00:00เอาล่ะแล้วศึกษา นี่ก็ใกล้ถึงรอบ Final Project ของวิชา
00:16And One Lighting ของเราแล้ว อย่าลืมบทพัพยนต์ที่เราตกลงกันไว้นะ
00:22เพราะนั่นคือ 40% ของขาแนนทั้งหมดในวิชานี้
00:29เกี่ยนอะไรดีวะ ก็ยังนึงไม่ออกเลย
00:35มึงก็ชินตัวเองได้แล้วป่า มึงมานางสาวเด็ดลายอยู่แล้วมา
00:39แม่ มึงก็ไม่ต่างกับกูเหรอ แล้วอีกอย่างน่ะ กูไม่มีไอเดียด้านนี้
00:50แน่ งานมึงยังไม่เสร็จแบบกันดีวะ
00:55เออดิ แบบอ่ะ โปรติงานแบบนี้ ไอเดียมึงแรกแล้วนะตุน
01:01คือ กูมีไอเดียหลายอย่างที่อยากจะเล่าอ่ะ กำลังตัดสินใจให้เลือก
01:07แม่ง เป็นโปรเจ็คสุดท้ายก็เราจบด้วยดิ
01:12นั่นดิ แต่กูว่านะ ยังไงหนังมึงก็ต้องออกมาดีอยู่แล้วล่ะ
01:19เหมือนทุกทีไง
01:21ฮะ มึงจะเขียมเรื่องมึงกับอันแมน
01:35โทษ โทษ กูแค่ตกใจอ่ะ แต่กูยังไม่ช่วยเลยว่ะ
01:42ก็เลยยังไม่กล้าทิ้งอะไรออกไปอ่ะ เอ้ย เอาหน่อยดิวะไอตุน
01:48ถ้านี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่มึงยังบอกกับเมมันอ่ะ เอาเลยดิ
01:52แต่กูไม่รู้จะเริ่มมันยังไงอ่ะ
01:57กูคิดออกแล้ว ว่าจะเริ่มหนังของมือยังไง
02:28โอ้ย มึงบอกเวียร์ชวงเวียร์ชาวอะไรต่อเช้านี้
02:35แล้วนี้เมื่องกำลังจะไปไหนอ่ะ
02:37ไหนพูบอกว่าหยุดนี้มึงทำงานไฟนาลไง
02:40ก็เนี่ยไง
02:41กูก็กำลัยจะออกเดินทางไปหาใด่พอดันใจ
02:46อ้าง
02:48มึงไปกับผัวคะ
02:50ก็ควรมีผัวดิคะ
02:52ครับ หรือฉันยังไปนะ
02:54เกือนมึงก็อยู่บ่า น้วน
03:03เออ คุณไปแล้วนะ
03:05นี้มันก็รีบคุณอยู่ชียบได้แล้วนะ
03:08เอ้า ไอเนี่
03:13มันได้บอกมาไว้ปะเนี่ย
03:16เฮ้อ
03:17ไม่ได้บอก
03:19ช่างละกัน
03:22เป็นทำงานของกูต่อบ้างแล้ว
03:34โอ๊ย
03:36กูคิดไม่ออก เขียดอะไรดีวะ
03:41มึงก็ค่อยค่อยคิด
03:44ลองนึกดูว่ามึงอยากเล่าเรื่องอะไร
03:46กูไม่รู้ว่ากูหัวแบง
03:51โอ๊ยย่าทักวา
03:54กูคิดไม่ออก
03:56กูอยากจบแล้วเนี่ยมห �iline
04:10กูชิควิตมหลัย
04:12อืม...
04:14อืม...
04:20อืม...
04:22กูว่าคงอยากเล่าเรื่องเราของพวกเรามัง
04:24เพราะน่าจะเป็นเรื่องที่กูจำได้มากที่สุดเลยมหาอะไรแล้ว
04:32อืม...
