- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:30มันได้แล้ว
00:43มึงไป
00:59ไป
01:27ไปนะพ่อ
01:29ลูกชายเสรอวัน
01:31พ่ออีกมัน
01:33ค่าอยู่นี่
01:49มากันแค่นี้ยังเหรอ
01:51แค่นี้ก็พ่อที่จะส่งเองถึงที่ได้
01:55ค่าอยู่นี่
02:25ถ้ามึงกำลังเกิดเสกตะปูข้อทองกูแล้ว
02:29มึงดูน้วน
02:33แย่
02:39ถ้ามึงสู้
02:50กูจะยิ่งทิ้งที่หลับพุ
02:53แย่
02:57เฮียนยัง
02:59บ่อยลูกเมียกู
03:01แย่กูบ่อยแล้ว
03:02มันก็ต้องมีของแรกเปลี่ยนกันใช่วะ
03:05พื้น
03:07มึงต้องการไหร่จากกู
03:19ยันที่หน้าออกมืองเนี่ย
03:23เจ้าสำนักเขาโครมสั่งให้ฉัน
03:29กูอยากได้หรอ
03:31พอเท่าขูวพุทย์
03:33ไม่เหลือนสักที่จรอยู่มึงหละ
03:35กูถึงต้องบากหน้ามาขอมึงนี้ไง
03:39เฮ้ย
03:53มึงจะทำอะไรกู
03:59มึงจะทำอะไรกู
04:01กูก็จะถลกหนังมึง
04:03เอามาทำเป็นเสื้อยันละสิบุ
04:15ก็มึงเสือกคุ้งกระผันฝั่นแทงไม่เข้า
04:17ไอ้ยอดเฮ้ย
04:19งานเนี่ย
04:21มึงพนเจ็บเอาหน่อยกันล่ากันวะ
04:23ไอ้ยอดเจ็บเอาหน่อยกันล่ากันวะ
04:31ไอ้ลาซ่อ
04:37แพงษาวานมัน
04:43อิชาติเป็ด
04:45อิชาติเป็ด
04:49เฮ้ย
04:51เฮ้ย
04:53เฮ้ย
05:01กูสั่งให้แทงษาวานมัน
05:05แทง
05:13เฮ้ย
05:21เฮ้ย
05:24หาย
05:41เฮ้ย
05:43เฮ้ย
05:44เฮ้ย
05:49ไม่ได้
06:09ไม่ได้
06:12ไม่ได้
06:16เฮ้า...
06:24เฮ้า!
06:40หัว!
06:41เฮ้า!
06:42เฮ้า!
06:43ไง?
06:44ไง?
06:45ไง?
06:46ได้
07:02พร้อร์!
07:16เฮ้!
07:18เฮ้!
07:20เฮ้!
07:22เฮ้!
07:46เฮ้!
07:48เฮ้!
07:50เฮ้!
07:52เฮ้!
07:54เฮ้!
07:56เฮ้!
07:58เฮ้!
08:00เฮ้!
08:02เฮ้!
08:04เฮ้!
08:06เฮ้!
08:08เฮ้!
08:10เฮ้!
08:12เฮ้!
08:14ป๊ะที่พอโทษ
08:19ป๊ะที่พิศคร d wu
08:23ป๊ะ
08:26ป๊ะ
08:29ปร maneuver
08:30คือ reduction
08:31med ต่อ Analysis podia hypot.
08:34คิด ถือย البอร์
08:37คิดว่าให้ผมรักข่า
08:40ห๊ะ คือ meilleur
08:41รักใคร
08:41ก็ในวันที่ตัวของฉันนั้นไม่มีเธอ
08:46Oh เธอ
08:48มันคลายว่าจะคาดใจ
08:52คิดถึงเธอเมิกมายเลือกัน
08:56ร้ายเรียวร้ายจะเดินต่อไป
08:58เธอไม่มีเธอ
09:01Oh เธอ
09:02จะเป็นเสมือนด้วงใจ
09:06โหลกใครสิ่งไทยเมื่อฉันไหร่เธอ
09:10ทุกวันดูเงียตเนา
09:13เดินแสงตัววันเท่มันไหร่เงา
09:17จะอยู่ไปเพื่ออะไร
09:22เพราะเธอคือดูใจ
09:24ของฉันไม่ให้เธอคงจะผ่าน
09:27สักวัน
09:30คนบนฟ้านั้นคงกำลอด
09:34ให้ฉันบ้องคิดถูกใจ
09:37เพราะเธอคือดูใจ
09:38ของฉันรักเธอได้ผิดเดียว
09:42เท่านั้น
09:44ถ้าเพื่อเธอฉันพร้อมจะยอมลาก
09:48โปรดยะยากหัวใจฉันจะถาม
09:54เธอเป็นกูดี
09:57ไม่มีใครบอกแล้วที่ฉันต้องแยก
10:06นอกจากเธอ
10:09ต้นแผ่นดิดระพุทธเจ้าหลัว
10:18เมืองท่าคีรี
10:20ถือเป็นเมืองท่าน่าดาษที่สำคัญของสยาม
10:24แต่ถึงกระนั้นก็เต็มไปด้วยโจนผู้ราย
10:27มีชุมโจนมากมายที่ออกล่นทั้งทางหมกและทางทะเล
10:32ก็คดีดร้นค่าไม่เว้นแต่ละวัน
