00:00แน่นอนว่าเหตุการณ์ประทะกันที่เอง 350 ดูเดื่อจริง ๆ บัจ
00:04และมีรายงานก่อนหน้านี้ว่าพบว่ามีอาหารของเราต้องพรีชีพ 2 ท่านด้วยกัน
00:101.จะบอกว่ายังไม่พรบ
00:13แต่ว่าท่านนี้คือพนอาหารพานุพัศز
00:16พรีชีพในพื้นที่เอง 350 เหมือนกัน
00:19ล่าสุดทั้งครอบครัว ได้รับทราบข่าว
00:21คุณแม่บอกว่า ช้อคกระเป็ดการที่เกิดขึ้นจริงๆ
00:24ไปดูหน่อยทั้งผู้ชมครับ
00:25จากเทศประทะ ไทย ไทย กัมพูชา สมอรภูมิ 1350
00:29ใกล้กับประสาทตาควาย จงหวัดสวริน
00:32ทำให้ฐานไทย สูญเสียอีก 2 ใน
00:35โมนที่ 16 ธนวาคมที่ผ่านมาก็คือ
00:37จาก 11 สำเริง ครางประโคล
00:39แลก็ผ้าหารพนุพัทธ์สาว สา
00:41โดยผู้ศรึข่าวก็เดินทางไปเยี่ยม
00:44คุณแม่ และครบรัวของทางผ้าหารพนุพัทธ์
00:47ที่ลวมเพราบางวางหิน
00:49หลังจากคุณแม่ทราบข่าวว่า лраф aos LREP
00:53ก็เกิดอาการ Female Schock
00:55ต้องส่งตัวคุณแม่ เข้ารักษาตัวที่โรมเพราบางเป็นการด่วน
00:59ตอนนี้อาการก็ปลอดภายแล้ว
01:01ไปสอบถามคุณแม่พิสินีคุณแม่ของผลอาหารพนุพัสivas
01:06คุณแม่บอกแบบนี้ครับ ว่า
01:26ลูกใช้บอกว่ะ หลังจากนี้จะมีการรบกันอย่างหนัก
01:29แม่ก็บอกกับลูกไหนบอกว่าเอ่อ อยากให้ลูกตั้งใจ
01:34แต่ลูกก็บอกเรากลับมาเสมอว่า แม่ต้องเผื่อใจไว้
01:37หากลูกเป็นอะไรไป แม่ต้องเข้มแข็ง
01:41ก่อนที่ผลธานป inspires จะเสี่ยชีวิตจากเหตุระเบิดไม่ถึง 1 เดือน
01:44คุณแม่บอกว่า ลูกชายคุณเคยฝัน
01:48และเล่า ภังว่า…
01:49ฟันเห็นพูดเขาผู้แก Lights ในบ้านมาหา
01:52แล้วให้กลับเท้า พร้อมบอกให้กลับบ้าน แต่ในความฝันลูกชายตอบกลับไปในความฝันว่าจะกลับได้ยังไง
02:01ในเมื่อยังทำหน้าที่จะรับใช้ชาติอยู่ คุณแม่บอกว่ารู้สึกว่าสิ่งที่ลูกฝันอาจจะเป็นลางร้าย
02:06แต่ก็ไม่กล้าบอกลูก ได้เพียงแค่บอกไปว่า ถ้าลูกอยากกลับบ้านเมื่อไร ให้บอกแม่ได้เสมอ
02:13แต่ลูกชายตอบกลับมาว่า ไม่ได้รอกแม่ ผมรักชาติ เอาฟังหน่อยนะครับ
02:44เขาบอกว่า จะกลับไหน อีกนี้ื่อalid แล้วเขาธรรมติโค legends
02:48ก็บอกเขารักชาติ แล้วเขาก็จะเอาพัติอควรร์อควาร์ที่ซุนมา
02:53เขาบอกแม่อย่างนี้ dit เร aviation
02:55اخาand ende abb look at trä. เม şey be said
02:57มันฝันไม่ดีแล้วนะแต่ เขาไม่กลับบอกลูกว่าฝันไม่ดีหรอก
03:01นึกเราบอกแม่ว่าถ้าอยากกลับบอกแม่ได้ไหม
03:07ว่าไม่ได้ลองแม่ Lacat หากเจอ improve
03:12ถ้าเราต้องขาย เขาก็ฟูมิใจ
03:16คุณแม่บอกว่า รู้สึกภูมิใจ ที่ลูกทำตามคำพูดที่เคยบอกไว้กับแม่
03:20อีกทั้งลูกชายยังมีการบอกคุณแม่ ก่อนที่จะเสียชีวิต
03:25บอกว่า แม่ต้องกินข้าว กินยา และพับข่อนให้มาก
03:29จะได้มีแรงทำบุญให้ลูก
03:30ขณะดีทั้งด้านของคุณสู่ชาวดีอินท البงMarket 15 ปี
03:34น้องสาวของภูหารพันุพัศก็เปิดเพยนะครับว่า
03:38ครั้งล่าสุดที่พี่ชายกลับบ้าน
03:40หลังจากเสร็จสิ้นพาระกิจการรบครั้งแรก
03:43พี่ชายได้ชวนครอบครัวไปuth
03:46แล้วก็บอกว่า หากเกิดสงครามขึ้นอีกครั้ง
03:49แล้วพี่ไปรบ
03:50แล้วถ้าพี่เสียชีวิตจากระเบิด
03:53ก็จะไม่ได้กลับมาพบครอบครัวอีก
03:56จะไม่ได้กลับมานั่งคุยกันอีก
