Skip to playerSkip to main content
  • 6 months ago
ย้อนหลัง

Category

😹
Fun
Transcript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:14ออกกันตำอีกกะตีใจอ่อนตอน
00:27คุณ
00:28ถ้าคุณจะไปอุดออน ไปกับผมไหม
00:31ไม่เป็นไรค่ะ จะไปเองได้
00:33เอ้า เอ้า ผมจะได้เจอคุณแม่
00:37อุดออนไม่ได้กว้างขนาดนั้นนะคะ
00:40เจอกันไม่ยากหรอก
00:42โอเค เจอกันนะครับ
00:45ชอม
00:46คุณังจะไม่บวงมาคลองใจ
00:50บ่งดักว่าภูใดนิลิคิณ
00:53หรือเคยเห็กนิดไว้แต่สาดได้
00:58ถ้าแปะลมแปะตายก็ยังห้าป่า
01:05หากันพวกฤษา
01:09เจ้าหญิงไอค้ำ กับเจ้าใส่ผาแดง
01:13ตกลงใจสิไปเมืองหนองหาน้องกันแล้ว
01:16พอพระยะพันคือสีดีใจเนอะ
01:19พันจะได้พอลูกสาวพันแล้ว
01:22แม่แล้ว Paradise กับheitsแม่
01:25ขึทษอดนองหลา� Laz y
01:27รอกค่อยที่สิได้พอนอน complementary ซุกร้มหายใจ
01:32และพอนอนกลงไปหอดหน้อหาน
01:36มึ่นกระบยายกแล้ว
01:37ที่พกเข้าสิหรQueให้นองหลาаж app vitสําเรื่องเล่าละ ع beyond ได้
01:41ก่อนสิหอดขึนวันเทนSIบหากคำเดิน illum 11
01:44ต่ามคํา情况เกาของพันยiecสุดโทษى Architecture and the pope
01:46ทำในในไยให้เมื่องภาดาน
01:49ไกลสีหอดเมื่อ
01:52ที่เข้าสิดักเป็นอิสระแล้ว
01:54ขอสิน
02:19เกิด!
02:23ไอ้!
02:26โอ้ย!
02:30โอ้ย!
02:34โอ้ย!
02:41โอ้ย!
02:44โอ้ย!
02:46ข้ำสิง commitments
02:48ข้ำสิง
02:49ข้ำสิง
02:51ไปยังลูก
02:53โอ้!
02:54แม่
02:56ผมกลาไพวกม์
02:57ผมกลาไพวกاد
03:02ผมกลาไพวกพอกับ錯กว่า
03:14พวกมันถือขาตายได้ชิ่งใด
03:17พวกได้ขามมัน
03:19พอก็เพอเห็น
03:22ตอนนั้นพอก็ถือตีจนสโรพกัน
03:25แต่ในฝัน
03:31พวกมันถือขาตาย
03:35แต่ฝาปในฝัน
03:38มันพาทางสายตาผม
03:42ผมขาปกมันบอกครับ
03:47ผมขาปกมันตายบอกครับ
03:50คำเสม
03:51ใจเย็นเย็นนะลูก
03:53มันเป็นแค่คว้มฝันลูก
03:55แม้แล้วลูก
03:56มันเป็นแค่คว้มฝัน
03:57ลืมมันไปซะลูก
03:59เป็นแค่ปันไล
04:01ลูกแค่นี้ยัวโตรอด
04:03ลืมมันไปลูก
04:05ลืม
04:06ลืมมันไปลูก
04:07ให้ลูก
04:33ผู้ชม
