Skip to playerSkip to main content
  • 4 months ago
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:30กับว่าวสามาร์พ
01:004 อีก อีกศพิกินเล้วพร้าคำสรรมค่าได้
01:02ภาคำมedia
01:04ต้องบันพี่เป้าหนองมีอาหารช่วงกับช่วงกัน
01:07เดี๋ยวพี่ค่า seni สาπειแช่งเอาไว้
01:12calling me
01:15พว้าก็ทดทุกทรมlas
01:18กับการที่ค่าต้องได้รับรู้
01:20ถึงเชาเมืองและดวกมวิ vir일 German ทุกทุกด gymnastics
01:23ที่ต้องล่องรอยอยู่ muffin especially
01:27ข้ารับรู้เรื่องนี้มันนานนั้นเกิดบายแล้วซีตรา
01:31ข้าเอาควงสิกรำให้กับพวกเขา
01:34เจ้าพี่เอาโฮขสิกรำให้พวกมัน
01:37เพื่ pearlที่จะได้คลอมรักกับมันใช่หรือไหม
01:44ผมไม่มีทาง
01:46ตราบใดที่ครายังอยู่
01:49ค้าจะไม่มีหวันให้พวกมันล่ะคำสักของค้าได้
01:53ซีตรา
01:56บ่วงกำทั้งปวงที่เกิดขึ้น
02:00รวนแล้วจะเกิดขึ้นมาจากตัวข้าทั้งนั้น
02:03ข้าไม่สุดว่ามันจะเกิดมาจากใคร
02:06และข้าก็จะไม่กวดถึงโจพี่มีความสุขกับพวกมัน
02:10ถ้าข้าไม่มีความสุข
02:13พวกมันจะอย่าได้ไปปุ่นไปเกิด
02:16แม้แต่นั่งไอรากาที่โจพี่หลักนักหน้า
02:20ข้าก็จะพ้ามาให้ใคร
02:22ถ้าอย่างนั้นก็เอาชีวิตฉันไป
02:26อย่าให้คนอื่นต้องมารับกรรมไปด้วย
02:33ฉันยอมตายเพื่อนแรกกับการปลดปลอยพวกเขา
02:37ไปข้างให้จังสั่นพระเด็ดที่ลูก
02:42ข้างที่ต้องแรกด้วยชีวิต
02:44แม่ พอ แล้วก็ช่าวเมื่อง
02:47สิ่งยอมเป็นวิญญาณฝ่าน้องขาน
02:51ไปชั่วกับชั่วกัน
02:54แม่ หลุก พอเขายุมว่าอะไรขึ้นกัน
03:03ให้โปรด
03:06ทอนคำสามให้พวกเขาทั้งนั้น
03:08ฉันขอร้อง
03:11อย่าเอาชาวเมืองมาใช้ต่อร้อง
03:14มาให้พังคียอมกลักแต่กับคุณเลย
03:16คุบฝาก
03:18มนุษย์อย่างเจ้าไม่มีสำหรับต่อรองกับค่า
03:21ไปเจ้าเถอะ
03:23ไปเถอะ
03:25ไปเถอะ
03:26พังคเป็นเถอะ
03:29更ิ่ม
03:33เจ้าเบมาร์
03:35แล้วเจ้าเจ้า
03:40เจ้าเซ้า
03:41เจ้าเซเซอร้อง
03:44เจ้าเจ้าเซอร้อง
03:47พังคุณ
03:49ท่าน
03:50สิ่ง
03:51พวกเจ้า จงตายตรงตามกันไป
04:21เจ้าพล้าว!
04:24เจ้า!
04:29จัด!
04:31เธออย่า!
04:51พ่อ!
04:53พ่อ!
05:04พ่อ!
05:06พ่อ!
05:13พ่อ!
05:17ไม่แล้ว ละ
05:18ฝ่าย!
05:21อักน!
05:23อักน!
05:24อักน!
05:42อักน!
05:44は้าว!
05:52üz่า!
05:54ๆ musician..
05:58ensorleen..
06:04ทเต้ยงไ querว!
06:06เต้ยงได้..
06:08awhileอกอย่ека!
06:09อักดกาจ!
06:10สโปรับที่สุด..
06:12เจ้าพี่...
06:14เจ้าพี่ทำกับพี่ทำกับพี่
06:16ไม่...