10:35ไม่เว้นแม้กับท่านกลางวันแสกแสง
10:38โจนที่มีชุมโจนที่มีชุมโจนที่สุดที่แสง
10:53สุดท้าคิดต้องกลางวันแสง
11:08อย่าทำลูกกับเมียร์กู ขอไว้เหรอ
11:38กุญญาต
11:49อย่ามาพุทโทมอรถกัน
11:53อันนี้ทักษาสตร์น่ะอาบัติค่ะ
12:08คุณยอมมอบตัวกูจะจับเป็น
12:20จะมีก็แต่ขุนยอดพักดีกำนันบ้านควรพระงามเท่านั้นที่เป็นที่พึ่ง
12:26ค่อยปราบโจนผู้ร้ายไม่ให้กำเริบเสริบสาร
12:30ผุกเข้ามาปล่นชาวบ้านในเขตควรพระงาม
12:33ในขณะที่ตำมนอื่นๆในเมืองท่าคีรี
12:36หลวนกลายเป็นซ่องเสือชุมโจนไปหมดสิ้น
13:03ท่านมัน Vinod
13:08divine
13:33ขอบคุณคุณ
14:03ลึงบ้าบ้า ฆ่าเกิดผลุกวิทย์เอ็นปักพอแล้วเห็นไหม
14:15ทำคุณบูชาโทษ โปรดสัตว์ได้บากแพ้แพ้
14:19โนท หันไปดูให้สะเต็มตา
14:28แม่งบอกช้าง
14:29ไม่รู้หรือไง ว่าในป่านี้มันมีแมงป่องยัวเยอะเต็มไปหมด
14:35ข้าข้าไม่ช่วยเอง เองก็คงถูกมันส่อยหน้าหวมตุ่ยไปแล้ว ไอ้เบลอ
14:44เองว่าใครโง่
14:46ก็เองอะ ไอ้เบลอ
14:59เฮ้ย
15:02ระวัง
15:03เฮ้ย
15:04เอ๊ย
15:18อะไรน่ะ
15:19อะไรน่ะ
15:20ว่าลประขาพี่
15:21ถอนพิศแมงคองว่านี่เม yüz พลิศแมงต้องทางนัดหนัก
15:25หิศักปะเดียวก็หาย
15:27ถ้าไม่เห็นรู้มาก็ Blade ตัวนี้มันถอนพิศแมงavingสองก์ได้ด้วย
15:32๋า
15:34ลencer
15:36เนี่ย
15:37เองว่าค่ะหรอ
15:38อยู่กันแค่สองคน ไม่ว่าเองก็จะว่าข่อย
15:42ค่าช่วยเอง เองช่วยค่า หรือว่าหายกัน
15:48เสร็จแล้ว
15:54เองเป็นหมอยาหรอ
15:57ก็แค่รู้ว่ามูกปล่า ทำไม รู้ว่าค่าทำเท้าเองเน่าหรือไง
16:06แผ่แค่นี้ใกล่ขวดใจ ข้างตายง่ายง่ายหรอก
16:12อย่างเอง ไม่ตายเพราะพี่แพงป่องหรอก แต่ตายเพราะป่ามากกว่า
16:36นี่ ว่าหนูอีกได้ผลจริงๆ ข้าไม่ปวดแหนเลยรู้สิ
16:56โชคดีนะที่มันต่อยไม่หนัก ไม่งั้นเองได้ตายในป่านี้แน่
17:04ว่าแต่บ้านเองอยู่ไหน จะข้าไปทรง
17:08แค่โดนแมงป่องต่อย ไม่ได้ถูกตัดขาซะหน่อย
17:12ทำไมข้าต้องบอกเองด้วย
17:14ข้าถามก็ตอบมาเธอหน้า แก่โยกโยก
17:17บอกไปเองก็หาไม่เจอหรอก
17:20ดูถูกข้าเจนไปแล้ว
17:22ไม่มีอะไรในคนครัดงาม ที่รอดคุณใส่ตาฆ่cipleauไม่ได้
17:28ขี้หมกอยากน้อยเองก็ไม่เคยเห็นหน้าค้า
17:33ก็เองก็เองไม่ใช่คนต่วนนี้ แล้วก็ค้าจะเคยเห็นหน้าดี pathway
17:37แล้วลูดได้อย่างไร้ว่าค้ามันใช่คนต่อบ urged
17:42ไอบริ仁
17:44เดี๋ยวสิ ค้ายังรู้จักชื่อเองเลย
17:47ไอ้เวอร์
17:51ไอ้เซอร์ใหญ่มาแล้ว ข้าให้พวกมันรออยู่ของนอก
17:58ถ้ารู้แล้ว
18:01คิดให้ดีๆนะพระหวัติ เจ้าสัวทองอยู่เป็นผู้มีทิพล
18:07คิดว่าจะป้นมันง่ายๆอ่ะ
18:17มันทำนาบนหลังคน เอารัดเอาเปรียบพวกชาวบ้าน
18:23มันก็สมคตรถูกปล้นแล้วไม่ใช่หรือวะ
18:27ไอ้เซอร์ใหญ่พาพวกมากี่คน เองไปเตรียมเล่าอย่าปาปิ้ง
18:31มาเล้งพวกมันอย่าให้ขัด
18:34ถ้าเหล็กหลายพ่อกูเป็นของแท้ ไอ้แมวนี่ต้องไม่ตาย
19:04พี่ กระสุนด้าน แสดงว่าเล็กหลายของพ่อวัติของจริง
19:12ถึงไม่ยิงไม่ออก ฝันไม่ข้าวอ่ะพี่
