00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:11ว่าทั้งนี้จะเขียนข้างใกล้ในวันนี้
00:16มานี้
00:17ปล่อยพิมณะ
00:23ขึ้นไป
00:24เริ่มเร็ว
00:39เอาเงินมา
00:41เอาเงินมา
00:43พิมณ์ไม่ให้
00:48รับแล้ว
00:54พิมณ์
00:56เอาเงินมาละ
00:57พิมณ์
00:58ไปให้
00:59พิมณ์
01:02ถ้ามันลองเดียวกูยแล้วก็
01:04มึงได้ตายสมไม่สวยนะ
01:06อย่าคิดว่ากูไม่ก้านะ
01:21ว่ายง่าย
01:24มันก็ตายสิ
01:44พวกเริ่ม
01:47คิดกลง
01:48ไว้
01:49พอ
02:02ดูสิลูกกันทองไปอีกคนแล้ว
02:07ลูกไม่อยู่กับหนูแล้วพอ
02:12ฟังพ่อนะ
02:23ลูกจากโลกมีไปแล้ว
02:26ถือว่าหมดเวนหมดกรรมกับชาติมีไปแล้ว
02:29ปล่อยวานเธอลูก
02:32อย่ายืดติดให้เป็นบาทอีกเลยนะ
02:38หนูลิตา ปล่อยเธียนไปเธอนะ
02:43ป่าขอร้อง
02:55เพราะไม่ หนูไม่ไปไหนกับนั้น
03:00พิมรักกันเธอไทย
03:02มันข้าหนูกับลูกถึงสาวครั้ง
03:05เพราะไม่ต้องช้อใจสิ
03:08วันนี้พ่อ
03:20วันนี้คุณค่ายกลับบ้านได้แล้วนะคะ
03:23แต่ควรจะพับข่อนเยอะเยอะแล้วอีกก็อย่าเพิ่งทำอะไรหนักหนักแล้วสองสัปดาห์ก่อนค่ะ
03:38เออ ลกกวนย่าลงไปติดต่อรับอย่าที่ฉันหนึ่งได้เลยนะคะ
03:42ครับ เดี๋ยวผมตามลงไป
03:57ผมกลับไปที่บ้านน้อสภาพให้คุณเปลี่ยน
04:00ผมกลับไปที่บ้านน้อสภาพ
04:15แม่
04:21มัน
04:38ทำอะไรห่างทางเจอไหมเช็น
04:41ผมหาจนทั่วแล้ว แต่หาไม่เจอเลยครับ
04:46แล้ว
04:48ทีนี้แล้วก็ช่วยเธอนอย่างอะไรครับป่า
04:52ตอนนี้ของต้องปล่อยไปก่อนอ่ะ
04:55ป попроб คิดว่าถ้าเกิดเราไวบังคับหนุ Nutita มากเจworkingเกินไป
04:59เธียญอาจจะเป็นกำตรายได้
05:02Litara ถูกข้าตายไปพร้อมกับลูกในท้องคนหนึ่งอ่ะ
05:08ก็เลยคิดว่า
05:11ลูกในท้องของเธียญ
05:13เป็นลูกตัวเองเหมือนกัน
05:16แล้วพอต้องเสียลูกไปอีกคนหนึ่งก็เลยแค้น
05:20ไปยอมปล่อยวาง
05:25นี่
05:27ลุงบุญกับป้ารู้แล้วเหรอครับว่าเธียน
05:32ฉันก็โทษด้วยนะป่ะพรึง
05:34ที่หนูเธียนต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
05:37เราย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วล่ะพี่บุญ
05:40เราต้องมาคิดหาท่าว่าจะช่วยเธียนได้ยังไงดีกว่า
05:44ฉันจะลองเกรียกหล่อมนิตาดูอีกครั้ง
05:46กลับบ้านกันนะ
