู้เหรอว่าเจ้าน้อย
06:15สบายมาก
06:16เจ้าน้อยไม่สบาย
06:17เอ้อไม่มีใครบอกเต็มเลยอะค่ะ
06:19เรา
06:20ตอนนี้วิทูนทราบเยี่ยมคะ
06:21เดี๋ยว
06:22แต่ไม่บอกวิทูนกับนะคะ
06:23ตัว ตัว เราไม่ต้อง ไม่ต้องเลยนะ
06:24เราออกไป
06:25กันก่อน
06:26เดี๋ยววิทูมา
06:27แล้วก็ให้ตามไปทีหลัง
06:28ฉันอุตส่าวไว้ใจกัน
06:30ปล่อยให้แกดูแลบ้านดูแลช่อง
06:32แต่แกก็ปล่อยให้แกนอนไม่สบาย
06:35ใครไปดูแลสักคน
06:36ป่านเนี้ยเจ้าเนอะ
06:37จะไปไงบ้างก็ไม่รู้
06:38หืม พี่เดือนค่ะ
06:40ถ้าเกิดว่าเจ้าเป็นอะไรมากเนี่ย
06:42สุทธิ์ก็คงมาบอกแล้วล่ะค่ะ
06:44ไม่เด็กมากนะ
06:45จะรู้เรื่องอะไร
06:46เจ้าเนอะเนี่ยเป็นแข็บพิเศษของบ้านเรา
06:49เราจะต้องดูแลช่อง
06:50ไปเจ้าเนอะให้ดีที่สุด
06:52ไปเยี่ยมเจ้าเนอะเร็ว
06:55เจ้าเนี่ยเป็นแข็บพิเศษ
06:57เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
07:00เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
07:05สุดนะ
07:06definitive
07:07é regener 컬러
07:08ว่าเจ้า
07:09เข้า 39
07:10กำช่วยชัดดูในซีฟ้าเสื้อตัวนี้ไปไงป่ะ
07:13ฮะ
07:14ดีฮะ
07:15แสงคำเขาจะพูดอะไรกับชัดเป็นคำแรกตอนที่เห็นจะไปที่ร้านนะ
07:20แน่ใจนะว่าเขาหายกดชัดแล้วเนี่ย
07:22ต้องหายกดแล้วสิฮะ
07:23ไม่อย่างนั้นเนี่ยเจ้าใส่คำให้เขา
07:25ขว่าเจ้าหรอกฮะ
07:29เฮ้ บอกมาให้นะ
07:31ฉันได้ขอขอบคุณแกจริงๆเลย
07:33แกนี้มันจิ้วแต่เจ้า
07:35ขอบคุณแกจริงๆ
07:40โอ้โหเจ้าค่ะ
07:42เรื่องแค่เนี้ยเรื่องเลยค่ะ
07:44ทีหลัง
07:45เจ้าอยู่ทำให้เจ้าสันคำต้องกดอีกนะคะ
07:47สงสารผม สงสารคื้นวิทุนถึงนะคะ
07:50มันเหนื่อยนะคะ
07:51ไม่ใช่ไม่เหนื่อย
07:52ที่ต้องตามเป็นผู้ช่วยพระเอกแบบนี้
07:56หวังว่าครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายนะคะ
07:58ถ้ามีครั้งหน้าผมไม่ช่วย
08:00หืม..
08:02ผู้ว่าจ้ายกับแย่ผู้ใหญ่เชิญนะแก
08:05เออ ฉันสนจ้า ไม่มีทางต่อไปแล้ว
08:11ถ้าอย่างนั้น เจ้าแต่งตัวเสร็จแล้วรีบตามมานะฮะ
08:13เดี๋ยวผมไปช่องกาฟให้เจ้าก่อน
08:15ไป
08:20เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
08:25เจ้าเจ้าเจ้า
08:30เจ้าเจ้าเจ้า
08:35เจ้าเจ้า
08:40เจ้าเจ้าเจ้า
08:45เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
08:50เยี่ยมเจ้าเกลิ่นเป็นแบบ
08:52อ้าว สุทธาส
08:55เจ้าเป็นยังไงมาก
08:57ดีขึ้นมากเหรอฮะ
08:58เหรอ
08:59เจ้าหลับอยู่ด้วยไป
09:00เยี่ยมเจ้าได้ไหม
09:02เยี่ยมเจ้า
09:05เจ้าหลับอยู่ด้วย
09:07เจ้าหลับอยู่ด้วย
09:09เยี่ยมเจ้า
09:10ไหนพี่เดือนบอกว่า
09:12เจ้าไม่สบายมากไงคะ
09:14ก็ฉัน
09:15เจ้าได้ยินมาแบบนี้นี่
09:17เยี่ยนี่
09:19เยี่ยนี่ก็มาแล้วนะ
09:20เยี่ยมเจ้าได้
09:22เยี่ยมเจ้าได้
09:24เยี่ยมเจ้า
09:25เยี่ยนแม่ถามถึงแก
09:27รีบไปหาท่านสิ
09:28ผมไม่ดูคนหญิงท่านมาแล้วฮะ
09:30ฉันต้องให้แก่ไป
09:32เอาเธอ สุทธ์
09:34เอาเธอสุทธ์
09:35ไปดูคนหญิงท่านเธอ
09:37เราคงไม่รบกวนเวลาเจ้ามากหรอกนะ
09:39ไปๆๆ
09:40เยี่ยมเจ้าไม่นะ
09:42ก็ไม่สบายแล้วมันจะออกไปข้างนอกอีกอะไร
09:45ดulเลย
09:46เยี่ยมสุดท่าน
09:47ทโกคงไม่ดู
09:48โปราเฟ้า
09:50เยี่ยมเยี่ยม
09:55เยี่ยมเยี่ยม
10:00เจ้าเป็นยังไงบ้างคะ
10:02เจ้า พี่ขอโทษจริงๆ พี่เพิ่งรู้
10:05เจ้าป่วยพี่เลยเพิ่งมาเยี่ยม
10:08ขอบคุณมากครับ
10:10ผมสบายดีแล้วครับ
10:12อู๋ สบายดีอะไรกันแล้วคะเจ้าค่ะ
10:15หาดูหน้าเจ้าสิคะอย่างซีกอยู่เลย
10:17พี่เดือนเนี่ยนะเป็นเจ้าของบ้านที่เย็มมะ
10:20มากเลยที่ขอให้เจ้าวะนอนปล่อยอยู่ตั้งหลายวัน
10:25มันเป็นความผิดของผมเองแล้วครับ
10:27ที่ผมไม่ดูแลเท่าเองนะครับ
10:29ไม่ค่ะ
10:30มาผิดทางเราด้วยเหมือนกันค่ะ
10:32ที่เราเนี่ยดูแลเจ้าไม่ดีเท่าที่ควร
10:35ให้เราได้ชุดชื่อบ้างนะคะ
10:37ไม่เป็นไรแล้วครับพี่เดือนครับ
10:39ขอบคุณ
10:40มันสุทธิ์บอกว่า
10:42เจ้าจอบคุณ
10:43มันสุทธิ์บอกว่า
10:44เจ้าจอบคุณ
10:45เจ้าจอบไปข้างนอก
10:46เจ้าจอบไปไหนเหรอคะ
10:49เจ้า
10:50เจ้าจอบคุณ
10:52นี่คงจะทั้งจืดทั้งชื่ดเลยนะคะเจ้าค่ะ
10:55นี่ก็แสดงว่าเจ้าเนี่ยนะคะ
10:57จะต้องฝื้นทนกินโจ๊กแบบนี้
11:00นาดแล้วใช่ไหมคะ
11:02เอาอย่างนี้ดีกว่าค่ะเจ้า
11:03เดี๋ยวพี่เดือนนี้นะคะ
11:04จะสั่งให้อย่างนี้นะคะ
11:05พี่เจ้ามาเนี่ยนะคะ
11:06ทำอาหารให้เจ้าใหม่เท่าหมดเลยนะคะ
11:08เออพี่
11:09ไม่นะครับคือ
11:10ไม่เป็นไรครับ
11:12ผมทานอย่างได้ครับ
11:13ผมทานได้ครับ
11:16ผมทานอย่างนี้
11:17ทำอาหารให้เจ้า
11:19ทำอาหารให้เจ้า
11:20ขอบคุณครับ
11:25ขอบคุณครับ
11:30ขอบคุณครับ
11:35ขอบคุณครับ
11:40ขอบคุณครับ
11:45ขอบคุณครับ
