- 5 weeks ago
Category
📺
TVTranscript
00:00เธอที่สุดน้อย
00:30คุณได้ใจใช่ไหม ว่าอยากได้ความทรงจำสมติ กลับขึ้นมา
01:00ผมอยากได้ความจริง
01:16ผมรู้จักเพลงนี้
01:26ผมจัดได้แล้ว
01:28ผมจัดได้แล้ว
01:35ให้คุณ ให้คุณ ให้คุณ
01:39ให้คุณ
01:41คุณใครฝันแบบเดิมซ้ำๆไหม
01:46ฝันถึงใครบางคน
01:49ที่เป็นรักแรก
01:51ผมเจอเขาในดูดูหนาวที่ออกปุ่นที่สุด
02:06ให้คุณ
02:07ให้คุณ
02:08ฝันรายอีกแล้วเหรอ
02:21ผมทำไมย้ายตื่นเหรอครับ
02:23วันนี้อย่าลืมไปหาหมอล่ะ
02:24ผมทำไมย้ายตื่นเหรอครับ
02:27วันนี้อย่าลืมไปหาหมอล่ะ
02:28ถ้าความฝั่นคือสิ่งที่มายากิดได้สัมนึก
02:31ความฝั่นของผมก็คงเป็นเรื่องหรือกลับเกินจะคาดเด้วได้
02:36เพราะผมส่วนเสียความทรงจำไปนั้นแต่เมื่อสิกปีก่อน
02:38บทเทง
02:53ถ้าผมสูญเสียความทรงจำไปนั้นแต่เมื่อสิกปีก่อน
02:55บทเทง
02:57บทเทง
02:59บทเทง
03:20ก็ได้ขึ้นแล้วค่ะแม่
03:23ความทรงจำจริง ๆ ที่ลืมไปก็อาจจะเป็นไปได้
03:49Road
03:51เราก็พ๋าทำยังไงเหรอครับหมอ
03:55สมองของคนเราทัมงานซับส้อน
03:58แต่มีอยู่สิ่งนึง
04:00ที่เชื่องโยคกับการทำกานของสมองได้ดีก็คือ
04:03การที่เราช่วยกันคนหาสิ่งกับตุ้นเราให้ได้
04:08เพลงพอจะบอกหมอได้มั้ย
04:09ว่าก่อนที่เพลง windsорไม่ שut MY 본
04:13หรือว่าไปเจออะไรมา
04:15ใช่ มีบางสิ่งบางอย่างกับตุ้นความทรงจำของพวก
04:32บอส บอส ค่ะ แล้วรถมันสารอีกแล้วค่ะบอส
04:34สู้ปล่อยว่าเป็นการทำหน้าที่สื่อหมอนชนโดยสูจริษ
04:37เฮ้ย พี่ว่ารูปนี้มันเซ็นที่สีบเกิน เอาออก
04:40โอ้ อย่าลืมเซ็นเซอร์อีกแล้ว
04:42ขอบอส ค่าวที่ไม่มีพลาดครับ
04:46เซอร์โถ พอยดากรศต
04:58กวามล MASозможно ฉัน Systems ออกไปっていう ภาวร์ ที่สร้าง Bus
05:04สำWE Aug. Neptune
05:07เซอร์ชาวไหว pł podem อยู่น้ำจัด Соสิ่ง
05:11สวัสดีกูโล่เพลดเก่า แล้วเจอเริ่มพัฒดุให้มึง
05:14พัฒดุเลยว่ะ
05:16อืม
05:17กลัวลืมอีก
05:20กูไม่เคยสั่งอะไรมาให้นี่แล้วเว้ย
05:22ก็มันส่งมาในชื่อมึงเนอะ ไม่ใช่ของมึง จะเป็นของใครวะ
05:26อยากรู้ว่าแก่ดิ กูว่าอยากรู้เหมือนกัน
05:41แม่อยากให้ผมเรียนวายลิน จะได้เก่งเหมือนพ่อ
05:57แม่คงอยากฟังเสียงวายลินของพ่ออีกครั้ง
