Skip to playerSkip to main content
  • 2 days ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:00:05อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรับชม
00:00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี ควรได้รับคำแนะนำ
00:00:14อาสัมภาว หนูกำมนเอง
00:00:17อาสัมภาว หนูกำมนเอง
00:00:29หนูกำมนเอง
00:00:34หนูกำมนเอง
00:00:36กำมน
00:00:37แป้อขอโทษ แป้อขอโทษ โลก
00:00:43เหนื่อยใช่ไหม จ๊ะ
00:00:45ถ่าย้อนเวลากับไปได้ ป้าจะทำเหล่าเดิมไหม
00:00:49ป้าไม่เอาแล้ว
00:00:52ป้าไม่อยากถุ countlessความรู้แบบนั้นอีกแล้ว
00:00:55ถ่าย้อนกับไปได้ ป้าจะเลือบพูดความจริง
00:01:03พูดความจริง แต่ช่วยป้าได้ใช่ไหมเฉ metadata
00:01:07จ๊ะ ช่วยป้าได้ชิมั้ย
00:01:10พูดเพราะ
00:01:11มีแค่การพูดความจริงเท่านั้น
00:01:15พูดความจริง
00:01:17มีแค่การพูดความจริงเท่านั้น
00:01:22พูดความจริง
00:01:24พูดความจริง
00:01:28พูดความจริง
00:01:31พูดความจริง
00:01:34พูดความจริง
00:01:36พูดความจริง
00:01:38พุ้ด锋 Avi
00:01:42พุ้ดความนี้
00:01:45มันจะเวลกใช่ไหม
00:01:47ไอ้วิธีเปลี่ยนจิตใต้สำนึงอะไรของแนะ
00:01:50ป้าจะเชื่อ ว่าการพูดความจริงเป็นวิธีเดียว
00:01:53ที่จะทำให้ป้าหลุดคนจะฝั่นหลายได้
00:01:56แล้วหลังจากนั้น
00:01:59เราค้อยขอให้ป้าช่วย bakın
00:02:08- สาลา. อืม. อย่าแน่ใจใช่มัน? แน่ใจ. เพราะว่าฉันว่ามันเป็นอีกเหตุผลนึงที่ทำไมคนบ้านนั้นถึงดูไม่ค่อยชอบครามอ่ะ ฉันว่าลูงชยุทย์เคยช่วยบ้านนั้นปกปิดเรื่องเพราะแม่ฉัน เข้ยแรกกับนั้น
00:02:36ฉันก็ว่า เพราะว่าเราจะเกิดเรื่อง รางชยุทย์ก็ขยายบริษัทเอาขยายบริษัทเอา แถมได้ฟูกขัดกับพวกเริธนากลูกอีก Thrוףอีก คงจะได้บางหลาย
00:02:48แล้วคุณคลามของแแก เขารู้ไหมว่าเงินที่เรียงเขามา มันเป็นเงินrd 건ปก perch
00:02:54ฉันว่าคลามไม่รู้เรื่องด้วยหร внутри
00:02:58ไม่ยันเขาต้องรู้แล้วดีว่า กittaมนคือใคร
00:03:02พдеfic촉ดว่า วันที่เกิดเรื่องนี่
00:03:05รุงฉายุตต้องอยู่ในเหตุอีกราониด้วย
00:03:07อย่างงั้นเขาจะมีหลักฐานได้ยังไง
00:03:11หรือว่า
00:03:13เขาชอบหลักฐานไปให้พวกบ้านแล้วกันห่วนเหรอวะ
00:03:17ถ้าฉันเป็นรุงฉายุตนะ
00:03:19ฉันก็คงจะเก็บหลักฐาน
00:03:21อะไรไว้เป็นหลักประการบ้าง cono ว่า
00:03:29พร่างต้ pend أنเร็จ AEGA
00:03:31เรื่องเห็นไงวะ?
00:03:34เออ...
00:03:37ที่แกพูดมาก็...
00:03:39ตู้เป็นไปได้มากเลยนะ
00:03:41ต่อให้ลุงฉายุดจะมาประยาณให้เราไม่ได้
00:03:45แต่ถ้าเราได้หลักฐานชี분นั้นมา
00:03:47แล้วบวกกับคำให้การของป่าส luggage
00:03:49แล οποทห popping ร้อนของกระมุล
00:03:50ฉันว่ามันน่าจะมีหนักมาก
00:03:52พอที่จะทำให้เราลือ lum deliberate
00:03:54แต่แกลืมไปป่ะ
00:03:56ว่านลุงฉายุดเป็นพับสเมเคร์ Sheila เน recognise
00:03:58แค่พูดยังพูดไม่รู้เรื่องเลย
00:04:00แล้วจะจำได้เหรอ เรื่องหลักฐาน
00:04:09พวกมันสามคนดูสนิตกันประแปดนะครับ
00:04:13ส่วนเอกสารที่คุณหนูขอมา
00:04:15ผมรวบรู้ไว้แล้วนี้หมดแล้วครับ
00:04:28รุกไม่ได้เห็น
00:04:42ฮิว Carmen
00:04:45- มีอะไร ชัมมิเจ้าของบ้าน
00:04:48ชื่อนนี้ครับคุณนาย คนชื่อพาดี ควงกู้ไปก้องลงตัวปิดครับ
00:04:51ผมกู้ได้แล้วแต่เคายังไม่จ่ายเงิน
00:04:54หรือฉันจ่ายเอง เอาไฟที่กู้ได้ไหมให้ฉัน
00:04:57ไอ้เกี่ยม ไอ้
00:05:27เด็กคนเดียวพาปวดเลยนะครับทุกน้าย
00:05:31ไปลบกล้องวงจอยปิดเองซะด้วย
00:05:33เด็กสมัยนี้มันเก่งจริงครับ
00:05:37ปิดเด็กเวน
00:05:51เตอร์ โดนอะไรมาเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
00:05:54คุณยายจับได้ว่าโซแอบเอาขิมนาพาทีไปครับ
00:05:58คุณยายก็เลยทำโทษ
