17 yıl önce hastanede 'öldü' denilerek verilen bebekleri kendilerine ait çıkmadı

Sözcü Gazetesi

DİYARBAKIR’ın Bismil ilçesinde Fatma (45) ve Ercan Aslan (50) çifti, 2008 yılındı doğumdan sonra hastanede 17 gün tedavi gören ve ‘öldü’ denilerek kendilerine teslim edilen bebeğin, yapılan DNA testiyle kendilerine ait olmadığını öğrendi. Mezarın açılması sonrası Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan raporda, cenazenin aileyle genetik bağının bulunmadığı belirtilirken aile hukuk mücadelesi başlattı.

Transcript

00:002008'de bizim bir çocuk dünyaya geldi.

00:06Evde doğum olduğu için hemen hastane, Bismil Devlet Hastanesi'ne bilgi verdik.

00:14Hemen sağolsunlar gelip ilgilendiler, çocuğu aldılar.

00:19Bismil Devlet Hastanesi'nde resmi işlemleri yaptıktan sonra

00:26Diyarbakır Dağkapı Çocuk Hastanesi'ne sevk edildi.

00:30O günün şartları demek ki öyle istiyormuş.

00:34Belki de malzeme eksikliğinden dolayı.

00:39Diyarbakır Dağkapı Çocuk Hastanesi'ne kaldırıldı.

00:43Orada 17 gün kaldı çocuk.

00:4617 gün.

00:47İlk etapta durumu normaldir dediler.

00:52Sonra gittikçe durumları iyiye gidiyor dediler.

00:5617 gün orada kaldı.

01:00Bu 17 gün içerisinde malumunuz anne sütü verilmesi gerekiyor.

01:06En az her gün olmasa 2 günde 1, 3 günde 1.

01:11Anne sütü için izin vermediler.

01:14Bakmak için annesi, ben ya da aileden birisi.

01:19Böyle müracaatta bulunduk, talep ettik.

01:22Bırakmadılar biz de görelim.

01:25Sonra işte 17. gün sabah saat, sabaha doğru saat 3'te beni aradılar.

01:33Bir personel, orada görev yapan bir personel beni aradı.

01:37İşte başınız sağ olsun çocuğunuz vefat etti.

01:40Cenazeyi bir kutu içine bırakmışlardı, bize verdiler.

01:45Aldı cenazeyi götürdük, geldiler.

01:49Beraber defin ettik.

01:51Diyarbakır Yenikü Mezarlıklar Müdürlüğü'nden bize bir cevap olarak,

01:57efendim cenaze defin ile ilgili bir kayıt yok.

02:01Bir cenaze vefat ettiği zaman, raporu olmadan, cenaze nasıl defin edecek mümkün değildir.

02:08Öyle dağbaşı değildir.

02:10Diyarbakır Merkez Yenikü Mezarlığı.

02:14Orada görevler vardır, ilgilenen vardır.

02:17Her yerde olduğu gibi.

02:19Bu işi yaptığım için biliyorum tabii,

02:223 yıl önce,

02:253 yıl önce biz bu davaya, bu meseleyi başvurduk.

02:28savcılığa verdik, soruşturma açtılar,

02:32avukat tuttuk falan.

02:36Ve geçen yıl,

02:38geçen yıl işte sonunda mezar açıldı.

02:43Fethi Kabir yapıldı çocuğun.

02:46Tabii adliye, savcı kanalıyla.

02:50Fethi Kabir yapıldı.

02:53Ve İstanbul Adı Tıp'a gönderildi.

02:57Sonuç, tabii Adı Tıp'a gitmeden önce,

03:02benim ve çocuğun annesi, eşim yani,

03:06bizden tahlil alındı, kan tahlili.

03:10Dena testi alındı.

03:12Ve sonuçta uyuşmayınca,

03:15doğrusu biraz sevindik.

03:16Daha kalbimiz rahat oldu ki,

03:18bu çocuk bizim çocuğumuz değildir.

03:20Bu çocuk,

03:22hastanede kaçırılmış.

03:24Biz şikayet olacağız,

03:26makamı açacağız onlara da.

03:28Biz zaten bütün,

03:30zaten hastanedeki bütün personelere,

03:34oradaki ilgilenen,

03:35görev yapan kimse,

03:37biz hepsinden şikayetçiyiz.

03:4017 gün sonra öldü dediler.

03:43Ve bebeği bize verdiler,

03:45eşime verdiler,

03:46defnettiler.

03:47Ve ben hiç onu öyle hissetmedim.

03:50Hep dedim yani,

03:51benim oğlum yaşıyor, yaşıyor, yaşıyor.

03:54Sonra duygularımı dile getirdim,

03:55eşime anlattım.

03:57Öyle böyle derken,

03:5914 yıl geçti.

04:02Gittikçe daha kötü oluyordum,

04:04daha çok hissediyordum.

04:06Bu sefer eşimle beraber karar aldık.

04:09Savcılığa başvurduk.

04:10Savcılığa işte mezarın açılmasını talep ettik.

04:15Yani dedim,

04:16ölüyse zaten mezarındadır zaten.

04:18Değilse de bizimki,

04:20değilse de oğlumu bulacağım.

04:21Ben biliyorum,

04:22ben anneysem oğlum yaşıyor.

04:25Öyle mezarı açtılar,

04:26adli tıpa gönderdiler

04:27ve dena sonucu bizim çıkmadı.

04:30Hissetler,

04:31hiç çok hissettim yani.

04:32Evet,

04:34yani çoğunluk,

04:35yani baba da hissetti ama

04:36hani annelerin duyguları

04:37siz de biliyorsunuz daha farklı.

04:39Ben biliyordum ölmemiş.

04:40Çünkü öldüğü zaman da

04:42hiç üzülmüyordum.

04:44Hiç ciğerim yanmıyordu.

04:45Kendi kendime hesaba çektim.

04:47Ağlamam gelmiyordu.

04:49Ben diyordum ya,

04:49benim evladım ölmüş.

04:51Ben niye

04:51hiç üzülmüyorum,

04:53ciğerim yanmıyor?

04:55Niye ben üzülmüyorum?

04:56Kendimi hesaba da çektim.

04:57Artık sağdan soldan duydum ki

04:59o hastanede çok şeyler olmuş.

05:01Yani

05:02dediler kaçırmalar,

05:04değiştirmeler

05:05öyle olmuş.

05:06Bu sefer öyle karar aldık.

05:09Ben dedim içim rahat olsun

05:10diye mezarı açtıracağız.

05:11Öyle savcılığa başvurduk.

05:13Sonra dena sonucu

05:14aynen

05:14söylediğimiz gibi

05:16uyuşmadı.

05:18Ve ben biliyorum

05:19oğlum yaşıyor.

Kategori

Döküm

İlk yorumu siz yapın

Önerilen