06:18เจ้าพี่...
06:20ข้าจะไม่ยับให้เจ้าพี่ตาย
06:22ข้าจะพากับพี่กลับไปรักษาตัวที่หวังนางกินของเรา
06:25เจ้าพี่ต้องไม่ตาย
06:27เจ้าพี่...
06:31ไม่...
06:33ข้าไม่ไป
06:35ไม่...
06:37ขอให้ข้าอยู่ที่นี่เธอนะ
06:42สิทธิ์ ข้าเสียใจ ที่ข้ารักเจ้าไม่ได้
06:57ข้าขอให้การตายของข้า ช่วยไปปล่อยเจ้า
07:07เจ้าความรัก ความแก้
07:16ข้าจะไม่โทษเจ้า
07:21ข้าจะไม่กลดขึ้นเจ้าเลย
07:28เจ้ากลับให้เธอนะ หรือเธอ
07:32ไม่มีใคร มีวนความตายไม่ได้
07:45จากนี้ไป จงอย่าจอมเว้น จอมกรรมกันอีกเลยนะ
07:54ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่าง จบลงในชาตินี้
08:05ก็ไม่อยากให้เจ้าถูกใจต่อไป
08:12กลับให้เธอ
08:17กลับให้เธอ
08:21สีดละ
08:42เผ็กเข้า
08:44เผ็กเข้า
08:46เผ็กเข้า
08:48กลับไป
08:52คุณสุดเกาะ
08:55ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
09:25ที่คุณต้องมาเป็นแบบนี้
09:47มันเป็นเพราะฉันทะแท้
09:51ฉันก็โดนแล้ว
09:57ไม่เลย
10:02ไม่อยากต้องมาจองเว่นจองกำกันอีกต่อไปแล้ว
10:15กำได้
10:21ที่เคยรวมกันมา
10:24ก็
10:29ขอให้หมดสิ่งไป
10:33ได้จากนี้
10:37ก็จะไม่ได้กรอมคู่กับเจ้า
10:47อย่างที่เค้าทั้งใจ
10:51แต่เค้าก็เป็นสุขใจ
10:57แต่เค้าก็เป็นสุขใจ
10:59แต่ฉันไม่ได้อยากให้ด้วยมันทบร้องแฟมนี้
11:03กำกันทั้งหมดทั้งสิ้น
11:07กำลังจะหมดสิ้นไป
11:11เมื่อ
11:15เลือดของค่า
11:17ไหลงโสพื้นแผ่นดิง
11:21แห่งเมืองเองจะทีตา
11:25นี่จะเป็นการทอนคำสัก
11:29ของนักกินอิสีทราส
11:33และเจ้าเมือง
11:35จะเป็นอิสราส
11:37อย่างที่ใจเจ้าปราธนา
11:41อย่างที่ใจเจ้าปราธนา
11:47กรุย
12:01เจ้ารักเอลดา
12:05ต้วยชีวิตของเจ้า
12:07เจ้า
12:09เจ้าทำ
12:11แบบดีมาทุกผมทุกฉัน
12:13เป็นเจ้า
12:15คือผู้เสียสลัก
12:17ขนับเธืองใจของเจ้า
12:19ไม่ต้องพูดอะไรแล้วบางกี้
12:21คุณต้องมีชีวิตต่อ
12:23เพื่อคุณไอ้
12:25คุณไอ้
12:27คุณไอ้
12:29อยากที่คุณตั้งใจไว้
12:31ไม่ต้องพูดอะไรแล้วบางกี้
12:33คุณต้องมีชีวิตต่อ
12:35เพื่อคุณไอ้
12:37อยากที่คุณตั้งใจไว้
12:39ไอ้รัดาจะมีความสุข
12:41เธอได้อยู่กับเจ้า
12:43ถ้าได้อยู่กับเจ้า
13:03จะอยากเจ้าให้ไว้
13:05ไม่รู้กัน
13:07ไม่รู้กัน
13:09ไม่รู้กัน
13:11ไม่ได้เสียใจเลยไหมเท่าน้อย
13:15ที่ต้องเป็นแบบนี้
13:20ข้าได้พบความสุขที่แท้จริง
13:25ความสุขอันเกิดจากการ
13:28ที่ข้าได้เห็นคนที่การรัก
13:33ที่ความสุข
13:41กิน
13:56กิน
14:01กิน
14:06กิน
14:09อ้าาาาาา..