11:50เจ้าขา
11:52มานี่ค่ะ
11:55ไม่เป็นอะไร
11:57เอาอย่างนี้ดีกว่านะคะเจ้า
11:59เดี๋ยวพี่เดือนเนี่ย
12:00ปอนไฮนะคะ
12:02อืมนี่ค่ะ
12:04อืม
12:05อืมนี่ค่ะ
12:07อืมนี่ค่ะ
12:08อืมนี่ค่ะ
12:10เห็นว่าเจ้าจะออกไปทางนอก งั้นเดี๋ยวให้คนขับรถของบ้านเราเนี่ยไปส่งเจ้า
12:15เจ้านะคะ
12:16อ๋อค่ะ
12:17อืม นั่นก่ะสิ มิ
12:20ยังค่ะ จะมาเกรงออกเกรงใจอะไรกันแล้วคะ
12:23อืม
12:25ไม่เป็นไรครับ
12:26อ๋อ ไม่เป็นไรเธอเจ้าค่ะ
12:28เดี๋ยวแต่ม
12:30มานี่ ตั้งจ้าเขาไม่สบายไม่เห็นหรือไงคะ
12:35นั่น นั่น นั่น
12:37ปอนโจกให้เจ้าเขาด้วยนะ
12:39เจ้าเขาไม่สบายเขามา
12:40ถ้าไม่มีแรงหรอก
12:41เดี๋ยวพี่เนี่ย
12:42จะต้องไปบอกคนรถ
12:43ให้เถียมรถให้มารับเจ้า
12:45ทำหน้าที่ไปเดี๋ยวเดี๋ยว
12:47โอ้โห ดายแล้วค่ะ
12:48ดายแล้วไม่เป็นไร
12:49ไม่เป็นไรค่ะเจ้า
12:50อ้โห ดายแล้ว
12:55ไม่เป็นไรค่ะ
12:56ดายแล้วค่ะ
12:57ไม่เป็นไรค่ะ
12:58ไม่เป็นไรค่ะ
13:00ไปเต็มครับ ขอบคุณมากครับ
13:02วันดี
13:03เจ้าทานนะครับ
13:04ขอบคุณ
13:05ขอบคุณ
13:10ขอบคุณ
13:12ขอบคุณ
13:13ขอบคุณ
13:14ขอบคุณ
13:15เฮ้ย
13:17ผมดีใจมากเลยนะคะ
13:18ไม่คิดว่าเจ้าจะมาที่นี่อ่ะ
13:20นี่
13:21ถ้าเจ้าหน่อยรู้นะคะ
13:22เจ้าหน่อยต้องดีใจมากๆ ไม่แน่เลยค่ะ
13:24ขนาดนี้
13:25แค่รับโทรศัพท์เจ้านะฮะ
13:26เจ้าอยู่ในใจทับตายนะฮะ
13:28ที่...ที่เจ้าหายกดแล้วอะฮะ
13:30ใครบอกเราว่าฉันหายกรวดแล้ว
13:34ขอบคุณ
13:35โทรเจ้าหะ
13:37ใครอะไรอะก็รับสาหายได้นะคะ
13:40แต่ว่า...
13:41ไข้ใจเนี่ย
13:42ตายกับตายลูกเดียวนะคะ
13:44ฮะ
13:45นี่สมกับเป็นเจ้าหน่ายลูกน้องอะจริงๆ เลยนะจ้าเธอเนี่ย
13:49ถ้าจ้าไม่เชื่อนะ
13:50ไปดูกับผมก็ได้ฮะ
13:51ว่าเจ้าอ่ะ
13:52ถ้าไม่เจ้าหน่ายผมเกือบตายจริงๆนะคะ
13:54ฮะ
13:55เจ้า
13:56เจ้า
13:57เจ้า
13:59เจ้า
14:00เจ้า
14:01เจ้า
14:02เจ้า
14:04เจ้า
14:05เจ้า
14:06ผมขอโทษฮะ
14:07เดี๋ยวรับรออยู่ทางนี้ฮะ
14:08เจ้า
14:09ไปละ
14:10เจ้า
14:11เจ้า
14:12เจ้า
14:15เจ้า
14:16เจ้า
14:17เจ้า
14:18เดี๋ยวพี่พี่เอายาให้นะคะ
14:20เจ้า
14:21เจ้า
14:22เจ้า
14:24เจ้า
14:25เจ้า
14:27เจ้า
14:28เจ้า
14:29เจ้า
14:30เจ้า
14:32เจ้า
14:33เจ้า
14:34เจ้า
14:35เจ้า
14:36เจ้า
14:37เจ้า
14:39เจ้า
14:40เจ้า
14:42เจ้า
14:43เจ้า
14:44เจ้า
14:45เจ้า
14:47ผมอิ่มแล้วนะครับ
14:48เดี๋ยวผมออกไปเลยแล้วกันนะครับ
14:50เจ้า
14:51เจ้า
14:52เจ้า
14:53เจ้า
14:55โว้ย
14:56โทษค่ะเจ้า
14:57ขอโทษค่ะ
14:58ทายแล้วเปลี่ยกวดเลย
14:59เจ้า
15:00เจ้า
15:01เจ้า
15:02เจ้า
15:03เจ้า
15:05เจ้า
15:07เจ้า
15:08เจ้า
15:09เจ้า
15:10เจ้า
15:11สะใจมากใช่ไหมคะ
15:12ที่ทำแบบนี้กับแสงคำอะ
15:14เจ้า
15:15แสงคำ
15:20ขอบคุณครับ
15:25พอกันทีค่ะเจ้ายอดขวัน
15:30พี่แสนคำครับ พี่แสนคำก็แล้วเข้าใจผิดนะครับ
15:34ไม่เหรอค่ะ
15:35แสนคำเข้าใจทุกอย่าง
15:38ว่าอะไรมันคืออะไร
15:40ในเมื่อเจ้าเรื่องพี่แสม
15:43ทำไมจะถึงใช้วิทย์นี้แล้ว
15:45เจ้าจะให้แสนคำเจ็ดแบบนี้ไปอีกน้านแค่ไหน
15:50เจ้าจะพอใจ
15:52แสนคำ
15:54แสนคำ
15:55เจ้าใจผิดไปใหญ่เลยนะครับ
15:57พี่แสนคำตรงเดียวนะครับ
16:00พี่แสนคำตรงเดียว
16:05พี่แสนคำตรงเดียว
16:08พี่แสนคำตรงเดียว
16:10อย่าพูดคำนี้
16:12เจ้าเจ้าไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
16:15คนที่เขารักกัน
16:20เขาทำร้ายกันแบบนี้เหรอคะ
16:24ไม่
16:25ไม่วงที่สุดอ้า
16:28ขอบคุณครับ
16:30เยี่ยมเยี่ยม
16:35เยี่ยมเยี่ยม
16:40เยี่ยมเยี่ยม
16:45เยี่ยมเยี่ยม
16:50เยี่ยมเยี่ยม
16:55เยี่ยม
17:00เยี่ยมเยี่ยม
17:05เยี่ยมเยี่ยม
17:10เยี่ยม
17:15งายตะ
17:17ได้ขาวว่ามีรถใหม่
17:19ก็เที่ยวดึกทุกคืนเลย
17:20แล้วว่าคืนนี้กลับมากี่ทุกค์
17:23ก็เพิ่งกลับเนี่ยละครับ
17:25ถ้าคุณมีอะไรกับแต่มาครับ
17:26ถ้าจะไปนอนคร้างที่อื่นเนี่ย
17:28ขออนุญาตใครหรือยัง
17:30จะกลับหรือไม่กลับอ่ะ
17:32หรือว่าไปคร้างที่ไหนอ่ะ
17:33มันก็ไม่สำคัญหรอก
17:34ไม่มีใครส่ง
17:35ไม่มีใจต้างอยู่แล้ว
17:36นี่แกเลิกทำตัวเวลิกมีปัญหาสะทีได้ไหม
17:40เด็กที่มีทุกอย่างพร้อมอย่างแก
17:42จะต้องการอะไรอีก
17:43แล้วฉันถามแกอย่างจริงอ่ะ
17:45ที่แกทำตัวแบบนี้แกต้องการอะไร
17:47แกต้องการจะไปชดแม่ของแกงั้นเหลือ
17:50ฉันจะบอกข้าเลยนะว่ามันไม่มีประโยชน์
17:52ตามไม่ได้ประชด
17:53ตามแค่อยากออกไปเที่ยว
17:55ก็ไม่เที่ยวแค่นั้นแหละ
17:56แกต้องคุยกันน้าหน่อยแหละ
17:57แกต้องคุยกันน้าหน่อยแหละ
18:00ก็ต้องคุยกันเดี๋ยว
18:03ก็ต้องคุยกันเดี๋ยว
18:05เธอร์
18:06โทษ
18:07โทษ
18:08โทษ
18:09โทษ
18:10ไปกำลัง ?