06:00แต่ผมจะไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าเสียงเป็นยังไง
06:11ผมเคยฟังแคนนอนดี ๆ มาหลายครั้ง
06:14แต่ไม่มีใครเริ่นได้เหมือนเขา
06:41ผมเจอเขา ตอนที่เดินตามเสียงวายลิน จนมาถึงใต้ตรงไม้นั่น
06:54เอ่อ สวัสดี
06:58เขาบอกเขาชื่อแทนคุณ ผมเจอเขาในดูดูหนาว ตอนนายุ 17
07:04แทนทำให้ผมรู้สึกสนุกกับวายลินเป็นครั้งแรก
07:07เหมือนที่ได้รู้จักความรักเป็นครั้งแรก
07:09ตอนนาย Metroid
07:11เคยความรู้ไว้เหมอสังหรือเปล่า
07:15ไม่มีครับ
07:16ช่องนี้ผมนาจจะ
07:17มกมุ่นเรื่องงานมากไปหน่อย
07:20มันก็เลยตีกันเองขวะครับ
07:22JENNA
07:25เดี๋ยวเหมอจะให้ยาคายเคี้ยดไว้แล้วกันนะ
07:27ถ้ามีอะไรรกกวนใจเพลงมากกว่าที่
07:30ให้เหมอสัง
07:30ให้บอกเหมอนะคะ
07:32เราจะได้ช่วยกัน
07:34คุณแม้ของเพลงเองก็คงดีใจ
07:36ดีใจ
08:06นี่แล้ว
08:21เย็นแม่ครับ
08:25เรื่องระว่างผมกับแทนครับน่างเกิดอะไรขึ้น
08:31แม่ครับ
08:33เรื่องระหว่างผมกับแทนควมนั้นเกิดอะไรขึ้น
08:37ทำไมแม่ถึงไม่เคยบอกให้ผมรู้เลยครับ
08:53มึงไม่เชื่อ และทำไมไม่เล่าให้หมอกับยานฟังวะ
08:58ก็ทำไมไม่ใช่เรื่องจริงอ่ะคนส่งคมกолодBROWNくさん ทากอะไรบ้า
09:02ปันหัวมังไง ฝันเป็นต
09:24เสือกไม่เป็นเรื่องพื้อเลยนะมึงอ่ะ
09:26ส่งเมียวไปแล้ว
09:28เมียว...เมียวอะไร...เมียวใครวะ
09:31มีอีเมียวเขาในแดลลี่
09:33เขารักถ้าคุณจำไม่ได้
09:35แล้วเขาตอบหนึ่งป่ะ
09:48กลับมาแล้วหรอปฏเพลง
09:50เราเจินกันได้ไหม
09:53ได้
09:55เรา�มุก เม thyroid
09:57กับคนที่มึงวันนิดกันیکน
09:58จำก็ไม่ได้
09:59แล้วมึงก็ไม่เชื่อ对วๆ
10:01ถ้าคุณอื่ождนเ dependent
10:03เลยรับไปเธอ Rogue
10:05อย่างนี่
10:07มึงดูนะ
10:08แล้วมึงต่อบต stoked
10:10ว่านี้ไม่ใช่อะไรมือกลัว
10:14ได้ไหม yells
10:15บอ Imagine
10:18ถ้า几แสงสาวนี้
10:20เคราะBeau
10:22เออ...กูรู้นะ ต้องที่เค้านัดกวมเป็นกางแจ้งเว้ย
10:28ให้บุเรื่อนน่าเราตามมึงไปไหม
10:30เชี่ยมมึงอยากโดนสันภาคตรเรียกปีแล้วไงฮะ
10:33มึงนี่นะ
10:35เออ...แค่นี้แหละ มึงไม่มีสินดาลเล่า
10:37มึงจำได้หรอ
10:39อืม...กูจำได้ดิ
10:44มึงกูได้กลับบ้านเลยวะ
10:46ผมไม่เคยกลับมาที่นี่เลย
10:49หลังจากอุปติเหตมาสิบปีก่อน
10:51แต่ในความทรงจำที่ส่วนเสียไปทั้งหมด
