00:00Evet.
00:11Bastiğe mi?
00:12Evet.
00:30Evet.
01:00Evet.
01:07Umut varsa iyileşme de vardır.
01:09Kanser değil biz güçlüyüz.
01:23Ben aslında bir kanser savaşçısıyım.
01:252018 yılında 3. Evro Hoçgün Lenfoma tanısı kondu.
01:302018 yılında 20'lik diş çekimi sonrasında bir sabah uyandığımda boynum şiş uyandım.
01:35Sonrasında doktora gittiğimde antibiyotik tedavisi ile sürecim başladı.
01:40Fakat antibiyotik kullanmama rağmen boynumun şişliği inmedi.
01:43Daha çok şişmeye devam etti.
01:45Ve ben de bir üniversite hastanesine gittim.
01:49Sonrasında yapılan biyopsiler sonucunda 3. Evro Hoçgün Lenfoma olduğumu öğrendim.
01:54Sonrasında benim için zorlu bir süreç başladı.
01:57Kemoterapi tedavisi aldım 1 yıl kadar.
01:59O 1 yıllık süre içerisinde umudumu ve moralimi hiçbir zaman eksik etmedim.
02:03Ve moralimi her zaman yüksek tuttum.
02:05Çünkü biliyordum ki ben de ben güçlüyüm ve bu hastalığın üstesinden geleceğim.
02:09Ve bu hastalığı yeneceğim dedim.
02:112018 yılında tedavimi alırken LÖSEV Vakfı ile tanıştım.
02:15Bir öğretmenim sayesinde.
02:16Çünkü evden eğitim alıyordum.
02:18Kendimi mikroplardan korumam gerektiği için.
02:20LÖSEV bana maddi ve manevi olarak destek oldu.
02:24Her zaman yanımda oldu.
02:26Beni aslında iyileştirdi, büyüttü ve geliştirdi diyebilirim.
02:30Mezun oldum Ankara Üniversitesi İngilizce Gıda Mühendisi Bölümünden.
02:33Ve şu anda LÖSEV Vakfı ile gıda mühendisi olarak çalışıyorum.
02:38Ve daha önce yürüdüğüm bu koridorlarda, tedavi sürecinde yürüdüğüm bu koridorlarda şu anda bir araştırmacı olarak yürümek benim için çok gurur verici.
02:46Çünkü biliyorum ki benim hikayem bitti.
02:48Fakat hikayesi devam eden diğer kardeşlerim, ablalarım, abilerim var.
02:52Ve biz de onların hikayelerine yardımcı karakter olmamız, yardımcı kahraman olmamız gerekiyor.
02:58Ve böylelikle de aslında ben de birer LÖSEV gönüllüsüyüm diyebilirim.
03:02Çünkü iyileştim, büyüdüm, geliştim.
03:05Şu anda burada çalışarak kardeşlerim için daha ne yapabilirim diye düşünüyorum.
03:09Ve araştırmalar yapıyoruz gıda araştırma laboratuvarı olarak.
03:12Ve alındığı uzman kişilerle beraber çalışıyoruz.
03:15Tedavisi devam eden çocuklarımıza gelen numuneleri, gıdaları biz burada analiz ederek
03:21Türk Gıda Kodeksi ve tebliğine uygun mu, değil mi, tüketilebilir mi diye sonuçlayarak onlara sunuyoruz.
03:272018 yılında tanım aldığım zaman aslında üniversite sınavına hazırlanıyordum.
03:32Diğer tüm gençler gibi ne yapacağım, hayallerime ulaşabilecek miyim, kazanacak mıyım acaba üniversite sınavına diye kendimi strese sokuyordum.
03:39Ve kendimi fazla strese sokmuşum. O yüzden de hastalığımda da etkisi olduğunu düşünüyorum.
03:44Üzülüyordum hani olacak mı olmayacak mı diye.
03:47Ama hiçbir zaman morali, motivasyonumu eksik etmedim.
03:50Dikematorop tedavisi alırken sınava girdim, çalıştım ve bırakmadım.
03:54Tabii ki birazcık daha sempolu çalışabildim ama hiçbir zaman pes etmedim.
03:58Ve Ankara Üniversitesi gıda mühendisliği bölümünü kazandım.