03:58น้องสาบกคือฟังแบบนี้
04:00รู้สึกภูมิใจในตัวพี่ชายคนนี้มาก
04:02หากไปได้ในตอนนี้
04:04สิ่งที่อยากได้ที่สุดคือ
04:05อยากได้พี่ชายกลับคืนมา
04:07วันนี้ทิมขาว PPTV คุณนันพัศ
04:09ลงพื้นที่ไปที่บ้านของผลทหารพานุพัศ
04:12เพราะว่าความเป็นอยู่ค่อนข้างจะลำบาก มีเป็นภาพของบ้านพัก
04:16ทางหารกล้าที่สลาชิตในสมะรภูมิ นะคะ
04:18เป็นบ้านไม้เก่าๆ 1 ชั้น สภาพค่อนข้างสุดโซม
04:22จากการไปพูดคุยกับคุณสมพร ซึ่งเป็นคุณป้าของพนธหารพานุพัฒ
04:26หรือว่าน้องวุ่น ก็เล่อให้ฟังบอกว่าหลังชายเป็นเด็กดีมาก
04:29ไม่ได้สนเหมือนเด็กคนอื่นนะ
04:32คือคุณยายเป็นคนที่เลี้ยงดูตั้งแต่เล็กก่อนที่คุณยายจะเสียชีวิตไปเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว
04:37ส่วนคุณพ่อเป็นชาวจ
04:54น้องต่อไปอยากให้น้องได้เรียนต่อสุ่ง ๆ
05:01เมือนกับครอบคลัวอื่นเพราะวัยเด็กไม่มีอะไรเลย
05:04ฐานαν 아버 lawmakers b I was only ร่อนเข Interior
05:06คุณป่าก็บอกว่า เขาเป็นคนกตันอยู่มาก ๆ
05:08หลังจากยายเสียชีวิตก็ม่อดมาโดคให้กับน้องวุ่น criar
05:11คือlaufวุงที่นาจำนวน สำไรตอนนี้
05:13ด partners will ekz 꿈 tax
05:16น้อง��กลายน้อง ทํ Tub
05:18แล้วก็คุณแม่ก็มีอีกที่เป็นนี่สิน ดังนั้นครอบครัวลำบากอยู่แล้วนะคะ
05:24ตอนแร่น้องวุ่นเรียนไม่ได้จกนะครับ จากนั้นก็ได้รับคำแนะนำจากคุณครัวว่า
05:29ให้ลองไปสมัครเป็นพนธานทางช่องทางออนไลน์ จะได้มีอะไรได้กลับมาจนเจอครอบครัว
05:34สุดท้ายคุณป้าสมพรก็พูดเริ่มเสียงสันเคลือบอกว่า
05:38น้องทำให้ทุกคนภูมิใจ เป็นความภาพภูมิใจของตระกูล
05:42แล้วก็ยังมีความดีเหลืออยู่ในใจทุกคน
05:44อยากฝากบอกว่า กำภูชาควรหยุดได้แล้ว
05:48เพราะว่าจริงๆ ไทยกำภูชามันก็บ้านขอบครวด
05:52คืออยู่ติดกัน เป็นเพื่อนบ้างกัน
05:54เขาก็บอกว่าจริงๆ เราเคยช่วยเหลือกันด้วยนะ
05:57ทำไมถึงมาทำแบบนี้ รู้สึกผิดหวังมาก
06:00หากย้อนกลับไป ความช่วยเหลือที่มีอยู่ก็คงต้องคิดอีกครั้งหนึ่ง
06:03อัฟังเสียงค่ะ
06:06น่ะ ทำให้ทุกคนภาคภูมิใจกับน่ะ
06:13เป็นภาคภูมิใจของตะกูลซาสาเลย
06:18ตะกูลซาสาแล้ว สุดๆแล้ว ก็คือน่ะเยี่ยมๆแล้ว
06:22ทำให้พ่อให้แม่ เขาอีกอย่างหนึ่ง เขาถ้าเขามา
06:27พูดถึงว่ามีตาร่างมาเลือกเขาทิ้ง
06:35ทิ้งความดีก็คือว่าอยู่ในใจ
06:38พ่อแม่ พี่น้อง ทุกคนก็คืออยู่ในใจ
06:42เด็กคนนี้เป็นคนดี ดีมาก
06:44ไม่มีใครว่าไม่ดี ตั้งแต่นอนแหละ
06:46แต่ว่าเขาไม่คุดคลีกับคนอื่น
06:48ดี ดี มังมะ ดี มังมะ
06:51แต่เขารักสุดคือ ยายเขาที่เสียไปแล้ว
06:56ตัวนี้เขาก็เลยทำตามความฝันที่ยายเขาสั่งมา
07:00คือแม่เขาเป็นคนที่ on air
07:03เขาถึงไม้ฝักฟังที่จะเรียงน้องเขาไป
07:07คือส่งเสียน้อง
07:08นี่แหละที่เขาไปเป็นฐานนี้
07:11แล้วจากข้อมูลก็พบว่าพ้นอาหารพนุพัทยื่นสมัครเป็นอาหารออนไลน์
07:18กรณีพิเศษในปี 66 แล้วก็ตามปกติ
07:21จะต้องปลดประวางปลดประจำการในเดือนพฤษภาคมปี 68
07:25แต่ว่าเจ้าตัวสมัครจายอยู่ต่อ
07:27เพื่อจะสอบติดยดใน 10
07:29โดยการสมัครจายอยู่ต่อจะได้คะแนนพิเศษเพิ่มด้วย
07:41โดยการสมัครจายอยู่ต่อ
Comments