- 4 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่วไปสามารับชมได้ทุกวัย
00:30ขอบคุณสิ
00:45ขอบคุณสิ
00:53ขอบคุณสิ
00:55พ่อเป็นห่วงเจ้าไหร่ด้วยลูก
01:10ย่านบริธนาลูกอีก
01:14ลูกเป็นจังใดแน่
01:17แล้วแผละเป็นจังใดแน่ลูก
01:21ไม่เป็นใดพ่อ
01:25พ่อคงเริ่มไปแล้ว
01:27ว่าผมไม่ใช่คนธรรมดา
01:34ถึงสิเป็นจังสันนี้
01:36พ่อกระวดห่วงลูกเป็นใดหรอก
01:40กลับมาอยู่น้ำพอด้วยลูกเถอะ
01:44พ่อ
01:48ไว้ผมหายดี
01:50ร่างรายก็ไปเป็นบกติ
01:52ยังไงผมก็จะกลับมาอยู่กับพ่อ
01:56นะพ่อ
01:58นะพ่อ
02:00แต่ตอนนี้
02:02ไอ้สมชัย
02:04มันตามล่าผมอยู่
02:06ผมไม่อยากให้พ่อเดิดร้อน
02:10พ่อ
02:12พ่อ
02:14พ่อไปอยู่ที่อื่นนะ
02:17พ่อดักลูก
02:20ลูกต้องเป็นห่วงพ่อ
02:22พ่อโตรดใด
02:24เป็นห่วงเจ้าคองนะ
02:26หลายกว่าลูก
02:28พ่อ
02:30เฮ้ย
02:32เฮ้ย
02:40พ่อการแล้วว่ามีผิดเลย
02:42ว่ามึงต้นกลับนะหาพ่อมึง
02:44มึง
02:46มึงตาย
02:48พ่อ
02:50พ่อ
02:52พ่อสิง
02:54นี่ไปรูป
02:56เหรอ
02:58สวงชัย
03:00อย่ะสวงชัย
03:02หลาย
03:04แหล่ะสวงชัย
03:06เป็นกล้า
03:08แหล่ะสวงชัย
03:10อา
03:12ทุกสัย
03:20แหล่ะ
03:22เฮ้ย!
03:26ไอ้!
03:31ไอ้!
03:32ไอ้!
03:37ไอ้!
03:38ไอ้!
03:43ทำเทียน!
03:48แย่นี่บึงนี้กูป้องว่ามรัก!
03:52เธอมตัวตายได้เลยมึง!
04:09ไอ้!
04:10ไอ้!
04:11ไอ้!
04:12ไอ้!
04:13ไอ้!
04:14ไอ้!
04:15ไอ้!
04:16ไอ้!
04:17ไอ้!
04:18ไอ้!
04:19ไอ้!
04:20ไอ้!
04:21ไอ้!
04:24ไอ้!
04:29ไอrenceRe!
04:35his terminus!
04:37ไอ้!
04:39ไปหาละหัวหัวหัวหัวหัว
04:43ไอร์
04:59กำสิง
05:01ลูกอยู่ใส่
05:09ชอบน stained
05:21กำลังตามลายตัวท่านอยู่
05:23ข้าเป็นหัวหัวหัวหัวหัวหัวหัวged
05:31ครับ
05:36พากิน
05:39ข้าไม่เป็นไร พาข้าขึ้นไป
05:53ทำมันกี้ ทำมันกี้
05:56ทำมันกี้ ทำมันกี้
05:58ทำมันกี้
05:59ทำมันไม่แพ้ มันถึงได้เป็นขนาดนี้เนี่ย
06:14ท่านพังคือ
06:15ถึงท่านจะเป็นน่าขลาด
06:18แต่หล่างกองเปินกับเป็นมนุษย
06:21เมื่อหล่างของประญ้าพังคือเป็นคนธรรมดา
06:24ถึงจะมีอิทธิลิตมากมายกว่าคนทั่วไป
06:29แต่เพิ่นก็ต้องยอมรับความเป็นจริง
06:33ว่าทุกคนเกิดมา
06:35มีเกิด มีแก
06:37มีเจ็บและมีตาย
06:39ว่ามีคอยกเวท
06:42เป็นสัจทรรมชีวิตโดยแท้
06:45ตอนนี้ แพ้จากการถึงยิง
06:49อาจจะติดเชื่อ
06:51เพิ่นต้องได้รับการรักษาทั้งการแพ้
06:53แบบมนุษย์ทั่วไป โดยเร่งด้วน
06:59อาระดาษจะซอยเพิ่นได้