14:13อ้าาาาาา..
14:15อัา..
14:17อ่า..
14:18อ่า..
14:20อ้า..
14:22จำใดนอนน้ำผา
14:25ให้สตา เข้าพวกพัน
14:29แต่เพ่า มีบุญมนุณน้ำฝัน
14:33ชอบแต่พอกันก็มีอันเต้นไป
14:36เป็นบวงหัก หวังห้า วาสมามาสั่งหัง
14:43ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลาย ให้พลาดพลาด
14:49อย่าโสกเศ้าเสียใจไปเลย
14:53ทุกชีวิต ต่างย่อมมีกรรมเป็นลูกตนเอง
14:59พันขีหมดบุญในโลกมนุษณี
15:02ด้วยจิตใจที่รู้แจก ถึงความรักแท้
15:07รักที่เปรียมไปด้วยความเสียสลัก
15:11อยากเห็นคนที่รัก มีความสุด
15:15จิตใจที่ลดลักในกิเลข จะนำพาเขา ไปเกิดใหม่ยังพบพวกทุกที่ดีมา
15:23พวกเจ้าก็เชินกัน
15:26พวกขนอย ดูดพ้นและวันบอร์ขนอย
15:29พังขีได้หลังเลือด ชำละล้างคำสาบให้พวกเจ้าแล้ว
15:35นับแต่นี้พวกเจ้า จักได้เป็นปิศษณ์
15:39ไปเกิดใหม่ตามแบบกรรมของตัวเอง
15:41ขอให้พวกเจ้า จงสัตว์พาในการทำความดี
15:45แล้วความดี จักอบป้องคุ้มคลอมพวกเจ้า
15:49นี่คือสัตว์จะทำโดยแทน
15:51นี่คือสัตว์จะทำโดยแทน
15:53คือสัตว์จะทำโดยแทน
15:55ออกชะว่า ไม่เป็นปลอด ๆ มัยก็ไม่เห็น เป็นปลอด ๆ นี่ tablet มันที่คือสัตว์
15:59คือสัตว์พาในการทำความดี
16:02แล้วความดี จักอบป้องคุ้มคลอมพวกเจ้า
16:07นี่คือสัตว์จะทำโดยแทน
16:25เธอเธอเธอมา อยู่เธอมา
16:37ด้วยจัง
16:40ถ้าเพิ่มเธอสุด
16:51เอเธอเธอเธอด้วย
16:52ไม่ถูกว่าพวกไม่ดีนะ พังคิด
17:22ขอให้พวกเจ้า เป็นเกินให้พวกพุ่งที่ดีด้วย
17:36ขนาดเจ้า
17:52เวลาที่พอกับแม่ และกับพวกเขาทุกคนต้องอำลาพาจจากกันแล้วลูก
18:00เป็นบุญของลูกทิ้ง ๆ ที่ได้กลับมาเจอพวกับแม่ในชาดนี้
18:06ถึงจะเสียใจ พี่ต้องจากกัน
18:12แต่อายก็ดีใจนะคะ ที่จะได้เห็นพวกแม่
18:16พี่มานีลินไปเกิดใหม่แล้ว
18:19พวกเขาเป็นพีที่ดี
18:22บำเพ่นเพียนบุญบรรวิมาเป็นพันปี
18:26อย่างไรพวกเขากับต้องในไปเกิดเป็นคนแท่แท่
18:36นี่เราต้องจากกันจริง ๆ เลยใช่ไหม
18:42เขาก็เหตุบุญหวมกันมาทั้งนี้
18:46แต่คัณแบนกไม่วัสนาต่อกัน
18:50เพราะสิตอมในพอกันอีก
19:01ผมจะเก็บคุมไว้ในความทรงจังตลอดไป
19:03จะลอดจดกว่าคงจะกลับมาเกิดไหม
19:07ตอนจะเพราะกันอีกก็ได้
19:13แต่กี่สาด
19:16ผมก็จะรอ
19:24คอยเสือว่า
19:28ถ้าเขาไม่บุญหวัสนาต่อกัน
19:30ขอให้เขาได้พอกันอีกด้วย
19:33ขอให้เขาได้พอกันอีกด้วย
19:37มานิลิน
19:39เขาต้องไปแล้วลูก
19:40ดูค่ะ
19:41برูก
