00:00ให้เธอจุดกลับกัน
00:14จุดกลับโทรงสุด
00:22ในสำสัญญาณหลบดัง
00:36なんにしてきたんだと 風に ふと問われた
00:46どこだ どこだと叫ぶ 俺の居場所を探す
00:53どうせ ひとりもんよ
01:00ควลบ้Der ขอบคุ้นโส7 ที่ที่นってる
01:08hofสุดท ciudains
01:13เดี๋ย이면ำ drew bicycle
01:16เยอโดนั่นทิ Strong มือ bazดนั้น
01:23อยู่กเริ่มของ Re somehow
01:29ที่สุดยอดของโรงเรียนลูกผู้ชาย
01:59และเหมือนอยู่ในหน้าการโจมตีอันดุดันของจากี
02:03โมโมก็ถึงกับย่ำแย่
02:06แต่ว่าสุดท้าย
02:09โมโมก็พริกสัฐนการได้
02:12จากีmaniaก็ลมตึงไปแล้วด้วย
02:14แต่ว่า
02:15divine
02:16ด painful
02:19ดูมันสิ
02:20มันลุกขึ้นมายืน بระจันหน้ากับโมโมได้อีกแล้ว
02:24ก่อนมิตรภาพและชัยชนะ
02:31สิ่งที่เหลืออยู่จากได้อิชินปาเรนเซฮะ
02:35เป็นไรไป หมอ หมอ
02:49เข้ามาสิ
02:52เข้ามา หมอ หมอ
02:54แค่หมอนสภาพที่จะต่อสู้ไปแล้ว
03:00อย่ามาพูดมาบ้านอ่ะ
03:03ถ้าไม่บุกแล้วก็ฉันจะ ฉันจะ
03:12มาได้แค่นี้ละ สรุงอิ
03:15เรียบเรียบข้าฉันเลยสิ
03:18ไม่ต้องมาสงสาร
03:20เอาเลย
03:22แค่นี้มันออนหัดดดดดด...
03:28แค่นี้มันออนหัดดดด...
03:34แค่นี้มันออนหัดดดดด...
03:36แค่นี้มันออนหัดดดดด...
03:38แค่นี้มันออนหัดดดดดดด...
03:40แค่นี้มันออนหัดดดดดด...
03:44แค่นี้...
03:46แค่นี้...
03:48แค่นี้...
03:50แค่นี้...
03:52แค่นี้...
03:54แค่นี้...
03:56แค่นี้...
03:58แค่นี้...
04:00แกพี่!
04:02ฉันแพร์แล้วสนุงฮิโมโมทาโร
04:07อ่านี่ รับไปสิ
04:09รีบรีบเอาคุณแจไปช่วยชีวิตเพื่อนของแกซ
04:20เป็นการต่อสู้ที่ดีมาก
04:23อ่านี่ รีบไปสิ
04:29ไม่มีเวลาแล้ว
04:31พวกแกปีหนึ่งเป็นฝายฉันน่ะ อ่านี่ไป
04:37ยอดเยี่ยมมาก
04:39ได้ก็อิงจากกี่ประทานรุ่นปีสาม รงเลนลูกผู้ชาย
04:43ก็ราชใช้ฝ่ามือทรวงท้องตัวเอง
04:45เอาคุณแจออกมาให้อีกฝายหนึ่ง
04:48ก็เป็นการแสดงความรับผิดชอบยังงั้นละสินะ
04:53แล้วแล้วเข้าเถอะโบโบ แล้วแล้วเข้า
04:59แล้วด้วย แล้วไว้
05:01แล้วแล้ว แล้วเข้าโบโบ
05:15ขอโทษโดย
05:17ที่ฉันทำให้พวกแกต้องผิดหวัง
05:20พวกเราขอไปด้วย ท่านจากเก
05:26สม สมก็เป็นพวกปีสาม
05:28จะตาอยู่แล้วสีหน้า ยังไม่เปลี่ยนไปแล้วสักนิดเดียวเนี่ย
05:30ก็ราหาทิกกับพวกเรารีบรับเลยนะเนี่ย
05:34อย่าบ้าล่ะ
05:36นี่มันจะเวลามาทราบซึ่งกันอ่ะไฟ
05:38หมอๆ หมอทำอะไรอยู่ รีบรีบมาช่วยทีเธอ
05:42ไปสิ ไม่ต้องมาเห็นใจผู้แพ้เหรอ
05:46พวกเราปีสามน่ะเตรียมใจเอาไว้นานแล้ว
05:50เมื่อการต่อสู้จบลง
05:53ก็ไม่มีการแบ่งแยกปีหนึ่งรั่วปีสามอีก
05:56พวกเราตามก็ไปนักเรียน นวงเรียนรูปผู้ชายเหมือนกัน
05:59ว่าไงนะ
06:00ก็ดีแล้ว
06:14ครูฟึกครับ
06:16ขอฝากด้วยครับ
06:22หมอๆ ที่จะช่วยพวกปีสามด้วย
06:26นี่เกอ
06:30รอก่อนนะ จะไปช่วยเดี๋ยวนี้ล่ะ
06:33อ่ะ ท่านพอออกครับ
06:34อืม
06:35เกอร์เ� nit
07:05เฮ้ เห็อเธอ! เห็อเธอ! เห็อเธอ!