06:06พวกคนกลับกันไปต่อเลยค่ะ
06:08หนูจะไปเฝ้าคุณสัตว์
06:10กลับกันไปต่อเลยค่ะ
06:12หนูจะไปเฝ้าคุณสัตว์
06:14กลับกันมาก
06:25ทางนี้
06:26เขาคุณสัตว์
06:29เจ้าคุณสัตว์
06:30โดน
06:36อาจไว้
07:06การแบบนี้
07:36เทียน
07:44คุณชัด
07:50คุณเป็นแล้ว
07:55นิตา
08:01นิตาเป็นห่องคนมาก
08:03รู้ไหมคะ
08:06ยัน
08:23เทียน
08:31คุณไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม
08:36ในตาปอดภัยนี้ค่ะ
08:40แต่ว่า
08:44เราเสียมูกไปแล้วนะคะ
08:49รู้ไม่อยู่กับเราแล้วค่ะคุณชัด
09:06คุณชัดได้เสียใจเลย
09:20เราจะมีลูกด้วยกันอีก
09:26ลูกของคุณกับติต้า
09:36พวกแค่นี้เธอนะหรือตา
09:51อีกไม่นานนะเธอร์กับพิมพ์
09:57เราก็จะต้องได้รับผลกรรมที่ทำไว้กับคุณ
10:04ที่เงินเขาไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
10:11คุณอย่าทำร้ายเทียนอีกเลยนะ
10:22ที่นิตาทำไปทั้งหมด
10:25ก็พานิตาล้างคุณ
10:28นิตาค่อยอยากอยู่กับคุณ
10:33นิตาตอนไม่ได้
10:35คุณจะต้องจากคุณไป
10:40ที่คุณชัดไม่อยากอยู่กับนิตา
10:44มันไม่ส่งจากนิตามากเลยเหรอคะ
10:48คุณชัดไม่ได้
10:50คุณชัดไม่ได้
11:03มันไม่ได้
11:18นั่นไหม
11:48นันจัด
12:03สำหรับ
12:04กับอยู่
12:06ที่เจอดนะ
12:08อยู่ด้วย
12:09แล้วด้วย
12:11อยู่นัน
12:13ปืนมันไม่มีลูก
12:30มันจะยิ่งได้ง่ายกว่า
12:32ดีไว้ไหน หลอกปืนมา
12:35ไปนะ
12:37เฮ้ย
12:37เฮ้ย
12:38ใจ
12:39ปืน
12:41โอ้ย
12:43โอ้ย
12:50มันทางกูเจ็บ อีกปินหลัก
13:11โอ้ย
13:13โอ้ย
13:15โอ้ย
13:17แน่เจ็บนี้
13:19โอ้ย
13:20เอ่ mêmes!
13:43พี่นี่!
13:46โอ่ง!
13:47ไปด้วย!
13:48เร็วเข้าแล้ว!
13:50โอ๊ย!
13:55โอ๊ย!
14:03ได้เจอนักด้วย!
14:20สมุตติ พอพอ นักน้องดู
14:22กับมันเตอร์ พระเบิด
14:32นั่นปล่อย
14:37สมุตติ ต้องปล่อย
14:41เวลา อ้าว นักนิด
14:50มันหายไปเลยว่ะ
15:20คุณเถียร์
15:25คุณเถียร์กลับมาเมื่อไรคะ
15:30em���กีนี้เองเจ๋
15:31คุณเถียร์หายไปตั้งหลายวัน
15:34เจ๋านู้ว่าคุณจะไม่กลับมาที่นี่ 68 005 005 005 005 009 005 006 006 005 006 005 006 008 006 different communication
15:37คุณ tail BentleyAll pretty much
15:38อย่างไงฉันก็ต้องกลลับมาสิ