19:44ประวัส Grunde
19:48เมื่อว่า
19:50มานิลิน
19:51ฉะน้องต้องไปแล้วลูก
19:53Dåค่ะ
19:59hotsahah
20:06ที่ลูกก็อยู่เครียงค่ะ
20:08กับพุทษ้ายที่ให้ประยุกอีกกว่าชีวิต
20:14แม่ขอโอ้ยพ่อน
20:16ให้ลูกกับเจ้าช่ายพาแด่
20:20ความคู่กัน
20:21นั้นมีความสุขในพบชาตินี้ด้วยลูกเดือ
20:31ขอฝากดูแรกลูกสาวไอ้ล่ะ
20:34ครับ
20:36ช่วย Solomon
20:39ขอจังตัมหิก כทีใจอ่อนตอน
20:44เห็ดไทยอาวน หำ มันกว่าสุน
20:49คือจังหักเกิดหวง
20:51คือจังมีสัยเวลาอย่างที่พร้องใต
20:55บ่งหูดกว่าผู้ได้ลิคิด
20:59หรือเคยเห็ดทิตไว้แต่สาหรัย
21:04หากแป้ลม แป้ตาย ก็ยังหากป่า
21:11หากันพอทุกษาติ แต่ก็ขาดสวยกันทุกพบ
21:19ได้แค่หาก ได้แค่โคติ แต่ก็โจบด้วยการจากหน้า
21:27หากเป็น คือสายแน่ หรือว่ามันย้อนดุ่มปลา
21:36ขอแน่งใดบอก ท่านเทวะด้า
21:46เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นตั้งแต่ผมไปอุดอล เอาประมาณนี้แหละครับ
21:51ถ้าเป็นอย่างที่ลูกแล้วมา แม่ก็ถือว่าหมดพร limo
22:00ใช่ ลูกไม่ต้องผูกเวณผูกกำกันต่อไปในพายภากหน้า
22:12นี่ถ้าไม่ได้กลิดนัขราดช้วย
22:14ผมก็อาจจะไม่ได้กลับมาเจอหน้าพ่อน่าแม่อ 이 games
22:18ปิดนักคราษในอดีตชาติ
22:21ถูกทำขึ้นมาเพื่อเป็นอวุตคู่กúsica
22:23ของเจ้าชัยฝ้าแดง
22:25พอกลับมาอยู่ในมือ unseremที่แท้จริง
22:28ก็จะทำให้มีพลังอำนาจเหนือคนธรรมดา
22:32เจ้าของент всеแท้จริง
22:35ใช่จ๊ะ
22:37คือลูก
22:38แต่ว่าแม่รู้ได้ยังไงครับ
22:42ว่าผมเคยเป็นเจ้าของกิจนิ
22:44แม่ฝันว่า เจ้าชายผ денงขีมม้าหา
22:46เก้าลุงจากหลังม้า
22:48และก็โมบกิดนักฬาห์ให้แม่
22:52แล้วตั้งแต่ตอนนั้น แม่เขา เชื่อทันทีเลยว่า
22:55ลูก
22:56น่าจะเป็นเจ้าชายผลาอะแดงที่กลับชาติมาเกิด
23:05นี่ก็แสดงว่า
23:08เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันไม่ใช่เรื่องบางเตอร์
23:11ถ้าในอดีตปล่อยวางกันได้
23:17ก็คงไม่ต้องชดใช้กรรมกันถึงชาตินี้
23:20ลูกกับหนูอายระดาทำดีที่สุดแล้วลูก
23:35อายระดา
23:37พวกเราดีใจมากเลยนะที่หนูมาที่นี่
23:40ผมโทวบอกแม่กับพ่อ
23:43พอรู้ว่าคุณจะมาเนี่ยตื่นเต้นกันใหญ่เลยนะ
23:49แม่คุณด้านหนูมากเลย
23:51หนูเคยเห็นหนูมากก่อน
23:53บังทีเราอาจจะเคยเจอกันในอดิตชาติก็ได้นะคะ
23:58ให้อย่างงานชาตินี้
24:01หนูก็มาเป็นลูกสาหงมาอีกคนนะ
24:04อืม
24:05อืม
24:06อืม
