00:00เจอที่สุดที่นา ตอนนี้
00:30คุณสุดคุณที่สุดที่ความเกิด
01:00คุณผู้ชมค้านับตั้งแต่มีการสู้รบกันครั้งที่ 2 นี่นะคะ
01:2814 วันที่ผ่านมาประเทศไทยของเราศูนย์เสียทหารกล้าไปแล้ว 21 นายนะคะ
01:332 นายล่าสุดก็คือผลทหารวุ้นแล้วก็จากเริงค่ะ
01:37ที่พรีชีพอยู่บนเนิน 350 ก่อนที่เราเนี่ยจะสามารถไปปักทงชาติไทย
01:42แล้วก็ยืดพื้นที่กลับคืนมาจากกรรมภูชาได้
01:45ล่าสุดวันนี้นะคะทางด้านของรักษาการนายกรธมนตรีค่ะคุณอนุทินชาญวิรกูล
01:50เดินทางไปเป็นประทานในพิธีรับส่งร่างของ 2 วีรับบุรุทธหารกล้า
01:56ที่เสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่นี่นะคะ
01:59วันนี้คุณผู้ชมคะช่วงเวลา 10 น. ค่ะ
02:02ที่โรงพยาบาลค่ายวิราวัติโยทินจังหวัดซุริน
02:06ก็ได้มีพิธีรับส่งสบวีรับบุรุทธผู้กล้า 2 นายค่ะ
02:10ได้แก่จาก 10 เอ็กสำเริงคลังประโคล
02:13และพลธหารพานุพัสต์สาสา
02:15ซึ่งเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ปกป้องอธิปตัยจากเหตุการณ์ประทะตามแนวชัยแดนไทยกรรมภูชา
02:21ณบริเวณเนิน 350 อำเภอพนมดงรักจังหวัดสุรินค่ะ
02:26โดยมีทางด้านของรักษาการนายกรธมนตรีคุณอนุทินชาญวิรกูลเป็นประทานในพิธีนะคะ
02:32ท่านทีที่ท่านใน ANDREW มาถึง ก็ได้เข้าไปพูดคุย ให้กําลังใจขอบครัวของจ. 11 สำเริง และผลธหารพานุผัสคف
02:40รวมไปถึงขอบคุณขอบครัวของธหารสองนายที่สละชีพ เพื่อยุดคืนแผ่นดินของอธิปไทยกลับคืนมานะคะ
02:49จากนั้น ใน mutually ก็เป็นประทานจุดทูปเคารพศพและว่างภาตลายบังสุกุญค่ะ
02:54โดยนายกได้ก้มกราบสบ 2 ธหารกล้า
02:58หลังจากนั้นก็ได้มีการเริ่มพิธีนำร่างของจ่าเอกสำเริง
03:03ขึ้นไปยังบนรถที่ได้มีการจัดเตรียมเอาไว้
03:06และต่อมาก็ได้มีการนำร่างของคนธหารพานุพัสขึ้นไปยังรถอีกคันหนึ่ง
03:11ก่อนที่จะมีการเคลื่อนขบวนอย่างสมเกียด
03:14โดยมีหัวหน้าส่วนราชการทหาร
03:17ทหารผ่านศึก
03:18รวมไปถึงกำลังคนจากหน่วยต่างๆ
03:21ข้าวแถวทำความเขารบ
03:22ส่งร่างของทหารเกล้าทั้งสองนน ναัยนะคะ
03:26ช่วงหนึ่งท่านนายกละธมนตรรีก็
03:29ตอบคำถาม Insertion
03:30หลักจากที่ถูกถามว่าสถานการณ์ชัยเด่นในช่วงนี้
03:33เรียบร้อยดีหรือไม่
03:35นายกตอบทันทีเลยว่าจะเรียบร้อยได้อย่างไร
03:38เรียบร้อยคนของเราต้องไม่เป็นอะไร
03:40เมื่อเช้าตนก็ต้องไปรับร่างของทหารอีก 2 นายที่เสียชีวิตอยู่ที่เนิน 350
03:46แต่ทหารกรรมภูชาปล่อยให้ร่างของเขาต้องตากแดดตากฝนมานาน 3-4 วัน
03:52ไม่ยอมให้เราเข้าไปนำร่างกลับมาให้เรียบร้อย
03:55เหมือนกับตั้งใจจะเอาไว้ล่อเป้า