15:39ตอนนี้คุณเถียร์จะกําเปล่าว่าเป็นไ orphans
15:44ค่า
15:45ไปฝ้าวคุณผ่านที่โรงไป Sabrina
15:47คุณชัดเป็นอะไรคะ
15:54คุณพิมพ์รักกับคุณเทอร์ไทย วางแผนข้าฉันกับคุณชัด
16:01แต่ตอนนี้คุณชัดปลอดภายแล้ว
16:04ถ้าสองคนนั้นมาที่นี่
16:07เจ๋วต้องดีโทรแจ้งตำรวจทันทีเลยนะ
16:10ข้า ข้า
16:14ฉันไปล่ะ
16:15ฉันไปล่ะ
16:17มาค่ะ เดี๋ยวเจอไปส่ง
16:19จ้ะ
16:29คุณเทียนเราอยู่ตรงนี้ก่อนก็ได้ค่ะ
16:31เดี๋ยวเจอไปได้แท็คซีให้
16:45คุณเทียนเทียนเทียนเทียนเทียนเทียนให้ต้องทำงานที่นั่นอีกแล้ว
17:00ขอล้องลิตาไปหลายครั้งแล้วครับ
17:13ว่าให้ปล่อยเทียนไป
17:14แต่ลิตาก็ไม่ยอมเนี่ย
17:16กำไรห่างช้างก็หายไปแล้ว
17:22ป้านนึกไม่ออกเลยว่าจะหาทางช่วยเทียนยังไง
17:30คุณเทียน เป็นไรมั้ยครับคุณเทียน
17:43ทาเวสวรรองนี้ทำจากเหล็กน้ำพีบราย
17:47เป็นของศักษิทย์อายุทหลายร้อยปี
17:51สามารถป้องกันพูดผีปิสาติได้
17:54โยมเอาไปสวมให้อยู่ผู้หญิงเธอ
17:56ส่อยเท้าเวสวรรน่าจะหลุดหายไป
18:00ตั้งแต่ตอนที่ผมหนีคนลายเข้าไปอยู่ในป่าครับ
18:03เพราะหลังจากนั้นผมไม่เห็นเทียนใส่ส่อยเส้นนั้นอีกเลย
18:08พูดผีวิญญาณเนี่ย
18:12จะเข้าเขตพัทธสีมาไม่ได้
18:15หนูลิตาก็เลยออกจากร่างเทียนไปในตอนนั้นแหละ
18:19และหลวงพ่อท่านก็คงจะรู้ก็เลยให้ส่อยเท้าเวสวรรนไว้ใส่ไว้ป้องกัน
18:27แต่ส่อยก็ดันไปหายไปอีก
18:30เฮ้ย...ลิตาเขาก็เลยกลับมาสิ่งร่างเทียนได้อีกครั้งไง
18:35แล้วถ้าเราพาลิตาไปที่โบทอีกรอบแล้วครับ
18:42ลิตาคงไม่ยอมเหรอ
18:46ทางที่เราทำได้คือหาเครื่องรามของขางมันใหม่
18:50แต่ต้องไม่ให้ลิตารู้
18:53โอ้ย...นี่มันอะไรเนี่ย
19:07โอ้ย...ปล่อยฉันแล้ว
19:09พวกแกไปใครว่ะ...จับกันมาทำไม
19:12แล้วพ่อ...ปล่อยแล้ว
19:15เจอกันอีกกันได้นะ
19:20พี่อัง
19:39เฮ้อ...กูยังไม่ตาย
19:43มึงสองคนหักหลังกู
19:46แต่กูรอดมาได้
19:49เฮ้อ...
19:53เฮ้อ...
19:54เฮ้por...
19:55ถึงตากูเอาคืนบ้าง essas
19:57á...
19:59หิ่...
20:06อย่า...
20:07อย่าทำอะไรฉันเลยนะ
20:09ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย pied...
20:11ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย...