07:11ฮะ..แย่แล้วสิ เวลาจะหมดแล้วเร่วเนี่ย ฮะ
07:21โมโม เน?
07:26อย่างนั้น!
07:28ม 얘อยู่ไหน!
07:38มันอยู่ไหน!
07:40มันอยู่แล้ว
07:49โทษสังเร็จ หูได้แล้ว
07:57หือ สุดยอดเลย
07:58ได้แล้ว
08:03พวกเรารอดตายแล้ว
08:05ใช่โย ข้าโม่
08:07ข้าใจมาก หูโม่
08:09โม่โม่ ตายแล้ว
08:11ไม่ตายแล้ว
08:12โม่โม่โม่ เก็กกันเลย
08:15เนี่ย เอ็กมากโม่
08:18ขอบจัดมากนะ
08:20ขอบใจ
08:31แกนี้มันสุดยอดจริง ๆ
08:33สุดงี้โม่โม่ทอรุ
08:35ฉันขอขอบใจ
08:37แล้วค่อยเจอกันที่โรงเรียนหรือผู้ชายเนี่ย
08:45การประลองของได้อีชินปะเร็นเซหะ
08:48สามมานหมัดทีมปีหนึ่ง
08:51รายเด็น ฮิกเอง
08:54เก็กโค เสียชีวิต
08:56ส่วนทีมปีสาม
08:58บารอนดีโน ตาเล็ก เองโซกิก
09:02จัดดูระเทพ มันจิมาว
09:05เซ็นคู่ ราเซ็ต เอเค
09:08และคุณผลใดโกอิงจากิ
09:10ทั้งหมดเสียชีวิต
09:12ทีมปีหนึ่งรอดกันมาได้ทั้งสิ้น 5 คนด้วยกัน
09:16ส่วนทีมปีสาม ไม่มีผู้ดายรอดชีวิตเลย
09:19ดังนั้นการต่อสู้ครั้งนี้
09:21ทีมปีหนึ่งจะเป็นฝ่ายชนะอย่างเด็ดขาด
09:30กูแก้ทำได้ดีมาก
09:32เท่านี้การแข่งๆได้อิชินปาเร็นเซฮะก็จบสิ้นลงสะที
09:37ทำหน้าแบบนั้นทำไมกันเล่า
09:39ผู้แก้ไม่ดีใจกันหรือยังไง
09:41เห้อ
09:43ดีใจยังงั้นเหรอ
09:47ใครมันจะไปดีใจกันเหรอ
09:50ต้องหลังเลือดกันมากมายในการต่อสู้
09:52ท่านพออไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรออย่างงั้นเหรอ
09:56ใช่แล้วท่านพออ
09:57ผมเองก็ไม่สบอารมณ์เหมือนกัน
09:59อ่อออ พวกแก
10:00พวกแกเหรอ เราจะแตมอะไรกันเนี่ย
10:03อ่ะ
10:08ขอถามอะไรหน่อยเธอ
10:10จะให้ต่อสู้กันไปเพื่ออะไรเนี่ย
10:12ใช่แล้ว
10:14อย่าบอกนะว่า นี่คือวิธีของรู้บุชาย
10:17ถ้าพูดไม่เข้าหูต่อให้เป็นพออออก็ตามเธอนะ
10:20รับรอง ไม่ครบ 32 นะ
10:29เออเดี๋ยวพวกแก
10:30กลาดดียังไงมาพูดกันพอออแบบนี้
10:32รู้บ้างหรือเปล่าว่ากฎของโลกเรียนเรา
10:34มีบทโลกโทษว่ายังไงบ้างฮะ
10:36รู้เปล่า ด้านเดี๋ยว
10:38ใครจะเป็นรู้แล้ว หะ
10:40เออ งั้นก่อนแล้วไปเฮอไม่เป็นไร
11:02alley
11:08เอาล่ะ ...ว่องไงเธอพาอออรีบต่อมาแล้วสิ
11:22ทุกคนมารวมกันข้างหน้านี่
11:28ฟังนะ
11:33ฉันคือพออรงเรียนลูกผู้ชาย
11:35เอดาอิชิมม่า เหฮะจิ
11:47นี่ละคำตอบละ
11:49ไปก่อนนะ
11:52ทุกคนมารวมสิ
11:54อย่ามาพูดบ้าบ้านะท่านพออร์
11:56คำตอบบ้าบออะไรมีศรรพ
11:59ถงอาเชีย
12:00ไม่ไหวแล้ว
12:01ทนไม่ไหวแล้วเฮ้ย
12:05จากิ
12:08หา?จากกิ ยังไม่ตายหรอกเนี่ย
12:10ไม่จริงหรอ?