18:13ไปกำลัง!
18:15เจ้าแสนคำฮะ
18:17เกิดอะไรขึ้น
18:18คุณพี่ชุ้นฮะ ตามเจ้าแสนคำไปหน่อยสิฮะ
18:20เกิดอะไรขึ้น
18:23เกิดอะไรขึ้น
18:25เกิดอะไรขึ้น
18:27เกิดอะไรขึ้น
18:29เกิดอะไรขึ้น
18:30เกิดอะไรขึ้น
18:35เกิดอะไรขึ้น
18:37เกิดอะไรขึ้น
18:39เกิดอะไรขึ้น
18:40เกิดอะไรขึ้น
18:42เกิดอะไรขึ้น
18:44เกิดอะไรขึ้น
18:45เกิดอะไรขึ้น
18:47เกิดอะไรขึ้น
18:49เกิดอะไรขึ้น
18:50เกิดอะไรขึ้น
18:52เกิดอะไรขึ้น
18:54เกิดอะไรขึ้น
18:55เกิดอะไรขึ้น
18:57เกิดอะไรขึ้น
18:59เกิดอะไรขึ้น
19:00เราหรือ
19:01เกิดอะไรือ
19:02เกิดอะไรขึ้น
19:04โว้ย 머� acho
19:05ไว้!
19:06ไว้!
19:10ไว้!
19:12ไว้!
19:14ไว้!
19:15ไว้!
19:17ไว้!
19:19ไว้!
19:20ไว้!
19:22ไว้!
19:23ไว้!
19:24ไว้!
19:26เจ้าครับ
19:27เจ้าครับ
19:28เจ้าเป็นอะไรที่บอกครับเจ้า
19:30ประตูให้ผมหน่อยครับเจ้า
19:32เจ้าครับ
19:34เจ้าครับ
19:35เจ้าครับ
19:37เจ้าครับ
19:39เจ้าครับ
19:40เจ้าครับ
19:42เจ้าครับ
19:45เจ้าเป็นอะไรรึเปล่าครับ
19:47เจ้าเป็นอะไรรึเปล่าครับ
19:49เจ้าครับ
19:50เจ้าครับ
19:51เจ้าครับ
19:54เจ้าครับ
19:55ขอบคุณ
20:00ขอบคุณ
20:05ขอบคุณ
20:10ขอบคุณ
20:15ขอบคุณ
20:20ขอบคุณ
20:25นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะจ้า
20:31ขอบคุณ
20:33ขอบคุณ
20:36เป็นอย่างไรบ้างไว้ทัด
20:38เจ้าแสนคำขับรถออกไปแล้วฮะ
20:40ผมได้ถ้าไหนเจ้าไม่ยอมฟังอ่ะฮะ
20:44ทำไมมันถึงเกิด
20:45เรื่องแบบนี้ได้นะ
20:47ทำไมเจ้าแสนคำถึงวิยอมฟังอะไรบ้างเลยอ่ะ
20:50แค่เห็นพี่กับเจ้าเนี่ย
20:52อยู่ในห้องเดียวกัน
20:54เจ้าแสนคำก็คิดว่า
20:55พี่กับเจ้า
20:58คิดอย่างนี้ได้ยังไงอ่ะ
20:59คิดอย่างนี้ได้ยังไงอ่ะ
21:00เท่ากับว่าดูถูกพี่มากเลยนะคะ
21:04มัน
21:05มันไม่ใช่แค่นั้นเหรอครับพี่เต็ม
21:07มีอะไรมากกว่านั้นครับ
21:10หมายความว่ายังไงคะ
21:12พี่เต็มจำวันที่เราไปพบลูกหาได้ไหม
21:15ที่ลูกค้านลัดเราที่ลงแรม
21:18แล้วก็หายตัวไปนะเหรอคะ
21:20แสงคำว่าเห็นเราค่ะ
21:23คือ
21:25ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า
21:27เขาคิดอะไรอยู่ที่นี่ตามลงไป
21:30ของเขาก็เห็นเราสองคนอยู่ในห้องที่กัน
21:35แต่จริง
21:36นี่พี่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดเหรอคะเนี่ย
21:38ไม่ใช่เหรอคะพี่
21:40พี่เต็มครับ
21:41ผมเองครับ
21:42ผมเป็นคนทำพี่เต็มต้องเสียหาย
21:46ผมขอโทษให้เต็มจริงนะครับ
21:48เจ้าๆ
21:50ไม่แล้วค่ะ
21:51พี่ผิดเอง
21:52พี่ขอโทษนะ
21:53ถ้าเกิดว่าพี่ไม่ตาม
21:55ถ้าเจ้าไปที่โรงแรมเนี่ย
21:56เรื่องแบบนี้มันคงไม่เกิดขึ้นแล้วคะ
21:58พี่ทางหาที่ต้องขอโทษ
22:00ขอโทษ
22:01ตอนนี้ไม่ใช่เวลาหาคนผิดหรอกนะคะ
22:03เรามาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะแก้ไขเรื่องนี้
22:05ยังไงดีฮะ
22:06เจ้าแสงค้ามาเข้าใจผิดใหญ่แล้วนะคะ
22:08เจ้าฮะ
22:09เอาเมื่อต่อไป
22:10ขอโทษนะ
22:11อาจิ้ง
22:12อาจิ้ง
22:13อาจิ้ง
22:14อาจิ้ง
22:15เป็นฮะ คราวเนี้ย คุณแต่มึงช่วยเจ้านะฮะ
22:18ไม่อย่างนั้น เจ้าไม่มึง
22:20ไม่มีวันในเจ้าแสงคำคืนมาแน่ ๆ ฮะ
22:22นะฮะ คุณแต่มึง ช่วยเจ้าหน่อยนะฮะ
22:25นี่ สุดท้าย มีสุดท้าย มีสุดท้าย มีสุดท้าย โดย ช่วยเจ้า
22:30เฮ้
22:33เฮ้
22:35เฮ้
22:38เฮ้
22:40เฮ้
22:45เฮ้
22:50เฮ้
22:55เฮ้
23:00เฮ้
23:05เฮ้
23:10เฮ้
23:13เฮ้
23:14เฮ้
23:15เฮ้
23:17เฮ้
23:18เฮ้
23:19เฮ้
23:20เฮ้
23:25เจ้
23:27เจ้
23:28เจ้
23:29เจ้
23:30เจ้
23:31เจ้
23:32เจ้
23:33เจ้
23:34เจ้
23:35เจ้
23:37เจ้
23:38เจ้
23:39เจ้
23:40เจ้
23:43เจ้
23:44เจ้
23:45เจ้
23:47เจ้
23:48เจ้
23:50เจ้
23:53เจ้
23:54เจ้
23:55เจ้
23:57เจ้
23:58เจ้
24:00เจ้
24:02เจ้
24:03เจ้
24:04เจ้
24:05เจ้
24:08เจ้
24:09เจ้
24:10เจ้
24:14เจ้
24:15เจ้
24:18เจ้
24:19เจ้
24:20เจ้
24:23เจ้
24:23เจ้
24:24พรี่
24:25คราวนี้ไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดแม่น่ะ
24:30ฉันคำให้โอกาสเขาแล้วนะคะ
24:33ฉันคำยอมยกทอดีเขาทุกอย่าง
24:35เมื่อที่เราจะมารัมต้นกันใหม่
24:38แต่เขาคลับทำแม่นี้กับแสง
24:40ฉันไม่ใช่เรื่องกัน
24:43ฉันไม่ใช่เรื่องกัน
24:45เจ้าหน่อย
24:46คงจบเป็นแค่นี้แล้วนะคะ
24:50เจ้าครับ
24:53ผมว่าเจ้าอย่าเพื่อนเจ็บสินใจอะไรเลยนะคะ
24:56ให้โอกาสไอ้หน่อยอีกสักครั้ง
24:59ผมว่า
25:00มันต้องมีคำอธิบาย
25:01กับทุกเรื่องที่เกิดขึ้นแน่นอนครับ
25:05สังครับจะไม่กลอบไปหาเขาอีกแล้วค่ะ
25:10สังครับขอเจ็บครังนี้เป็นครังสุดท้าย
25:14เดี๋ยวของมัน
25:15มันต้องมีคำอธิบาย
25:17มันต้องมีคำอธิบาย
25:20มันต้องมีคำอธิบาย