03:57เตรียมเอาไว้เผื่อเวลาเราเข้าไปเอาเขาออกมา
04:00จัดทะลมใส่เราอีก
04:02อย่างนี้ไม่ใช่วิธีการของคนที่อยากจะมีความสงบ
04:06หลังจากนั้นก็มีพิธี
04:09เคลื่อนร่างของจาสิบเอ็กสัมเริงกลางประโคล
04:12กลับไปสู่มาตุภูมิ
04:14ที่วัดหวยป่อ ตำบนปังกู อำเผอประโคลชัยจังหวัดบุรีรัม
04:18โดยมีคุณแม่ก็คือนังอุ่นครังประโคลอายุ 79 ปี
04:23พร้อมพระยาและลูกเดินทางมารับร่างด้วยตัวเอง
04:26ถ้ามกลางบรรยากาศสกเศ้าค่ะ
04:28แม้ว่าคุณแม่จะมีความภูมิใจที่บุทชายได้ปฏิบัติหน้าที่เพื่อชาติอย่างสมศักษี
04:34แต่ก็ไม่อาจจะกลั่นน้ำตาของความสูญเสียในครั้งนี้ได้นะคะ
04:39ขณะที่ร่างของคนทหารพานุพัสสาหรือว่าคนทหารวุ้นค่ะ
04:45ก็ได้เคลื่อนกับสู่มาตุภูมิ นะวัดกลางขุกขัน อำเภิกขุกขันจังหวัดสีสเกต
04:51โดยมีมานดาก็คือคุณพิศสินีสาหรืออายุ 41 ปีค่ะ
04:56มีอาการสงบนิ่งปลเศ้า น้ำตาคลอเบ้าจากการสูญเสียลูกชาย
05:02ผู้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ บรรยากาศเต็มไปด้วยความอาลัยของทั้งสองขอบครัวนะคะ
05:09ขณะที่ประชาชนชาวจังหวัดสุรินจำนวนมากค่ะ
05:12ต่างพร้อมใจการยืนเรียงแถว บริเวณถนนทางออกของโรงพยาบาล
05:17และบกทงชาติไทย ก้มสีสะคำนับ เพื่อแสดงความเขารพ
05:22และสดูดีการเสียสระของวิระชนผู้ปกป้องอธิปะไตของชาติ
05:26พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นสะเทือนใจว่า น้องทหารได้กลับบ้านแล้วนะ
05:32จากนั้น 11 น. 30 น. ร่างของจ่าเริงถูกบันทุกด้วยรถ GMC ของทหาร
05:39เดินทางถึงวัดหวยป่อ ตำบนปังกู อำเภอประคลไทยจังหวัดบุรีรำ
05:45ทํากลางบรรยากาศแบบนี้คุณผู้ชมพี่น้องปราชาชน นะค่ะ คอยบอกทงชาติไทยตลอดแนวถนน
05:52เพื่อรอรับร่างของจ่ารึงกลับบ้านกว่า 200 คนค่ะ
05:56คุ้นปียะ ปิจนำ VO รรัชการจักวัดบุรีกรัม
06:00พร้อมด้วยพลตำรวจรี-วรายุธ จันธ farming นะคะ
06:03พวกบังคับการตำรวจผู้ทรโทรจักวัดบุรีรำ
06:06เดินทางมาร่วมรับร่างในครางนี้ด้วย
06:08หลังจากนั้นก็จะมีการรถน้ำสบตามประเพณี
06:12บรายกันในวัสดี มีค่าราชการหลายหน่วยงาม มีประชาชน
06:16เดินทางมาร่วมพิทธีเป็นจำนวนมาก
06:18ส่วนใหญ่จะพูดถึงความกล้าหารความเกรสละ
06:21และความกะตันยูของจ่าเริง
06:23โดยเฉพาะมีการนำคลิปของจ่า continents
06:26ขนาดเดินทางมาเยี่ยมแม่ที่สูนพักพิงชั่วคราวที่วัดแห่งหนึ่ง
06:29ในตัวอำเภอประโคลชัย
06:31จาริงเข้าสวมกอด หอมแม่
06:34แล้วก็บอกว่า คิดถึงแม่มาแบ่งให้กันดูค่ะ
06:56คุณอุณครังประโคล์ใน 2079 ปีแม่ของจาริงบอกนะคะว่าระหว่างตลอด 2 ข้างทางมีคนบกทงชาติไทย