04:35ต้องจิตเห็นพระยะพังคีของเจ้าพี่
04:37ปลับมาแล้ว
04:39ถ้าเป็นเช่นนั้น
04:41เจ้านายจะทำประการใด
04:52ข้าว่า
04:55ข้าต้องขึ้นไปเตือนความจำของเจ้าพี่
04:59ด้วยตัวของข้าเอง
05:05กลิดนี้มีพลังอำนาจ
05:07กลิดนี้มีพลังอำนาจ
05:09กลิดนี้มีพลังอำนาจ
05:11ในการปกป้องคุมคองเรา
05:13จากงูเงียวเขียวขอ
05:15กลิดนี้มีพลังอำนาจ
05:17กลิดนี้มีพลังอำนาจ
05:19ในการปกป้องคุมคองเรา
05:21จากงูเงียวเขียวขอ
05:23และภัยอันตรายต่างๆ
05:25ที่หน้องหาด
05:27มีตำนาจเมืองร่ม
05:29ชาวบ้านเจอาฐานเจออธาฐานเท้ 혼กัocksบ่อย
05:31กลิดนี้มีพลังอำนาจ
05:33ในการปกป้องคุมคองเรา
05:35จากงูเงียวเขียวขอ
05:37และภัยอันตรายต่างๆ
05:39ลูกจะไปทำงานที่วุดอน
05:41ผมติดตัวไปด้วยนะลูก
05:45โอ้ว
05:47ไม่เป็นไรหรอกแม่
05:49เอาไปเธอลูก
05:51ที่หน้องหาร
05:53มีตำนาจเมืองร่ม
05:55ชาวบ้านเจออาทาล Environment
05:57ortune
05:58ก็มีอาญภองตายไปหลายสมเล้า
06:00เป็นข่าวอยู่เรื่อย
06:02ย่างข่าวที่มีคนถูกภาตายที่บ้านดอดสว령
06:06شาวบ้านก็เชื้อว่าเป็นฟีมือของพยานะ
06:09ลูกจะไปคําข่าวที่นั่น
06:11วงจะมีเครื่องลางของขางติดตัวไปด้วยนะ
06:16พกติดตัวไปด้วยเถอะลูก
06:18พ่อกับแม้จะได้สบายใจ
06:20น่ะ
06:25ก็ได้ครับ
06:27- ขอบใจมากนะ ครับคุณกร
06:57- ทุกขังเหมือนกันนั้นเนี่ย
07:01ftimes คนชื่อชอครบ
07:11เดิน Capital
07:13- ขอบคุณสาย
07:17- ขอบคุณสอง Buddy
07:25- ค้นfiteliดแก่อนเคร่ม
07:29ตะกุฏนี่สิบเป็นเครื่องล่าง
07:37ไว้เตือนใจเจ้า
07:38ให้เจ้ายืดมันในคุ้นพระทํา
07:41ต้อไปหนี่ชีวิตเจ้าสิบว่าคือเกาแล้ว
07:45ให้เจ้าตังสติด
07:47นึกถึงคุ้นพระพุทธ
07:48พระทํา
07:49ย่าให้โทษสะ
07:51มาขอบนำจิตใจของเจ้า
07:54ครับ นุ่มพ่อครับ
08:09ถ้าทํา
08:11เดี๋ยวขอโตไปลงเรียนก่อนนะครับ
08:13เดี๋ยวไปร้ายงานโตครับ
08:15ไป
08:24พอดีครับ
08:38คุ้คค้ำสิรง
08:39เข้าไปวังเรียนรงจาก
08:41พักลูกได้ได้จ้า
08:43คุ้คค้ำสิรง
08:44ครับ
08:46กิน
08:50สวัสดีค่ะ
09:08สวัสดีครับ
09:10คุณ...