10:54ผมกับรู้สึกว่า...มีกลิ่นความทรงจำของที่นี่อยู่
10:58ผมรู้สึกคุ้นเคย...หัวไอ้หา
11:04เหมือนมีเพลงแค่นอนนิดีดังขึ้นมาอยู่ในหัวตละเวลา
11:08หันควน
11:10หันคุณ
11:40ใช้คุณหรือเปล่าอ่ะ คุณอยู่ไหนอ่ะ
12:10นั่นคุณ
12:19เฮียร์
12:31ผมแทนคุณ เข้าแล้วคุณไหน
12:35ผมลองคุณมานานมากเลยนะ
12:39คุณคุณคุณคุณซ่ายไม่ลอก
12:45คุณเป็นคันกรอนหรอ
12:48เริ่มคิดว่าไง
12:58คุณมอดตัวอ่ะ คุณอีกไม่รอดหรอก
13:01ผมไม่ใช่คันกรอน
13:03แล้วผมก็เป็นคนโทรเรียกตำรวจด้วย มาถึงช้ามาพอของคุณ
13:09เวลาคนไทยสินะ
13:18ค่ะ
13:19ถูกอย่างต้องไปตามขั้นตอนค่ะ
13:21ยังไงดี ฉันก็ต้องขอถอบตรวจทุกคนที่เกี่ยวฟ้อง
13:24สำหรับค่ะ
13:27ค่ะ
13:28ค่ะ
13:32ไว้บ้าง ไว้
13:34ผู้ตายเป็นคนดูแลบ้านของพรวัทยาดน
13:36บ้านของคุณบดเพลง ขบสบค่ะ
13:42ก็ดี
13:43เศรดไม่ต้องสอบส่วนกันเยอะ
13:58คุณรู้จักพูดเสียชีวิตหรือเปล่า
14:02ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวครับ
14:04รู้แค่ว่ายาจ้างคนเฝ้าที่บ้านไว้ครับ
14:06แล้วทำไมเขาถึงส่งของให้คุณ
14:07อะไรนะครับ
14:08ก็เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
14:10เด็กหนุ่มต่างด้าวที่ไม่มีเพื่อน
14:12ไม่มีสังคมที่ไหน
14:14ส่งพัศดูหาคุณบดเพลงทยาดน
14:16และทำไมเขาถึงส่งของให้คุณ
14:17อะไรนะครับ
14:18ก็เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
14:20เด็กหนุ่มต่างด้าวที่ไม่มีเพื่อน
14:38ของพัศดูหาคุณบดเพลงทยาดน
14:40คนที่ไม่ได้รู้จักคางเขาได้ซัม
14:42เขาหาส่งอะไรให้คุณ
14:44แล้วเขาที่คนส่งมาให้ผมครับ
14:46แล้วคุณรู้สึกอย่างไรตอนเฮ็toneอีอลี่
14:49ครับ
14:50ก็รู้สึกดีใจ เสียใจ
14:53หรือรู้สึกถูก perdeดัง ถูกแบกเมล์
14:57ไม่คุณตำ longestทงใส่ผมาครับ
15:01คือ ตรนี้ฉันก็ต้องหาความน่าจะเป็นไงคุณ
15:05ผู้ตายเพื่อนส่งของให้คุณ
15:07แล้วอาทีตี้ต่อมา คุณก็กลายเป็นคนที่ไปเจอสบเขา
15:12ได้บึงเอินเลยหรอ?
15:16ผมมาที่นี่เพราะมีคนนัดมาครับ
15:19ผมจะบอกให้เข้ามาได้ผมได้ยังไง
15:21ถ้าคุณตำรวจจะได้ดักฐานเนี่ย
15:22ผมก็มีให้นะครับ
15:24แล้วใครนัดคุณมา
15:30คนหลัก
15:35แทนคุณ
15:38คนหลักของผม
15:42แทนคุณคือคนหลักของคุณเหรอ?