19:16มันอาจจะบังเงินก็ได้หน่อย
19:20มันเดี๋ยวอีกไปออกจากพอมัน แล้วกูจะยิ่งทีนึง
19:24พี่ ก็ถ้ามันยิ่งได้ เข้าไปว่าแหละป่ายพ่อคุมมันสักสิทธิจริง
19:29ไป แต่ ไอ้เมียวมันจะตายนะพี่
19:34ก็มันก็ชั่งหัวมันดิวะ เข้าแม่ตัวเดียว
19:37หรือมึงจะให้กูยิ่งมึงทาน ฮะ
19:40เมียว ถ้าเองรอดอ่ะ เขาจะเรียงข้าวชุดใจให้
19:59แต่ถ้าเองไม่รอดอ่ะ เขาจะทำบุญ หัวน้ำไปให้เองนะ
20:05ไอ้นุย ต่อมา
20:18เจ้า
20:23เจ้า
20:25เจ้า
20:55ไฟ
21:15พวกกูนี้พวกสมัตรรักไทย ซื้อแปรนี้ไปเวื้องหน้า ภาพว่าใครไม่ซื้อคิดคต
21:40ขอระยดอัดหลัง ขอมันจงรอระนังชิดภาย ภายด้วยคมหออกคมดาษ โรหิตอาปฏปี ด้วยเลชักผีเพลวผีปล่อย ทั้งพวกของยาธิกรา จงตายโอ้งตายหาในสามวัน อย่าให้ทันในสามเตือน อย่าให้เคลื่อนในสามปี จงตกตะเขาเอาเวจีย์ สิ้นแสงกันอาจชาติเติน
22:10มีอะไรวะ ที่ป่าน่าจุงเชือดจ้ะ
22:27ไป เราอยากกลับมาอีกนะ ไอ้จ้อน รีบพาแม้ออกไปเร็ว
22:36รีบพาแม้ออกไปเร็ว
22:44พี่หวา
22:46เมื่อไหร่งจะเลิกอยู่กับชีวิตข้าพี่
22:48พี่นะแหละ เมื่อไหร่จะเลิกเล่นพิเลนสักที
22:52ชีวิตใคร ใครก็รัก
22:54กับแค่แม้วตัวเดียว เองจะเดือดร้อยนักหนา
22:58พี่ราซอ อย่าให้เป็นเวนกำติดตัวเลยนะพี่
23:02พี่หวา ข้าต้องการทดสอบกันไหร่ของพ่อ
23:06เพราะมันศักษิจริงไหม
23:08ชีวิตแม้วตายตัวเดียว มันก็คุ้มไม่ใช่ไหมวะ
23:12ไอ้ราซอ
23:14พ่อ
23:16พ่อ
23:30ต้องติดให้เจ็บ เองจะได้จำ
23:33เครื่องรางเนี่ย มีเอาไว้เพื่อป้องกันตัว
23:36ไม่ใช่เอาไว้ลองวิชาเล่นโดยความขึ้นขนอง
23:38เข้าใจไหม
23:39รู้แล้วพ่อ
23:41แล้วมึงยังคำด้วยเหรอ
23:43พ่อ พ่อ
23:45พ่อเธอ
23:47แค่นี้พอก็เกี่ยนพี่ราซอ จนเป็น Long Point หมดแล้ว
23:50เกี่ยนละซอเสร็จ ค่าจะเกี่ยนเองต่ออีกษา
23:53เอา
23:55พ่อจะเคี่ยนค่าเรื่องอะไร
23:57wor Kos
23:58เอ็กไปเรียนปลSpami
24:00มาอีกแล้วใช่ไหม
24:01сумma
24:02เปล่า
24:04ไม่ได้เรียนปล Lapis
24:06движ
24:07นายมี
24:10นี่อะไร
24:11ค่าถามว่าอะไร
24:14ไปซ้อมมานิดหนึ่งกัน
24:18เข้าล่ะมาเดี๋ยวนี้
24:20เออ ให้มันได้อย่างนี้สิ หันหลังมา
24:38ถ้าบอกให้หันหลัง หันหลัง
24:42หันหลัง
24:52เฮ้ย
25:04มึงใช่ไหม
25:06ที่เป็นคนสอนยี่หว่าให้ปามี
25:12เฮ้ย
25:14กูตั้งใจสอนยี่หว่าให้เป็นแม่สีเดิน
25:16แต่มึงกับสอนให้มันจะเรินร้อยตามกู
25:18มึงอยากเห็นลูกกูเป็นนางโจนหรือไงวะ
25:20กูไม่ได้สอนให้มันเป็นโจน
25:22กูสอนให้มันรู้จักปกป้องตัวเอง
25:24กูสอร์แล้วมันเป็นโจน กูสอร์นี้มันรู้จักปกป้องตัวเอง
25:27เสื้อก ลูกกู กูปกป้องมันได้
25:33มึงจะคอยกลางปิดปกป้องลูกตลอดไปไม่ได้นะ ไอ้วัตร
25:40มึงก็รู้เรื่องคำทํานายนะ
25:44อย่าปล่อยให้คำทํานายลมลมน้องแรง มากำหนดชาตาชีวิตลูกๆเองเลยวะ
25:54ต่อไต้
26:15ปล่อยฉันนับไพรร์มาทาแผ่ให้พี่
26:24ทำไมพ่อไม่มาเองอ่ะ
26:31พ่อผมยังจะโกรดอยู่มั้ย
26:35ไม่เข้าใจหรือ
26:41ชนป่านี้แล้ว