09:21สีตลาค่ะ
09:25ฉันชื่อสีตลา
09:30ครับ
09:32คุณคงจำฉันไม่ได้ใช่ไหม
09:36เราเคยเจอกันมาก่อนแล้วครับ
09:40ค่ะ
09:44เราเคยเจอกันเมื่อนนานมาแล้ว
09:47แต่มันคงนานเกินไป
09:50จนคุณไม่มีความส่งจำกับฉันเหลืออยู่
09:53แต่ไม่เป็นไรค่ะ
09:58วันนี้เราได้กลับมาพบกันแล้ว
10:01ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
10:05รูปรักของคุณ
10:08ก็ไม่เปลี่ยนแปรงเลย
10:11ฉันมาดีค่ะ
10:20ไม่ได้คิดร้ายกับคุณ
10:24ฉันแค่อย่าให้คุณจำเรื่องเรา
10:26ระหวังเราได้
10:27เรื่องเราระหวังเรา
10:30มันคือเรื่องอะไรจะ
10:34ถ้าคุณอยากรู้
10:38ก็ตามฉันมาสิค่ะ
11:04ถ้าคุณอยากรู้ความจริง
11:20ฉันจะพาคุณไปรู้ไปเห็นด้วยตัวของคุณเอง
11:24จะไปไหนก็ไป อย่าเข้ามาใกล้น้ำมันอันตราย
11:54เจ้ามาขับขวามค่าทำไมพาคิ้น
12:06ถ้าท่านอยากให้ท่านพังคีเข้ามารับรู้อดีทชาติ
12:10ที่เคยเกิดเป็นพยาน่าก
12:12แล้วกลับไปอยู่กับท่านข้ามาเย็นด้วย
12:15ปล่อยให้ท่านพังคีได้ใช้ชีวิต é اليงมนุษธิเติด
12:18เกิดไปมนุษธ์แล้อยังไовых
12:20ในเมื่อดูมจิตของเจ้าพี่ก็ยังเป็นนาค
12:24ค่าจะทำให้คำสิ่ง
12:26คืนร่างเป็นพยาคังคี
12:50โอ้ย! โอ้ย!
12:52โอ้ย!
12:58โอ้ย!
13:02โอ้ย!
13:10โอ้ย!
13:14อย่าเข้ามาแล้ว
13:16เอาขึ้น!
13:18โอ้ย!
13:20โอ้ย!
13:30เจ้าหญิงไอ้คำ
13:32เจ้าไม่มีทางรอดแน่
13:42โอ้ย!
13:44โอ้ย!
13:46โอ้ย!
13:48โอ้ย!
13:50โอ้ย!
13:52โอ้ย!
13:54โอ้ย!
13:56โอ้ย!
13:58โอ้ย!
14:00โอ้ย!
14:02โอ้ย!
14:04โอ้ย!
14:06โอ้ย!
14:08โอ้ย!
14:11กู!
14:12เจ้ย!
14:17มักหน้าสั่นตำ
14:18รอบนึงก็พูกูได้แล้ว
14:36เฮ้ย!
14:40บวงหน้าค้า
14:42บวงหน้าค้า
14:54ดีทีนี่พอให้บวงหน้าค้าไว
14:56บวงหน้าค้ามีบิดหลายแรง
14:58ตั้งแต่พระยะพังที่หน้าคลาดเมื่อพันปีที่แล้ว
15:02ก็ยังยาน
15:04ก็ยังยาด
15:14คุณ มักเป็นไรใช่ไหม
15:16ฉันเป็นไรค่ะ
15:19แบบวงโทรกทันมันมาจากใน
15:21ฉันก็ไม่รู้เหม Chat
15:26คุณมาได้ยังไงคะเนี้
15:28พอเดίشว่าผม pounds't ถึงคุณ
15:30ผมก็เลยคับรถมาดูว่Myk laufen
15:32คุณเลือกงานเลี้ยง
15:33tablesมาเจอคุณ
15:36ครับคุณมากนะคะ
15:38ไม่เป็นไรครับ
15:39ผมว่าคุณรียบกลับบ้านก่อนอีกกว่า
15:40เดี๋ยวคุณขับรถนำ
15:42เดี๋ยวผมดา Wagner
15:45ขอ