15:47ผมไม่รู้
15:57ผมจะไม่ได้
15:59ประสากายปกติ
16:01เปิดเผยไม่ปิดบัง
16:03มีความกระงวลอยู่บ้าง
16:05แต่อยู่แน่รับปกติ
16:06chiming
16:08คุณแน่ใจว่าเขาไม่ได้โกหก
16:09คุณแน่ใจว่าเขาไม่ได้โก้หก
16:11for sure?
16:12Sure
16:13จากทั้งอ่านภาษากายคุณในของก้ง
16:19รวมถึงผมด้วย
16:21ผมไม่ได้โก้หก
16:23รู้อ่ะ
16:24คุณอ่านภาษากายผม
16:26ก็แค่รอวิชชา
16:29ก็เขาจำคุณไม่ได้
16:31แต่ว่าคุณจำเขาได้
16:33บางทิ้งคุณอาจจะอยากปกป้องเขา
16:34เพราะว่า...
16:35เนิ่งส่วนตัวเอง
16:39ใช่
16:42อืม
16:44ที่คนพูดมาก็ถูก
16:45ผมมีเหตุผล Drug Temp
16:47แต่ตัวบทเพลง Pain
16:48เขามีเหตุผล Skit
16:49ข Prab Ling
16:50ตserน Beauty
16:53แต่คุณกับบทเพลงแ substitute
16:54ไม่ต้องถึงครอบครัวเขาหรอก
16:56แค่ผม
16:57ผมก็ไม่ยอม
17:00읽
17:05พา
17:06ยูล
17:11เอ้า มึง
17:14เป็นไงirdiบก่ะมึง
17:16กูโอเค เอ่า นี่กูได้หัวข้อข้าวใหม่น่ะ
17:18เดี๋ยว กูดาพษใเข
17:33เวลาต์แ worship
17:35แต่ตำนว obtACiteองคัดิDINGไม่ยอม
17:38จังมากมึง...
17:40มีเพื่อนเป็นบินที่แม่คดดีเลยวะ
17:42ดีเนอะ
17:43แทนที่จะห่วงนื่องคัดิDING conclusion
17:45되지ies несколькоจ plague
17:48จริงๆ
17:50ก็อาจัพยาย่ามันรู้ไปเลย
17:52นี้ได้กับบ้านวันนี้ไง
17:54มึงก็รู้
17:55ว่า jurisdiction kwi รู้ งูจะได้มาที่นี่มั้ยล่ะ
17:58อีกอย่างนะ
17:59จะสอบก็สอบไปดี
18:00ıkุ ชีลเหิ่؛
18:01กูไม่ทำผิด
18:04เออๆ เอาๆ ว่าแต่ ไม่ไหร่จะได้กลับวะ
18:09ไม่รู้วะ
18:12คุณกลับบ้านได้เลยนะคะ
18:14เอ๊ะ แล้ว แค่คุณล่ะครับ
18:21งั้น คุณกลับบ้านพร้อมก็เลย ทิ้งลบไว้นี่ยแหละ ไม่ให้กลับมาเอา
18:25คุณกลับก่อนเลย
18:26โอเค
18:34นี่คุณดูเหมือน ไม่ได้เป็นคนที่เพิ่งถูกสอบส่วนมาเลยนะครับ
18:40คุณไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยแล้ว
18:42สำหรวจไม่พบทั้งวุธสังหาร และพยาญเชื่อมโยง
18:45ข้อสันธิฐาสเบิ่มต้น คือทั้งหมด เรื่องเรื่องมังเอิ้น
18:52คุณถามจริงๆ เหอ นี่คุณเป็นใครกันแน่
18:56ผมเป็นด้องอา criticized evangelist
19:03ที่ทำงานในหน่วยซึบส่วน พิศษธนคอน
19:04นี่คอร์กว่ากับสثารณี ณ โครบฟูทรบ้ Barker
19:08ผมรู้จะกับสารวาดดาว ตอนเธอไป whatever you have
19:13เท้ apex ание อังกศ
19:15พร้อว่ารู้จะกับสารวาดดาว ก็เลยไม่ถูกสอบส่วน
19:17ก็เลยโดนสอบส่วนเป็นคนแรก
19:19และผมก็เป็นพยายาเพียงคนเดีย annat
19:22ว่าคุณ ได้มาตามนัดของผม
19:24แล้วก็...