07:10สมัตรให้กำลังใจมาตลอดภูมิใจมากค่ะคนไทยใจดีที่ขอยให้กำลังใจแม่
07:16แม่จะมีความภูมิใจและตื่นตัน
07:18แต่ก็มีความเสียใจที่ต้องสู่เสียลูกชายไป
07:22ได้แต่บอกให้ลูกชายอยู่ในโลงบอกว่า
07:24ลูกเอ้ย ทำใจดีๆ
07:26มีคนมาต้อนรับหนูเป็นจำนวนมาก
07:29ถ้าชาติน่ามีจริง
07:30ขอให้จาริงเกิดมาเป็นลูกแม่อีกค่ะ
07:52คุณอันที่กาสุกแก้วชามเฟอประคนชัยนะครับบักว่า
08:16ตื่นตันใจค่ะ
08:18ที่ได้มีโอกาสมารับร่างทอหารกล้า
08:20ที่พรีชีพเพื่อปกป้องแผ่นดินไทย
08:50ลี่รำคะ
08:51ไปต่อกันที่จังหวัดสีเศร์ตกันหน่อยนะคะ
08:54ช่วงเที่ยงที่ผ่านมาคะ
08:56ร่างของ делаетกรางของพรนธหารพานพัศริ appliance
08:58สาอสารถือว่าพรนธหารวุน
09:00เดินทางมาถึงที่วัดกลาง
09:02ตำบนหุ้ йเหนืออำeen เควคนถักคันจังหวัดสีเศรٍ
09:04ซึ่งเป็นสถานที่ที่จัด
09:06พิธีบำเหนย์กุสนสบนะคะ
09:08ทันทีที่ขบวลสบมาถึงค่ะ
09:10กองทหารกียติยศได้ตั้งแถวเป่าแ bree รับ
09:13เพื่อสรุดีวิร account ของผู้ก smash
09:16ถ้ามกังฆร衛การ พี่ น้องประชาชน
09:18และยาตพี่ น้องของพลทหารบุ้น
09:20ที่มารอ รับอย่างปัดเลื้องแน่น
09:23หลังจากนานแม่และหลอง pare
09:25รวมไปถึง ยาตพี่ processing
09:27ได้ประกอบอภитธีขอของมัล ที่สบ
09:29และรถน้ำตามประเภนีค่ะ
09:31บรรยากาศเต็มไปด้วยความโสกเศ้้า
09:34แล้วก็อาลัยเป็นอย่างยิ่งนะคะ
09:36ทางด้านของแม่คนทหารบุ้นค่ะ
09:38ก็เปิดเผยบอกว่า
09:39หลังทราบข่าวการเสียชีวิตของลูกชาย
09:42ตนเองเกิดอาการช็อค
09:43จนต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล
09:46และตลอดช่วงเวลานั้น
09:48รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงลูกอยู่ตลอดเวลา
09:51เสียงของลูกดูเหนื่อยล้า
09:53ลูกเหมือนจะถามว่า
09:55แม่อยากให้น้องรอดหรือตาย
09:57ซึ่งตนก็ได้ตอบไปว่าอยากให้รอด
10:00นอกจากนี้คุณแม่ยังเล่าให้ฟังบอกว่า
10:02ได้กลิ่นทูป
10:04แล้วก็กลิ่นตัวของลูกชาย
10:05ซึ่งเธอเนี่ยสามารถจำได้เป็นอย่างดีค่ะ
10:08เพราะทุกครั้งที่ลูกกลับบ้าน ต้นจะเป็นคนสักเสื้อผ้าให้เองนะคะ
10:13โดยระหว่างที่ยังไม่ได้รับร่างของลูกชายกลับมา
10:16แม่ของคนรหารวุ้นบอกว่า ได้อธิฐานอยู่ตลอด
10:20ขอให้ประเทศไทยได้รับชัยชนะ
10:22และสามารถยึดเนิน 350 ได้สำเร็จ
10:25เพราะเชื่อว่าถ้าหากชัยชนะ
10:27จะได้นำร่างของลูกกลับบ้านได้อย่างแน่นอนนะคะ
10:31คุณแม่ของคนอาหารวุ้นยังบอกอีกด้วยค่ะ
10:33ว่าตัวเองจำคำพูดของลูกชายได้ดี
10:36ที่เคยบอกว่าไม่อยากกลับบ้านแล้ว