07:01พัญญาสุดโทษนักราษภูปินยาย
07:07พัญญาสุดโทษนักราษภูปินยาย
07:09เนือนาทั้งปวง
07:11ขนอย พัญญาสีเชียงเฉิด
07:13ในพัญญาม ถอนข้ำสาบให้กับชาวเมือง
07:15แต่ถือขัดขวง
07:17บทสามารถปลดไว้
07:19วิญญาณของชาวเมืองให้เป็นอิสระดัย
07:21ถึงต้องวังเพิงบาลมี้ของพระองท์
07:23กับจัดว่าจัดจิตตังอหังวันถ้า
07:25หน้าที่บดิสุดโทษ
07:27วิจสุดโทษ
07:29วิัตย์ที่เทวา Всеวักในอันสึก
07:31ขัดของคุมปลดไว้
07:33บทสารมารถปลดไว้
07:35พัญญาสีเชียงเฉิด
07:37ในพัญญามท่อนข้ำสาบให้กับชาวเมือง
07:39แต่ถือขัดขวง
07:41บสามารถปลดไว้
07:42ต่างอหังวันท่า หน้าคาธิบริษีสุทโท วิศิทธิเทว่าอูเช่มิ
08:05เจ้า ยังมีโอกาสครั้งสุดท้าย
08:10แต่คราวนี้ จะต้องมีใคร
08:13หลังเลือดทำละหล้านคำศาสตร์เห็นบึงหนองหาร
08:18วิญญาณของพวกเจ้า จึงจะเป็นอิสระ
08:23พวกบยุติธรรม
08:25หากต้องสังเวย ชีวิตของคนอื่น
08:29เพื่อให้เขาหน่อยจะชาวเมื่อมควรถุก
08:32เท่าก็ว่า ต้องใส่ชีวิตของคนอื่น
08:36มาสังเวยแท่ง
08:38อาศนำมา สึงความทุกทวามันอย่างกลัว
08:42ทุกชีวิตย่อมเป็นไปตามกรรม
08:46แม้แต่ค่าเอง ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากความทุก
08:52อันเกิดจากโทรสักในครั้งนั้น
08:56ตอนนี้พังคี
08:58ได้ดวงแก้ประจำตัวกลับสู่หัวใจของเขาแล้ว
09:03หากพังคีได้รู้ความจริง
09:07ว่าบาคในอดีต เขาเป็นผู้ก่อกกรรมนั้นขึ้นมา
09:13แก้ารก็คือ
09:15แก้ารก็คือ
09:31เฮ้าจะต้องเป็นพูดแก้กำนั้น
09:45ด้วยตัวของเฮ้าเอง
09:47กำนั้นถึงจะสิ้นสุด
10:01พวกคำสิงไปหาคนลงที่บ้าหรอคะ
10:20แม่นครับ
10:22คำสิงมาหาผมอยู่บ้านมาว่าน
10:25แต่วอกันเลยว่าจะคำ
10:27พวกพักสม hope มาจิงคำสิงอยู่บ้านครับ
10:31มาจิงดังล่ะคะ
10:33แล้ว ครู่คำสิงเป็นยังไงบ้างคะ
10:35ตอนนี้เขาอยู่ไหน
10:36รุ่มกับโฮหาร่ Dor graves
10:39ยังบัิท่านหาร่ Birthday
10:41คำสิงกักแสนีตาย
10:42แหรนเขาไปในเนี้ยวบ้าน
10:43และข้ายไป
10:45รุ่มฝ่าแรนตามไป
10:47รุ่มกับเ�ราตามหา
10:49แต่กับโภ่ครับ
10:51นางกายของเขาเป็นคนปกติเมื่อนเรา
10:55แล้ว ว่า ถ้าแผ็ ที่ถูกยิง เกิดติดเชื้อไม่ได้รับ การลักษะ
11:00ผมว่า มันน่าจะไปกันใหญ่นะครับ
11:05ด้าคั castle
11:17ผมก็บูรั่วว่า ซิ scratched ยุ ก็ fautah
11:21เฉ่นเย็นนะคะกุ๊ง
11:23ถ้าครูคำสิงไปหาคุ๊งได้
11:25แสดงว่าเขาน่าจะยังไปแบบไรมากค่ะ
11:29งั้นเราจะช่วยก็ดูตามหาเขาให้เจอนะคะ
11:32ก็พูด ListL總
11:35แต่ถ้าเราจะช่วยครูคำสิง