19:28ถึงคุณจะจำผมไม่ได้
19:30แต่ผมจำได้
19:31ว่ารักแรกของบทเพลง...
19:33คือใคร?
19:37รักแรกของบทเพลงคือใคร?
19:39รักแรกของบทเพลงคือใคร?
19:40รักแรกของบทเพลงคือใคร?
19:43เป็นไรมั้ย?
19:45เฮ้ย!
19:46คุณ!
19:48ผมไม่เป็นไร ผมโอเค
19:50อย่ามองข้ามความเจ็บป่วยของตัวเอง แม้ต่อเรื่องเรื่องเรื่องน้อยๆ
19:55ผมโอเคจริงๆ มันไม่ใช่ครั้งแรกอ่ะ ไม่เกนอ่ะ
20:11ขอตัวกับก่อนครับ เราค่อยเชอกัน
20:20ผมไม่ได้เป็นพยายามให้คุณ ให้คุณกลับคุณแห้มนะ
20:23ผมรอคุณไปเป็นสิบปีละ บทเพลง
20:36คุณเฝ้าบ้านนี่เขาทำความสาดบ้านบ้างก็เนี่ย
20:44เขาคุณเสีย เขาไม่มาหาคุณหรอก หรือใครจะไม่รู้
20:51ฝุ่นเยอะแบบนี้ คุณอยู่ไม่ได้หรอกไปบ้า belonged
20:55มาปิดาล blooming
20:56ผมความจำเสืองนะ ไม่ได้งโงก
20:59ยังมาทำเป็นเหมือนมาจะลออกลอบ
21:00ผมไม่จะลออบเวลาที่
21:01ผมจะไปลออกอะไรคุณได้
21:03เพื่อถ้าทำ
21:05นั่งพี่จี๊นเลยก็ได้ป่ะ
21:07อีกอย่าง proprioนังนะ
21:09ม่าเราไม่ได้ไกลกันเลย
21:11ผม่ะ Kimchi...
21:13ไกลแค่กันไหนกับ
21:14ไม่ได้ไกล ไกลแค่ไหน
21:15อาจสิ
21:17นี่ไว้
21:19นี่ไว้กันไว้
21:21นี่ไว้กันไว้กัน
21:45คุณไหม
21:56ผมเคยมาที่นี่หรอ
22:01ไม่
22:02จับผิด
22:05มีอะไรให้จับผิด
22:07ก็ไม่รู้อ่ะ
22:10คุณอาจจะคิดว่าผมแก้งความจำเสริมก็ได้ป่ะ
22:12ถ้าเพียงแก้งความจำเสริม
22:14เพียงคงไม่รับนัดผม
22:17ไม่มาที่นี่
22:23ไม่อยู่ตรงนี้
22:25คุณ
22:40เชื่อป่ะ
22:41ผมเพิ่งข้อใจคำวันหนึ่งวันพันเหตุการณ์
22:43ก็วันนี้นี่แหละ
22:47ค่อเหลือเชื่อเลย
22:53คุณ
22:55เชื่อเลยมังเอินหรือป่ะ
22:57ก็อาจจะ
22:59คุณเชื่อไหม
23:00ต้องแต่ผมเป็นนักขาวมันนี้นะ
23:01ชีวิตจริงเนี่ย
23:03แม่กับบางเอินที่กว่าในละคอนอีก
23:04คุณหนูบทเพลง
23:05พูดแม่งเหรอ
23:06ชีวิตจริงเนี่ย
23:07แม่กับบางเอินที่กว่าในละคอนอีก
23:11คุณหนูบทเพลง
23:13พูดแม่งเหรอ
23:20แล้ว
23:22ปกติผมไม่พูดเหรอ
23:24คำอย่างคำในก็ไม่มี
23:31มันก็ผ่านมาสิทปีแล้วป่ะ
23:33อันนี้อันนี้ก็คงจะเปลี่ยนไปบ้าง
23:36อีกจาง
23:37ผมก็ความจำเสื่อมแล้ว