25:23มันต้องมีคำอธิบาย
25:25คำหารักจิงว่าอยู่ใน
25:28ใช้เวลาปีน
25:30ไม่นานจนหัวใจ มันอ่อนแล้ว
25:34กว่าจะรู้กัน
25:35ความจริงสิ่งนั้น
25:37ไม่ได้อยู่ใกล้
25:40ฉันไม่รู้จัก
25:42ฉันก็แสงคำคุณก็จบกว่าแล้วจริงๆ
25:45เจ้ายังพอมีทางปรับความเข้าใจจบเจ้าแสงคำนะคะ
25:50ถึงตอนนี้
25:54ฉันไม่ได้
25:55ฉันรู้จะเอาอะไรไปปรับความเข้าใจกับแสงคำแล้ว
25:58เฮ้า
26:00ความจริงนี้คะเจ้า
26:02เจ้าไม่บอกความจริงกับเจ้าแสงคำ
26:04ว่าเจ้า
26:05ไม่ได้มีอะไรคุณเต็มจริงๆ
26:09ฉันเคยบอกไปแล้ว
26:10เจ้า
26:11แสงคำไม่เชื่อ
26:13ตอนนั้นเขายังไม่เชื่อ
26:15กันจะมาหวังแล้วว่าตอนนี้เขาจะเชื่อ
26:19ไม่ฮะ
26:20ยังไง
26:21ผมก็จะไม่ให้เรื่องของเจ้ากับเจ้าแสงคำ
26:23จบลงอย่างนี้แน่นอน
26:25ถูกเจ้าเองฮะ
26:27เพราะผมเชื่อว่า
26:28ความรัก
26:29ชนะได้ทุกสิ่ง
26:31แล้วความรัก
26:32ก็จะหาทางของมันเองได้
26:35ไม่เชื่อเจ้าไว้ทัก
26:39เจ้าขอดู
26:40เราต่อไปกันแล้วกันฮะ
26:41ว่ามันจะเป็นจริงที่ผมพูดหรือเปล่า
26:46คุณแม่ค่ะ
26:48คุณแม่แน่ใจนะคะ
26:50วิธีแสงคำหน้าจืดน่ะ
26:51กระจนกับเราจริงๆนะคะ
26:53แน่ใจสิคคุณลูกค่ะ
26:55ว่าอย่าเจ้าหน้าจืดไปคราวเนี้ย
26:57มันจะไม่กลับมาแน่ๆ
26:58ก็ไม่เห็นมันร้องหายสัตว์
27:00ก็ติดแตกวิ่งออกไปจากข้องเจ้าน้อย
27:02ตอนนี้อาจารย์นีกลับเชียงใหม่ไปแล้วก็ได้
27:06เราเจ้าน่อยไม่ตามไปง้อนมันเหรอคะคุณแม่
27:09อืม ก็เพราะว่าเจ้า
27:10เจ้าน่อยไม่ตามไปนะสิ
27:11แม่ถึงมั่นใจว่าคราวนี้
27:13สองคนนั่น
27:15จะต้องเลือกกันแน่ๆ
27:17อร่อย
27:20ในที่สุด ลูกสาวของแม่ก็เป็นพวก
27:25ผู้หญิงคนเดียวของเจ้าหน้อย
27:28เพราะถึงตอนนี้
27:30ต้มแล้วเข้าไปสิบแทนอย่าแสงคำกันใช่ไหมค่ะคุณแม่
27:32ใช่สิก็คุณลูกก่า
27:34นี่แล้วที่สุด
27:35สำคัญนะค่ะคุณลูกค่ะ
27:36คุณลูกจะต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ชนะจ่ายเจ้าหน้อย
27:40ให้อีกได้
27:43ไม่มีผู้ชายขนไหนอีกแล้ว
27:45ที่จะเหมาะสมกับลูกสาวแม่เท่ากับเจ้าหน้อย
27:50แล้วถ้าคุณลูกได้แต่งงานกับเจ้าหน้อย
27:52พูดหญิงทั้งประเทศ
27:55พูดหญิงที่สาวแม่เจ้าหน้อยของแม่
28:00เจ้าหน้อย
28:01ประอ speaker
28:03ประอาว
28:05เฮ้!
28:10เฮ้!
28:15ขอบคุณมานะคะคุณมิทวน
28:20เฮ้!
28:22เฮ้!
28:24เฮ้!
28:25เฮ้!
28:26เฮ้!
28:27เฮ้!
28:28เฮ้!
28:29เฮ้!
28:30เฮ้!
28:31เฮ้!
28:32เฉิงคำจะพยายามเข้มแข็งให้มากกว่านี้
28:35ถ้าเป็นยิด
28:37สังคำสุดต้องยืนได้ด้วยตัวเองสักที่
28:40สังคำสุดต้องยืนได้ด้วยตัวเอง
28:45แต่ยังไงจากว่าอย่าลืมนะครับ
28:47ว่ายังมีผมอยู่ตรงนี้
28:50ขอบคุณสุดต้องยืนได้ด้วยตัวเอง
28:55ใสังคำสังคำสุดต้องหลบ
28:59พิศพับster
29:00เยี่ยมเยี่ยม
29:05สุทธ์ ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
29:10สิ่งที่ฉันจะพูด
29:12ฉันพูดกับเจ้าน้อยไปหมดแล้ว
29:15แล้วหรอ?
29:19เธอหรอ?
29:20เจ้าอ่ะ
29:21พวกมันหมดทุกอย่างแล้ว
29:23แต่ว่า
29:24คุณเต็ม
29:25ยังไม่มีโอกาสได้พูดเลยนะคะ
29:28เจ้าอย่าเพิ่งตัดสินอะไร
29:30เหนื่อยทิด
29:31ยังไม่ได้ฝักคับจริงอีกด้านสิฮะ
29:33หน้าเจ้า
29:35ครั้งเนี้ย
29:37ผมจะขอร้องจ้าไปครั้งสุดท้าย
29:40เจ้า
29:43เจ้า
29:45เจ้า
29:46เจ้า
29:47เจ้า
29:51พี่ต้องขอโทษเจ้าด้วยนะคะ
29:53ที่ตัวพี่เองเนี่ยเป็นต้นหาย
29:55พี่เหตุของเรื่องทั้งหมด
29:58แสงครับเข้าใจทุกอย่างดีแล้วค่ะ
30:01แสงครับแค่รู้สึกผิดหวัง
30:03ที่คิดว่าเจ้าน้อยกับคุณเต็ม
30:05จะให้เกียร์แสงครับมากกว่านี้
30:08เดี๋ยวๆสิค่ะเจ้า
30:09เจ้ากำลังก็จะ
30:10ไม่เคยผิดนะคะ
30:12พี่กับเจ้าน้อยเนี่ย
30:13ไม่เคยคิดอะไรเกินเลยกัน
30:15แม้แต่จะคิดก็ไม่มี
30:18พี่มองเจ้าน้อย
30:20เป็นแค่น้องชายคนหนึ่งเท่านั้น
30:22แล้วพี่ก็พึกรู้วันนี้เองว่า
30:24เจ้ากำลังกัน
30:25เข้าใจผิดเรื่องพี่กับเจ้าน้อย
30:27ถ้าเกิดว่าพี่รู้ก่อนหน้านี้
30:29พี่คงจะได้ประคุยกัน
30:30กับเจ้าแล้วค่ะ
30:31แล้วที่แสงคำเห็นวันนี้
30:33จะให้แสงคำเชื่อได้ไงค่ะ
30:35ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ
30:36แล้วหว่างคุณเต็บกับเจ้าน้อย
30:38พี่ขอยืนยันนะคะ
30:40ว่าเรื่องเมื่อเช้านี้มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริงๆ
30:43คิดดูสิคะ
30:44ถ้ากับว่าพี่ชุด
30:45ชอบพอกับเจ้าน้อยก็จริงๆเนี่ย
30:47พี่จะเสียเวลามานั่งอันธิบายกับเจ้าทำไมล่ะคะ
30:50มันมีประโยชน์อะไรกับพี่หรือเปล่า
30:52มีจะจะทำให้พี่ขายหน้ามากขึ้น
30:55มีประโยชน์
30:59มีประโยชน์
31:00จ้าต้องเชื่อมาในตัวจ้ามน้อยนะคะ
31:05เจ้าน้อยเขารักเจ้าคนเดียว
31:08เจ้าน้อยเขารักเจ้าคนเดียว
