02:19yıkıyorlar, getiriyorlar bana.
02:22İşte ben bu arabaya mahkum
02:23olmuşum. İşte
02:25yaşıyorum bu arabada.
02:28Çocuklarım
02:29biri Amerika'da, ikisi Japonya'da.
02:32Çoktan gibi.
02:34Annelerin vefatından
02:35önce gittiler.
02:37Annelerin vefatından. Annelerin cenazasına
02:39böyle gelemediler.
02:40Onlar biliyormuşsun böyle arabada yaşadınız mı?
02:43Bilmiyorlar.
02:45Peki
02:45iletişime geçiyormuşsunuz? Hayır.
02:47Ne telefonları var, ne adresleri var
02:50hiç bilmiyorum. Onlar da beni bilmiyorlar.
02:52Belki diyorlar
02:53babamızın. Çünkü arada o arada
02:55bir korona oldu.
02:57Korona yaşadık. Koronada
02:59ben çok sıkıntı çektim bu arabada.
03:02Dışarı çıkma yasamız vardı.
03:04Ondan sonra
03:04seyahat özgürlüğümüz GT. Ben bu arabada
03:07yaşadım. Çok dışarı çıkamıyordum.
03:09Dışarı çıkma yasamız vardı.
03:12İşte o bu çocukları gönderiyordun.
03:13Fırında bana ekmek arıyorlardı.
03:15Çünkü ben dışarı çıkıyorum. Ben arabanın
03:17içine ama dışarı çıkamıyordum.
03:19Çok perişanlık çektim o korona.
03:21Sonra arkasında bir deprem oldu.
03:23Depremde keza gene böyle
03:24mağdur olduk.
03:26İşte böyle bir hayatım devam ediyor.
03:28Bilmiyorum.
03:28İzlediğin
03:52İzlediğiniz için teşekkür ederim.
Yorumlar