11:37เราต้องรู้ก่อนหรือเปล่าค่าว่าเขาอยู่ที่ไหน
11:47นี่
11:54รูปพ่อ
11:58มาเต็ดรูปพ่อ
12:02อายเป็นหวงคู่คำสิงค่ะ
12:05ตั้งแต่ที่เขาถูกจริง ก็ยังไม่เจอตัวก็เลยอ่ะ
12:09ฝ่านนี้ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง
12:13พ่อสัมผัสถึงเขาได้บ้างไหมคะ
12:17บอรูปพ่อหัวแต่ว่า
12:21ตอนนี้ดวงแกวมันนี่นาคลาธ
12:24แดกกับเขาประโยนิตโตของคำสิงแล้ว
12:28เขาเป็นภางคีศโดยซมูล
12:32ยาพ่อ
12:33เรื่อยนยาพ่อหัวไดจังได้
12:36พ่อใหญ่สุทธิ์ขึ้นบอกพ่อเมื่อกี๊นี้ลูป
12:42แต่ถ้าเขาบาทเจ็บอยู่
12:44ยังไงเราก็ต้องหายทางช่วยเขานะครับ
12:46อีกไม่กี่วัน ก็จะถึงวันที่เมืองเอกจะทีตาร่มสลาย
12:50หากไม่มีพังคี การถอนคำสาบว่าพงเกิดขึ้นไม่ได้
12:54หากการถอนคำสาบ
12:56อาศมีไฟต้องสังไว้ชีวิตลังเหลือดเพื่อปดพอยหัวเข้า
13:02เมื่อว่าพูดนั้นจะเป็นไฟ
13:04รวงสิขออยู่เป็นวิญญาณโชวนนี้ล่ะ
13:07นี่พอ...นี่พอเยอะว่าจังสัง
13:11อาศมีไฟต้องสูนเสีย
13:26รังเหลือดทําละรางคำสาบว่าพูดนั้นจะเป็นผู้ใด
13:33พอกับว่าอยากสางเว้นสางกลำขึ้นมาอีกแล้ว
13:36พอว่าให้ลูกกระบัดลูกก็สะ
13:40พอว่าอยากให้ลูกต้องมาเดิดลอนก็นี้แล้ว
13:44แต่พอค่ะ
13:46นี่เป็นโอกาสสุดท้ายนะคะ
13:50ไปไม่อยากทิ้งมันไปค่ะ
13:52ผมเห็นด้วยครับ
13:54พวกเราก็มีส่วนทําให้เมืองล่ม
13:56ถ้าทิ้งไปตอนนี้ก็เธอกับยอมแพ้
13:58เราจะหาตัวพังคีให้เจอให้เร็วที่สุด
14:00เขาจะต้องมาถอนกำสาบด้วยตัวของเขาเอง
14:02เวนกรรมที่เราร่วมทํากันมา
14:04มันจะต้องจดในชาตินี้ครับ
14:06พวกเราก็มีส่วนทําให้เมือง
14:08ถ้าทิ้งไปตอนนี้ก็เธอกับยอมแพ้
14:10เราจะหาตัวพังคีให้เจอให้เร็วที่สุด
14:12เขาจะต้องมาถอนกำสาบด้วยตัวของเขาเอง
14:16เวนกรรมที่เราร่วมทํากันมา
14:18มันจะต้องจดในชาตินี้ครับ
14:36คุณไอ้
14:50รออยู่ในรถนะครับ
14:54ตลองตัวนะ
15:06โอ้ย
15:08ตัวไหน
15:10คุณ
15:12อย่ะ
15:14หนเยี่ย
15:18อ่ะ
15:20ครับ
15:22เยี่ย
15:24คุณเรียกทั้งบะคะ
15:26ตอนนี้ครูคําสินกำลังสูงทำรายอยู่ในบ้านของเขา
15:28ผมช่วยเข้าไม่ได้
15:30พวกคุณทําไม่ได้
15:32ผมลายอยู่ในบileeห�ของเขา
15:34ผมช่วยเขาไม่ได้
15:35โว้งคุณทำนáp vềที่ช่วยเขาได้
15:38ช่วยเขาด้วย
15:41ฉันจําคุณได้
15:43คุณเป็นคนไปช่วยพัง sections ออกมาจากเทวาไล่ใช่ไหม
15:46ใช่
15:51แล้วตอนนี้พัง詮อยู่ไหน
15:53พ During เราเป็นห่วงเขามาก
15:57คุณช่วยพ่าเราไปหาทาง weitereได้ไหม
15:59ตามข้ามมาก
16:02เจ้าะ!