15:46บุญพลาน้ำผ้าให้สองคว้นใดมาพอกันแล้ว
15:56อีกเบอร์ดน
15:57เจ้าไส้พาแดง
16:00กับนองหลาไอค่ำ
16:01กระสิตตามเข้าไป
16:13มา ออกมา
16:15เฮ้ย
16:16เฮ้ย
16:17เจ้า
16:18เจ้า
16:19เซียเวลาถิดมันซื้อ
16:20พอขอให้แย่สำใด
16:22กับผู้เจ้ากันดี
16:25คันมีเทียนาเนี่
16:27เบ้าไว้ง่ายเลยเด้อ
16:29ขอใจวะ
16:30โกดเซียเวลาอะไร
16:33กับคุณให้หลายจ้า
16:39ผมคอโทษด้วยคำหมด
16:41ต้องเป็นคำสั่งของสารวัสครับ
16:45ที่นี่หมดก็รู้ซึ่งแล้วแม่นบอร์
16:48ว่าผมเป็นภัย
16:50ตอนนี้
16:51เข้ากับต่างคนต่างอยู่
16:53แต่ถ้ามีอะไรให้ผมซอย
16:55ก็บอกกันดีๆ
16:57เฟียงนำหอนทำซ้า
16:59ผมเป็นเคยขาดตกบกพร่อง
17:03ตำรวจการมพักนี่ก็รู้จักสนิทกับผมทุกคน
17:07หมดก็คือลูกคือหลานสลา
17:10อย่าเห็ดให้โต้จากของเดิดร้อน
17:15ขอบคุณกำนันมากนะครับ
17:19ที่เตือน
17:20ก็ดี
17:21ก็ดี
17:22ผมจะได้รู้ว่ากำนังเล่นอยู่กับใครอยู่
17:28ผู้ผ้าพ้นแสงคำ
17:32ดำแม่นอิหลี
17:44หมดครับ
17:46กำนั่นสัตว์
17:47เพื่อนเป็นจะพอแถวน้องหานี้ละครับ
17:51แค่เราทำตำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมาเข้าพอ
17:53ครับหมด
17:56เตอร์จาดอน
17:57ครับ
17:58รูปภาพจากที่เกิดเหตุร้างสิเรียง
17:59ผมร้างเซ็นเหรอครับ
18:00เดี๋ยวเอาให้ผมดูด้วยนะ
18:02ครับ เดี๋ยวผมเอาไปไหลครับ
18:10ขอบมากจ้ะ
18:11ครับ
18:21โอ้ยพยนาคครับหมวด
18:25โอ้ยพยนาคครับหมวด
18:29อิหลีครับพยนาค
18:31สมมตินะ
18:32ว่าพยนาคเป็นคนข้าพวกมันจริงๆ
18:35แล้วจ่าจะให้ผมไปจับพยนาคที่ไหน
18:37คงฆาคантแก่ครับหมวด
18:39น้องหาเนี่ยนะ
18:40คับหมวด
18:41ซำนาคบว่า
18:43พยนาคทรมเมือง
18:45ข้างล่าง
19:00มีทางล่งไป
19:02เป็นทางสูงพยนาคแล้ว
19:05เรือร้อยไม้เถอะ
19:07ครับ
19:08พูดเจ็ดอย่างนั้น
19:09ครับหมด
19:10จะไปไหนก็ไป
19:12ครับ
19:37ที่รงนั้น
19:52ต้องไปทุกไหนก่อนเนี่ย
19:55น่าจะตรงไปก่อน
20:01คุณผ่านทางก็หน่อยดีกว่อนมั้ย
20:03- ดูก่อนไหม? เอ่อ
20:11- วัสดีจ้า ขอโทษนะครับ
20:17- ถามทางหน่อยค่ะพี่
20:19- วัสดีจ้า ขอโทษดีจ้า
20:21- ว่าจริงได้ละหนู ถามทางคือคนในเมืองแถ่
20:24- ผู้หนูมาจากตรงเทพนะคะ
20:26- จ้า
20:27- กำลังจะเข้าไปในหมู่บ้านดอนสวรรย์
20:29- ต้องไปทางไหนล่ะคะ?