00:06:00นั้นลีพยายามบอกให้โซสราภาพว่าใครสังให้ทำ
00:06:04แต่โซบอกว่าทำเอง
00:06:06เพราะทุนไม่ไหวกับเรื่องแย่ๆในบ้าง
00:06:10คุณยายก็เลย
00:06:24แต่โซ่ครับ
00:06:26เย่นหาตัวนี่
00:06:40เยอะ
00:06:42- ผมพยายามจะห้ามยายแล้ว แต่ยายมวงหงมาก
00:06:56- อ้าาาาา... ยาห์ยาห์ตอบ
00:07:00- แต่น้าพังนี้เข้ามาบนดำผิดเหรอครับ ยายจะปกป้องคนที่นำผิดเหรอ
00:07:04- ไม่ต้องมาสอนฉัน ไอ้ล้านเวน ฉันพยายามปกป้องคลอบทัวนี้
00:07:11ไม่ใช่ให้แกมาทำลาย
00:07:15โอ๊ย ยายพอหรอกครับ
00:07:17ยายพอหรอกครับ
00:07:19พายลาย ข้างฉันไป
00:07:22ยายพอหรอกครับ
00:07:25ยาย
00:07:27ทำลายร่างกายขนาดนี้
00:07:29มันต้องแจ้งความเรานัตเตอร์
00:07:33พี่ก็รู้นี่
00:07:35ว่าตำรวจแถบอะไรบ้านผมไม่ได้
00:07:37ถ้าเรารู้
00:07:39ผมกับน้องก็โดนอีกนะ
00:07:41แล้วเจ้าทำยังไงจะปล่อยไว้แบบนี้เหรอ
00:07:43ตอนนี้โซเป็นยังไงบ้าง
00:07:49ยายสั่งให้กับบริเวณน้อง
00:07:51ไม่ให้ออกไปไหน
00:07:53ไม่ให้ใช้โทรศัพท์โดย
00:07:59ฉันไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้
00:08:01จัดโทษตัวเองนั้นสิคุณ
00:08:03เราไม่รู้นี่
00:08:05เราไม่รู้นี่
00:08:07เพราะบ้านนั้นจะ
00:08:09ใช้ความบุญแรงกับเด็กขนาดนี้
00:08:11แต่อย่างไรฉันก็ควรจะรับไปชอบเรื่องนี้อยู่ดี
00:08:13เราไปสรรภาพกันไหม
00:08:15บอกว่าเราเป็นคนขอให้โซทำ
00:08:17โซจะได้ไม่ผิดอะไร
00:08:19และคนบ้านนั้นจะได้เลิกลงโทษโซสุกที
00:08:21คำ
00:08:23ผมสรรภาพเองก็ได้นะ
00:08:25มันส..สรรษามเองก็ได้นั่
00:08:27ถ้าไม่ความไหว่อย่างไร
00:08:29คุณยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
00:08:31มันไม่ได้เกี่ยวว่าผมทำอะไร
00:08:33หรือไม่ทำอะไรคุณ
00:08:35แต่เด็กใจได้ไม่ถูกทำล้าย
00:08:37ยันไง คน บ้านนั้น ก็ ไม่ได้ ชอบ ผม อยู่ แล้ว
00:08:40เพิ่ม เรื่องนี้อีก สักเรื่อง นั้น ก็ไม่ มี อะไร แตก ต่าง หรอก
00:08:48นนουνจะ ได้ ไม่ เสียหายไป ด้วย
00:08:51ก็จะ ได้ รักษา สิารพอostia
00:08:55บ้านนั้น ไม่มี ทาง เชือ ไน่
00:08:57เชื่อสิ
00:08:58ผม จะ บอก ก็ ผม รู้ เรื่อง นี้ มา สัข ภัก แล้ว
00:09:00แล้วผมขอให้โซ ไปเอาหลับฐานมาก็ช่วยเยือ
00:09:05นั้น ผมฝากคนดูใต้ก่อนนะ
00:09:08ฉันว่าฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้นนะ
00:09:15คนบ้านนั้น พูดด้วยดีๆไม่ได้หรอก
00:09:30วันนี้พี่สลาเข้าคลินิกด้วยหรอก
00:09:56มีอะไรก็พูดมาเธอค่ะ
00:09:58ฉันรู้ว่าคุณคงไม่ได้แวะมาดูคลินิกเฉยๆ
00:10:22คุณเคยเป็นจิตแพที่นี่
00:10:24ดูแลสลา แล้วก็เด็กที่ชื่อกระมนด้วยนิค่ะ
00:10:41ฉันอยากรู้ว่าเด็กที่ชื่อกระมนมีปัญหาอะไร
00:10:44ถึงได้ค่าตัวตาย
00:10:50แล้วทำไมคุณถึงสนใจแล้วคะ
00:10:55หรือว่าคุณเคย...
00:10:58ทำอะไรไว้
00:10:59ฉันจำไม่ได้เหรอค่ะ
00:11:03เรื่องของคนที่ต่ำกว่าเนี่ยมันรกสมอง
00:11:09ฉันถึงได้มาถามคุณไงคะ
00:11:11เพราะคุณน่าจะรู้ดีที่สุด
00:11:17หรือต้องถามคุณดีค่ะ
00:11:19คุณสระ
00:11:31ขอโทษที่เสียมารยาตนะคะ
00:11:34แต่บางเอิญเดินผ่านมาเพราะดีเลย
00:11:41ตอนที่กำมนตายเนี่ย
00:11:44คุณสระเสียใจมากใช่ไหมคะ
00:11:49และเพื่อนที่เข้าสถานส่งเคราะวันเดียวกัน
00:11:53อันมาตายไปสักก่อน
00:11:56ถ้าอยากรู้เรื่องการตายของเด็กที่ชื่อตัวมน
00:12:00ฉันจะบอกให้ค่ะ
00:12:03เด็กคนนั้น
00:12:05โดนพวกคนอำมาเห็น
00:12:08ทำรายทางร่างกายแล้วก็จิตใจ
00:12:12หนักเกินกว่าที่เด็กคนนั้นจะรับไหว
00:12:15เขาก็เลยจากโลกนี้ไปค่ะ
00:12:19อยากเจอคนอำมาหิตคนนั้นจัง
00:12:22อยากขอบคุณแทน
00:12:23ที่ช่วยทำให้เด็กที่ทางจน
00:12:26อังโทรมาน
00:12:28ได้ไปสบาย
00:12:30วันนี้รบกวนเวลาแค่นี้นะคะ
00:12:32อ้า...