26:45เขายังไม่ย้อมให้ฉันออกร้นด้วย
26:48วิชาอาคมใสเวท
26:50เขาก็ไม่เคยคิดจะสอนฉัน
26:52พ่อคมไม่อยากให้พี่เป็นโจนเหมือนพ่อ
26:59ดูฉันสิ แค่หัดปามี่นึงเป็นเรื่อง
27:03อืม
27:06แต่เองคอยดูนะยิวหา
27:08ต่อให้พ่อไม่สอน
27:10ฉันก็จะหาทางเรียนจนได้
27:12ฉันจะพี่สูญให้พ่อเห็น
27:14ว่าฉันไม่ได้กระจ่องพี่พ่อคิด
27:17และสักวัน
27:20ฉันจะกลายเป็นเสือที่ยิ่งใหญ่เป็นพ่อให้ดู
27:22ดูฉันกลายเป็นสาม
27:28ฉันกลายไปที่นี้
27:30ฉันสุดที่อาว
27:36ฉันกลายจะสนติดการ
27:39ฉันกลายควรที่สูญ
27:44เตอร์ ช่วงนี้มีแต่เรื่องไม่เว่นวัด
28:04กูจะทำวิธิคลาะบ้าน
28:07จะได้รายเสนิตจัดไล่ออกไปป้นชุมเสริ
28:11มึงไปหาครูหมอ ขอเลิกยามทำวิธี
28:14เรื่องอัพรีจะได้ไม่เกิดขึ้นเนี่ย
28:16ได้
28:20ลูกหนึ่งมันเล้งได้แต่ตัวนี้
28:22สั่งสอนอะไรไม่เคยฟัง
28:26ห้ามไม่ได้ก็ยุโสกเลยเลยสิวะ
28:28มันอยากจะทำอะไรก็ปล่อยให้มันทำ
28:31แค่จับตาดูอยู่ของห่างก็พอ
28:36ข้ากลัว
28:41รัวว่าคำทำนายนั่นจะเป็นจริง
28:53เออ...
28:57นอนเชี่ยน่องนอน
29:01นอนให้รับดี
29:06แม่สื่อทั้งซี่
29:09มาช่วยพี่ทักรักษา
29:18ไหนดูสิ
29:21โอ้โห...
29:23รับปุ๊ยซี่เหรอ
29:24โอ้โห...
29:26โอ้โห...
29:27โอ้โห...
29:31แน่
29:40เด็กแฟดนี่ลูกอย่างเหรอ
30:06ยาย... นางคนน้อง รวงมันแข็งเกิดมารกพันพอมันก้อน
30:15สวนให้คนพี่เนี่ยมันดื่นักไม่ยอมกลับหัว
30:21เวลงเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมออก จนเกือบพากันตายทั้งกลม
30:26ยายพูดรากกับตาเห็น
30:29ยายชะ แล้ว..ดวงชะตาของลูกฉันเป็นยังไงชะ
30:33ฉันจะเพิ่งพาลูกได้ไหม
30:36ข้ามันซะ
30:43ปีนี่ ปากปรี
30:49มึงออกไปให้พ้นเหนือนคู่เลยนะ
30:51ไอ้เนียม ล่าอีกแก่นี้ออกไป
30:53จำคำข้าไว้ให้ดี
30:55ข้อแรก อีกสามวันเมียเองจะตายพอสัตว์ไม่พิษ
31:00ข้อสอง ลูกชายเองจะนำความวิบัติชิบหายใหญ่หลวงมาสู่ชุมเสือ
31:07และข้อสุดท้าย ลูกสาวเองจะชักนำความตายมาให้พูดเป็นพ่อ
31:16ข้า ผู้บันซะ
31:19เป็นผลทางเดียวที่จะหยุดยังหายนะอันใหญ่หลวง
31:23อีกแก ถ้ามึงไม่หยุดแช่งรูปเมียกู กูยิง
31:28ก็แสงวิบากกรรม
31:30เจ้าบัดขึ้น เดี๋ยวดิ
31:33แจ้งอยู่เลยมึง
31:35เฮีย
31:39เฮ้ย
31:43เฮ้ย
31:45เต่ย
31:46เต่ย
31:47เท่ย
31:48เมื่อเกิน
31:51ก็คลบกำนวดสามคืนละ
31:54คำตัดตายกว่าอีกแกนะไม่วันเป็นเจ็บ
31:56เฮีย
31:57เตี่ย
32:00ฉันกรัว
32:01และไม่หวัดเป็นจิต
32:05พี่...
32:07ฉันกลัว
32:14พี่ไม่ต้องกลัวอะไรหนึ่งนั้น
32:16พี่อยู่ตรงนี้แล้ว
32:18พี่สังให้ลูกน้องมาเฝ้ารอบเดินเรา
32:21มูลเงียวขอสัตว์มิดพิสัตว์
32:23ไม่มีทางเลทรอดเข้ามาได้
32:27พี่หวัด...
32:30ถ้าฉันตาย
32:32พี่ต้องดูและ ลูกของเรานะ
32:35พี่รับปากฉัน
32:37พี่อยากค้าลูกของเรานะ
32:39ตอนนั้นเลย
32:40พูดอะไรอย่างนั้น
32:42จะไม่มีใครเป็นอะไรทางนั้น
32:44เชื่อพี่สิ
32:48พี่...