24:07อืม
24:08อืม
24:09อืม
24:10มาถึงข้านี้แล้วไม่ต้องเขินหรอกคุณ
24:11ผมรักเจ็งหวังแต่งนะ
24:13อืม
24:19ค่ะ
24:20คุณแม่
24:43อาทิตม์หน้าเราจะอ elle ปิดตัวนักคือแล้วนะคะ
24:50แล้วก็จะวางแหงแน่ทิตถัดไปเลย
24:53เบอลก้าเขาเห bigger ว่าเลยนะ
24:56ดูจะเติมเต็มของ เข็นสุดอีก
24:59นี่คงเหนื่อยมากเลยพี่ methods
25:02เพราะว่าต้องไปอยู่อุดอลเป็นเดือนๆเลยกว่าจะ blessed
25:08ไม่เหรอค่ะ
25:10พอมาถึงตอนนี้
25:12อายรู้สึก
25:14มีความสุขมาก ๆ เลยค่ะ
25:16ที่ได้กลับไปที่นั่น
25:20กลับไป
25:22อ๋อ
25:24คือตอนเป็นเด็ก
25:26อายเคยไปอยู่กับปรึงยาที่อุดอร์นะคะ
25:30ขอบใจจ้ะ
25:32เรียกค่ะ พ่อ พ่อเรียกค่ะ
25:34ใช้งานอีกแหละ
25:36ค่ะ พี่ไปก่อนนะอาย
25:37เดี๋ยวเจอกันนะคะ พี่เจอ
26:01ด้วยสักทาในความเชื่อเรื่องพยาหน้าของชาวอีสาน
26:05ยิงได้ไปเห็นด้วยตาของตัวเอง
26:09ได้สัมผัสด้วยหัวใจ
26:13ยิงรับรู้ได้
26:15ถึงความรักของคนในอดีต
26:17ที่ผูกโยงกันเอาไว้ด้วยบ่วงกรรมอันเกิดจับความรัก
26:23แต่กรรมเหล่านั้น
26:25ก็ได้สิ้นสุดลงด้วยการปล่อยวาง
26:27ให้อภัยกัน
26:29ไม่ยืดติดผูกกรรมกันไว้ด้วยความโปรดแค้น
26:33ขอบคุณพยาพังคี
26:35ที่รักผู้หญิงคนหนึ่งสุดหัวใจมาทุกพบทุกชาติ
26:39ที่รักผู้หญิงคนหนึ่งสุดหัวใจมาทุกพบทุกชาติ
26:43ฉันหว่างว่า
26:47คงจะมีสักชาติหนึ่ง
27:03ที่เขาจะสมหวังในความรัก
27:05อย่างที่เขาปราฐนา
27:07พังคี ฉันขอให้คุณได้ไปเกินในพบภูมิที่ดีนะ
27:15แล้วก็ขอให้คุณได้สงหวังในความรัก
27:21ในแบบได้คุณปัฒนา
27:24วะ! อ้อเฮ้ย! อะไรเนี่ย
27:28อาย! อะไร
27:31เจ็บมานั่งทำอะไรตรงนี้คะ
27:33ว่าที่เจ้าบ่าเขามาตามให้ไปลองชุดเจ้าสาห์แล้วค่ะ
27:45ขอไหน
27:48ออกไหมครับ
27:49ความค่ะ
27:55ไม่ค่อยเจอเถอะเลยนะคะ
27:57แหว่นมั่นเนี่ย
28:03คุณกรค่ะ
28:07ขอบคุณมากนะคะ
28:11ถ้าไม่มีคุณคอยปกป้องฉัน
28:13ฉันคงไม่มีโอกาสจะมาถึงตอนนี้
28:17ด้วยความยินดีครับ
28:19ทางนั้นในชาดนี้ผมขอปกป้องของคุณไปจนแก่เท่าเลยนะ
28:23ค่ะ
28:25ค่ะ
28:27ค่ะ
28:35มีอะไรค่ะ
28:37แบบ
28:39จะอยู่ปกป้องกันจนแก่เท่าแบบนี้
28:41ถ้าอย่างนั้น
28:43มีลูกก็สักโหหนึ่งดีดีมิคะ
28:45ก็ดีนะครับ
28:47ถ้าว่าค่ะเหรอ
28:49ถ้าจะมีจริงๆ
28:51ก็ขอมีแค่
28:53คนเดียวพอ
29:23คุณไอ้
29:25คุณกร
29:27เอาหนึ่งสือมาดูอีกแล้วล่ะ
29:29คุณไอ้