20:31- ต้องไปทางพุ่น
20:33- แต่ว่าตอนนี้ไม่ก็ไก่สิค้ามือเหรอด้วย
20:35- ข้างเขามูบ้านดอนสวรรย์มีแต่ปาลก
20:39- ยุริมนงหาร
20:41- เท่าบ้านแถวนั้นพอเอิ่นปาอาทันด้วย
20:43- หนูไม่ได้รบหรูนะคะ
20:45- แต่ถนดเราเล่บบอกทารงเวียนไม่แล้วค่ะ
20:47- อย่างอย่างเขาต้องรอ
20:49- สิข่าวไปเวลาในอีรีบ่ะ
20:51- ขอบคุณมากนะคะ
21:01- เจ้าหญิงไอคำ
21:11- มันกำลัดจะกลับเข้ามาที่น้ำหา
21:15- แล้วเจ้าน่าคิดจะทำเช่นไหร่
21:21- ข้าจะไม่ยอมให้มันกลับเข้ามาได้ไง ๆ พวกชุม
21:31- บรรยากาศมันรู้คือมากเลยแก
21:33- อ้าว ฉันกลัวอาย
21:37- แกก็อย่าไปคิดถึงคำพูดชาวบ้างซิ
21:41- ไม่คิดถึงยังไง อะ
21:43- ก็เขาบอกอยู่ว่ามันเป็นปาอาฐานอะ
21:45- แกดูดิ สองข้างทางอะ
21:47- มีแต่ปาไม้ มีแต่ต้นไม้ แต่ไม่หมด ไฟสักดวก็ไม่มี
21:51- appearances ว่าบ้านที่ถ tad sağลงเรียนเตรียมไว้ให้ จะหล่อนแบบนี้ หรือเป็นไม่รู้
22:11- ไม่หรอกนะ เห็นคุณใหญ่เค้าบอกว่า เค้ restroomที่โรงเรียนเตรียม Personenพ m
22:14- คุณที่โรงเรียน consiste
22:16- ใก่ pik sec
22:19โอ๊ย โอ๊ย
22:36นี่ยังเนี่ย
22:37โอ๊ย ต้องมาเหลืออะไร
22:39ว่าเธอคำเหมือนเหรอ
22:40แข่เขาไปท่านไหนมาอยู่
22:42พระสันกา
22:44ไป
22:45ไอ้ไทย
22:47ไปน้ำเบื้งเขาหนีแล้ว
22:49ห้ามันเกิดอย่างขึ้น แต่เร็ว
22:53หน้าแม่ ไปกับไปท่าน
22:56ไอ้
23:15บ้านเมืองนี้เคยล่งสะไหร่
23:19เจ้าอย่างจะกลับประจุดไฟที่หมอดกับไปแล้ว
23:21ให้กลับประลุกโชนอีกครั้ง
23:23ถ้าเจ้าไม่อยากตายเป็นผีเฝ้านองหาร
23:25เหมือนแยตพี่น้องของเจ้า
23:27ต้องกลับไปจ้ะ
23:29คุณเป็นใคร
23:31พูดเรื่องอะไร
23:33ขอเจ้าเป็นต้นเหตุของไหร่นะ
23:35ที่เกิดขึ้นกับเช้ามือที่นี่
23:37และค่า
23:39ค่า
23:40ต้องเสียจับพี่พังที่ไป
23:42ขอเจ้า
23:43อ้าาาาาา
23:49คุณ...คุณไม่ต้องกลัวครับ
23:51ผมมาดีครับ
23:56คุณอรดาใช่มั้ยครับ
23:58ค่ะ...ฉัน...ฉัน...อรดาค่ะ
24:01อิ่ง
24:19อิ่ง...