32:50รับปากฉัน
32:53ทุกปีทั้งคน ที่จะข้าแกงได้ยังไง
33:00อื้อ
33:02อื้อ
33:04ที่ว่า เองโนท์พักเธอ
33:07ได้พี่เฝ้าให้เอง
33:09นะ
33:10โนท์พักเธอ
33:25โนท์พักเธอ
33:31โนท์พักเธอ
33:35มันตายแล้ว ประนัน
33:49พี่ข้ามันตายแล้ว
33:51พี่ พี่ฉันปวด
33:53พี่
33:55เองถูกเหมือนกับ
33:59ประนัน เองเป็นไร
34:05ของ הא�ฟนา
34:08ประนัน พี่เธอ
34:13อื้อ
34:21ประนัน
34:25OME
34:33ประนัน
34:35มันอาจจะเป็นแค่เรื่องบางเกินก็ได้
34:40ข้าหรู
34:41เอ่งข้าพวกมันไม่ลงหรอก
34:44แต่ถ้ากูไม่ข้า
34:48คำทํานายนะ อาจจะทำให้ชุมเสรывของเราที่ภายได้
34:52แล้วรูก รูกของเอ็งทําผิดอะไร?
34:53ถึงจะข้ามัน
34:54เออ específic
34:54มันไม่ได้ bon él
34:55กูผิดแอ่ง
34:56จะกินเรายัมแบบ� paintings
35:01หมามันยังรักรูกของมัน
35:02แล้วกูจะฆ่ารุ่มกูได้ไง
35:29เมืองท่าคีรี
35:31นอกจากจะเต็นไปด้วยโจนผู้ร้ายชุกชุมแล้ว
35:34เหล่าคุณนาก็ต่างประพิศทุจริต
35:37รับสินบน ช่อราชบังหลวง
35:40รีบนาทาเร็นช่าวบ้าน
35:43ทางการจึงได้แต่งตั้งพริยาเดชานุรัก
35:46ด่วงเป็นเจ้าเมืองคนใหม่
35:48หวังให้บำบัตพุบบำรุงสุขราศดร
35:53ยิงดีด้วยทางเจ้าเมืองคุ้งใหม่
35:57ไม่เห็นเจ้าต้องลำบากเลยเจ้าสัวทองอยู่
36:04อยากได้ละดีข้าก็บอกเพิ่ง
36:06อ๋อ หามนิไล่ว่ายิงดีเป็นอย่างนี้
36:11แต่ไงใต้เท้า
36:13ก็อย่าลืมสนับสนุนอุปธรรมอัวด้วยนะขอรับ
36:18ไม่ต้องห่วงรวมนะ
36:20ใครดีกับฉันฉันก็ต้องดีตอบอยู่แล้ว
36:23ขอแค่เจ้าสวยแรงน้ำใจกับฉันก็พอ
36:26มีอะไรแล้วก็แบ่งกันครึ่งๆ
36:28เท่านี้ก็อยู่กันได้
36:30ขอรับ ขอรับ
36:33ขอรับ ขอรับ
36:37เฮ้ย โกงเรือ ยกกังรีๆนะไว้
36:40ในกับปังเนี่ย
36:41มีเครื่องประดับแพงๆ กันทั้งนั่งเลย
36:47กำปั่นนั่น ลูกขอแล้วเจ้าค้าเจ้าคุณพ่อ
36:50อืม ข้อไปสิหลุป
36:57เอาว พี่เดือน
36:58เราก็อยากได้เหมือนกันนะ
37:03ขอ ขอรับ
37:07อ่ะ รัมดร้อน ขอรับ
37:10อ่ะ ทิม เองนี้สำคัญหนัก
37:13รู้ใจค่าไปสาulasทุกอย่าง
37:17หากไม่ได้บริมีแต้เท้า �้ค้ามจุน
37:19ก็ผมก็คงไม่ได้ดิบได้ดี
37:21เป็นถึงคุณแพ้งอย่างทุกวันนี้หรอก کرลับ
37:24เลือดมันต้งค้นกว่านามสี่ว่า
37:26ยังใครเองก็เป็นหลาน
37:28พ่อเองเป็นเลอข้า
37:30เล็ก Soldier ไพวกอ้านตามเกี่ยก่อนตาย
37:33ถ้าเธอดัญแพ่นี้acjaก็อยู่รถ ลูก �大ต่อ
37:37แล้วผมจะรองมือ รองติดคุ์ขอรับอ้าน ปั่ว ลืมสemat
37:45ขุดภักดี ปล – Uh ยอดพักดีมารถโฆชั่ง
37:50ขุดภักดีอด hama
37:52ใครวะ
37:55มันเป็นกำนาญที่โควรภักดีง่าย Kem enfim
37:58ไม่เคยก้มหัวให้ใครยอมหัก แต่ไม่ยอมหลอก
38:01กับผมเก็งว่า...
38:02ไปพามันเข้ามา
38:04อะไรนะขอรับ
38:06ข้าสั่งเอกในพามันเข้ามา หูแตกหรือไง
38:10ขอรับ
38:28มันชีย์เสือหลิก
38:30คอยดักปล้นข้าพอค้าเลขในควรพังงามมานักต่อนะ
38:36ขอได้เท้าได้โปรดตัดสินโทษพวกมันอย่างเด็ดขาดด้วยขอครับ
38:44เฮ้ย!