16:32ท่านพังคีบาทเจ็บหนังเพราะถูกยิงเบื่อกสุนอาคม
16:53ถึงแม้จะได้ดวงแก้วมันนี้หน้าขราชกลับคืนสู่ล่างแล้ว
16:58แต่ก็ไม่อาจต้านทานได้
17:01ท่านพังคีเป็นห่วงพ่อก็เลยกลับไปหา
17:08ยึงถูกพวกมันตามจับ จนต้องมารบซ่อนตัวอยู่ที่นิ่ง
17:16พังคี คุณได้อินชั้งไหม
17:24คุณได้...คุณได้ด้วย
17:27เราจะปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้
17:42ผมว่าก็สุนฟังไหน แพ้น่าจะติดเชือ ขอถึงได้สุดแบบนี้
17:49ทำยังไงดีอ่ะคะ
17:51ตอนนี้คนของพูดสมชัย ก็ติดอากาศต้อนไปทั่วแล้ว
17:56แล้วถ้าไปโรงพยาบาล
17:58พวกมันต้องมาดักจับเขาแน่
18:00อย่างไรก็ต้องเสียงครับ
18:03เราจะปล่อยให้เขานอนรอความแต่แบบนี้ไม่ได้
18:06แค่อย่างนั้น ฉันจะพาเขาไปรักษาตัว
18:09ข้าไปด้วย
18:10พวกเราพาไปเองครับ
18:12คุณไปจะยิ่งวุ่นวายไปมากกว่านี้
18:15ไปคุณ
18:23พ่อนนะ
18:25ขอบอกนะ
18:36จากที่บักสมชัยมันบอก
18:39บักข้ำสิงมันตรงนี้รบเขามาอยู่ในปาแถวนี้แหละ
18:43ปามันกล่วงหลัดนี่
18:44พ่อสิไปหายุสัยละ หลาน
18:47ไป เฝ้าไป
19:01เฝ้าไป
19:07หลวงไง
19:10เฮ้ย!
19:11หยุด!
19:14คุ้งตูที่เป็นไส
19:24กลิตหน้าขลาด
19:26มันใส่ใดกับหน้า
19:28หนัก
19:29หรือบอร์กับงุ่งเยี่ยวเกี่ยว
19:31เพราะต้นให้หน่อยเท่านั้นละ
19:35มันสิงมาสู่กับรูกกับสุนย์ใดบอร์
19:43ประคำสิง
19:44ได้เวลาที่คุณจัดการกับบึงแล้ว
19:49เฮ้ย!
19:50ประคำสิงมันเสียไปใส่วะ
19:59พูดชื่อสองคน
20:00เอาประคำสิงไปเสียไปใส
20:02บอกมา
20:04บอกมานะแม่
20:08ขันพระบอก
20:09ตอย!
20:22เฮ้ย!
20:23ประคำสิงยุหัน
20:24นั่งมันไปแม่
20:25ไปแม่!
20:26นั่ว!
20:32รองเราก็ต้องตาไป
20:35พี่มันยิลิน
20:40ทั้งที่บริษหายไปใส่
20:42เพริญยังอยู่นี่
20:55ประด้วย
20:56จริง
21:09- ตัวด้วยใส่ค่าถ้าพร่างตาบังเพลินเอาไว้
21:10นองราตตรงฝั่วพาเพลินไปรักษา
21:12ฝ่าภาพเพลินไปรักษา
21:15เมื่อรับพังคียที่วิ่งตะกี้ครับ
21:17เขาเป็นใครล่ะ
21:24เต่าแล้ว!
21:26อย่าให้มันหลอกไปได้เฮ้ย!
21:28ยักยัดโดย!
21:30ขอเสร็จของยิ่งมึง!
21:39เฮ้ย! ยิ่งมึง!
21:42นาย ยิงมึง!
21:45เฮ้ยแม่!
21:48จนสิรุาน!
21:49เฮ้ย!
21:50Eagle!
21:51ฮวิกรียร์ หลัง!
21:52เฮ้ย!