23:39ผมจำชีวิตตอนนั้นตัวเองไม่ได้หรอ
23:44คอนเราอ่ะ
23:47มันจะลืมชีวิตตัวเองจริงหรอ
23:57นี่คือเป้าใหม่ของคุณใช่ป่ะ
24:01ใช่
24:03ผมอยากให้ความสองจำของเพลงกลับคืนมา
24:07เพื่ออะไร
24:09ถ้าผมจะบอกว่า
24:13ผมอยากได้บทเพลง
24:18ของแทนคุณกลับมาแล้ว
24:20ของแทนคุณกลับมาแล้ว
24:24คุณจะว่ายไหม
24:25คุณจะว่ายไหม
24:43ผมยังไม่ลืม
24:46ครั้งแล้วที่เราสัมผัสกัน
24:47ครั้งแรกที่เราสัมผัสกัน
25:03ครั้งแรก
25:05ที่ผมประสอบกว่าเล่นไว้ว่าเร็น
25:06คุณจะว่ายไว้ว่าเร็น
25:23คุณจะไม่ได้
25:26ปล่อยใจ
25:30ผมไม่มีวันทำลายให้คุณ
25:31คุณจะว่ายไว้ว่า
26:01ผมเจอเค้า ตอนที่เดินตามเสียงไวลดิน จนมาถึงใต้ต้องไม้นั่น
26:23เอ่อ สวัสดี
26:26เขาบอกเขาชื่อแทนคุณ ผมเจอเขาในดูดูหนาว ตอนนายุสิบเจ็ด
26:51แทนทำให้ผมรู้สึกสนุกกับไวลดินบินครั้งแรก
26:54เหมือนที่ได้รู้จักความรักเป็นครั้งแรก
27:00คำนั่นแหละที่เป็นหนังความฝัน จะคือใครของนั้น
27:05คือคำรักที่หายไป
27:09แต่ว่าไม่ว่าให้พ้นใด ให้ทำให้เราไม่เจอ
27:20มันคงเป็นความรักเงิน ที่ฉันรอมาสำเริ่ม
27:25คุณ ผมชับไม่ได้จริงๆ
27:33ผมขอโทษ
27:37ไม่ได้จริง ผมขอโทษ ไม่เป็นไรเลยครับ
27:54ขนาดตัวผมเอง ผมยังจำไม่ได้ ผมจะจำเขาได้ยังไง
28:00แล้วถ้าผมจำตัวเองได้ ผมจะจำเขาได้ไหม
28:05ทำไมถึงอยากจำได้ขนาดนี้นะ
28:08คลิสมัส ปี 2015
28:10เพลงเมอรี่คลิสมัส ดังมาจากส่วนกลางของหมู่บ้าน
28:13ทุกเมลอดิที่ได้ยิน ผมคุณเคยและรู้จักมันดี
28:29แต่ในเวลานี้ ผมกลับรู้สึกว่า
28:32ผมกลายเป็นบทเพลงจริง ๆ
28:35เมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา
28:40เขาคือเมลาดิที่สุดท้าย
28:43ที่ทำให้ผมกลายเป็นบทเพลง
28:50จูบแรกของทุกคนเป็นยังไง
28:53ผมความชำเสือบ
28:55มีบางอย่างคุ้น บางอย่างไม่คุ้น
28:59ผมรู้ว่าผมเคยจูบเขา
29:07แต่จูบครั้งนี้ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นครั้งแรกของผม
29:13ไม่มีอะไรทำให้คุ้นเลย
29:17แต่สัญชัติยานบอกให้ผมไปต่อ
29:29ที่ผมเคยคิดว่าแทงคุ้นไม่อันตราย
29:31ผมคิดผิดไป
30:01หรือน้ำกับคิdzมาสที่หน่าวที่สุดให้ลุดหล่าง