38:45พวกมันได้ไปโจนจริงหรือเปล่าวะ
38:54พวกมันไม่ยอมรับ
38:56ฉันว่าคุณยอดจับมาผิดคลแล้วนะ
39:00พวกนี้มันผู้ร้ายปากแข็ง
39:02โดนจับได้คาหนังคาเขา ยังจะกล้าปฏิเศษ
39:07แล้วไหนล่ะ ผู้เสียหาย
39:09หามาด้วยหรือเปล่า
39:13พอค้าเลขที่เคยถูกปล้น รักตัวกลัวตาย
39:16ไม่กล้ามาร้องทุกข์โดยตัวเองขอรับ
39:19ไม่มีเจ้าทุกข์
39:21ฉันก็ไม่รู้จะตัดสินยังไง
39:26บ้านเมืองมีคือมีแปล
39:28แต่เท้าก็ตัดสินยังตาม Route Me
39:56ก็ผมลาแล้วก็ครับ
40:18เฮ้ยพวกมึง
40:20บีเบี้ยคนแล้วเท่าไหร่วะ
40:22ปล่อยเสือเข้าป่า ปล่อยปล่าลงน้ำ เวนกรรมของเมืองนิ่งจริง
40:46พอเยี่ยม พอเยี่ยม
40:56ช่วยด้วยจ้ะ
40:59มีอะไรเหรอจ๊ะนะ
41:01ไอ้แดงลูกฉันมันล้องหายไม่หยุดเลย
41:03ยิ่งกันค่ำกันคืนนะ ยิ่งล้องหนัก
41:06หามดหามอเท่าไรก็ไม่หาย
41:08ฉันกลัวว่าปรอบจะกินเอา
41:18ไหน ขอรู้ออการรูปน้ำหน่อย
41:20มารูปน้ำหน่อย
41:32ไม่ได้ถูกให้ปรอบกินหรอกจ้ะ
41:36ไม่ใช่ปรอบกินแล้วจ้ะอะไรเหรอจ๊ะ
41:40รูปน้ำมักท้องขึ้นเวลาค่ำ
41:42แค่เอาทีนขาว
41:44กระวาน การฟู
41:46ผลจัน ดอกจัน
41:48ย่าใต้ใบ ใบตันหมด
41:50ใบสวาด ย่าดำ
41:52มหาหิง เนรัพูซี่
41:54ดีฟรี ใบทุมเหตุเทศ
41:56ใบกระเภา ตำให้ละเอียด
41:58แล้วใช้น้ำสาวข้าวเป็นกระสาย
42:00ปั้นเท่ามเร็ดนุ่นให้ลูกน้ากิน
42:02เท่านี้ก็หายแล้วจ๊ะ
42:06น้าจำได้ใช่ไหมจ๊ะ
42:08งั้น เดี๋ยวฉันไปตลาด
42:12จัดหายยาให้
42:14ถ้าลูกฉันหาย
42:16ฉันเตือยอมมาเป็นทาศรัพย์
42:18ใช้เพราะเยี่ยมเลยจ๊ะ
42:20ไม่ต้องหรอกจ๊ะ
42:22แค่อย่าให้พ่อรู้
42:24ว่าฉันแอบมารักษาลูกน้าก็พอ
42:26แค่งรู้เหมือนไหนมาก
42:28แค่งรู้หรอก นั่นไม่คิดแล้ว
42:34สิ่งรู้หรอก
42:40จ mistake
42:42สิ่งรู้หรอก
42:46เฮ้ลค่ะ
42:48จะมีครับ
42:50แค่งรู้หรอก
42:52จะมีครับ
42:54แค่ ไปเดินเล่นที่ตลาดในเมืองมาจ้ะ
43:00อย่าให้ดูนะ
43:01ว่าเองแอรักจำ เอาวิชาหมอยาที่กล้าสอน
43:05เที่ยวไปศักษาไข่เข้าอีกกัน
43:11เยี่ยม ไปกินข้าวกินปล่ามาลูก
43:14วันนี้มีแกงคุ่งปล่าที่ลูกชอบด้วยนะ
43:17- อยากแม่ มาลูกมา
43:24- อืม แล้วพี่ยังเป็นหมอรักษาคนไม่เดียวจ้ะพ่อ
43:33แยงว่าได้บุญดีออก
43:35- เป็นหมออาดี
43:39แต่บ้านปล่าเมืองเทือนแบบที่นี่
43:41เป็นกำนันช่วยเหลือผู้คนได้มากกว่าเป็นหมอ
43:45- แต่ฉันไม่อยากไปตีรานฟันแทงกับใครนี่พ่อ
43:50พ่อเป็นกำนันอาดีแล้ว
43:52- แล้วถ้าวันนึงค่าไม่อยู่แล้วล่ะ
43:55- เขาบ้านควรพังงามเขาจะพึ่งใคร
43:58- ก็...
44:02- กำนันคนใหม่แล้วสิถามได้
44:04- จริงไหมแย้ม?