31:10แล้วที่พี่มาพูดในวันนี้เนี่ย
31:13เพราะพี่ไม่อยากให้เจ้า
31:15เสียผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตไป
31:20พี่จะที่มาให้ฟังนะคะ
31:22ว่าเรื่องเมื่อเช้า
31:24กับเรื่องที่ลงแล้ว
31:25แต่วันนั้นเนี่ย
31:26มันเกิดอะไรขึ้น
31:30มีประโยชน์
31:33มีประโยชน์
31:35มีประโยชน์
31:40มีประโยชน์
31:45มีประโยชน์
31:46มีประโยชน์
31:48มีประโยชน์
31:50มีประโยชน์
31:52มีประโยชน์
31:53มีประโยชน์
31:55มีประโยชน์
31:58มีประโยชน์
32:00ว่า ฉัน น่าจะ ไป หา แสง คำ
32:05ไม่ จะ เป็น หา เจ้า ไม่ จะ เป็น แล้ว ล่ะ หา
32:06แต่ เงียบ ไป เลย
32:07พูด อย่าง นี้ ได้ ไง ว่า แก มี เสียร์ อะไร มา ห้าม ฉัน
32:10พี่ ว่า เจ้า ไม่ ต้อง ไป แล้ว ล่ะ ค่ะ เพราะ ว่า เจ้า แสง
32:15คำ เขา ฝาก สุด มา ให้ เจ้า ค่ะ
32:20พี่ เต็ม ไป พบ แสง คำ มา หรือ ครับ
32:23ค่ะ พี่ ไป คุย กับ เจ้า แสง คำ มา หรือ
32:25แล้ว ค่ะ คุณ เต็ม ไป ช่วย ผู้ เจ้า แสง คำ แล้ว นะคะ
32:29แล้ว ตอน เนี้ย
32:30เจ้า แสง คำ ก็ เขา ใจ ทุก อย่าง หรือ ฮะ
32:33ไม่ ต้อง ห่วง แล้ว นะ ค่ะ เจ้า
32:35เรื่อง วุ่น วุ่น ทุก อย่าง เนี้ย จบ ลง แล้ว
32:37แล้ว ทุก อย่าง ต้อง กลับ ไป เป็น เหมือน เดิม
32:40คือ ผม ไม่ รู้ จะ พูด ยัง ไง ครับ
32:44ผม ไม่ รู้ จะ พูด ยัง ไง ครับ
32:45ผม ขอบ คุณ พี่ แต มา นะ ครับ
32:47โอ้ ตาย ละ ไม่ ต้อง มา ขอบ คุณ พี่ แล้ว ค่ะ
32:50ถ้า จะ ขอบ คุณ นะคะ ต้อง ขอบ คุณ สุธาส ค่ะ
32:52เพราะ ว่า สุธาส เนี้ย เขา พี่ ไป หา ได้
32:55เจ้า แสง คำ ถ้า เกิด ไม่ ได้ สุธาส เนี้ย
32:57พี่ คง ไม่ กล้า ไป คุย กับ เจ้า แสง คำ ด้วย ตัว เอง ละ ค่ะ
33:00เจ้า แสง สุธาส เนี้ย
33:05เจ้า แสง คำ ฝาก ไอ้ นี้ มา ให้ ด้วย ค่ะ
33:10เจ้า แสง สุธาส เนี้ย
33:15เจ้า แสง สุธาส เนี้ย
33:20เจ้า แสง สุธาส เนี้ย
33:25เจ้า น้อย ค่ะ
33:30เจ้า แสง คำ ไม่ รู้ จะ เริ่ม ต้น ยัง ไง ดี
33:33เจ้า แสง คำ คง นี้
33:35เจ้า ได้ แต่ ขอ ให้ เจ้า ยก ทั่ว ให้ แสง คำ ด้วย
33:37แสง คำ รู้ ความ จริง จะ พิเต็ม แล้ว ละ
33:40เจ้า แสง คำ เสีย ใจ จริง ๆ ที่ ไม่ ชื่อ ใน ตัว เจ้า
33:45ไม่ เชื่อ ใน ความ รัก ของ เรา
33:48เจ้า แสง คำ ละ อาย จริง
33:50กับ สิ่ง ที่ ได้ ทำ ลง ไป
33:52จน แสง คำ ไม่ กลา จะ สู้ หน้า เจ้า ได้ ใน ตอน นี้
33:55ขอ เวลา แสง คำ อีก สัก หน่อย นะคะ
34:00ถ้า แสง คำ พร้อม อะไร
34:02แสง คำ จะ กลับ ไป พบ จ้าบ อีก ครั้ง
34:05กลับ ไป เป็น แสง คำ คน เดิม ที่ ยัง รัก จ้าว อยู่ เสมอ
34:10ก็ดีจาก ไป พบ ที่ ยัง คำ ปรับ อีก พอ โมเฮ็ด จริง
34:15จ้าหรอ
34:17เป็นเย็นเย็นหรอ
34:20ก็ลองอ่านดูซิแล้วก็คิดอย่างไร
34:25ไม่ดีกว่าฮะ
34:28ผมว่าเจ้าแสงคำอ่ะ
34:30ให้เจ้าอ่านคนเดียวมากกว่า
34:32ที่จริงผมไม่อ่านผมก็รู้ฮะ
34:35ว่าเจ้าสังคำอ่ะ ตักเจ้ามาแค่ไหน
34:40ตักเจ้า
34:42ตักเจ้า
34:44ตักเจ้า
34:45ตักเจ้า
34:50ตักเจ้า
34:55ตักเจ้า
34:59ตักเจ้า
35:00ตักเจ้า
35:02ตักเจ้า
35:04ตักเจ้า
35:05ตักเจ้า
35:07ตักเจ้า
35:09ตักเจ้า
35:10ตักเจ้า
35:12เสร็จแล้วค่ะคุณแน่
35:14เป็นไงบ้างละค่ะ
35:15ฝีมือต้อง
35:16ตักเจ้า
35:17ตักเจ้า
35:18ตักเจ้า
35:20ไฮโซมากเลยค่ะลูกค่ะ
35:22เดี๋ยวลูกนะ
35:23รีบไปให้เจ้าน้อยเลย
35:24ไป
35:25ไม่ต้องไปหรอกเจ้าต้อง
35:27เพราะตอนนี้เจ้าน้อยก็คงไปเจ้า
35:30ไม่หาเจ้าสังคำแล้ว
35:32ไม่จริง
35:34เจ้า
35:35เจ้าหน้าจือเทราะกับเจ้าน้อย
35:37จนตัดเป็นตัดตายกัน
35:38แล้วเจ้าน้อยเนี่ย
35:39จะไปตามเธอมา
35:40เพราะหญิงงี้ง่าวไม่มีเหตุผล
35:42เลือกเขาจะได้ก็ดี
35:45รู้สึกว่า
35:46พี่เดือนจะรู้เรื่องทุกอย่าง
35:48อยากจะอยู่ในเหตุการณ์จริงนั้นนะคะ
35:50แก่พูดให้มันดีๆนะ
35:53ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย
35:55ก็ทำไมใช้พี่เดือนจะเป็นใครนะคะ
35:57ใครกันที่ร่างแต่ไปที่ห้องเจ้าน้อยวันนี้
36:00ใครกันที่ยุยงให้แต่มหันมาสนใจเจ้าน้อย
36:03และยังอย่ายตอมอีก
36:05ที่พี่บอกเจ้าแสงคำ
36:07ว่าเต็มเนี่ยรักกับเจ้าน้อย
36:09ติ๊ปปิดิ๊ป
36:10พี่เชือนอยากได้เจ้าน้อยเป็นลูกเคย
36:12ถึงหน่าใช้แต่เป็นเครื่องมือเลยเหรอคะ
36:14ใช่
36:15ทุกอย่างว่าเป็นแผนของฉันเอง
36:17และทำไม
36:18แกจะทำอะไรฉัน
36:20เต็มคงคำไรพี่เดือนไม่ได้หรอกค่ะ
36:22แต่ก็ขอแสดงความเสียใจ
36:24แต่ก็ขอแสดงความเสียใจ
36:25ที่แผนสกปลกสกปลกของพี่เนี่ย
36:27มันไม่สำเร็จ
36:29เพราะเต็ม
36:30ไปอธิบายให้เจ้าแสงคำเธอเข้าใจทุกเรื่องแล้วค่ะ
36:33และตอนนี้เจ้าน้อย
36:35เจ้าน้อยกับเจ้าแสงคำเนี่ยก็ดีกันแล้วด้วย
36:37เฮ้...เฮ้...เฮ้...
36:39เฮ้...