20:13ฉันไม่ทำไม่sungадиทำอะไรเลย
20:16อย่าเธอคGG這樣子
20:17พูดเดี๋ยวจะไม่โหลห์หายเลย
20:33ยังไงมึงสอมคนก็ได้ตายด้วยกันถ้องคู่นั่นไล่
20:42คุณค่อยมึงสองล้าน
20:45บ่อยพูดไป พูขอล้อง
20:47นั้นอ่ะ นั้นมันเงินทีบมา
20:49อะไร
20:50นั้นมันเงินไว้
20:53แต่แกปล่อยฉันอ่ะ
20:55ฉันจะยกให้แกหมดเลย 2 ล้าน
20:58ปล่อยฉันภัฒนา
21:00ปล่อยฉันภัฒนา
21:04เรนนั่นอยู่ที่ไหน
21:17ทำบ้าอะไรขึ้นไน le
21:32ในเหมือชีวิตของucian พี่สุดตอนนี้
21:35ก็คือชีวิตของฉันเหมือนกัน
21:38ฉันจะทำอะไรก็ได้
21:44คุณไม่เห็นกันตัว
21:48ไม่เราหายใจบ้างไงlan
21:50ที่ทำบลายชื่อคุณแบบนี้
21:54แล้วชีวิ�� Config ฉันกับลูกที่ต้องตายไปเพราะคนชั่วพวกนั้นนalu
21:57มันไม่มีค่าอะไรเหรอ déc手
22:01ไนรังเคียร์ที่สุด
22:04ฉันก็รับคุณฉันเหมาะกัน
22:07ฉันแค่อยู่นรัγนี้เพราะกลับมาหาคนที่ฉันรับ
22:10แล้วฉันไปตรงไหน Jacqueline
22:15ผิดตรงที่คุณเป็นผี
22:17แต่ไม่อยู่ส่วนผียังไง
22:20คุณเบียดเบียคนอื่น
22:22โดยที่เขาไม่เต็มใจ
22:27ผมไม่ยอมแพ้คุณแหละนะ
22:30ถ้าคุณไม่ยอมออกไปดีๆ
22:33ผมจะทำทุกทาง
22:35ให้คุณออกจากชีวิเทียนให้ได้
22:38คอยดู
22:43ถ้าทุกคนยังคิดจะไล่ฉันออกจากด้าน
22:48ฉันจะทำให้ทุกคน
22:51ไม่ได้เธอเทียบที่สุดคนดี
22:54อีกตลอดชีวิต
23:17เดี๋ยวนะ
23:18เฮ้ย
23:27ไหนล่ะเงิน
23:31อยู่ในลด
23:33คุณเจ้าลดอ่ะนะเธอ
23:38เดี๋ยวก็พาของเกง
23:39ไปก็พาของเกง
23:41เฮ้ย
23:55ถอยไป
23:57ถอยไป
24:02คนที่จะตาย
24:04คือมึง
24:05ไม่ใช่กู
24:06ถอย
24:16ถอย
24:25อย่านะเธอ
24:35….
24:36..
24:37..
24:38..
24:39..
24:40..
24:43..
24:44..
24:45..
24:46..
24:47..
24:49..
24:50ของมึงมา
24:52เข้าไปด้วย
25:20กลงไม่ยอมให้พวกมึงลอดไปได้เหรอ
25:50ผมมีบ่อแสคนร้ายข้ากวนตายกำลังรบนี้ขดีอยู่ครับ
25:58มันพยายามจะข้าผมด้วย
26:00ตอนนี้พวกมันอยู่แถวแม่สอด
26:02กำลังจะหนีอยู่ทางชัยแดงครับ
26:20กำลังจะสามาก
26:36กำลังจะดูกประโดนกำลัง
26:38กำลังจะสามารถใคร
26:44ฉันต้องการข้ามฝัง ตอนนี้เลย
27:01แสนหนึ่ง ตามที่ตกลงกัน
27:06ฉันให้มากกว่าแสนหนึ่ง
27:14คู่หญิง ลดอีกครั้นหนึ่ง
27:23ได้มากกว่าแสนแน่นอน ตกลงไหม
27:29คู่แจรุน
27:40เรียบร้อยละใช่ไหม นะเถอะ จะได้ไปกันเลย
27:45เรียบร้อยล่ะ แต่เราคงต้องแยกกันตรงนี้แล้วนะ
27:50โชคดีนะพิมพ์
27:52หมายความว่าไง
27:54ก็หมายความว่าน้าจะข้ามไปฝั่งนั้นคนเดียวไง
27:58ส่วนพิมพ์ก็แล้วแต่ 2 คนนี้
28:02ว่าจะพาไปที่ไหน
28:03มันเข้ามาแล้ว
28:10ไอ้หนูรา
28:11ไอ้ชวง!
28:14้อ!
28:15ไอ้ชวง!