10:38เพราะรักประเทศไทย รักชาติ
10:40อยากทำหน้าที่ตรงนี้
10:42โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่ากรรมภูชาต้องการดินแดนของไทย
10:45ก็ยิงไม่ยอมถอย
10:47ทำให้เธอเผื่อใจเอาไว้ล่วงหน้าแล้วว่ารูกอาจจะไม่ได้กลับมา
10:51แม้ว่าในช่วงแรกจะรู้สึก เสียใจและโทษตัวเอง
10:54เพราะคุณแม่บอกเป็นคนแนะนำให้ลูกไปสมักเป็นทหาร
10:58แต่วันนี้คุณแม่ยืนอย่างว่ารู้สึกภูมเปอโอเคใจ
11:01ในตัวลูกชายอย่างที่สุดที่สλαักชีวิตเพื่อชาติ
11:04และต่อสู้เพื่อปกป้องแผ่นดินไทยค่ะ
11:34ใช่แล้วมั begin ว่ามันไสเกินไปแล้ว
11:37เราก็รู้ว่าจะ rider hith Türk sa de quem
11:42เขารักประเทศไทยไปแล้ว
11:43เขารักชาต ynddy血
11:44เขาอยากทำหน้าที่ตรrawni
11:46แล้ğin Ganze would ki
11:48ว่าหัวในหัวคำ Saya
11:51เจออย่างอย่าง инт heads
11:52เค้ายิ่งไม่ยอมแย่ Corps
11:53เรיאเท่นว่า
11:54ถ้าเกิดอะไรขึ้น
11:55คนที่เสียสระต์
11:56ij Jose M transportation
11:57ก็ต้องเป็นแม่ prank
11:59คือaltro
12:01แม่ของคนอาหารวุ้นยังเปิดใจกับผู้สึกขาวด้วยนะคะ
12:17บอกว่าไม่รู้จะต้องทำบุ้นมากเพียงใด
12:20ถึงจะได้ลูกชายกลับคืนมาค่ะ
12:22แต่ก็ยืนยันว่าจะพยายามเข้มแข็ง
12:25และตั้งใจจะทำบุ้นอุธิสนกุสนให้กับน้องวุ้นมากที่สุด
12:28โดยในช่วงเทศการสงกลานปีนี้
12:30ตั้งใจจะนุ่งขาวห่มขาว
12:33ถือสินทำบุ้นเป็นระยะเวลาหนึ่งเดือน
12:35เพื่อส่งบุ้นให้กับดวงวิญญาณของลูกชายนะคะ
12:38อีกเหตุการณ์ที่ทำให้คุณแม่ถึงกับกลั่นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ก็คือก่อนหน้านี้
12:43น้องวุ้นเคยบอกว่าจะมอบโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ให้แม่
12:47หลังจากสงครามสิ้นสุด
12:48กระทางวันที่แม่เดินทางไปรับร่างของน้องวุ้น
12:51เจ้าหน้าที่ถหารได้นำโทรศัพท์เครื่องดังกล่าวมายืนให้
12:54พบว่ายังอยู่ในสรحภาพสมบูรณ์ค่ะ
12:57ไม่ได้รับความเสียหายใดใด
12:59เกราวกับว่าน้องวุ้นได้ทำตามที่เคยสัญญาเอาไ
13:03แม่ของผลอาหารวุ้นยังเล่าด้วยน้ 아니고เสียงสั่นเคลือ
13:06ระหว่างที่นั่งรถนำร่างของลูกชายกลับบ้าน
13:09บอกว่าเหมือนกับได้ยินเสียงลูกพูดขึ้นมาว่า
13:12แม่จะร้องให้ทำไม โทรศัพท์ก็ให้แล้ว
13:15เรากลับเป็นสัญญาณสุดท้ายที่ลูกชายตั้งใจส่งมหา
13:19ทำให้ยิ่งตอบย้ำความผลุกพันธ์
13:21และความรักที่แม่มีต่อลูกจนถึงวินาทีสุดท้ายค่ะ
13:25จากนั้นในเวลา 15.45 นาทีนะคะ
13:30เจ้านาทีได้อันเชิญกล่องน้ำหลวงพระชธาน
13:33ผลตรีสุขนทรัศชาวพง รองแม่ทับภาคที่สอง