36:40ที่เราไม่มีทางกลับไปหาเฮ้กอร์ใจทางครามแน่
36:43ต้องมีจFemale
36:45นี่อย่าต้อง
36:47แกคิดว่ากันทำแบบนี้แล้วเนี่ยจะทำให้คน 2 คน
36:50ก็ได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ
36:52ยิ่งกับทำแบบนี้นะ
36:54เขาก็ยิ่งรักกันมากขึ้น รู้ไหม
36:55พี่เดือนคะ
36:57พี่เดือนเนี่ยน่าจะเอาเวลาว่างของพี่เดือนเนี่ยนะคะ
36:59มาอบรมสั่ง 2
37:00มากขอที่จะเอาเวลามาทำเรื่องร้ายสาร่างแบบนี้นะคะ
37:04พี่
37:05พี่
37:06พี่
37:07พี่
37:08พี่
37:09พี่
37:10พี่
37:11พี่
37:12พี่
37:13พี่
37:15พี่
37:16พี่
37:18พี่
37:20พี่
37:21พี่
37:23พี่
37:25พี่
37:27พี่
37:28พี่
37:29พี่
37:30พี่
37:33พี่
37:34พี่
37:35พี่
37:36พี่
37:38พี่
37:40พี่
37:41พี่
37:42เก้าเป็นอะไรของแกวะ
37:43เปล่า
37:44ไม่ได้เป็นไร
37:45ไอ้
37:46ไอ้
37:47เดี๋ยวดูท่าทางเซ็งๆนะเว้ย
37:48อย่างนี้
37:49ต้องหาไล่บิว
37:50พี่
37:51พี่
37:52พี่
37:53พี่
37:55พี่
37:56พี่
37:57พี่
37:58พี่
38:00ไม่เอาอ่ะ
38:01ฉันไม่อยากทำแล้ว
38:03มันไม่ดีว่ะ
38:05เฮ้ย
38:06เฮ้ย
38:07เท่าหน้า
38:08อย่าทำตัวป่อแถกวันหน่อยเลย
38:10เฮ้ย
38:11เอาไปเร็ว
38:12เฮ้ย
38:13ไม่เอาละ
38:14เฮ้ย
38:15ไม่เอาละ
38:16เฮ้ย
38:17ตำลวนมา
38:18เฮ้ย
38:19เฮ้ย
38:20เฮ้ย
38:21เฮ้ย
38:22เฮ้ย
38:23เฮ้ย
38:25ทุกคนอยู่กับที่
38:30ทุกคนอยู่กับที่นี่
38:35เจ้าค่ะ แกลลงไปดูนะครับ
38:40เตรียมของใส่บาทแล้ว ฉันเรียบร้อยหรือยอย่าง
38:43เรียบร้อยแล้วล่ะครับ
38:45เมื่อกี้ผมเห็นป่ามากับน้องออน เชื่อกันยกไปหน้าบ้าแล้วฮะ
38:48อืม
38:50ใช่ ไปทุกคนอยู่กับทุกคน
38:53ไปลับทุกคนอยู่กับทุกคน
38:55อืม
39:00สวัสดีครับ มาร์บุษยาครับ
39:02ต้องการเรียนสายกับใครครับ
39:05อืม
39:06ใช่ อยู่บนี้ละ
39:08อืม
39:10วังไงนะฮะ
39:15อืม
39:20อืม
39:25อืม
39:30อืม
39:31อืม
39:33อืม
39:35อืม
39:36อืม
39:37อืม
39:38อืม
39:40อืม
39:45อืม
39:46อืม
39:47อืม
39:48อืม
39:49อืม
39:50อืม
39:51อืม
39:52อืม
39:53อืม
39:55อืม
40:00อืม
40:02อืม
40:03อืม
40:04อืม
40:05อืม
40:10อืม
40:15อืม
40:17อืม
40:19อืม
40:20อืม
40:22อืม
40:24อืม
40:25อืม
40:27อืม
40:29อืม
40:30อืม
40:32อืม
40:34อืม
40:35อืม
40:37อืม
40:39อืม
40:40อืม
40:42อืม
40:45อืม
40:47อืม
40:49อืม
40:50อืม
40:52อืม
40:54อืม
40:55อืม
40:57อืม
40:59อืม
41:00อืม
41:02อืม
41:04อืม
41:05อืม
41:07อืม
41:09อืม
41:10อืม
41:11ผ่าย่าเข้าไปในบ้างที่สิ
41:13ได้ครับคุณย่า
41:15อืม
41:17อืม
41:19อืม
41:20อืม
41:22อืม
41:24อืม
41:25อืม
41:27อืม
41:29อืม
41:30อืม
41:32อืม
41:35อืม
41:37อืม
41:39อืม
41:40อืม
41:42อืม
41:44อืม
41:45อืม
41:47อืม
41:49อืม
41:50อืม
41:52อืม
41:54อืม
41:55อืม
41:57อืม
41:59อืม
42:00อืม
42:02อืม
42:04อืม
42:05ตามทำให้คุณยาต้องขายหน้า
42:07ที่มีหลานอย่างตามอ่ะ
42:10แต้งเสียใจจริงๆครับ
42:12แต้ง
42:14ให้มันเกิดอะไรขึ้น
42:15แต่ไม่เคยทำตัวเร็วอะไรอย่างนี้นี่
42:20เข้าผับเข้าบาต้องแต่อายุอย่างไม่ถึง
42:25ที่ตำรวจเข้าแค่ตักเตือน
42:27ตำรวจเข้าบอกว่า
42:30กลุ่มเพื่อนแต้ม
42:32ตรวจพบสารเสร็จติด
42:34แต่ไม่ยุด
42:35กลุ่มมันยาบ้ายาอีหรือเปล่า
42:39ที่ตามรองไปครั้งด้วย
42:40กลุ่มเดียวว่าครับ
42:42แต่ว่าหลังจากนั้นตั้งไม่ได้แต่ต้องมาอีกเลยนะครับ
42:45แต่มเสียใจจริงๆครับคุณญาต
42:47หยกทัวได้แต่มด้วยนะครับ
42:50เฮม
42:52เฮม
42:54เฮม
42:55ไม่เป็นอย่างนี้
42:57ตามก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้ามาถึงทำเรื่องก็โง่แบบนี้
42:59ตามทำ
43:00ตามไปก็ไม่ได้มีความสุขขึ้นมาเลยอ่ะ
43:02มีแต่ทุกข์ซ้ำขึ้นกว่าเก่าอีก
43:05เก่าอีกตามไปกับคุณญา
43:07เก่าอีกตามไปกับ
43:10เก่าอีกตามไปกัน
43:14เก่าอีกตามไปกัน
43:15เก่าอีกตามไปกัน
43:17เป็นความผิดของแย่เอง
43:20เก่าควรจะเป็นที่พึงสบแต้มได้
43:22กับปล่อยประละเริ่ม
43:25เก่าอีกตามไปกัน
43:27กับประละเริ่ม
43:29อีกตามไปกัน
43:30เป็นอย่างนี้
43:33อย่าขอทอดนะลูก
43:35ไม่ใช่ความผิดอุมคุณยาหละครับ
43:40ทำเองที่เลือกเดินทางผิดเองครับ
43:45แต่...