44:05- พูดอีกก็ถูกอีก
44:06- ลูกคนนี้นิ ยอกย้อนนิ
44:09- เอาเธอ เอาเธอ
44:10- ลูกอยากจะเป็นอะไร แม่ก็ไม่ว่า
44:13- หอแค่เป็นคนดี ไม่เบียดเบียนใครก็พอ
44:16- จริงไหม
44:46ประอายฉันได้เป็นเรียนหมอยชาที่พระนาครестоน passed во Park
44:53ฉันจะได้เรียนทั้ง ยาไทย...ยาฝ aura ง
44:57เรียนแค่ 3 ปี
44:58จบออกมาก็เป็นหมอยผ past คนได้แล้ว
45:02บอกว่ามายก็ไม่สิ
45:05ถ้าจะส่งเองไปเรียนวิชาไซเวช
45:07กับพ่อเท่าครวบพุทธที่เขาพ reciprocal
45:10จบมาเองจะได้มีวิชาอาวคมชาว่าย vacation
45:12ดีโจร ดีรัยคนตกทุกง ๆ ได้ยาก
45:15พ่อเค้ารู้ว่าฉันไม่สนใจเรื่องรีรับที่มองไม่เห็น
45:20ฉันอยากเป็นหมอยา ไม่ได้อยากเป็นหมอผี
45:23วะ
45:25แล้วใครใช้ให้เองเป็นหมอผีเหล่า
45:28ค่าจะส่งให้เองไปเรียนวิชาใสขาวเว้ย ไม่ใช่ใสดำ
45:32พ่อจะใสดำใสขาว ฉันก็ไม่สนใจทั้งนั้น
45:35ต่อให้พ่อบังคับฉันเรียน ฉันก็เรียนไม่จบอยู่ดี
45:38สู้ เอาเวลาไปท่องจำตำราสมุนใครดีกว่าอย่างเงิน
45:44วันหนึ่งเองจะเสียใจที่ไม่เชื่อค่ะ
45:51เออพ่อ
45:52หลังข่าวที่อยู่ทางที่เหนียกของตั้งบนเรา
45:55มีบ้านคนด้วยเหรอ
46:02ไม่มีเว้ย
46:08สงสัยผู้หญิงที่เจอคงเป็นผีแน่แน่
46:38หรือ
46:58โทรงเนียม
46:58ตกใจหมด
47:00กลัวถูกพ่อเองจับได้และจะโดนเครื่องหรือไง
47:02เอ่ 올�ILD
47:14บราณเขาว่ารักหัวให้ dreaming
47:19เพราะพ่อเขารักเขาflu่นถึงได้ตี พี่หลังจะได้ไม่ทำผิดอีก
47:27รูง electorจะคิดจะไปนอกชุมโจนไหน
47:30ทำไมเหรอ
47:32ภายอันตรายรอบตัว
47:35อยู่ชุมโจนอ่ะดีกว่าตั้งเยอะ
47:38อย่างน้อยพ่อหวัดอ่ะนะ
47:40ก็ล้ายอาคมบางตา
47:42ตัดขาดคนภายนอกไม่ให้มายุ่งกับเรา
47:45เองเบื่อที่นี่เหรอยี่หวะ
47:48ไม่รู้สิรุง
47:51ฉันก็แค่...
47:52อยากทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง
47:55รู้อะไรมั้ย
48:01ยิ่งโตขึ้นอ่ะ
48:03เองก็ยิ่งไม่มีอิสระ
48:05จนบางครั้งอาจจะฝืนใจทำในสิ่งที่เองไม่คือคิดอยากทำเลยก็ได้
48:27สมอชื่อวิทยา
48:29ผลสองเลี่ยม
48:31มีรถเย็นดังฟัก
48:33รู้แก้สัพพิตทั้งปวง
48:35คุณเปล่าใหญ่เปล่าน้อย
48:37มีรถอันร้อน
48:39มีกลิ่นหอมเพชร
48:41รู้กระจายสัพพลมทั้งปวงแหล
48:43สมภาติเย็นเหมือนเล่นน้ำ
48:45ค่อยเฉยช่ำ
48:47ชื่นชมด้วยสมหมาย
48:49สมภาติพิ่งอิงแอบเป็นแยบคาย
48:51ไม่เคลื่องคาย
48:53คืนเขาเยาวมาร
48:55คืนเขาเยาวมาร
48:57สมภาติพิ่งอิงแอบเป็นแยบคาย
49:01ไม่เคลื่องคาย
49:03คืนเขาเยาวมาร
49:09สมภาติแปลว่าอะไรอ่ะ
49:15เรื่องของผู้ใหญ่
49:17โตขึ้นก็รู้เองไหม
49:19รู้ตอนนี้เลยไม่ได้หรอ
49:21ไม่ได้
49:25ทำไมผู้ใหญ่ความรับเยอะจัง
49:27ไม่อยากรู้แล้วก็ได้
49:33เฮ้าเพียม
49:35หาบนายอะไรสิ
49:37หลังข่าวทิดเนือตะบนบ้านเรา
49:39มีเมืองรับแร
49:41เพียมเคยได้ยินหรือเปล่า
49:43เมืองรับแร์เหรอ
49:47เขาว่ากันว่า
49:49มีคนเคยเห็นผู้หญิงหน้าตาสวยๆ
49:51อยู่ๆ
49:53ก็หายแวะเข้าไปดิดงไม้แหวนั้น
49:57แล้วรู้ได้ยังไง
49:59ว่าค่าไม่ใช่คนตะบนนี้
50:01ไอ้เบลอ
50:03เดี๋ยวสิ
50:05ค่ายยังรู้จักชื่อเองเลย
50:07ไอ้เบลอ
50:11ค่ายยังไง
50:25เขาว่ากันว่า
50:27เป็นคนเมืองรับแร์
50:29แต่แยมว่านั่นจะเป็นนางไม้มากกว่า
50:31เร็วไหล
50:33นี่ท่านหลอกเด็กแบบนั้นพี่ไม่เชื่อหรอก
50:35สิ่งที่ไม่เห็น
50:37ใช้วัดจะไม่มี
50:39เอ้า เพียม ไปไหนอ่ะ
50:43ไหนแล้ว
50:44มันคุยไม่จบเลย
50:45ก็มาบอกสมภาษก่อน
50:51นายของเขาอ่ะ
50:56เพียม ๆ
50:59มีอะไรอยากตาบุญ
51:01ทำไมต้องทำรับ รับ รอ ๆ ด้วย
51:09ตาบุญเป็นใส่ด้วนเหรอ
51:11เฮ้ย อย่าเอ็ดไปสิ พ่อเยี่ยม
51:14ทางนี้ ข้าเขาไม่รู้จะเอาหน้าไปมุตประทีไหนแล้ว
51:18มุตค้าเนี่ย มันจะด้วนมาไหนก็ไม่รู้
51:23ต้องรีบรับสา
51:24ถ้าแผลลามกินเนื้อจังสุดคนเมื่อไหร่
51:27ก็ตายเมื่อนั้น
51:28เฮ้ย ๆ ๆ ๆ ๆ ช่วยฉันด้วยนะ
51:33ทุกต้องอาบุญนะ
51:35ฉันอยากแก่ตายครบ 32 นะ พ่อเยี่ยม
51:41แต่พ่อห้ามฉันไม่ให้รับสาบคนส่งเด็ก
51:47เรื่องนี้มีแค่พ่อเยี่ยมกับฉันทํานที่รู้
51:51แต่พ่อเยี่ยมไม่ช่วย
51:53ฉันต้องตายแน่ ๆ เลย
51:55แล้ว...