13:37ขึ้นเป็นประทานประกอบพิธีพระชธานน้ำหลวงอาบสบค่ะ
13:41โดยมีนายอนุรัฐธรรมประจำจิตผู้ราชการจังหวัดสีเกต
13:46วางพ่วงมลาหลวง พ่วงมลาพระชธาน
13:49พระพิธีธรรม สวดอฐิธรรมประทานทอดผ้า สบงพระชธาน
13:55ประทานกรวดน้ำ กรับพ่อน และเป็นอันเสร็จพิธีค่ะ
13:59ส่วนช่วงเช้วที่ผ่านมานะคะ
14:02ผู้สข่าวไปที่บ้านของพนธหารพานุพัส ค่ะ
14:05พบว่าเป็นบ้านไม้ชันเดียวครcke pigskinสภาพคุ אזสมนะ克α
14:11คือมีขาวดีว่าพวกรักษการจวัสสีเศร์เตรียมจะสร้างบ้านให้น้องใหม่แล้วคุณผู้สุขาวไปถึงไปเจอคุณอุรัยทักเกอร์อายุ 45 ปีเป็นป้าของพนธหารบุ้นค่ะ
14:21เป็นตัวแทนพ่อแม่และยาดพี่น้องนำดอกไม้แล้วก็ทูปก้าวดอกมาจุดบอกกล่าวสิ่งศักษิตและพระแมททอรณี
14:29ขอนำร่างของพนธหารบุ้นกลับคืนสู่บ้านเกิดอย่าปลอดภัย คุณอุรัยบอกว่ามาเก็บเสื้อผ้าแล้วก็รองเท้าคู่โปรดที่พนธหารบุ้นชอบใส่
14:38หลานบอกว่าเป็นรองเท้าที่ใส่สบายและเหมาะกับการรบ ทั้งสองสนิทสนมกันมากนะคะ
14:44ทุกครั้งที่พรธานวุ้นกลับบ้าน จะมาใช้เวลาอยู่กับคุณป่าเนี่ยเสมอเลย
14:49ป่าของพรธานวุ้นบอกว่า หลานเคี่ยมแข็งค่ะ
14:52ผู้เสมอว่าจะขอรบเพื่อเอาetedที่ไทยกลับคืนมา
14:55หลังจากรบครั้งแรกพรธานวุ้นเราให้ฟังบอกว่าถูกยิงเฉยสิทศา
14:59โชคดีที่สcakesมั่ว
15:00ทำให้บาทจ Girgap ลืมเต็บเดียงเล็กน้อย
15:02ก็ยืนยันว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก
15:06คุณอไรยังเล่าวว่าหลังทราบขาวการเสียชีวิตค่ะ
15:09ยี่สิบทันวาคมแน่ล้านมา nehital
15:12ในฝันเห็นว่าพ surfingทานมุ้นมายืนอยู่บริเวดหน้าห้องน้ำ
15:15และบอกว่าถูก Yep studying
15:19ในความฝันพ Having said green in front steed Sam
15:23หากสามารถยึดเนิน 350 ได้สำเร็จ
15:25จะได้เห็นร่างและนำออกบ้าน
15:27เพราะตนจะขอช่วยรบให้ภารกิจสำเร็จก่อน
15:30แล้วบอกว่าจะคอยดูแลให้ป้าหายจากอาการเจ็บป่วยค่ะ
15:57น先生เป็นอะไรกันไง
16:14ค่ะ
16:17อะไรที่เป็นพักว่ามพุมใจมาқcr
16:20ที่ร้านได้ทำงานมา
16:31ขอสารุดีแกะหหารกลาทุกนาย
16:34ที่สละที่เพื่อปกป้องแผ่นดินไทย
16:37ถ้า! Richfil parti สุน Ahora
16:41วันนี้ช่วงเช้าก็มีข่าวเศร้าอีกแล้ว
16:43เพราะว่าทาหารไทยสูญเสียขาเป็นขาที่ 8 แล้วนะคะ
16:47หลังจากไปเยี่ยบพุ่นระเบิดในพื้นที่บ้าน 3 หลังอำเภอเมืองจังหวัดตลาดค่ะ
16:53แล้วก็มีการส่งไปรักษาตัวนะคะ
16:56ที่โรงพยาบาลในจังหวัดจันทบุรี
16:58ขณะเดียวกันท่านายกวัธมนตรีเดินทางไปเยี่ยมให้กำลังใจด้วย
17:03เดี๋ยวกลับมาติดตามช่วงหน้าค่ะ
Comments