43:48คุณล่าวน่ะ มีอกาศ
43:50ผิดพลาดกันได้
43:53แต่คนผิดยอมรับผิด
43:55ทุกคนก็ให้โอกาสแต้มแก้ตัวใหม่
43:59ต่อไป
44:00แต่มันทำสิ่งที่ถูกที่ควรนะลูก
44:05คุณล่าวน่ะ
44:07คุณล่าวน่ะ
44:09คุณล่าวน่ะ
44:10แต่มันทำละใช่ไหม้้ครับ
44:12โอ้ยแต่ม
44:14นั่
44:15นี่หากจะกลอดจะเกลียดแป้มประทำไมล่ะ
44:20นี่หากจะกลอด
44:25ด้วย ด้วย ด้วย
44:30ด้วย ด้วย
44:35ด้วย ด้วย
44:40ด้วย ด้วย
44:45ด้วย
44:50ด้วย ด้วย
44:53ด้วย ด้วย
44:55ด้วย ด้วย ด้วย
44:57ด้วย
44:59ด้วย
45:00ด้วย ด้วย ด้วย
45:02ด้วย ด้วย ด้วย
45:04ด้วย
45:05ฉันจะกลับไล่
45:07กลับไล่
45:09กลับตอนนี้
45:10กลับไล่
45:12กลับไล่
45:14กลับไล่
45:15กลับไล่
45:17กลับไล่
45:19กลับไล่
45:20กลับไล่
45:22เธอจะได้เชื่อ
45:23ว่าเจ้ารักแล้วเป็นห่วงเธอจริงๆ
45:25แก่พูดพอแล้วอย่าง
45:27กลับไล่
45:29กลับไล่
45:30พอแล้วฮะ
45:32ฉันทิ้งไล่มานานมากแล้ว
45:34สันคนจะกลับไล่
45:35กลับไปได้สักที
45:37เพราะว่าที่นี่ไม่มีอะไรให้ฉันต้องห่วง
45:40เรื่องร้านก็ลงตัวหมดทุกอย่างแล้ว
45:42เราเจ้าสังคำเหรอฮะ
45:45แสงคำเป็นคนที่ต้องการให้มันเป็นแบบนี้
45:50เขาต้องการอยู่ห่างกับฉันสักระยะหนึ่ง
45:53ซึ่งฉันก็เห็นดีด้วย
45:55ถ้าฉันจะกลับตอนนี้
46:00แต่จะให้กลับตอนไหน
46:04กาแฟ
46:05กาแฟ
46:10กาแฟ
46:15กาแฟ
46:20กาแฟ
46:25กาแฟ
46:28กาแฟ
46:30กาแฟ
46:35กาแฟ
46:38กาแฟ
46:40เจ้าค่ะ
46:41พวกนี้เป็นคุกกี้
46:42ขนมเมอแรงแล้วก็พายกรอบ
46:43ขนมพวกนี้ต้องกับกัน
46:45ฉันจะเก็บไว้ดีนานหน่อยนะคะ
46:46เอาไปท่านนะคะ
46:48ขอบคุณมานะคะพี่เต็น
46:50อย่างนี้
46:51ขอบคุณผมต้องคิดถึงขนมพวกไม่เต็นแย่นะครับ
46:55กาแฟ
47:00กาแฟ
47:01เจ้าจะไปนานเท่าไหร่คะ
47:02กาแฟ
47:05ไม่ทราบครับ
47:07ตะดูท่าทางรอบนี้
47:09น่าจะนาย
47:10แล้วพี่เต็นอยู่หรือเปล่าครับ
47:13พี่เต็นอยู่หรือเปล่าครับ
47:15พี่เต็นอยังไม่ตื่นเลยค่ะ
47:16ไม่เป็นไรเราค่ะ
47:17เดี๋ยวพี่จะบอกพี่เต็นเอง
47:18ว่าเจ้าในมีทุร้าต้องรีบกลับไปที่ไร้
47:20ขอบคุณมากนะครับ
47:22ให้งั้นเดี๋ยวพบราดก่อนแล้วกัน
47:25ขอบคุณมากนะครับ
47:26ขอดีค่ะ
47:27เดี๋ยวพรอดภายนะครับ
47:28ขอบคุณครับ
47:29ขอบคุณครับ
47:30ขอบคุณครับ
47:32ขอบคุณครับ
47:34ขอบคุณครับ
47:35ขอบคุณครับ
47:37ขอบคุณครับ
47:38ขอบคุณครับ
47:40ดี ดี อย่าให้เสียเชียกมาที่ฉันได้
47:45จ้าว
47:50เกินไป
47:52เกินไป
47:55ที่ไว้
48:00เจ้าค่ะ
48:05แล้ว
48:10อยากไปด้วยแล้วสิ
48:12แล้วทำไมไม่ตามเจ้าเข้าไปล่ะ
48:15ผมไปไม่ได้หรอกฮะ
48:17ผมต้องทำงานที่นี่ฮะ
48:19อยาก
48:20ไปนี่ก็ไปเธอไม่มีใครก็ว่าหรอก
48:25ผมไปได้หรอกฮะ
48:27แล้วทำงานที่นี่หรอกฮะ
48:29เรานี่
48:30เป็นคนของเจ้าเข้าอยู่แล้ว
48:32ถ้าเกิดว่าจะตามกลับไปรับใช้เจ้า
48:34ก็ไม่มีใครว่า
48:35เอา รีบไปสิ
48:37ถ้าวิ่งตามรถเจ้าก็ท่านนะ
48:39นึ้น
48:40ผมไปนะฮะ
48:41ขอบคุณกูเต็มมากนะฮะ
48:42ขอบคุณนะฮะ
48:43ไปแล้ว
48:44ได้
48:45ไม่มีใคร
48:46ได้
48:47ได้
48:48ได้
48:50ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ
48:55ต้อ ต้อ ต้อ
49:00ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ ต้อ
49:05ต้องหา!
49:10เจ้าเจ้าเจ้า
49:15แล้ว!
49:16แล้ว!
49:17แล้ว!
49:18แล้ว!
49:20แล้ว!
49:23แล้ว!
49:24แล้ว!
49:25แล้ว!
49:26แล้ว!
49:27แล้ว!
49:28แล้ว!
49:30แล้ว!
49:31แล้ว!
49:32มีอะไรทะ
49:33ฉันลืมขอไม่เหรอ
49:34ให้มัน
49:35ที่จะไปได้ยังไง
49:37อย่าต้องทำงานที่บ้านบุษยา
49:40คุณเต็มอนุยอตแล้วครับ
49:42ให้ผมด้วยนะครับ
49:43เจ้า
49:45เจ้า
49:46เจ้า
49:50เจ้า
49:51เจ้า
49:52เจ้า
49:55เจ้า
50:00เจ้า
50:05เจ้า
50:10เจ้า
50:12เจ้า
50:14เจ้า
50:15เจ้า
50:17เจ้า
50:19เจ้า
50:20เจ้า
50:22เจ้า
50:23เจ้า
50:24เจ้า
50:25เจ้า
50:26แล้วมันหายไปอย่างไหนเนี่ย
50:27ใครว่าไป
50:28นี่เป็นคน
50:30คนดูใหม่เลยนะ
50:31คนทุกสอบทุกมุม
50:33คนทั่วทั้งบ้านเนี่ยแหละ
50:35ต้องหายเจอให้ได้เลย
50:36เร็ว
50:37ไป
50:38เจ้า
50:39เจ้า
50:40เจ้า
50:41เจ้า
50:42ไม้อะไรหรอกคะเจ้า
50:42เห็นแหวนทักทิมพ์ใช่ไหม
50:44โอіч
50:45เอ่อ อ่วงที่เจ้าชอบใส่แบบบ่อยเหรอคะ
50:48ก็ใช่อ่ะสิ
50:50แว้นหัวทับทิม เป็นแว้นที่ให้รักมากเลย
50:53ฉันอยากจะรู้เนี่ย
50:55ใครวะ มันกล้าดีของโมยไหวจันไป
51:00มันกล้าดีของโมยไหว
51:05เธอดีของโมยไหว
51:11เธอกลับไปบ่อนอีกใช่ไหม
51:14ใช่ไหม
51:16นี่
51:18พอเธอสิบให้หมดตัว
51:20เธอก็คงเข้ามาขโมยของในบ้านไปขายใช่ไหม
51:23ใช่ไหม
51:25คนอย่างเธอเนี่ย
51:26เพราะผีมันมันเข้าสิ่งเนี่ย
51:27ก็เรียงไปเชื่องหรอก
51:29ทำไปทุกอย่าง
51:30ก็ด้วยกับล้านกล้าดี
51:31กับสิทธิ์ ผมต้องกล้าดี
51:33ก็ไม่ได้กับกันก็ด้วย
51:35ใครกันแน่ พอพี่หญิงชอนละเข้าหน่อย ก็ถอดแหวนถอดซอยให้หมด
51:40แหวนตรงนี้เจ้าหา จิตตรีเห็นเจ้าถอดให้ผู้หญิงพวกนั้น
51:45ไม่ต้องหาวนตรงนี้เจ้าหา จิตตรงนี้เจ้าหา
51:50เซ็กซื้อประจำคืนนี้ นี้
51:55ต่อไปนะ เขาหาจิตตรีแบบนี้อีก จิตตรีไม่มีวันแต่
52:00แต่ต้องสมบัติของเจ้า จิตตรียังมีสักสีพอที่จะไม่ทำให้ตัวเองต้องละอายจาก
52:05ต่อไปนะ เจ้าหาจากเจ้าหาจากเจ้าหาจากเจ้า
52:10ถึงได้ทำตัวรถค่าตัวเองแบบที่ทำทุกวันนี้
52:15เจ้าหาจากเจ้า
52:20เจ้าเจ้า
52:25เจ้าเจ้า
52:28เจ้าเจ้า
52:30ที่พูดเมื่อกี้หมายความันยังไง
52:32เธอหาว่าฉันทำตัวไม่มีสักษี
52:35เธอมีสิทย์อะไรหมว่าฉัน
52:37เธอเป็นใคร
52:38ฉันเป็นใคร
52:40ค่ะ
52:41เธอเป็นเธอชีวิตจิตรี
52:43จิตรีไม่มีสิคความ
52:45พูดอะไรทั้งนั้น
52:47แต่เจ้ากำลังทำให้บ้านหลังนี้กลายเป็นทรง
52:50เจ้าพาวิ่มฉันต่ำพวกนั้นข้างมา
52:52แล้วก็พาไปที่ว่าไหนต่อไหน
52:54คนอื่นเห็นเข้าก็จะคิดอย่างนี้
52:55กระช่างควดอื่นสิ
52:57ควดอื่นขิดอย่างนับคิดว่าฉันไม่คือสนใจ
52:59ฉันทำไมก็ทำไมหรือสนใจ
53:00สิทย์ก็ทำไมเป็นยังต่อ
53:00แม้ผู้หญิงพวกนั้นก็จงที่จะหลอกเงินทองจัดเจ้าเท่านั้นแหละ
53:05เจ้าต้องเลิกกับพวกนั้น
53:08หรือเจ้าจะต้องหอให้เหนือเหนือหมดตัวน้ำเนี่ย
53:10เจ้าถึงจะรู้ผิดชอบชัวดี
53:12ถึงฉันจะล้มอะไรหมดเนื้อหมดตัวมันก็เริ่ม
53:15ฉันจะไม่ผู้หญิงสักกีคนไม่เครื่องของฉัน
53:18ไม่เป็นความสุขสวนตัว
53:20ใครจะมาขัดขวามความสุข
53:22ฉันไม่ได้
53:23เธอมีหน้าที่แล้ว
53:25เธอก็ทำให้เธอไป
53:26อย่ามาวุ่นวายเรื่องของฉันนะ
53:28แต่เรื่องนี้ที่เธอต้องยุง
53:29เพราะ
53:30เธอจิตตรียังขึ้นชื่อว่าเป็นพระยะของเจ้า
53:32เจ้าไม่อาจจะจิตตรีอะไร
53:34จิตตรี
53:35ท่านอยู่บ้านนี้ไม่ไหวตอบไปแล้ว
53:37พระเจ้ายังทำตัวทุรทุรองอย่างนี้อีก
53:39ท่านอยู่ไม่ได้
53:40เธอเย้า
53:41เธอต้องปีแล้ว
53:42เธอแค่ไปก่อน
53:43เธอเย้า
53:45พี่หงเจ้านะ จะเต็บไปทั้งหน้าแล้ว
53:48ถ้าอย่างนั้นนะ
53:50ฉันยกดีทั้งหมดให้เลย
53:53ยกดีให้เลย
53:55พ่อหน้าฉัน
53:56อยากจะไปไหนก็ไปเลย
53:58ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าเธออีกต่อไป
54:01ไป!