28:16มันไม่ตาย Wed
28:19ความไม่ตายเจอกูหรอก
28:20โชคดีนะ
28:31ถ parchmentク้ามมาแล้ว
28:32ก็ว่าแล้ว ก็ยังไม่บุ่งใส่ต่ากเนี่ย
28:37ไปไว้
28:44ใส่แล้ว
28:45ปล่อยด้วย
28:51ปล่อยดิ
28:53มาดิ
29:02แกล่อยดิ
29:12เธอปล่อย
29:15แกล่อย
29:19ตอนนี้
29:20คือปล่อย
29:22เป็นวิธาโอธ ปล่อย
29:25ตอนนี้
29:27แกล่อย
29:28นี่
29:31ตบเรื่องสักทีน่ะมึง
29:46ตอนแรกกูคิดจะพามึงไปด้วย
29:49พ่อมึงจะได้ขอเงินพ่อมึงเรียร้อย
29:53แต่มึงมันเลี้ยงไม่เชื่อง
29:55คล้อยจะเหลียวตัวดลอดคนเดียวตลอด
30:01ป้ายเป็นผี
30:10ไปพอมกันอยู่ดีตานะมึง
30:31วางปืนลง
30:50พี่จะปลวด
30:51วางปืน
30:53วางปืน ไหนนี้ไม่รอดหรอก
30:55วางปืนลงชา ๆ
30:58กระบุดร้อยไปหมดแล้ว
31:01อย่าคิดต่อสู้
31:03วางปืนลง ๆ
31:09โทษนากจะกันเป็นเบา
31:11ชา ๆ ครับ ๆ ๆ
31:15โทษนากจะกันเป็นเบา
31:16วางปืนลง
31:18ดี วางปืนลง
31:24วางปืน700
31:46เธอ
32:07เธอ
32:16เก็บคุณที่
32:25แจ้งศูนย์
32:30คนล้าจำนวนสองคนเสียชีวิตเปลี่ยน
32:34รับทราบอยู่ระหว่างรักษาพุ้นที่เปลี่ยน
32:37อังคุณทราบสองกับแปด
32:46นี่ค่ะ
33:00ขอمนะ
33:05พอแล้วครับ
33:10คุณทานไปนิดเดียวเองอิ่มแล้วหรอกค่ะ
33:14ผมทานไม่ค่อยลงนะครับ
33:18งั้น...
33:19ทานผลมายสักหน่อยนะคะ
33:21จะได้สักชื่น
33:22ไม่แล้วครับ
33:24ผมยังไม่อยากกินนะ
33:42มีอะไรครับ เพราะ
33:44อื่ะ
33:47พิมพลักกับพลเทอร์ไทย
33:48ตายแล้ว
33:52ตำรวจหม facility แบบบค่อว doet
33:57อะไร któryแล้วครับ
33:59พิมพลักกับพลเทอร์ไทย
34:02กำน businesses ดีข้ามชัยแทนที่แม่สอต
34:04แล้วเกิดเทลาะกัน
34:06พลเวส์ thấyยิงพิมพลักตาย
34:08แล้วก็ยิงต่อสู้กับธรรวจ
34:11ในโทนวิสาหมั้น
34:13แล้วนี่แม่รู้เรื่องไงยังครับ
34:22ยังเลย
34:24พ่อยังไม่อยากให้แม่รู้เรื่องนี้
34:27เดี๋ยวกันจะสุดอีก
34:30รอให้ออกจากโรงพยาบาลก่อน
34:33แล้วค่อยบอดดีกว่า
34:35อีกตา
34:41คนที่เขาทำกับคุณ
34:44เขาได้รับผลกรรมนั้นแล้วนะ
34:46ผมว่าคุณน่าจะปล่อยเทียนให้เป็นอิสระได้แล้ว
35:11แล้วลิตาว่ายังไงบ้าง
35:15ถ้าคุณไม่ยอมออกไปดีๆ
35:18ผมจะทำทุกทางให้คุณออกจากชีวิเทียนให้ได้
35:23คอยดู
35:24ถ้าทุกคนอย่างคิดจะไล่ฉันออกจากด้าน
35:28ฉันจะทำให้ทุกคน
35:31ไม่ได้เจอเทียนให้สุดคนมี
35:34อีกตลอดที
35:36ผมกลัวว่าคุณลิตาจะทำอย่างที่พูด