29:31คุณกร
29:33เอาหนึ่งสือมาดูอีกแล้วล่ะ
29:35คุณกร
29:37คุณกร
29:39เอาหนึ่งสือมาดูอีกแล้วล่ะ
29:41คิดถึงหนองหารนะคะ
29:43ใกล้ออกพันสาทุกปี
29:45ฉันก็อดคิดถึงเรื่องเก่าๆไม่ได้นะคะ
29:49อืม
29:51อืม
29:53อืม
29:55อืม
29:57อืม
29:59อันนี้พวกเขาคงไปเกิดใหม่กันหมดนะ
30:01อืม
30:03อืม
30:05คุณกรค่ะ
30:07คุณว่า
30:09พันคีได้ไปเกิดหรือยังคะ
30:13ทุกคนร้นมีกรรมของตัวเอง
30:15ใครทำดี
30:17ก็จะได้ไปเกิดในพวกภูมิที่ดี
30:19ส่วนใครทำชั่ว
30:21ก็ต้องชดใช้กรรมของตัวเอง
30:23ตามหลักทำคำซอนของพุทธศาสนาอยู่แล้ว
30:25ตามหลักทำคำซอนของพุทธศาสนาอยู่แล้ว
30:31พันคีเป็นคนดีเถอะ
30:33จิดสุดท้ายของเขา
30:35ได้สร้างกุษลครั้งใหญ่
30:37ด้วยการปล่อยว่างความโปรดแค้นตั้งปุ่ง
30:39เขาอาจจะอยู่ที่ไหนสะแข่งบนโลกเหรอเนี่ย
30:45ค่ะ
30:47พ่อค่ะ แม่ค่ะ
30:49อืม
30:51นี่
30:53นี่
30:55ตราเป๋าก็ได้
31:08ไม่เห็นจะต้องรีบร้อนเลย
31:10เพอเอียงเก่งอย่างนี้เนี่ย
31:13จะเอารังวรร์อะไรดีนะ
31:15anlamามรรังวรร์ perception
31:16เรื่องวันเหรอคะ
31:19เดี๋ยวของไปคิดก่อนนะคะ
31:20เดี๋ยวฉันไม่ใกล่ante
31:22เอ้อ แม่ค่ะ รินว่าจะไปไว้พัสที่หน่องหานะคะ
31:27ดีไหมคะ
31:28เออ ไปทำไมลูก
31:31เอา ก็รินอยากตามรอหนังสือที่คุณแม่เขียนเนี้ยคะ
31:35เนี่ย หาได้นางไอ
31:37ดีไหมคะ
31:40เออ แต่ แป่ไล่ล่ะคะ
31:43แต่
31:44ทำไมลูกอยากไปล่ะ
31:49denke i beoh
31:50rate
31:51คือ รินรู้สึกว่า รินอ่าน дополн dopo說話
31:52ที่แม่เขียนมาต้องจากเป็นเด็กแล้วนะคะ
31:55คุณพ่อรู้ไหมคะ
31:56บางคืนน่ะ รินฝันเห็นพยาหน้าด้วยนะคะ
31:59หม Curtis
32:00ฝันว่า เห็นในทратะเรสารบน้องกาเล
32:03เหมือนนั้งสือที่แม่เขียนเปะเลยค่ะ
32:05นั้นก็เลยรู้สึกว่ารินเนี้ย
32:07ต้องไปเห็นทะเลโบโดนของตัวเอ็งสักครั้งหนึ่งนะคะ
32:19อุ้ยแม่ เลนยิบสามแล้วนะ ไม่ใช่เด็กเด็ก
32:23แต่
32:23ขอค่ะ ขอ ให้เลนไปนะ
32:27สัญญาเลยค่ะ ว่าจะเฟสพาหมาทุกวันเลย ให้เหลือหน้ากันไปเลย
32:30ให้ไปนะ
32:33จะได้หลืม ลูกไปก็ได้
32:35ขอบคุณนะคะ ไปดีที่สุดเลย
32:39ขอบคุณนะคะ
32:41ไปนะ
32:42บ๊าย
32:49นี่
32:55เด็กสมัยนี้ก็มีความคิดเป็นของตัวเอง
32:57เราห้ามเข้าไม่ได้เหรอ
32:59คอยสับพอร์ตเขาดีกว่า
33:04ฉันกลัวว่า ยายลิน
33:06จะเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องเดิมเดิมอีกละค่ะ