24:21ผมคุณคำสิงนะครับ
24:23พวกใหญ่ให้ผมมาดูแลพวกคุณนะครับ
24:26ค่ะ
24:28เป็นอะไรมากไหมครับ
24:30ไม่เป็นไรค่ะ
24:32ไอ้
24:34識ม Lopez
24:35ไอ้
24:36ไอ้
24:37แกเป็นไรหม NIH
24:38ไอ้
24:39มันอย่างไรบ้าง
24:41แยกนี้
24:41ยิงไง
24:42สองคนไม่เป็นอะไรมากใช่มั้ยครับ
24:45C 콜
24:45ค souven
24:46ไม่เป็นไรค่ะ
24:48โอเคครับ
24:49ถ้าเงิงนั้น
24:50ผมว่า
24:52เดี๋ยว
24:53กลับที่พักกันเลยดีกว่าครับ
24:55แล้ว
24:56รสฉันหละคะ
24:58ผมว่าจอไปตรงนี้ก่อนดีกว่าครับ
25:00รุ่งนี้เดี๋ยวค่อยมาดู
25:02ตอนนี้มันดึกมากแล้วครับ
25:04เดี๋ยวช่วยกันเก็บกับเปล่าขึ้นรถ
25:06แล้วก็ไปที่พักกันครับ
25:07นะ
25:08โอเคค่ะ
25:09ได้ค่ะ
25:10เดี๋ยวครับ เดี๋ยวครับ
25:11เบอเป็นยังครับ
25:12เดี๋ยวมูลยั่งจัดการเองครับ
25:13ไปถาทั้งรถเลย
25:15ถาทั้งรถเลยครับ
25:16จับ จับ จับ
25:20ขอบคุณครับ
25:47ให้ ๆ สัตา เค้า โห พัน
25:50แต่การมงมนวน น้ำฝัน
25:54พอแต่พอกันกับมี อันเต็นไพร
25:58เป็นบวงหัก หวังหา
26:02วัสนามาสั่งหาง
26:06ดังถือซาพไว้
26:07แต่พบสาดในให้เจ็บลาย ให้พลักราตัง
26:13สิขลาฟักฟ้าเพื่อนไหวก่อน
26:27ข้าล้อเจ้าพี่มันนานแสงนาน
26:31แต่เจ้าพี่ไม่มีข้าอยู่ในใจเลยแม่แต่น้อย
26:37ข้ากลัวเหล่าเกิน
26:39เจ้านางไม่มีอะไรต้องกลัวพวกมันรุษย์เลย
26:41หนางผู้นั้น
26:45ไม่ออกจะสู้เจ้านางได้เลย
26:47แต่สิ่งที่มันมีมีมากว่าค่า
26:52คือหัวใจของเจ้าพี่ที่รักมันมากกว่าไข้
26:56แต่ถ้ามัน diary
26:59หัวใจของท่านพังคayıคงไม่มีใคร魔از
27:01เจ้าก็รู้ว่าการข้ามอρนุษมันเป็นบา Tour
27:05เจ้าพ่อสังห้ามมัน
27:08มันจะทําให้บรรมีของค่าเสี่ยงno
27:11แต่ข้าเองก็ต้องการให้เจ้าพี่กลับมาอยู่กับข้า
27:18ด้วยความหลักเช่นกัน
27:25หนังไอ้คำ
27:36- สุดอด ลงเลยครับ แต่วังหัวด้วย
27:39- แต่วังหัวด้วย ๆ
27:49เดี๋ยวผมโยกไหนครับ เดี๋ยวผมไหนต้องสิ่งโยกไหน
27:52สบาย
27:58- เสี๋ยวครับ ไป
28:02- ตั้นไปเลยครับ
28:09- ผมเตรียมบ้านพักไว้พวกคุณสองคนเดียบร้อยแล้วนะครับ
28:12- แต่ว่า ไม่นาจะดูเก่าไปนิดนึง
28:15- แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ
28:17- ได้เข้ามาทำความสาดกันไว้อย่างดีครับ
28:20- แค่นี้ก็ดีมากแล้วค่ะ
28:23- ไม่ต้องตูกเลยถ้า solelyใihadalledของคุณคุณคำสิ่งมากเลยนะครับ
28:26- ที่มาGI Bright full of details
28:28- แล้วยังดูและความปรัดภัย
28:43- ถ้ามีอะไรให้เราสองคนช้วยนี้บอกได้เลยนะครับ
28:47- ไม่ต้องเกยงใจ
28:48- ไม่เป็นไรหรอกครับ
28:49- ก็ เดี๋ยวพักพรร้ายกันได้เลยนะครับ
28:51ไปหายกวันยัง
29:14เอ่อ...ฉัน...