04:34มึง
04:36หาเรียบรู้หนังกันไหม
04:40เอาเด็ก
04:42ไม่ากเจwy
05:10ไปด้วย
05:11มาว่าจริงนั้นดิ
05:13ไม่เอาก็ไม่อยากมือแล้ว
05:17ไหนๆมันก็ต้องเวลากมืออยู่แล้ว
05:20ป้องกันไหนน้า
05:22น้ำมึงน้ำ
05:40น้ำมึงน้ำ
05:54น้ำมึงน้ำ
06:00อื้อ
06:24น้ำมึงน้ำ
06:25ตุ๊น
06:27ตุ้น
06:29ตุ้น
06:31มึงเป็นอะไรเนี่ย
06:33กูบอกให้ป้อนกูหน่อย
06:35อยากกินก็กินเองดิ
06:39เอ้า
06:41อะไรของมึงวะ
06:43เฮ้า
06:45เฮ้า
06:47เฮ้า
06:49เฮ้า
06:51เฮ้า
06:53เฮ้า
06:55เฮ้า
06:57พอกันไหนป่ะ
06:59กูหิวอ่ะ
07:01อืม
07:13เฮ้า
07:15โดทปเกิด
07:17เยี่ยด
07:19พูด
07:21วันดี
07:23มือ
07:25อืม
07:27อืม
07:29อม
07:31อืม
07:33อืม
07:35อืม
07:37เรา
07:39ก็กินได้ป่ะ
08:09มึงนี่แดกเหมือนเด็กเลยเนอะ
08:17ขอบคุณมาว่ะ
08:39คุณพอไปแล้วนะครับกันนะ
08:41คุณพอไปแล้วนะครับ
08:46ก็ดีอ blast
08:51ก็ดีมาก
09:07มึงกับครบนี่ยังไงวะ
09:21จะเริ่มหรือยัง
09:24ไม่รู้เลยว่ะ
09:31คือมันก็ดีนะ
09:36แต่กูก็ยังไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่
09:44แล้วเมื่อ
09:47เมื่อล่าจะมีใครสักที
09:51ตั้งแต่กูสนิกกับมึงมา
09:53กูยังไม่เคยอยากมึงคุยออกใครสักคนเลย
09:58ก็มีแค่ผู้มึงก็พอแล้วเปล่าวะ
10:06มึงมึงเมื่อแม่เหมือนตอนปีหนึ่งเลยว่า
10:21มึงทำได้วะ
10:23มึงทำได้วะ
10:34ตุ้น
10:35ตุ้นมึงเป็นไรอ่ะ
10:37ตุ้น
10:39ตุ้นมึงเป็นไร
10:41ปล่า
11:02ปล่า
11:11ตอนนั้นมันก็ปลอกกูนะ
11:21ถ้าเป็นคนอื่นumbledore ผมย่อพ์กูไปแล้ว
11:26พวกว้านดูบึงอ่ะ
11:28มึงเหมือนเด็กน้อยที่กว่าเสียกฟ้าร้อนสนุกตัวสันะ
11:32ละครืนนี้กุต้องนอนก็บอกมึงปอ่ะ
11:36มันไม้ต้องแล้ว Mang
11:39ตัว 리ลว่าก็เต إلىพำviewer
11:40มึง
11:46พวกเนี้ย
11:48บ่าเดี๋ยวทำมานี่ห้องกันไหม
11:50อืม
11:52เอาดี
11:54อืม
12:10อืม
12:26อืม
12:30อืม
12:34อืม
12:38อืม
12:40อืม
12:42อืม
12:44อืม
12:46อืม
12:48อืม
12:50อืม
12:52อืม
12:54กาละครั้งหนึ่ง
12:56หนังซื้อเล่มหนึ่งมีเชื่อว่าฉัน
13:00บทหนึ่งบทในนั้นมีผู้ประพันคือฉันและเธอ
13:06เนื้อความข้างในได้กลาวว่าค่าพระเจ้าเจ้ารัก
13:12เสมอ
13:14มอบความรักได้เธอพูดเป็นหนึ่งเดียวที่ฉันต้องเกิน
13:20จริง
13:24เธอ
13:28เย็ก
13:30จริง
13:32จริง
13:34มองหาอะไรเนี่ย
13:56พอหาพอพี่อูอ่ะ ผู้ชวนมาด้วย ไม่ติดอะไรใช่ปะ
14:04ไป
14:14กินป่ะ
14:16อ่อนอย