12:15เจือที่ฉันพูด ท่านพออร์น่ะ
12:18ทำทุกอย่างเพื่อร่งเรียนลูกผู้ชาย
12:21ท่านเป็นผู้อุทิตน เพื่อทุกคนยางแท้จริง ท่านพออ่อ เอดาจิม่า คนนี้ละ
12:43บางครั้งการใช้ใจสื่อใจมันดีกว่าคำพูดอันยืดยาวอย่างนั้นสินะ
12:47แต่เรานะเข้าใจความรู้สึกของท่านได้ดี
12:50อืม ฝากจากกิด้วยนะ หวังต้าเรียง
12:54อืม โดยวิชาการแพทย์ สามพันปีของจีนรับรองว่า
12:58เราจะลักษาใดโกอิงจากกิให้หายเป็นปกติเลย
13:05ในที่สุด โรงเรียนรู้ผู้ชาก็มีการเปลี่ยนแปลง
13:09ฉันภูมิใจในตัวบวกแกทุกคนเลย
13:12แต่ว่าการต่อสู้ มันยังไม่จบลงหรอกนะ
13:20ว้าว วิวสวยจริงๆเลย
13:32แหม ที่นี่ดีนะ
13:34โอโห วิวสวยๆแบบนี้น่ามาปิกนิกจัง
13:41แสงแดดยามเช้าที่งดงาม หลังจากการต่อสู้อันแสนดูเดือด
13:55อยากให้ในเด็นเก็กโคและก็ให้เองได้เห็นผ้าแบบนี้จังเลย
13:59พอทีทนาโทรมรุ
14:01ฉันยังไม่คิดว่าพวกนั้นตายไปแล้วหรอก
14:08มันสังหอนใจว่าอย่างนั้น
14:10พวกนั้นต้องยังไม่ตายเนี่ย
14:13แต่เราเวล้างสีทิตยังรอดมาได้เลย
14:16อะไรกันเนี่ย นั่นมัน...นี่มัน...ประปูพันเล่มของฮี่เอง
14:30คนอย่างฉันไม่มีทางประเยียนจังประโลกง่ายหรอกน่า
14:33น่า... หรอ หรอ.. หรอ... หรอ... หรอ... ฮิ เอง
14:51เก็กโค ร้อไทน
14:59นี่...นี่พวกกัน...
15:03เพลงมัดปลิดชีบ หัดคู่ดาวตก
15:33รับจริงๆ ถึงเราจะอยู่ร่วมกันได้ไหมนะฮัน
15:48แต่ฉันกลับคิดว่าแกได้เป็นเพื่อนเก่าแกของฉันได้ยังไงกัน
15:51รับจริงๆ ทำไมแกต้องมาช่วยฉัน
15:54ทำไมเข้ามาขวางแกอาจจะรอดก่อนได้นี่นะ
15:57ละก่อนเพื่อนรัก ไหร่เด้น
16:04ไหร่เด้น
16:27คืดา
16:57ข้อมูลอันเป็นประโยชนี้ จากการแพทย์กิน 3,000 ปีม
17:01มหาสัจรรย์ของมินเมโชโบกขัง
17:16เจ๋งเป็งเลย ทีนี้ก็พร้อมหน้ากับทุกคนแล้วนะ
17:19เดี๋ยวก่อนสิ ขาดเป็นคนหนึ่ง โทงอาชีพมาอยู่
17:24ว่าอะไรนะ
17:27เขา...เขาหายไปไหนเนี่ย
17:44พี่ครับ อย่าคนเดียวของเรา พี่ชาของสำคัญของเรา
17:52เราอยากเป็นแบบพี่มาดูตลอดครับ พี่
17:56เป็นไง เขนจิ
18:01นี่แล้ว ชุดเขาลงเรียนลูกผู้ชายละ
18:03เท่สุดๆแล้วนะครับพี่
18:04พี่จะไปกัดเกลาความเป็นลูกผู้ชาย เขนจิ
18:07แกน่ะ ต้องตั้งใจเรียนนะ รู้ไหม
18:11แต่หลังจากนั้น พี่เราก็...