00:12:33ฉันเลือกมาถามเรื่องนี้ไม่ผิดคนเลยจริงๆ
00:12:38คุณสองคนดูใจอินกับการตายของเด็กคนนั้นมาก
00:12:41ฉันขอโอ้ยพร
00:12:44ให้ตามไปอยู่ด้วยกันเร็วๆ
00:12:48อ้า...
00:12:50ฉันเลือกมาถามเรื่องนี้ไม่ผิดคนเลยจริงๆ
00:12:56คุณสองคนดูใจอินกับการตายของเด็กคนนั้นมาก
00:13:01ฉันขอโอ้ยพร
00:13:05ให้ตามไปอยู่ด้วยกันเร็วๆ
00:13:08ฉันเร็วๆ
00:13:29บัมบัดครั้งที่สี่แล้ว
00:13:31รู้สึกอย่างไรบ้าง
00:13:34โอเคแล้วค่ะ
00:13:35ซินี่หลับสบายมาก
00:13:39เออ
00:13:42เราพี่โซได้มาลงพยาบาลแล้วยังค่ะ
00:13:51มาให้คุณหมอไปดูแลพี่โซที่บ้านแล้วค่ะ
00:13:54พี่โซปรอดภายดีแล้วนะจ๊ะ
00:14:04พี่สลาช่วยดูแลพี่โซได้นะคะ
00:14:08สิทนี้ไม่ต้องห่วงนะ
00:14:10ในฐานะที่พี่มีหน้าที่ดูแลเด็กๆทุกคน
00:14:14พี่จะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรพวกเราอีก
00:14:16ขอบคุณพี่สลาด้วยนะคะ
00:14:18ขอบคุณพี่สลาด้วยนะคะ
00:14:20อย่าลืมขอบคุณตัวเอง
00:14:22ที่เริ่มใส่ใจความรู้สึกคนอื่นมากขึ้นนะ
00:14:24ขอบคุณพี่สลาด้วยนะคะ
00:14:26อย่าลืมขอบคุณตัวเอง
00:14:28ที่เริ่มใส่ใจความรู้สึกคนอื่นมากขึ้นนะ
00:14:30พี่สลาด้วยความรู้สึกคนอื่นมากขึ้นนะ
00:14:54พี่นันเป็นไรไหมครับ
00:14:56พี่สลาด้วยความรู้สึกคนอื่นมากพี่สีสี่ hemos
00:15:00Stretch them
00:15:01พี่ช่วยดูและซิบนี่
00:15:05ปธีชิบนี่เองives ชอบเอาตัวด้วยเป็นสูญกลาง
00:15:07แต่ว่าตอนี้มือเขาเริ่มมองเห็นคนอื่นมากขึ้นแล้วแหละ
00:15:11ส cada แหล้อมพี่ดี้ก็มีส่วนนะคะ
00:15:14พวกเราทุกคน
00:15:16ก็มีส่วนช่วยซิบนี่กันหมดนั้นแล้วค่ะ
00:15:18ต่อสากนี้เน Sal
00:15:20จากนี้เน้า ถ้าเกิดสลามมีเรื่องอะไร อย่าให้พี่ช่วยบอกพี่ได้เลยนะจ๊ะ
00:15:31ถ้างั้น...
00:15:33พี่นั้นช่วยอะไรฉันอย่างนึงได้ไหมคะ
00:15:45ทำไมถึงมีกำสั่งเปลี่ยนพูดด้วยและซิดนี้ชั่วขาวเป็นใจนั้น
00:15:50คุณท่านครับ
00:15:52มีคลิปเสียงตอนที่คุณท่านทำได้คุณโซลลดออกมาครับ
00:15:56ตอนนี้เป็นขาวอยู่ครับ
00:16:02เป็นอย่างนี้ได้ยังไง
00:16:04ผมไม่คนอาเสียงไว้เองครับ
00:16:14ทำไมทำแบบนี้
00:16:16ทำไมสอง
00:16:18ทำแบบนี้ด้วย
00:16:20สอง
00:16:21น้ำไปทำแบบนี้
00:16:22อ่ะ
00:16:28พวกแกทำเรื่องนี้เป็นแต่เมื่อไหร่
00:16:30หั๊
00:16:32ฉันคิดเรื่องนี้
00:16:33ต้องแต่ตอนฟิดนี้กระโดดแล้วบี
00:16:36พอโซลโดนทำร้ายอีก
00:16:38ฉันเลยตัดสินใจ
00:16:41ฉันเลยตัดสิมใจ
00:16:42ว่าฉันต้องทำอะไร вся塊อย่าง
00:16:45ทำเองก็ได้
00:16:46เอาโทรสัaderเข้าไปให้โ 소�
00:16:48ขายรูปแ 꽃และส่งให้พี่
00:16:51ข้าเด็กอยู่ในสภาวะเซี่ยง
00:16:53เราใช้พราบอคุมของ
00:16:54เด็กชmission exposing Christ
00:16:56แค่แย่เขา...