21:53เฮ้ย!
21:54โอเค
21:57เฮ้ย!
21:58เฮ้ย!
22:00เฮ้ย!
22:03ทำขน้าย ชุดแม่ แม่ ถ้าพอเจ้ย!
22:06เฮ้ย!
22:08เฮ้ย!
22:09เฮ้ย!
22:11- คุณอยู่เหนือ ถ้าไม่หยุดอาบไงคอยมุมแล้ว
22:24- ไอ้วอาคีชชั่ว
22:25- จ้า ถามวกิน
22:31อยากหาคนให้เป็นฟับกันเลยปล่อยเข้าไปเถอะ
22:38كم ของเราดูกว่า
22:40ไป มิชนิด Kanag Makala
23:00พระยาศีเชียงเจิญ
23:03ข้าทราบซึ่งในนำใจของท่านมา
23:05ที่ช่วยท่านผังคีย์เอาไว้
23:07ห้องห้องว้าในสาศก่อน เคยเหตุบาปกับพันยาฟังคีเวลาย
23:11มีโอกาสใจซอยเพิ่น เห้ากันยินดี
23:15ยางหน่อย กับบันเท่าเบาบาวบาง บาปกล่ำที่เขาเคยสั่งผมกันมา
23:21ถ้าก็หวังให้เป็นเช่นนั้น
23:37ขอบคุณชุด ขอบคุณช่วงเช่นด้วย ได้เรื่องปกล่ำพลาด
23:52ห่องห้องหรอดจ bis entraure
23:57ตรงนี้กลอดไปขอบคุณชุด
24:04ม. โม. ค. คว้นเจ็บเป็นอะไรมาก
24:19ควังเจ็บถูกยิงมาค่ะ
24:21คำไหมแผ่มันติดเชื่อแบบนี้เนี่ย
24:25ไม่มีแผ่ทะลูกกะสุดนั่นจะฝังใน
24:30เคยบาลผมว่าตามหมอสันดวดเลย
24:32ได้ค่ะหมอ
24:33นั่นจะต้องผ่านต่อ
25:00ไม่เป็นตายแล้วคุณ
25:01ผมว่าถึงมือมองแล้ว
25:03อย่างไรก็น่าจะปอดภัย
25:11มอง
25:13ขมองคุณมองนะ
25:14คนเจ็บเป็นอย่างไรบ้าง Austrian
25:17คนเจ็บมีกระสุลิ์ฟังมี pr Hamari
25:19และแผลก็จิ sculpture มาก
25:22มองช่อยผ่านตัดโอเคราะสุนิ์ออกตอนนี้เลยครับ
25:25ไงฝากนะคะ คุณมอง
25:27tak
25:31เธอไมกระสุน ฉันได้ส่งผลรุ่นแรงขนาดนี้
25:41ทั้งทั้งที่เขาก็เป็นพังคี เราสมบูรณ์แล้ว
25:44นองลา ที่พระญ่าพังคี เป็นแห้งขนาดเน
25:50กัยยอนว่า เพื่อนถือกระสุนอาคม
25:54ที่ปุกเสบ โดยม่นดำของหมอผีส่ว
25:58เหตุให้มีพระร่าหนูผ่าปลายแรงต่อพยาพังคี
26:02ยิ่งกว่าตอนเป็นข้ำสิงสะอิ่ง
26:08ขอให้เขาอยากเป็นอะไรมากเลย
26:21เสร็จของหมอกัน
26:23ขอ
26:28กำใดนอนน้ำพา ให้สะตาเข้าผูกพัน
26:40แต่บอกมีบุญมนุณน้ำฝัน
26:43พอแต่พอกันก็มีอันเป็นไฟ
26:46เป็นห่วงหักห่วงห้า
26:50วาสนามสั่งหาร
26:54ดังถึกสาบไว้
26:56แต่พบสาดใด
26:58ให้เจ็บลายให้พลาดพรากัน
27:01คุณพระลาฝากฟ้าเพื่อนไว่ก่อน
27:05ว่อนสวรรย์ให้เห้านั้นทอกันไหม
27:08และโดยลมหายใจ
27:11ที่ไม่จะได้ก็แต่ให้เอา
27:14ได้เห็นกันในสาดนึง
27:18ทางนั้นหนัก
27:22นั้นทายุเดอ
27:26เป็นสาดได
27:30สาดมีสถอสดใส่
27:33เวนกำแต่ก่านกำ
27:36สิทษาจนว่า
27:39ฝ้าพันเห็นใจ
27:41เปิดบ้องให้สองเห่า
27:44พบหน้าได้พบพอเจ้า
27:47ให้จำกันได้เผอ ให้จำกันได้แน่เผอ
28:03คนคล้ายเป็นยังไงบ้างครับ คุณหมอ
28:05ตอนนี้หมอพาจัดอักษุรณกเรียบร้อนแล้วครับ