29:16มีอะไรผิดปกติแล้วเหรอคะ
29:19อ๋อ...ขอโทษครับ
29:23ทำให้รู้สึกอื่นอาจหรือเปล่าครับ
29:28คือ...
29:31ผมรู้สึกคุณหน้าครับ
29:34รู้สึกเหมือนว่า...
29:37เราสองคนเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนนะครับ
29:42แต่...
29:44ผมนึงไม่เอาจริงๆครับ
29:50คนเราก็...น่าคล้ายกันได้นะคะ
29:53แต่กับเก่าเก่า ตอนเด็ก
29:54หรือคนที่เราเคยบางอินเจอ
29:55ก็มีโอกาสน่าคล้ายกันได้uck
29:58แต่แป่นแน่นักว่า
30:01คือสำหรับผม...
30:03เพื่อนๆเก่าเก่าผมจำได้หมดครับ
30:05เด็กๆ จนจบเป็นครู
30:08ผมมีความเชื่ออยู่อย่างนึงว่า
30:12การที่คนเราเจอกัน
30:15มันไม่ใช่เรื่องมาเงินนะครับ
30:21ขอบเจ้นได้จากไอ้บุญญ้าง
30:23ผมอยังโดนสบาย
30:27เท่งั้นก็พักผ่อนตามสบายนะครับ
30:29แล้วตลอรายเวลาที่อยู่ที่นี่
30:32พวกเราจะดูแลอย่างดีครับ
30:34ขอบคุณมากนะคะ
30:36มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะครับ
30:50ถึงยังไง
30:52ผมก็ดีใจมากๆนะครับ
30:54ที่เราได้เจอกัน
30:58ตามสบายนะครับ
31:04ผมดีใจมากนะครับ
31:06ที่แววดีเจอกัน
31:08อย่างไร
31:10ไม่มีอะไร
31:12ไปเข้าบ้าน
31:14ที่แววดีเจอกัน
31:16อย่างไร
31:18ไม่มีอะไร
31:20ไปเข้าบ้าน
31:22สอนนะเดอะ
31:24สอนนะครับ
31:26อย่าบอกได้ว่าอายค้ำสิงเข้า
31:28ลงมักษาคงเทียมหรือวะ
31:32เราไปโทรครับ
31:34ไปแค่รู้ซื้อคุณหน่าเขาวะซื้อ
31:38ก็จังว่า
31:40ก็ได้พอกันอยู่ใสมากกรเลยนะครับ
31:42ขอบันอยู่ใสมากกรเลยครับ
31:46สร้างครับ
31:48ไป ขอบบัน
32:00เอ้ย
32:02ขอบใจหลายด้วยวันนี้ด้วย
32:04ทีมว่าเป็นทุกรายอย่างไรด้วย
32:06สำหรับสบาย
32:08มียังบอกผมเนี่ย
32:10มืออื่นเนี่ย
32:12ตอนเส้อ
32:14พออายไปเบินรถคุ้นอายละดาเนี่ย
32:16ไหนเลยครับอาย
32:18เดี๋ยวมืออื่นผมสิบไปเอารถ YQ รถเศร
32:20เดี๋ยวมาหับด้วยครับ
32:22พอกันได้
32:24ไป
32:26ไอ้คำสิง
32:30อุษมชัย
32:32เมื่องเฮ้นแดกสุ้งกูต้องติด
32:34ไม่ต้องผิดคุก
32:36เรามืőสิบابกวน ذวงไม่งructure j Map
32:39จะต้องสู้เนรษผิด
32:41สู้ก็ต้องรับผิด
32:43มันก็ถือออกทองหลัง administer
32:46ผมยัง
32:50กังระiantes
32:52ห๊าย觉得
32:55โอ้ย
33:00มั้ย!