04:00Gıda mühendisliği benim analizleri yapmaya, araştırmaya ve gıdalara ilgim vardı.
04:06O yüzden de bu bölümün bana daha çok mühendislik anlamında da uygun olduğunu düşündüm.
04:10Ve gıda mühendisi olmaya karar verdim.
04:12Öncelikle kanserin yenilebilir bir hastalık olduğunu bilmelerini isterim.
04:16Çünkü kanser gerçekten yenilebilir ve atlatılabilir hastalık.
04:19Ben bu hastalığı atlattıysam diğer kardeşlerim ve diğer tedavi gören arkadaşlarım da bu hastalığı atlatabilirler.
04:25Çünkü her şey umuda bağlı olduğuna inanıyorum ben.
04:28Siz ne kadar hayata bağlı olursanız, ne kadar mutlu olup moralinizi yüksek tutarsanız
04:32bu hastalığın üstesinden gelebileceğinize inanıyorum.
04:35Kanser olduğumu öğrendiğimde aslında biraz dünyanın başıma yıkılacağını düşünmüştüm.
04:39Fakat çok yanlış düşünmüşüm.
04:41Ailem ve arkadaşlarım her zaman yanımda oldular.
04:43Beraber saçlarımızı kazıttık hepimiz.
04:45Hep benim için çok moral vericiydi.
04:47Kimi zaman tabii ki umutsuz olduğum zamanlar oldu.
04:50Sonuçlarımın tabii ki her kanserde de olabileceği gibi.
04:53Bazen iyi çıktığı, bazen kötü çıktığı durumlar oldu.
04:56Fakat hiçbir zaman pes etmedim.
04:57Çünkü bu hastalığı yeneceğimi biliyordum, hissediyordum.
05:00Ve umudum, moralim her zaman vardı.
05:02Bir şey de söylemek isterim.
05:04Karanlıklar aydınlığa çıkar.
05:05Her gecenin bir sabah olduğuna inanıyorum.
05:07Ve ben ıssız bir, kocaman bir okyanusun içerisindeki küçük bir gemiydim.
05:12Ve ufu göremiyordum.
05:14Ama ufa ulaştım.
05:16Diğer kardeşlerim ve arkadaşlarım da tedavisi devam eden diğer hastaların da
05:20o ufu görebileceğine inanıyorum.
05:22Ben bu hastalığı yenerken LÖSEV çok yanımda oldu.
05:25Bana gerçekten maddi ve manevi destek oldu.
05:27Bu yolda aslında bana ışık oldu diyebiliriz.
05:29Çünkü ben bu yol yürürken ne kadar yürüyeceğim, ne kadar karanlık hiçbir şey bilmiyordum.
05:33Ve bana ışık tuttu.
05:34Ve bana ışık tuttu.
05:35Ben de şu anda iyileştim.
05:36Ve bir LÖSEV personeli olarak onlarla beraber,
05:40aynı zamanda da bir LÖSEV gönüllüsü olarak yürüdükleri bu yolda,
05:43onlarla beraber diğer tedavisi devam eden hastalara ışık olmak benim için çok gurur verici.
05:49Aslında bunun bir gönüllülük olduğuna inanıyorum ben.
05:52Çünkü diğer gönüllülerin ben tedavi aldığım süreçte bana verdiği güç,
05:56bir nasılsın demeleri, iyi misin demeleri ve bizim için seferber olup desteklerde bulunmaları
06:01gerçekten beni çok özel ve güçlü hissettirmişti.
06:04O yüzden ben de şu an ne kadar gönüllü olabilirim,
06:06evet benim hikayem bitti fakat hikayesi devam eden kardeşlerim var.
06:10Onlar için ne yapabilirim diye düşünüyorum.
06:12Ve onlar için bir güç olmak istiyorum.
06:15Onlara bir enerji vermek istiyorum.
06:16Ve yaşadıkları bu zorlu süreçte umut olmak,
06:19onların da kolayca bir şekilde bu hastalığı atlatabilmeleri için
06:22yürüdükleri bu yolda LÖSEV ile beraber onları ışık tutmak istiyorum.
06:26O yüzden de gönüllerimize çok burada iş düşüyor.
06:29Bir çocuğa umut olsunlar,
06:31bir hastanın yüzündeki gülümseme olsunlar ve bize güç olsunlar.
Yorumlar