54:02ไป!
54:05ไป!
54:07ไป!
54:08ไป!
54:09ไป!
54:10ไป!
54:12ไป!
54:13ไป!
54:14ไป!
54:15ไป!
54:17ไป!
54:18ไป!
54:20น้องเที่ยงกับเจ้า
54:23เจ้า
54:24หยุตอนไม่ไป
54:25เราไปเที่ยวน้ำตกกันไม่กับเจ้า
54:27เออ
54:29เออ
54:30ปิบางปะต้องมาอุเลย
54:32อันเจ้าหูนะ
54:33เพราะปิบางอันฉันเจ้าไปที่น้ำต่อไป
54:35อันอย่าง
54:36ก็จะบอกให้นะ
54:37ปิบางอ่ะ
54:38บอกได้มีวันเห็นค่ะอ่ะ
54:40น้องกับเจ้า
54:41เยอ
54:42เยอ
54:43เยอ
54:44เยอ
54:45หนูสิ อยู่ไหน!
54:46โตชิ อยู่ไหน อยู่ไหน!
54:49ไอ้ทราบ!
54:50เท่าขวัด!
54:51เท่า!
54:52เท่าแล้ว!
54:53เท่ามาแล้วสองเท่า!
54:55เท่า!
54:57เท่าเจา ฆ่าฑาว!
54:58เท่าเจา!
54:59เท่าเจาเจา!
55:00ขอบคุณ 10,000 น่ะเนี่ย
55:03สวัสดีฮะ
55:05คุณค่ะ
55:08ไอ้ทั้ง คุณ
55:11ไอ้ทั้ง ไอ้ทั้ง จริง จริงกะ
55:14ไอ้ทั้งขอบคุณ
55:15ไอ้ทั้งถามปะเที่ยง
55:18นี่น้องเที่ยง จากกล Nerd
55:20ถ้าถึงอายังมันนักหนาเนี่ย โอ้ว ในเจอแค่ไม่กี่เดือนเอง
55:22โอ้ว วิร์ปอ่ะ
55:23อื้น
55:25ก็จะขัดเจ้า คือถึงของขัดเจ้านะ
55:26อืม นี่ ไอ้ชัด
55:29อืม
55:30เดี๋ยวไปที่ห้องกันนะ
55:31แล้วถ้าเกิดว่าเองเจออายังมาก็
55:33เราให้น้าฟังให้หมดเลยนะ
55:35อืม ใส่กันเต้า
55:36ขอตัวก่อนนะเจ้า
55:37ไปแล้ว ไปแล้ว ไปแล้ว
55:39อืม
55:40อืม
55:41อืม
55:42อืม ถ้าน้องเที่ยงเนี่ย
55:43อุ่มร้านขึ้นบ้านได้
55:44ก็คงมี
55:45อืม อุ่ม ไปแล้วเนี่ย
55:47พี่เจ้า
55:48เล่าวะเลยเจ้า
55:50ทัดเข้าไปบ้านบุษยา
55:51แล้วเป็นจะได้พ่อง
55:52มีไพยสงสัยอายังก็
55:54แล้ว แล้ว หัวบอก
55:55ก็แสพี่ในกรรมหรือยัง
55:56แล้วตามตัวในพ่วงเจอหรือยัง
55:59อืม
56:00แล้วเที่ยงอ่ะ
56:01ทัดหนูเยอะขนาดเนี้ย
56:02แล้วหนูจะตอบคำคำไหนก่อนนี้แหละจ้ะ
56:05เออ นั่นสิ นั่นสิ
56:07อันนี้
56:08ตามตัวในพ่วงเจอหรือยัง
56:10หนูเจอแล้วจ้ะ
56:12แต่ว่ะ
56:13รุงพ่วงอันนี้ไปซะก่อน
56:15เอา ย่าอย่างเขาถึงตรงนี้โตย
56:18ก็หนึ่งพ่วงอ่ะถูกขนาด
56:20คุณเดือนไล้ค้าอยู่จ้ะ
56:21อุ๊ย
56:22คุณเดือน
56:23เมี่ยมใหม่พ่อคุณทัดด้วย
56:25เมี่ยนก็
56:26ใช่จ้ะ
56:27คุณเดือนอ่ะ
56:28เป็นตัวการของเรื่องทั้งหมด
56:30โอ้โห
56:33คุณเดือน
56:34สังให้คนมัน
56:35มาค่าหนู
56:36อุ๊ย
56:38แล้วคุณเดือนอ่ะ
56:39ก็คงจะรู้ว่า
56:40รุงพ่วงอ่ะ
56:41รู้เรื่องพี่แน่กรรมทั้งหมด
56:43เขาก็เลยสังให้คนมาค่าลุงพ่วงด้วย
56:45เมี่ยม
56:46เมี่ยม
56:47ไม่เมี่ยม
56:48เมี่ยม
56:50โอสังโค
56:51โอ้ย
56:52ไอ้อย่างเป็นแม่หญิงถึงจิตใจ
56:53โหดเยี่ยมเจออี้
56:56คุณทัพ
56:57ห้ามเก้าใกล้อินังผีบ้านนั้นเด็ดขาด
57:01ยังไง
57:02หน้าก็ประยอมให้คุณทัพ
57:04กลับไปบาทบุษณ์
57:05เมี่ยม
57:06ไม่ได้หรอกจัดนะเที่ยง
57:08หนูเป็นห่วงคุณย่า
57:11หนูไม่รู้ว่า
57:12เขาคิดจะทำอะไรคุณย่าหรือเปล่า
57:15แล้วอีกอย่าง
57:16หนูมั่นใจ
57:17ว่ารูมพ่วงอ่ะ
57:18จะต้องกลับไปที่บ้านบุษยาอีกแน่นี้
57:20หนูต้องรออยู่ที่นั่น
57:25ลาดรกาด ประฟมพ่วง
57:27หัว
57:29หัว
57:30ต้องกลับไปที่นั่น
57:35เดินไปตามเสร็จทางนี้
57:38ทางเดินไปตามเสร็จทางนี้
57:40กลับไปที่นั่นที่ฉันมี
57:42เฮ้ยจ้า อย่าละหา
57:43ทำไมว่า
57:45ผมว่าอากาศมันเย็นๆนะคะเจ้า
57:47เจ้า
57:48ใส่กันเกลงเล่นน้ำจะดีกว่านะคะ
57:50เจ้าจะย่าอย่างให้ท่านบันเจ้า
57:52ฉันจะจับบันแก้พ่ะ
57:54จะดักใส่มันหน่อย
57:55ฉันขอให้แก้อยู่ของอ่างฉันไว้หน่อย
57:58ฉันจะได้มีเวลา
58:00ทำใจ
58:01ถ้าแก้ต้องกลับไปแว่นบุษยานั้นจริงๆ
Comments