33:12คุณไอ้
33:14ไอ้ลินไม่เกี่ยวข้องโนยตรงเหมือนเรา
33:17เขาคงไม่เป็นไรหรอก
33:23ค่ะ
33:47อัลโอแม่
33:49ริน
33:51อยู่ในแล้วลูก
33:53อัลโอแม่
33:55ริน
33:57อยู่ในแล้วลูก
33:59โอ้โหถึงตั้งนานแล้ว
34:01นี่พึงไว้พระท่าด้อนแก้วเสร็จค่ะ
34:03เดี๋ยวก็มันจะไปสาช่วยหญิงไอ้คำต่อ
34:05รวงตัวด้วยนะลูก
34:07โอ้โหไม่ต้องห่วงนะคะ
34:09ไอ้ตัวเองได้
34:11โอเคค่ะ
34:13โอเคค่ะ
34:15เดี๋ยวส่งรูปไปฝากนะคะ
34:17บ๊ายบาย
34:23คุณไอ้
34:25ไม่ต้องห่วงหรอก
34:27ผมเชื่อว่าสิ่งสักษีที่นั่น
34:29จะปกพร้องแล้วคุณคลอมรูปกครับ
34:31จะปกพร้องแล้วคุณคลอมรูปกครับ
34:35ค่ะ
35:01มันไม่พอ
35:05แม่ไอ้ค่ะ
35:09รินมากราบแม่ไอ้แล้ว
35:13รินขอฝากตัว
35:15เป็นลูกเป็นหลานแม่ไอ้ดูนะคะ
35:17เจ้า
35:47ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
36:17ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
36:47สุดที่สุดที่สุดที่สุด
37:17สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
37:47ก็มีอันเป็นภัย เป็นว่วงหักหวังหา วาสนามาสั่งหา
37:57ดังคล้อคให้เจอร์
37:59แต่พบสาดใด ให้เจ็บลายให้พลาพรากัน
38:04คุณพลาฝากฟ้าเพื่อนไว่ก่อน ป้อนสวันให้เห้อร์กันก็กันใหม่
38:11และโดยลมหายใจ ที่ไม่ก็ได้ก็แต่ให้เอา
38:16ได้เห็นกันในสาด
38:24อย่างทายุเดอร์ เมื่อว่าสิเป็นสาดใด
38:32สาดนี้สิขอสดใส เวนกำแต่การกำ
38:39สิทธาจนว่า ฝ้าเพิ่มเห็นใจ
38:43เปิดบ้องให้สองเหา
38:47พบนายพบพอเจ้า ให้จำจันได้เดิน
38:51อย่างทายุเดอร์
38:55เมื่อว่าสิเป็นสาดใด
39:01สาดนี้สิขอสดใส เวนกำแต่การกำ
39:07สิทธาจนว่า ฝ้าเพิ่มเห็นใจ
39:12เปิดบ้องให้สองเหา
39:15พบนายได้พบพอเจ้า ให้จำจันได้เดิน
39:21ให้จำจันได้เดิน
39:25เต็นพบพบพบนาย
39:45เป็นว่วงหักหวังหา วาสนามสร้างหา
39:54ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลายให้พลาดพรากัน
40:01คุณพลาฝากฟ้าเพื่อนไว้ก่อน วอนสวรรย์ให้เห้านั้นพอกันไหม
40:09และโดยลมหายใจ ที่ไม่ก็ได้ เพราะแต่ให้เอา ใครเห็นกันในสาด
40:19อย่างถ่ายุเดิว มองว่าสิเป็นสาดใด สาดนี้สิขอสบใสเวนคำตะการกัน
40:33สิทธาจนว่า ฟ้าเพื่อนเห็นใจเปิดบ้องให้ส้มหา
40:41พบหน้าได้พบพอเจ้า ให้จำกันได้เดิว
40:47ให้จำกันได้เดิว
40:53ใช้เยี่ยว
Be the first to comment
Add your comment

Recommended