00:16:58ออกมาจากพ่อแม่ชั่วข้าว
00:17:00พอไม่ 그�ance
00:17:06หย思สผิ về
00:17:07อuszหน้านะครับ
00:17:08เอาเวลาไปดูแลพ하지ง่อยๆของแอ
00:17:13ก่อนที่จะมาเสือนรึงคลอบทุว academia
00:17:15ไป
00:17:16คิดว่าฉันจะยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้หรอ
00:17:21คุณไม่ยอมก็ไม่เป็นไรค่ะ
00:17:22แต่ถ้าคุณเข้าใกล้เด็กๆ
00:17:25เข้ากับผัดควางการทำงานของเจ้านี้ที่
00:17:27แล้วถึงเวลานั้นก็จะไม่ใช่ฉันที่มาคุยกับคุณ
00:17:30แต่จะเป็นเจ้าหน้าที่พอหมอแล้วก็ตำลอด
00:17:33อย่างเดียวที่คุณทำได้ตอนนี้
00:17:38คือเข้าร่วมโครงการฝื้นฟูที่ฉัน
00:17:42เป็นคนจัดไว้ให้
00:17:44ส่วนคุณจะได้ลูกคืนเมื่อไหร่
00:17:49ขึ้นอยู่กับผลการประเมินของทีน
00:17:52แล้วก็ลายงานจากนักจิตวิทยา
00:17:57ซึ่งก็คือฉันเอง
00:17:59สินยินซอร์
00:18:15ฉันรู้ว่าคุณหลักโรกมาก
00:18:23ฉันเลยเลือกคุณทีนี้
00:18:26นี่คือคนหลัก
00:18:31ที่คุณปล่อยให้มีความรุ่นแรงเปลี่ยนขึ้นไป
00:18:34และโชว์เชย
00:18:40ที่คุณตกฉันวันนั้นก็แล้วกันนะครับ
00:18:43นี่เป็นความผิดของแก
00:18:57เพราะแกมันไร้น้ำอย่า
00:19:12แพ่ลูกก็ยังดูแลไม่ได้
00:19:15แต่คลิปเสียงที่หลุดออกมา
00:19:17มันเป็นคลิปเสียงที่อุ่นแม่
00:19:19ทำร้ายหลานไม่ใช่เหรอ
00:19:21ยังนард
00:19:29ยังไม่
00:19:30หลุดนึง
00:19:37หลุดนึง
00:19:43นาที่ใคร
00:19:45ท 10 เรียว
00:19:46ใช่ซับ
00:19:49ไม่!ไม่!ไม่ต้องไปยังกัน!
00:19:56เอาไป!ไม่ต้องไปยังกัน!
00:20:19กลัวดีครับ!
00:20:29ถ้าคุณแม่โทษหนูว่าทำไมเลียงโลกไม่ได้!
00:20:35คุณแม่ก็ถามตัวเองด้วย!
00:20:37ว่าคุณแม่เลียงหนูว่ายังไง!
00:20:39ดูถึงได้มีคุณแม่นี้!
00:20:43ถ้าหยุดบ้าเมื่อไรก็ไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบก่อนที่ฉันจะเช็ดโทษหลอกจากบ้าว
00:21:13ไม่!ไม่!
00:21:15ไม่!
00:21:43ไม่!
00:21:59มาแล้ว!
00:22:00นี่!
00:22:01โอ้ย!
00:22:02ไม่ให้หรอก!
00:22:04ไม่!
00:22:06นี่!เด็กเด็ก!
00:22:07มาลองทำกันดูมั้ย!
00:22:08มา!มา!มา!มา!
00:22:10นี่ครับ!
00:22:13นี่ค่าพี่นัก!
00:22:16ขอบคุณค่า!
00:22:17เป็นจอยครับ!
00:22:18คุณปัติเศษอาหารฝีมือนผมอีกแล้วนะ!
00:22:21ไม่อยากคุณผมเสียความมั่นใจหมดแล้วเนี่ย!
00:22:24เป็นจอยครับ
00:22:27คุณปฏิเศษอาหารฝีมือผมอีกแล้วนะ
00:22:35ไม่อยากคุณผมเสียความมั่นใจหมดแล้วเนี่ย
00:22:39เพราะดีฉันเครื่องกินข้าวมาค่ะ
00:22:44แต่ว่าอยากคิดแบบนั้นสิคะ
00:22:49ถ้าคุณฝีมือไม่ดี
00:22:52เด็กๆก็คงไม่ติดใจฝีมือคุณแล้วค่ะ
00:22:58กินเองก็ได้
00:23:03อืมอร่อยมากอร่อยมาก
00:23:19อย่าอาหารมาด้วยแล้ว
00:23:23เผ็ดหมับนี้แล้วพี่โฮเศษดายหนึ่งดัน
00:23:29ที่โปรกพี่เองเป็นพี่คว่า
00:23:33ปล่อยเรื่องที่ไม่ควรปล่อย
00:23:37ไม่ควรปล่อย
00:23:39หนึ่งดันบาลปล่อยได้ขนาดนี้
00:23:43แล้วเพื่อนนี้เอง
00:23:45ที่โลกเกิดจะแก้ไขนได้ทัน
00:23:49แต่อย่างน้อยวันนี้