18:20พี่ครับ
18:21เข...เขนจิดว่า ปี...ปีสาม
18:26ลงเรียนลูกผู้ชาย
18:28ในก็...อีกจากกิ
18:31ในอีชิ้น...ปาเรินเซฮะ
18:34เออ...
18:44เราเข้าลงเรียนลูกผู้ชายก็เพื่อตามหาตัวมัน
18:47และในที่สุด ก็เขาใช้ทุกอย่างแล้ว
18:50เฮ้...
18:52เฮ้...
18:53มีอะไรลูก หน้าพอมีอะไรติดอยู่เหรอ
18:57เชอตากรรมมาสิ มันช่างเล่นตลกสะจริงๆเลย
19:01เฮ้...
19:02เดียชิ้นมาเรินเซฮะ ดานที่สอง
19:05พี่ชายจะต้องมาลงแข็งที่นิด
19:07ทีนี้ก็ถึงคราวน้องบางลึงไง
19:10เฮ้...ก็รู้ด้วยเหรอ...
19:12เรื่องพี่ชายของฉันนี่
19:14ต้องคิดย้อนกลับไปมาสามปีก่อน
19:17พี่ชายของเจ้าลงแข็งในดานที่สอง
19:20ของในอิชินุแรกเรียษะ
19:22กอนที่จะแพร
19:45ใช่ เหมือนสามปีก่อนพี่ชายเข้าแก่ก็มาตายที่นี่เหมือนกัน
19:49อีกเดี๋ยวแก่เข้าเอินลงไปคุยกับพี่ชายในน viols
19:55ได้อีชิญพา ถาดมันก่อนพี่น้อง
19:59อิกแก่ tiraviro ได้
20:02แล้ว แก่น่ะ เหมาะที่จะตายแบบนี่แล้ว
20:05être เดี๋ย์ ได้别ยังไม่อยากตาย
20:09เฮ้! เฮ้!
20:10แล้วเรา กью мойแก่เชนคูลง세� custodbook ว Clyde
20:14คลีบขาคมมีดสำนักกลางตระกูล
20:18หมวยวัดของฉันสนใจอย่างเดียวคือการค่า
20:22นี่และแนวทางการต่อสู้ของโทงอาชิคเก็นจีบผู้นี้แล้ว
20:28พี่ครับ ผมชนะแล้ว
20:31ได้อีชินปาเรนเซฮะ
20:34ผู้เราชนะอย่างสิ้นเชิง
20:37สตรูของพี่ ผมกำจัดมันได้แล้ว
20:55พี่ครับ
20:59โทงอาชิ
21:01ผม ฉันไม่ได้ร้องให้นะ
21:03แต่ผมไม่เข้าตาเท่านั้นเอง
21:05ฉันเข้าใจ
21:07ฉันเข้าใจ
21:29พี่ครับ
21:30พี่ครับ
21:31ขอบคุณส่งสัย
21:33้ำ ่า สัย
21:35ส่งสัย
21:37พี่โทงอาชิ ROSE
21:39โทงอาชิvet
21:40พี่ครับ
21:41วันขุดจริงที่ ต้องขอมนุษุรด
21:44ของความก้าระหรือ ต็มนี้ทุกของความความพักตอนใจ
22:08มีกัน quelqu optimal Requiere ที่นายุ่นมีกว่า เท่าถูกกว่าล้อบน ชีวิต
22:22มีกับของคุณเบิด นายุ่นมีกว่า เดียมกว่าทีนายุ่น
22:38แค่นี้สุดกับข้าง ไม่ต้องกัน
22:40ก็ใจ ที่นี้ ไม่ต้องคิดสุดกับ ข้าว
22:53ที่นี้ก็ไม่ได้ ทุกอย่างที่นี่พูดสุดกับ เพื่อข้าว
23:01โทษาที