28:08ยังคงต้องรักษาตัวอีกหลายวัน กระแพทจะหาย
28:12แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้วครับ สบายใช้ได้
28:15ค่ะ
28:33น้องหมอจะมาดูกันให้เป็นไรได้ด้านนะครับ
28:36ขอบคุณมากครับ ขอบคุณหมอ
28:45น่าเห็นใจเขานะครับ
28:55บ้านก็กลับไม่ได้
28:57เรายังต้องโดดตามล่าจากพวกเอ็ดสมชัยอีก
29:04บางทีรอบมานุษ
29:06อันนี้หมอบเขาก็ได้นะคะ
29:10แต่ถ้าคนอื่นรู้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดาอย่างเรา
29:14ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่ยังไง
29:23ก้อน
29:24อ๋อ
29:25โอ้ว
29:26ริงริง
29:28มาได้ไงวะ
29:30มันยิงริงเป็นคนตามสัมไหมอะ
29:32พอได้ขาวว่าพังคียอยู่ที่โรงบาลก็รีบดิ่งมาเลย
29:36ตอนนี้เขาไหวใจภัยประดัยเลย
29:38พังคียมีสัตรูยุรอบด้าน
29:40เขาตรงปกป่องเพื่อนให้ดีที่สุด
29:43ผู้หมดอาทิส้อยได้จ้ะ
29:46อืม
29:48ว่าแต่
29:49อาการเขาเป็นไงบ้างครับกูไหน
29:51ก็
29:52ยังหลับอยู่เลยค่ะ
29:53คิดเลยค่ะ
30:06มีอะไรหรือเปล่า
30:07ไม่มีอะไรหรอก
30:09ค่อยอาศิคลิดร้ายไปเอง
30:10ไม่ต้องคิดมากนะ
30:11ผมเข้าใจว่าความเป็นความตายของพังคีย
30:13มันมีความหมายตัวเช้าเมืองเองชนิตตามมาก
30:18แต่ผมสัญญานะ
30:20ผมจะช่วยดูแลเขาให้ดีที่สุด
30:22ไม่ให้ใครมาทำลายเขาได้
30:24จ้ะ
30:26อาศิคลิด
30:52เจ้าพี่
30:53เจ้าพี่
30:55จะไปไหน
30:57ข้าจะคิดไปหาค้ามก่า
30:58เจ้าพี่ขึ้นไฟไม่ได้
31:01เจ้าพี่ข้าพ่าของนางและชาวมือจนถึงแกชีวิต
31:04เจ้าพี่คิดว่าน eggs wouldって never Sinnoh
31:07ยอมรับความจียงอยู่ที่เธอ
31:09และเจ้าพี่ยังดึงดันขึ้น 빌�cando
31:11พบไหหา Northern
31:19เจ้าพี่
31:20เจ้าพี่ลืมนางเธอ
31:23มีเพียงค่าที่รักเจ้าพี่สุดหัวใจ
31:27ข้าลืมนางไม่ได้
31:32เจ้าพี่ไม่จันเป็นต้องลืม
31:35เพียงแค่เก็บนางไว้อยู่ในใจ
31:39เรายอมดับความจริง
31:43ว่าเจ้าพี่เป็นน่า
31:45น่ากับผลลักกันไม่ได้
31:48มีแค่ค่า
31:50ที่รักเจ้าพี่สุดหัวใจ
31:55เจ้าพี่จะขึ้นไปอยู่เหมือนโลกมนุษย์อย่างพวกเขาไม่ได้
32:00อย่าขัดคำสั่งของเจ้าพ่อเลยนะเจ้าค่ะ
32:14เจ้าพี่
32:15เจ้าพี่
32:19ข้าจะรอวันนี้เจ้าพี่
32:22รอบความรัก
32:23และความแม่ตาให้เก่ยข้าบาง
32:36จนถึงวันนี้
32:39เจ้าพี่ก็ไม่เคยเห็นข้าความรักของข้าเลยเมื่อแต่หน่อย
32:46ขอเจ้า
32:50ไอ้ระดา
32:52เจ้าแย่งความรักของข้าทุกพบทุกชาติ
32:56ถ้าไม่มีเจ้าสักคน
32:59เจ้าพี่ก็ไม่มีควรจะมักเป็นตึงอยู่เหมือนโลกมนุษย์อีกต่อไป
33:03เจ้าต้อมัน
33:06เจ้าต้อมัน
33:08เจ้าต้อมัน
33:10โอเค รียร์จริง
33:40ที่นี่...