00:23:51ที่นั้นก็เลือกเย็นอยู่ข้างความถูกต้องนะคะ
00:23:55แล้วดูผลลับสิคะ
00:23:59เด็กๆกลับมามีความสุข
00:24:03แบบที่ควรจะเป็น
00:24:05ถ้าพี่นั้นเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้อง
00:24:11พี่นั้นจะไม่มีวันเปลี่ยนตัวเองเลยค่ะ
00:24:17ความถูกเป้า
00:24:21ไม่เคยทำระยบเราเหรอค่ะ
00:24:41พี่ทำเอง
00:24:57อยากให้เป็นของขวันทุกคนเอาไว้สำหรับการเริ่มต้นใหม่
00:25:03ลองเอามาต่อกันทุกสิ
00:25:07ความถูกต้องนี้
00:25:22จะมาไว้นะ
00:25:24ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
00:25:27แต่ถ้าเรามีกัน
00:25:29จะไม่มีใครมาทำลายทุกคนได้
00:25:31ขอบคุณครับพี่สลา
00:25:33ต่อไปนี้เดี๋ยวผมช่วยดูแลน่องๆอีก
00:25:35พันเตอร์ เดี๋ยวพาน้องน้องไปรอคุณแม่ในรถก่อนนะคะ
00:25:40ได้ครับ ไป
00:25:48คือพี่มีเรื่องอยากจะรบกูลสลาหน่อยเนี่ยจ๊ะ
00:26:05นั่น Yellow
00:26:080.3 Attack
00:26:11cors่าว pupาท ต้องทร็ uzงน้อง
00:26:15ดูล้อด
00:26:18นักยับ checked
00:26:23esses сัต yrสีอะไรยังความยับอบนี้
00:26:27นักยับว่า
00:26:30นิส JavaScript
00:26:32จริงชีวิด
00:27:02พี่หัวข้า
00:27:32นี่คุณตั้งใจแค่ให้ฉันมาถ่ายคอนเทนต์ให้จริง ๆ เหรอคะ
00:27:41สารภาพก็ได้
00:27:44ผมรู้มาว่าคุณชอบทำอาหารกินเอง
00:27:47แต่ว่าคุณทำเป็นแค่กลำปรีผัดน้ำปลา
00:27:51นี่คุณไปคุยกับเพลงมาใช่ไหม
00:27:55ใช่ครับ
00:27:57ผมแค่อยากให้คุณทำอาหารได้หลาย ๆ อย่าง
00:28:00แล้วถ้าคุณทำอาหารกินเองอยู่แล้ว
00:28:03ผมก็เลยว่าจะสอนสูตรให้คุณทำคุณเองที่บ้านได้
00:28:06คุณจะได้มีช้อยเมนูเยอะไง ดีไหม
00:28:21หันไม่ต้องไปมาก ให้ใกล้เชียงกันก็พอ
00:28:24ครุกแป้งบาง ๆ แล้วเอาไปทอดไฟกลาง
00:28:30ส่วนซอส รสชาติต้องไม่หนักจนกลบรสเต้าหู
00:28:34ผสมทุกอย่างให้เข้ากัน
00:28:39ซุปมิโซ เอาใส่สารายกับเต้าหูลงไปแล้ว
00:28:42แล้วก็เอามิโซ ละลายเติมลงไป
00:28:45อีกสังนิดหนึ่ง
00:28:47โอเค แล้วก็คนเลย
00:28:50อืม ใจเย็นเย็น
00:28:58ค่อย ๆ คน
00:29:02อารมณ์เหมือนละลายน้ำพึ่งในชาร้อน
00:29:05ไม่ค่อยให้ละลาย แล้วก็ซึมเข้าไปในเนื้อ
00:29:08จึมเข้าไปในเนื้อ
00:29:10อืม แหว
00:29:13รอไหละ ๆ
00:29:25สรา
00:29:29ผมชอบคุณ อ่ะ
00:29:38ผมขอโทษ พี่พูดไปโดยไม่ได้คิดว่าคุณจะรู้สึกยังไง
00:29:46แต่ผมรู้สึกก็ผมต้องบอกคุณ
00:29:50ทั้งทางที่คุณก็รู้ว่าชั้นยังมีเรื่องที่ปิดบังคุณอยู่
00:29:56zew fingertips ทำไมคุณ everyday
00:29:58ผมไม่รู้นะว่าเป้าหมายคุณคืออะไร
00:30:01แต่ผมก็ไม่ได้สนด้วย
00:30:03ผมว่า...
00:30:05คนเราถ้าอยากอยู่ด้วยกันจริงๆ มึงก็ต้องเรียนรู้กันไป
00:30:13แล้วถ้าเรื่อนที่ฉันปิดบางคุณอยู่ เราจริงๆ รอคุณรับไม่ได้ละ
00:30:19คุณรู้ได้ไหนก็ผมจะรับไม่ได้
00:30:25คุณไม่ต้องรีบตอบผมก็ได้นะ
00:30:28แค่คุณรับฟังความรู้สึกจากผม แค่นี้มันก็มีค่ามากแล้ว
00:30:38คุณบอกว่า...