51:57โอ้ย...
51:59โอ้ย...
52:01พี่จะผ่าจะไม่ไหนพี่ร้าพอ
52:15ถ้าจะไปหาคนที่สอนอาคมให้กับพ่า
52:19ใคร
52:21ใคร
52:23อย่าบอกนะพี่
52:25ขอจัดด้วย
52:27รู้
52:29อย่าบอกนะพี่
52:31ขอจัดด้วย
52:51รู้
52:53มีคนมา
52:55เฮ้ย
53:05ข้ามาดี
53:15ราซอ
53:17ลูกชายให้เสือหวัตร
53:19ดังโดนมหาค่าถึงที่นี่
53:21ชั้งชื่นใจซะจริง ๆ เลยว่ะ
53:25ถ้ามีเรื่องอย่างถ้าเองช่วย
53:29นี่กูหูฝ่าไปเปล่าวะね
53:33ลูกชายเสือหวัตรกูยิ่งใหญ่
53:35มาขอหัดจนสาดอย่างกูช่วยแน่นะ
53:39อย่าไม่ชื่อจัดมันลง
53:41ไม่ถ้าเป็นกลงขอในเสือหวัตรก็ได้
53:43จะยิ่นก่อนไหนแพะ
53:45ได้ยินก่อนเนี่ยแพะ
53:49มึงเล่ามาดิ
53:53มีอะไรให้กูช่วย
54:15เฮ้นลาซอกกับไอ้หนุ่ยบ้างหรือเปล่า
54:26ไม่เห็นนักแต่ชาแล้วจ้า
54:29พอจะใช้พี่ลาซอทำอะไรเหรอจ้า
54:32ล่ะ ข้าสังหอนใจ
54:35กลัวว่ามันจะออกไปก่อเรื่องข้างนอกอีก
54:39แร่ที่พ่อหวัดเครื่องยังไม่ทันไห้ดี
54:41มันคงไม่ก้าหาเรื่องใส่ตัวเหรอ
54:43น้อยไปสิ เองรู้จักพี่ลาซอมันน้อยไหม
54:55สอนาคมให้มึง
54:58คุณอยากจะกลัวร้อให้ฟันล่วง
55:03มันน่าขำตรงไหนวะ
55:06นี่
55:08ไอ้หวัดพ่อมึงเป็นสิทภาเท่ากลัวพุทธสำนาขาวพม
55:11รุ่นเดียวไอ้ขุนยอดไม่พ่อมึงสอนวะฮะ
55:15ค่าขอแล้วแต่พ่อไม่สอน
55:17ค่าหนึ่งต้องมาหาเองนี่ไง
55:19มึงร้อยวันพันปีกูไหวัดไม่เคยยุ่งเกี่ยวเรามาก่อน
55:25กูจะไว้ใจมึงได้ยังไง
55:29เรากลับกันเถอะ
55:31ไม่อยากลับกันเถอะ
55:33ไม่อยากลับกันไปก็ดี
55:35มึงได้ยินไหม
55:37กูถามว่ากูจะไว้ใจมึงได้ยังไง
55:41กูถามว่ากูจะไว้ใจมึงได้ยังไง
55:50มึงใช่คุณทำอะไร
55:52คุยอมทำทุกอย่าง
55:59ดี
56:01กล้าๆแบบนี้
56:02กูชอบ
56:03เขาไม่ได้ปราศ
56:17ข้าสั่งแล้วใช่ไหม
56:19คุณประเยียม
56:21ข้าได้ยินที่ก็เยียมคุยกับพ่อ
56:23ทำไมพ่อถึงได้กรัวคำทำดายนั้น นะ
56:25คำทำดายอะไรเหรอ
56:27พ่อเยียม
56:29หลาย montreวิ lebihเหรอ
56:32ถemenบา Gospel
56:33พองเยี่ยม ใ requests lost
56:35ไม่ทำอะไรน่ะ
56:36ดี หรือที่ไฟ้
56:37ร calculations
56:55ขอโทษ เอาชิดอ่ะ
56:58กูตั้งใจสอนที่หวาให้เป็นแม่สิ่งเลย
57:01แต่มึงกลับสอนให้มัน
57:06ไป อย่ะ
57:08โอ้ เป็นไรวันนี้
57:09ขอโทษค่ะ
57:10มหาหิม ในรับผู้สี
57:12ดีบรี ไปชุมเหตุเทศ ไปกระเผา ตำให้ละเอียด
57:17แล้วใช้น้ำสาวข้าว เป็นกระสาย
57:20เอ้ย ต้องคำยืน มันจะได้อย่างนี้
57:23กลับมา ได้ไง
57:29ถ้าในวันใด ไม่เหลือ
57:33ใคร เพื่อนร้อยจะยังมีฉัน
57:37กลับมา ตรงนี้
57:42ที่ต้องจะคอยรับกัน
57:46ฉันจะรอเธอ
57:49ตรอบวันที่ยังขายใจ
57:55ที่ต้องข์
Be the first to comment