34:10เมื่อนในเสียงพี่ลูกคือสาแท มีอย่างในเจ้าเจ้า บอกสุพอฟัมมัง
34:21ลูกเป็นห่วงนองหลาเจ้าขาเนี่ยพอ
34:26อีกเมื่อจากมือ
34:29มือที่เมื่องเอกชะทีตาลมสลายกับซีเวียนมาหอดแล้ว
34:34ลูกยันนองหลาสิได้รับอันตาร้ายเจ้าขา
34:39พัญญาพังคี่กันยังรักษาตัวอยู่ในโรงบาล
34:43บอมีริตบอมีเด็ดเองเลย
34:46ลูกยันนักคิดดีสีตลาสิคืดประดีเห็นเองนองหลา
34:51ย่อนว่าอยากขอบข้องพัญญาพังคี่ไว้แต่ผู้เดียวเจ้าค่ะ
34:57ลูก
35:01ท่าจังสัน
35:04ลูกกับโกสิน
35:07ต้องหาทางปกป้องนองให้ดี
35:10ถ้าเกินกำลังพอสิบิตสอยเอง
35:15เจ้าค่ะ
35:17ข้นอยสิปกป้องเจ้าหยิง
35:19โดยชีวิตของข้นอย
35:21เจ้าเว้าจังสันบร็ prs ลูกสิน
35:23พอเจ้าตายไปแล้ว
35:25ของหน่อย
35:29จำสันขน่อยขอเปลี่ยนเป็นสิบปกป้องเจ้าหญิงด้วยวิญญาณของขน่อย
35:55อาย นี่แกคิดดีแล้วใช่ไหม ที่จะไม่กลับคุณเท่ากับฉัน
36:05อืม แกกลับไปก่อนเธอ เดี๋ยวแกต้องไปช่วยเขาดูอาร์ทเวิร์ก ดูภาพอีกเยอะเลย
36:14ก็ฝากบอกพี่จงด้วยนะ ว่าฉันขอลาพักร้อยนึงอาทิตย์
36:19แล้วฉันจะรีบกลับไปลายงานตัวเลย
36:25พ encourage แล้วแกจะอยู่ยังไง
36:31ฉันเป็นห่วงแก
36:33มีน้ําห่วง ใช่มีคุณกรอยอยู่ด้วยทั้งคน
36:39แล้วเดี๋ยวบนยังก็ไม่อยู่เป็นเพื่อนelliแก
36:44อ cryptic was from under, ฝากส่งต้นชบราบให้พิจงด้วย
36:48แล้วเดี๋ยวเสร็จเรื่องเนี่ย ฉันจะรีบกลับไปหาที่บุมเทพเลย
36:51อfred's este game
36:53จะห่วง
36:54อืม
36:56แกก็ดูแลตัวเองด้วย
36:58ใช่ไหม
37:00เอ่อ ตัวแล้วนะ
37:04แกนี่นะ
37:20เป็นอย่างไรบ้างหรือผู้ชม
37:22ตอนนี้ท่านพังขี่ปลอดภัยแล้ว
37:24แต่ยังต้องอยู่ในโรงผยบาลอีกahai v maximum
37:26แต่ท่านพังขี่คงอยู่ยาก ول
37:52นั่นก็เป็นโอกาสที่ดี
37:56ที่เราจะขึ้นไปเอาตัวเจ้าพี่กลับมาที่เมืองบาทนะ
38:22มันชิตต่องมีคนตายอีกจากคน
38:25เรื่องเล่าความแขนของซุ้งเพินมันจำสิจบโล่งใด
38:28ปวกซุ้งปีเฝ้าน้องหาร
38:31เจ้าเหมือนมาตัวใจของค่า
38:37เจ้าก็ลงไปตายทะ
38:40เจ้าก็ลงไปตายทะ
39:10ที่ชัมกันได้
Be the first to comment