00:30:42ถ้าจะทำสุขมิโสต้องจะเย็นๆ ใช่ไหมคะ
00:30:46อืม
00:30:48ถ้าอย่างนั้นก็ค่อยๆ คนไปกับเรากันค่ะ
00:30:54อุ่ง
00:30:57อุ่ง
00:30:58อุ่ง
00:31:15อุ่ง
00:31:18อุ่ง
00:31:20เมนูใหม่ที่คุณทำเอง ชิมแล้วบอกผมด้วยนะ
00:31:25เรื่องใหญ่อะไร ถึงต้องเลขทุกคนมาแบบนี้
00:31:41อย่างที่ทุกคนทราบ บ้านเราคงผ่านเรื่องบุ่นวัยมา
00:31:46นานคิดว่าต่อจากนี้ Νานจะให้สาราเข้ามาอยู่ในบ้านค่ะ
00:31:53ให้เข้ามาช่วยดูแล ลานลาน จนครบกแกรมค่ะ
00:31:58野 นาน เดี๋ยวนี้แก็คิดจะทำอะไรไม่ต้องฟูกษาชั้นแล้วนั้นเหรอ
00:32:02นานคิดมาดีแล้วค่ะ
00:32:04นานคิดว่าจะเป็นคนดีกับลั thun ค่ะ
00:32:11พี่อยากให้สะดา ... เข้ามาอยู่ในบ้าน lev พี่
00:32:19มาช่วยดูรับอยicemเด็กน่ะจ๊ะ
00:32:22เด็กๆเจอเรื่องแย่ๆมะเยอะ
00:32:24พี่เลยอยากให้มืออชีพ เค้ามาช่วยดูรับอยากใกล้ชิต
00:32:30เก็บตัวจากฉันเขากำลับเจ๋งอย่างรรก
00:32:32σαςเข้าไม่เคยังหรอก Palestinian จัดวงแต่ไม่ได้
00:32:35moturnite mimik and environmental
00:32:37คุณแม่ลองคิดดูสิ
00:32:39king of die
00:32:41แล้วอีกอย่าง สิ่งที่นันทำ มันก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย
00:32:46นัน
00:32:48ทำแบบนี้เน่ะ เหมือนการหักหน้าคุณแม่กับนาลีเขานะ
00:32:52น้องสาวแกคงยอมหรอก หลังจากลื่นที่แกทำไป
00:32:58ก็ได้นะคะ
00:33:03ต้องอยากที่พี่นันบอกไป
00:33:06ทำเพื่อลูก
00:33:09ขอตัวนะฮะ
00:33:11ขอตัวนะฮะ
00:33:12ขันเหลืออะไรบอกได้เลยนะ พี่ใจให้บ้านเตรียมให้
00:33:32ส่วนเรื่องธรรมหารทันเอง ก็ได้เลยนะจ๊ะ
00:33:35ส่วนเรื่องของคุณแม่ พี่ต้องขอโทษดด้วยนะ
00:33:39ในมุมของคุณจีรา ฉันเข้าใจได้ค่ะ
00:33:42แต่ฉันแค่ไม่อยากเชื่อว่าคุณกุณรีจะยอม
00:33:48หลังจากที่ถูกแยกลูกไป นรีคงได้เลยรู้อะไรบ้างแล้วล่ะ
00:33:52ตามสมัยเลยนะ
00:34:07แกลูกล้องตัวนี้ติดในห้องนอนแกด้วย จะได้รู้ว่ามีใครเข้าออกบ้าง
00:34:18เราไว้ใจใครไม่ได้
00:34:20แกเข้าไปอยู่บ้านพวกมันครั้งนี้ เราอาจได้บอดแสอื่นเพิ่มมีก็ได้
00:34:25แกจะไม่จัดกันอะไรเลยใช่ไหม
00:34:46ฉันถามก็ตอบ
00:34:50พี่นาน
00:35:06พี่ทำตามที่เธอขอแล้ว
00:35:09อย่าให้มีเรื่องมุ่นไว
00:35:11เข้าใจไหม
00:35:13ขอบคุณมากพี่นาน
00:35:15ฉันไม่ทำอะไรแล้วจริงๆ
00:35:18แล้วก็ช่วยทำตัวดีๆกับสตาเขาด้วย
00:35:25หนูจัดการทุกอย่างไปแล้วนะคะ
00:35:28แกไปทำได้ไง
00:35:30เย็ดนั้นถึงยอมไปกุยอังนังสลา
00:35:33หนูก็แค่ไปขอโอกาส
00:35:36บอกว่าหนูสำนึกผิดอยากช่วยลูก
00:35:39แม่ก็รู้นะคะว่าพี่นานใจอ่อดจะตาย
00:35:44หนูทำตามที่แม่สอนไงคะ
00:35:47เก็บมิดไว้ใกล่ตัว
00:35:50แต่เก็บสตรูไว้ใกล่กว่า
00:35:53อีกไม่นานเหรอคะ
00:35:56มันจะต้องชดใช้ให้เรา
00:35:58เก็บมิดไว้
00:36:00เก็บมิดไว้
00:36:02เก็บมิดไว้
00:36:04เก็บมิดไว้
00:36:05เก็บมิดไว้
00:36:06เก็บมิดไว้
00:36:08เก็บมิดไว้
00:36:09เก็บมิดไว้
00:36:10เก็บมิดไว้
00:36:12เก็บมิดไว้
00:36:13เก็บมิดไว้
00:36:14เก็บมิดไว้
00:36:37เก็บมิดไว้
00:36:39อ้าว...
00:37:09แบนนี้เขาเคลมว่ามันช่วยผ่อนผลายนะคุณ
00:37:23เพื่อเวลาคุณตกใจอีก
00:37:25จุดแล้วจะได้รู้สึกดีขึ้น
00:37:27เป็นอารอมาเซลาพี่อะไรนี้
00:37:39กิจกรรมบำบัดวันนี้
00:37:54เราจะตามล่าเผ็ดกัน
00:37:56บ้านนันจะเอาเผ็ดไปซ่อนตามที่ต่างๆในบ้าน
00:37:59แล้วพี่ ซิดนี่ โซ แพนเตอร์
00:38:02จะช่วยกันหาเผ็ด
00:38:04ใครได้เผ็ดมากที่สุดชนะ
00:38:06พร้อมไหมคะ
00:38:08หนึ่ง สอง สอง
00:38:20เฮ้ย ซิดนี่เจอเร็ว
00:38:22พี่ซะลามาหาเลยเดี๋ยวไม่ทันซิดนี่นะ
00:38:24ไหน
00:38:26เก่งมาก
00:38:28เก็บไปเลยค่ะ
00:38:30เดี๋ยวพี่ลองไปดูตรงน้วนดีกว่า
00:38:34ที่ต่อมเป้าง لหมด
00:38:36ที่ต่อมเฉ็ด