33:03ไอคำเสีย
33:07วุบ
33:08คุณ 학습 มึง
33:10ต้องสแตกหมายกู
33:12มั้ย!
33:13vazดังไว้
33:41เจ้าไง!
33:43หนนี้!
33:53โห ุลานกอฟ
33:56เจ้าไว้
34:05เจ้าไว้
34:07เจ้าไหวไว้
34:11โปร่เป็นอย่าง
34:14พระหัสไอ้
34:16คุณผู้หูมกรเลยได้เนี่ย ว่าเจ้าเป็นม้วยนะ
34:18บุทย์โปร่อยอย่างไรหรอก
34:20กับบ้านไป
34:22เมื่อบ้าน
34:23ข้าวไหร่
34:25เราวังตัวด้วยอะไรเหรอ
34:27ไป
34:41โอ้ย
34:47ฮ่า
34:49ฮ่า
34:52ฮ่า
35:00ทําสิง
35:02เอา
35:03ทําสิงไปใส่มารูป
35:05ทําสิงคือน้านกรับมาไทยไปใส่มารูป
35:08พอดี..ผมанныйเถอ ข้า mulต่อปถึงเทพครับ
35:12เพริ่มสิม luckyสระหかดี
35:15เราเพ Lorenz ก็ขอนอดที่บาลทักคู่
35:16evacuate ไป เค็ปพล้างการข้อลง frustration
35:20ทรงสายว่า เครِยังเจอก็ต้อง順งจีง
35:23ก็คabordะ jedochอยากใดแบบน beverage ใกล้ก็ได้
35:28ดีเร bisa!?
35:30ครับ พ senont congratulate ผมไปอดก passo
35:34เดี๋ยวๆ...เดี๋ยวลูก
35:37ข้ามสิงธรูกต่องระวังโต Aman M
35:56ค้นที่มันตรงย่านก็คือค้นที่มันเย็จพิดคิดส่วรดังหาก
36:04Isaiah
36:07เจ้าคิดเองยังอยู่บัวพัน มีเรื่องยังว่าสมบายใจ
36:28อ้าย มือที่เกิดสุรยาขาดนะ
36:35บัวพันกระยันกับตาเลยว่า
36:41ว่าอีกยังว่า ว่า
36:49บมีอย่างดอก บัวพันกระแค่เป็นห่วง เป็นห่วงหลูกซื้อ ไปโน้นเถอะป่ะ
37:05เกิดสิ
37:11เกิดสิ
37:17เกิดสิ
37:29เกิดสิ
37:31เกิดสิ
37:33เกิดสิ
37:37เกิดสิ
37:51คือจังเขาเคยพอกันอยู่ใสงก่อน
38:00คุณไอ้ระดาครับ
38:15คุณไอ้ระดา
38:22คุณไอ้ระดา
38:26คุณไอ้ระดา
38:39ขอคำสิน
38:45อันนี้อะไรหรือเปล่าค่ะ
38:47ผมเอาของไม่
38:49วางไว้ขนวางก่อนกับด้านนะคะ
38:51เดี๋ยวพวกนี้ชาวฉันก็ลงไปเอาค่ะ
38:53ขอบคุณมากนะคะ
38:57ปล่อยนะ
38:59หน้า
39:03หน้า
39:15อันนี้
39:29คุณไอ้
39:33ในที่สุดเราก็ได้เจอกันที่นี่นะครับ
39:35อย่างถ่ายุเดิว มองว่าสิเป็นสาดใด
39:46สาดนี้สิขอสกใส เวนกำตการเก่า
39:52สิทธาจนว่า ฝ้าเพิ่นเห็นใจ เปิดบ้องให้ส้มเหา
40:00พบนาด้วยพบพอจ้า ให้จำกันได้ด้วย
40:07ให้จำกันได้ด้วย
Comments

Recommended