14:18เผ้านะจ๊ะได้ว่าชอบไม่ใช่หรอ
14:20ก็ใช่ แต่ไม่คิดงานไม่ออก
14:21ไม่มีใน เร็นีช่วยได้
14:24คำหนึ่งคำ
14:25เดี๋ยวเนี้ยกันกลัวนี้กัน ไม่ได้เจ็ดตลดกวันแหละ
14:30อ่า หนึ่งชิ้น
14:35มึงเป็นไรเนี้ย
14:39เปล่าอ่ะ กูแค่ค Schedariot ค่อยไม่ค่อยออก
14:43เพราะว่าถ้าเกิดออกไปเปลี่ยนเวลาก่าทางนอก um
14:46ไอเดีย์มานดีกวาดนี้นะ
14:47เราเห็นดูลคง切งานต่ออยู่ที่ห้อง
14:49ไปทำให้ตอนเปล่า
14:51เราเป็นคนชอบอยู่คนเดียว
15:01topquet 2 คน จะได้ไม่กวนมึงด้วย
15:04กูแค่ให้มึงลองออกมาเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
15:08ไม่เป็นไรอ่ะ เอาที่มึงคิดออกก็พอ
15:12แต่เราไม่ได้กวนสมารถทีตุนใช่ป่ะ
15:20ไม่หรอก เราไปข้องน้ำก่อนนะ
15:34เฮ้ย ตุน เราขอคุณด้วยนะดี
16:02เราถามจริงๆนะ ตุนไม่ชอบอะไรเราหรือเปล่า
16:10เราสังเกตทุกรอบเลย ที่ตุนเจอเรา
16:15ตุRight จะดูหมุ트หญิตดูไม่ค่อยพอใจ
16:17เราไม่อยากทำอะไรให้ตุนไม่พอใจรือเปล่า
16:21เราไม่เป็นไรหรอก? ก็แค่คิดงานไม่ออกอย่างที่บอก
16:25แต่เราว่าตุนเป็นนะ
16:32ตุนชอบเมย์เหรอ
16:37พูดอะไรออกมา
16:41โอ๊ย
17:02มึงเป็นไรอ่ะ
17:06ปวดห้องอ่ะ
17:07รู้สึกไม่ค่อยดีอ่ะ
17:09เหมือนเมนตามา
17:12แต่เมนมึงมาแร่ๆกับผมไม่ใช่เหรอ
17:16เมื่อกี้
17:17ตุนยังรู้ปกติอยู่เลยอ่ะ
17:21เรื่องมาทำเดือนอ่ะ
17:23ผู้ชายอย่างพบไม่น่าเข้าใจนะ
17:29พบ
17:30อย่างเดี๋ยวเราขอพาตุนกลับก่อนนะ กวนไม่จะเป็นนักอ่ะ
17:33อืม ให้เราไปส่งปรับ
17:35ไม่เป็นไร ขออยู่แค่นี้แอ่ง
17:38ขอมึง
17:45เฮ้ย
17:46มันไหวปะเนี่ย
17:56โอ้ม
17:57ตัวถึงแล้ว
18:16พูดหรือพันคือฉันและเธอ
18:19เนื้อความข้างในได้กล่าว่าข้าพระเจ้าจะรักเสมอ
18:26มอบความรักและเธอพูดเป็นหนึ่งเดียวที่ฉันต้องเกิน
18:37นี่มึง
18:42นี่
18:46นี่คือเรื่องที่กูอยากจะบอกมึง
18:53คือกูชอบมึงมานานแล้ว
18:55กูชอบมึงมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
18:57กูชอบมึงมาตลอด
19:00เวลาที่มึงถามว่าทำไมกูไม่มีใครคุยสักที
19:03มันก็เป็นเท้าอย่างนี้แหละ
19:06คือเธอพระเจ้าจะรักเสมอ
19:09มอบความรักดักทะพูดเป็นหนึ่ง
19:13แล้วมึงจะว่ายังไง
19:14ที่มึงรู้แล้วว่าคูรู้สึกยังไง
19:23นี่กูกลายไปส่วนหนึ่งในบทหนังของมึง
19:25แต่เมื่อไร
19:26ไม่ใช่แบบนั้นนี้ไหม
19:29กูเห็นกว่าแล้ว
19:32กูเห็นกว่าแล้วตุน
19:56ให้เธอดนของความรัก
20:02ความรักดักกลายไปส่วน