00:38:38ที่หนีใคร
00:38:52ได้ขนามผจเลย
00:38:54ได้ช่uteur
00:38:59ที่สุดท้ายตัวนี้
00:39:29การทั้งสวัสดี
00:39:59แล้วเคลาด้วย
00:40:29เก่งมากเลยทุกคน
00:40:44อ้าว ชรายยังเหรอ
00:41:01เกิดอะไรขึ้นอ่ะ
00:41:07ไม่มีอะไรค่ะ
00:41:13ฉันได้ยินเสียงปลักๆ หรือกว่าโจนขึ้นบ้านเกือบยิงตายประสะละ
00:41:20นี่เธอมาทำอะไรที่บ้านฉันหรอก
00:41:26เรากำลังทำกิจกรรมหาของกันเด็กๆกันอยู่
00:41:43เกิดอะไรขึ้น
00:41:46เกิดอะไรขึ้น
00:41:50เกิดอะไรขึ้น
00:42:05เกิดอะไรขึ้น
00:42:20เกิดอะไรขึ้น
00:42:30เกิดอะไรขึ้น
00:42:45ไม่เป็นไรค่ะ
00:43:02แต่ว่าตกใจเสียงปืน
00:43:04ก็รู้ว่าเสียงดังเหรอค่ะ
00:43:08พึ่งรู้นะเนี่ย
00:43:13ไม่ใช่ทุกคนให้จะชินกับเสียงปืนนี่
00:43:20จริงไหมค่ะ
00:43:43ที่นี้ตกในสุดน้อย
00:43:49น้อยไปค่ะ
00:43:53ไม่ได้ในสุดที่ได้
00:43:54สบอดตรงเริ่ม
00:43:58ที่สุดท้าว
00:44:28ที่นี่เป็นตรงนี้
00:44:58เฮ้ย
00:45:20เต็ดนี่ โซก
00:45:23ต้องบรอดไปแบบนให้แม่หน่อยไหม
00:45:29เดี๋ยวพี่พ่าไปก็ได้
00:45:38มาจ่ะ เดี๋ยวป่าตักให้
00:45:59โซสสินี่
00:46:02เป็นไงมั่งลูก
00:46:04วันนี้ละคำขนมกัน ได้แบ่งมาให้แม่ค่ะ
00:46:07อืม...น่ารักจังเลย
00:46:09เฮ้ย
00:46:14แม่คิดถึงลูกมาก ๆ เลยแล้ว
00:46:15เมื่อไหร่ลูกจะกลับมาอยู่กับแม่ล่ะ
00:46:18ประนันบอกว่า อยู่ที่พี่สระครับ
00:46:24แม่เข้าใจจ้ะ
00:46:26เรียบกลับมาอยู่กับแม่เร็ว ๆ นะ
00:46:29กินบรอยแหล่อยนะคะ
00:46:31จ้ะ
00:46:32จ้ะ
00:46:44ถึงตั้งลายลูก
00:47:02กินบรอย
00:47:28เฉิญค่ะ
00:47:32พี่คำลังจะออกไปข้างนอก
00:47:35พาเด็กๆ ไปซื้อของ ไปด้วยกันไหม
00:47:38ถ้าฉันไปด้วย เดี๋ยวเด็กๆ จะรู้สึกเหมือนโดนประเบินตลอดเวลา
00:47:41จะไม่ได้พักนะคะ
00:47:43พี่ฉันให้พี่นันพาไป
00:47:45เพราะว่าจะได้ใช้เวลาด้วยกันแบบไม่ต้องบำบัดนี้คะ
00:47:49งั้น ถ้ามีอะไรโทรมานะ
00:48:02นักว่าออกไปกับพี่นันจะอีก
00:48:32ฉันไม่ทุระต้องจัดการ
00:48:38เลยตั้งใจให้พี่นันพาเด็กๆ ออกไปค่ะ
00:48:42ตั้งใจ?
00:48:45เธอคิดจะทำอะไรกันแน่
00:48:57บอร่อย
00:49:00อร่อยไหมคะ
00:49:02โอ๊ย
00:49:08พี่สระ
00:49:12เดี๋ยวว่าผมช่วยเก็บให้คำ
00:49:14พี่สระไปน้ำพากก่อน
00:49:16ค่ะ พี่สระไปน้ำพากก่อน
00:49:18ขอบคุณค่ะ
00:49:20รู้สึกผ่อนใครขึ้นไหมคะ
00:49:30แต่ว่าไม่ต้องกลัว
00:49:32ฉันไม่ได้จะทำให้คุณค่ะ
00:49:34แค่จะช่วย
00:49:36ให้เปิดใจง่ายขึ้น
00:49:38แล้วหลังจากนี้
00:49:40สมองของคุณก็จะไม่รับลง
00:49:42เพราะมันคือเกิดอะไรขึ้นบ้าง
00:49:44ก็จะไม่รับลง
00:49:46เพราะมันคือเกิดอะไรขึ้นบ้าง
00:49:56ไม่มีใครอยู่ก็ได้ไหร่
00:49:58จะได้คือเป็นไงค่ะ
00:50:10โอ๊ยนะ
00:50:14โอ๊ยนะ
00:50:16โอ๊ย
00:50:44โอ๊ย
00:50:46โอ๊ย
00:50:49โอ๊ย
00:50:50คุณ
00:50:52เคยข้าชั้นไหม
00:50:58คุณเคยข้ามาเรากิ่กคน
00:51:03คุณเคยถาม
00:51:07เรื่องเด็กที่ชื่อกระหมด
00:51:10เกิดอะไรขึ้นกับเป็กของนั้น
00:51:13ก็มอน
00:51:15ตอบฉันมา
00:51:20ฉัน
00:51:29ฉันมาก
00:51:57ฉันมาก
00:51:59อย่าต้นหนักว่านี้ใช่ไหม ฮะ
00:52:15เจอของดีแล้ว เผื่อแกเอาไปใช้อะไรได้
00:52:21พูดกล้องสั้นอริก ว่าแกจะไม่สร้างปัญหาย
00:52:24riddim ว่าแกก็ไม่ overl 是셔ตรงให้แกดู fist
00:52:27พูด
00:52:32Richardson
00:52:38vaccination
00:52:44แกก็มืนกับเดียวหนัง อยากด้อนอีกใช่ไหม
00:52:47อยากด้อนหนักกันนี้ใช่ไหม
00:52:49อิ่ม
00:52:49มานิ
00:52:55พ่อช่วยด้วย พ่อช่วยดูด้วย
00:52:58พ่อเลย
00:53:09ney
00:53:15ว่าแกจะไม่สร้างปัญหาอีก
00:53:17โฮ
00:53:19จำสักโลกของแกสองคนไว้ดี
00:53:34ถ้าแกสร้างปัญหาอีก
00:53:36ฉันจะไม่เอาแกไว้แน่
00:53:38อิลูกเวน
00:53:45แม่...