35:40เราต้องรีบหาทางช่วยเทียนให้เร็วที่สุดแล้วครับ
35:45ป้ากับรุงบุลเนี่ย
35:52ได้พระองค์นี้มาจากวัดแถวนี้
35:56คิดว่าน่าจะพอช่วยได้
35:59แต่คราวนี้ถ้าลิตาไม่ยอม
36:02ก็คงต้องบังคับกันแล้วล่ะ
36:15คุณฉันหา
36:46ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วนะคะ
36:47พูดตาว่าคุณฉันกลับก่อนãyaching
36:52ผมไม่อยากกลับขอข้างด้วยไม่ได้หรอก
36:55นี่คุณฉันเดี๋ยวนี้เอาใหญ่แล้วนะคะ
36:58ไม่ได้ค่ะ
36:59กลับโรยดูงเอา
37:00ไอ้โลย
37:02candidate
37:04เอาใหญ่ใ Pendet
37:06คุณฉันคละอายไปแล้วกัน
37:09พูดต้อื่ออีก하는แล้วค่ามยัน she is
37:13Ear batch
37:14ไม่ได้รอเล่นจังไหน ไม่เอาพี่ต่ออีกแล้ว
37:17ไม่ต่ออีกเลยนะคะ
37:19แต่ก่อนไม่เล่น แม่นเลย
37:20พอเลย พอแล้ว
37:45ผมจะทำยังไงดี รีตา
37:49ความรักของผมที่มีตาคุณยังคงอยู่
37:54เพียงแต่ตอนนี้
37:57ความรู้สึกของผม
38:01มันได้เปลี่ยนไปแล้ว
38:14ความรักของเต็ม
38:18สิ
38:23ความรักของเต็ม
38:39ยิ้มทำไหมแล้วค่ะ
38:40ลองทำดูสิค่ะ
38:41นี่...ผมต้องทำด้วยหรือครับ
38:43- ทำด้วยเลยครับ ใช่ค่ะ ลองทำดูค่ะ ฉันเรียกสิ่งเนี้ยว่าการป๊อก ป๊อด
38:48- เร็ว ลองทำดู ทำดูนี่
38:54- แล้วก็มาค่ะ มาป๊อก ป๊อดกัน
39:13- ยกโทษให้ผมด้วยนะเทียน ที่ทำให้คุณต้องเป็นแบบนี้
39:43- ทำไมไม่กลับไปหร่อยเชียน มานั่งเฝ้าทำไมทั้งหลายชั่วโมง
39:57- เชียนเป็นห่วงเทียนนะ แล้วฝนตกทำไมไม่เรียก ไปนั่งต่าฝนทำไม
40:07- เชียนไม่อยากรบกวล เทียนบอกว่า เชียนอยากอยู่คนเดียว
40:15- แล้ว อะไรที่ทำให้เชียนสบายใจ เชียนทำให้ได้หมดทุกอย่างเลย
40:23- เชียนรู้ไหม ยิ่งเชียนทำแบบนี้
40:35- เชียนยังรู้สึกผิดกับเชียนนะ
40:39- เชียน...เชียนขอโทษ
40:50- เชียนไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วอ่า
40:55- ก็ไม่ต้องขอโทษเลยทั้งนั้น มันไม่ใช่ความผิด เชียนนะ
41:01ไม่หรอกนะ วันดี
41:04ไม่หรอกนะ
41:06เช่นจะไม่ยอมแพ้
41:16เช่นต้องพาเช่นกลับมาให้ได้
41:19พ่อจะกลับได้เนี่ย
41:24ในเมื่อรูปไม่ยอมไปไหนสักนี้
41:26พูดโทษจากล่างเท่นเดี๋ยวนี้
41:29เมื่อรีกเธนสบทุกสาวครับ
41:31แล้วรูปร่วนเรicamente например
41:33ครับ เพรีย์ที่ถูกยนолодอย
41:50แล้วข้างนี้แล้วก็ได้ค่ะ
41:51แล้วผมจะไปอยู่อับคุณเอง
42:20ฉันให้เธอรักใคร