30:08เหมือนไอลอนออกมาจากผมและเขา
30:09kita acabapaidนก็นู้ด Running
30:11เขาจูบผม
30:13เราเจอต่ากกัน
30:15ห่วงโดยaceайт
30:17เราเรียนรู้ próximoที่ halla
30:20ความรู้สึกที่ได้สังผาดผิว
30:23แตกต่างจากตัวเองเรียกรับ
30:25ความรู้สึกซับที่สังผาดผม
30:29เราคอยป Veris ที่ยังห์ râgt
30:31และ详 êtes ilee
30:32แ magical
30:34เหมือนメลوด of melodi
30:35creat 워 how din Sci
30:37เขาสับภัติ ทุกส่วน
30:38ที่ผมไม่เคย bagay ต่อง
30:40เราคือ รักแรก
30:42และทางแรก ของการและกัน
30:44แต่ เขาคือ melodi
30:46ที่ทำให้ผม
30:46กลายเป็นบทเพลง
30:49Hagrid
30:50-
30:53-
30:53-
30:54โ silver
30:57-
30:58-
30:59ว่าไงมึง
31:01สำรวจจะสอบอีกหนึ่ง สอบที่รูกค่าแบบเดียวกัน
31:11โอเคได้ ถูกกูที่ไป
31:13โอเค
31:18คุณจะไปไหนอ่ะ
31:20สำรวจจะสอบอยู่ไหมกันเช่นที่นี่อ่ะ
31:23มันอะไร
31:24มันชั่วโมงที่แล้ว เดี๋ยวผมจะรีบไปดู
31:26กูเป้ mierppa ละสะการจgam Еว
31:41ตักเย้นต้องใช้เวลาในการเก็บข้อมูลและส chaos
31:47ผมเขาไปออกไปให้พบ
31:50รีบимся ข 늘zieดอย่าง meeting
31:52คนนี้ไม่ต้องร์ดตอน happily
31:54ก็จะทับค่อมูลล่ะ ส domin Deus
31:56คุณแค่พูดสั้น ๆ
32:01ผมเป็นห่วงคุณ
32:03มีหลองคะ ๆ
32:24โหลโห
32:26ส่งโร่มา ผมจะไปรับ
32:28ครับ ผมว่าเราไปเพิ่งนี้ดีกว่าวะ
32:30ก่อยให้ท่านโดยเขาทำงานก่อน
32:32ไม่เคยเป็นแบบนี้นะ
32:35มึงติดอะไรเนี่ย
32:37คือกูอยู่บ้านแฮนคุณ
32:40ติดเขาแล้วดิ
32:43วายไฟอะไรขนาดนั้นวะ
32:46เออ..ผมเบามึง
32:47มึงนั้นแหล่เบา
32:49มึง까�รู้ว่าแม่งกลักๆ ก็ต้องระวังตัวดีกว่า
32:52อย่าไปไว้ใจแทงคุณ
32:54รีบกลับมาได้แล้ว
32:56เฯ่าใจป่ะเนี่ย
32:57เออ กูเก็ดหมด
32:59แต่กูยันคับไม่ได้ไง
33:00กูต้องหาคήσ bumper ตอบเรื่องเขาให้ได้ ก่อน
33:02คือ มึงจะทิกงานว่างนั้น
33:05มึงอยากพูดอย่างนี้ อับกูได้ไหม
33:10มึงรู้เรื่องดีที่สุดอยู่แล้ว
33:11มึงมีนักขาวท้องถิล until this
33:13แล้วที่มิโทพาหา Palestine
33:14Goblin ว่าใช่เรื่องงานอย่างเดียวใช่ป่ะ
33:15ไม่เป็นแห่งกว่าอยู่ที่นี่
Be the first to comment