00:53:47แม่...
00:53:48แม่...
00:53:54แม่นู...
00:53:56แม่นู!
00:53:58แม่นู...
00:54:04แม่นู!
00:54:09แม่...
00:54:10อยากให้แม่อยู่ทำร้ายไหม
00:54:11อย่า...
00:54:14พูดอกมา
00:54:16ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กที่ชื่อแกต ég
00:54:21อุ๊กมัน
00:54:23เพราะมันอยู่คือแล้giliเท่าเอง
00:54:26เพราะมัน
00:54:27เห็นอะไรที่ไม่ค median
00:54:32เพราะเห็นอะไร
00:54:35มันกับแม่มันก็ฮุดหวาย
00:54:38มันอยู่ตあ yours
00:54:38มันต้องพ่อแบบหมาข้างHanon
00:54:44ไม่มีใครรู้เรื่องนี้อีกบ้าง
00:54:50พี่แค่
00:54:53พี่แค่ที่ชื่อสมเภา
00:54:57แล้วก็อ้าชายุต
00:54:59มันรู้
00:55:01รู้อะไร
00:55:02อ้าชายุต
00:55:05มันเอาคลิปมาแบบแม่ว
00:55:08เรามันก็ต่อรอง
00:55:11พวกเราต้องให้เงินกันให้เงินมัน
00:55:16และอ้าชายุตมันก็ป่วย
00:55:19สองนั้นนะ
00:55:21สองนั้นนะ
00:55:23คลิป
00:55:25คลิปอะไร
00:55:28คลิปที่พ่อเด็กนั้นมันตาย
00:55:32คลิปอยู่ไหน
00:55:39workspace
00:55:43ที่แค่มี
00:55:45ทำลายรักฐานไปหมดแล้ว
00:55:49ไม่มีแล้ว
00:55:53ทุกนี้คายไม่รักฐานอีกบ้าง
00:55:57ไม่มีแล้ว
00:55:58ไม่จริง
00:55:59ไม่มี
00:56:01ไม่มีแล้ว
00:56:02ไม่จริง
00:56:03- พี่จิน j probably
00:56:16- ออกไป
00:56:17- めて продолж
00:56:18- ต้องบ้าน
00:56:19นกล้านอยู่นี่
00:56:21คุณนกล้านมามึง
00:56:23เอา لم้นในคุณ
00:56:25- นกล้านไปเมืองหน้า
00:56:27- นกป announ arms
00:56:28- มีหน้าเวลา วะ
00:56:30เรอนกับหน่อย Pepper
00:56:35พูด하세요 มากเลย
00:56:36แก Beverly
00:56:38ไม่หายใจ 5000มะ
00:56:40ดูบอありがとう
00:56:42ใครก็ไม่
00:57:00เธอเวลา
00:57:30ไม่สำคัญ
00:57:32ไม่สำคัญ
00:57:35เป็นใจ
00:57:37ไลช่าว
00:57:39อันนี้
00:57:41บ้าว
00:57:43อย่าเมื่อก็
00:57:46แสด...
00:57:49เชได้
00:57:50สำคัญ
00:57:53ดัง
00:57:55เก่น
00:57:56ต้อง
00:57:56ฝ่าจะ
00:57:59หัวที
00:58:00วันนี้เราทำก chasing ensionalกัน
00:58:02ก็ได้เอามาแป่งให้แม่
00:58:08พีนาน
00:58:09เมื่OTTวงพบพี่นานไปไหน ganz Kong
00:58:11พี่ก็พาเด็กๆไปซื้อของไง
00:58:15แล้วเธอหรอ
00:58:16ฉันก็อยู่ที่บ้านพีนานทางวัน
00:58:18ทำไมหรอคะ
00:58:20ทำไมดูสิหน้ามีค่อยดีเลย
00:58:24เมื่อวันฉัน fast
00:58:26ก็เลยทำให้ฝันแบบแบบ
00:58:29นอนหลับไม่ค่อยสนิทนะ
00:58:31บางทีความฝัน
00:58:33ก็มาจากสิบใต้สำนัยของคนนะคะ
00:58:56อ่ะ
00:59:18กล้าทำติทนณ์นี้เลยหรอ
00:59:22น่าสمดกดีนะ
00:59:24ก็คือว่า ที่นี่...
00:59:26สารา...
00:59:54ความทรงจำเขาไม่ได้หายไปไหน
01:00:09แค่ถูกฝังโครบเอาไว้
01:00:10เราแค่ต้องช่วยกับตุ้น
01:00:12ให้ความทรงจำเขากลับมาให้ได้
01:00:13รุ่งรู้ใช่ไหมครับว่าตายเพราะอะไร
01:00:19รู้ใช่ไหมเค้าว่าตายเพราะอะไร
01:00:24สรามันทำวังอยาก
01:00:25ฉันไม่อยากรู้
01:00:26ว่าตอนนี้มันคิดอะไรอยู่
01:00:27แล้วก็กำลักจะทำอะไรต่อไป
01:00:34แล้วถ้าเกิด
01:00:35มันไปรึคนนี้เก่าๆ
01:00:37ขอแกนาลีขึ้นมาแชร์ล่ะ
01:00:39ฉันจะทำให้เห็นเอง
01:00:40ว่าทุกอย่างเราควบคุมได้
01:00:44ฮะโลเพ
01:00:45ห้า
01:00:47ฉันไปเดี๋ยวนี้หละ
01:00:48มัน
01:01:14กำลัง
01:01:15อาวิ่ม
Be the first to comment
Add your comment

Recommended