20:04กรักดิ่งใคร
20:06ความรักดักษัน ความรักดิ่งในได้
20:09ที่าการประเจ้า
20:12ลืม นี้ไปกูเป็นตรงนาม
20:16เมื่อเห็บความรู้สึกกว่าวิค่าเล่าเพลงในบอดหนังของมึงเหรอ
20:33ไม่ใช่แบบเหลือนะไว้แม่
20:35พูดชอบมึงจริงๆนะ
20:37พอ
20:46ก็รู้ว่ามุงมีแพลชั่นกับหนังกับกายอย่าไปโคลเกียนบอดของมึง
20:56แต่มุงไม่ต้องทำหนึ่งขนาดนี้ก็ได้ไว้ตุน
21:01เม่นี่เราเองนะเม่อยู่ไหม
21:14เม่นี่
21:42ขอบคุณขอบคุณ
22:12คือ
22:30เราเห็นว่าตุนากายไม่ดีอ่ะ
22:33เราก็เลยซื้อยามาให้อ่ะ
22:35ไม่ต้องกลับกลับกลับกลับที่
23:05ซูฮาย
23:07เป็นไงบ้างมึง
23:09ก็ขอให้กูเตียมไว้
23:11ไอ้ตูน
23:13ซูฮาย
23:19เป็นไงบ้างมึง
23:21ก็ขอให้กูเตียมไว้
23:27ไอ้ตูน
23:43เฮ้
24:14อืม
24:22เพื่อเราทับสนอะ
24:27ทับสนเรื่องอะไรฮะ
24:29เรื่องของตุนหรือ
24:31เรื่องของเราด้วยอะ
24:38เมไม่ต้องริ่มตอบเราดีแล้ว
24:41ให้เวลาเมคิดอ่ะถูกแล้ว
24:43โอ้
25:13ตูนมากลับไปอยู่บ้านแล้วครักหนึ่งนะ
25:37เออ
25:39ตูนมาเขียนบทของมันเกิบแล้วนะ
25:41ทิงว่าชอบหนึ่ง บนโต๊ะ
25:45ถ้ามึงยังไม่เข้าใจของรู้สึกของตูนมันก็
25:49ลองอ่านบทมันดู
25:55มึงก็ลองตัดทุกเรื่องออกไป
26:06แล้วก็ลองค่อยค่อยค่อยคิดดู
26:10ก็น่าจะเป็นเรื่องที่คุณจำได้ มาดีสุดในประหาอะไรแล้ว
26:18ป้องกูเลยนะ
26:20น้องมึงนะ ป้องกูเลย
26:40คุณนะคะ
26:42แล้วเพล่ง connections
26:56เรื่องน้องนี้
26:58น้องมึงแล้ว
27:00อะไรค่ะ
27:02้อยากไม่เห็น
27:07โอ้ย! ม �uy Bonny
27:09โอ้ย เอาคือมาแล้ว
27:13แป้งอด้วย
27:39แป้งอด้วย
28:09ในนั้นมีผู้ประพันคือฉังและเธอ
28:13เนื้อความกลางในได้กลาวค่า
28:17พระเจ้าจะรักสิ่งมือ
28:21คงรักจะเธอ
28:23ไม่มังมัง
28:33มัง
28:39โอ้ย
28:41มันก็ไม่ได้ยังมันมาจบแบบนี้
28:47กูไม่ก็รู้สักดีกับมันเหมือนกัน
29:01พบ
29:03รอเราชอบตุนมะ
29:09เราก็เราชอบตุนมะนายแล้ว
29:11แต่เราไม่รู้ว่ามันรู้สึกเหมือนกัน
29:13หรือว่าแค่อยากเอาเราไปเป็นในบทหนังของมันอ่ะ
29:15เราเข้าใจ
29:17หรือว่าแค่อยากเอาเราไปเป็นในบทหนังของมันอ่ะ
29:25เราเข้าใจ
29:27กู matsi
29:31เท่า
29:33มันอ่ะ
29:35มันอ่ะ
29:37มันอ่ะ
29:39มันอ่ะ
29:41ต้นมันพยายามเขียนบท
29:55ของมันที่ไม่มึงยังดีที่สุดแล้วเฮ้ย
29:58แล้วมึงอ่ะเม
30:01มึงอยากให้ตอนจบของบทมันเป็นอย่างนี้ยังจริงเหรอ
30:11มันแก้ข่ายมันได้น่ะ
30:26อธิตน่ะมันก็ส่ง Final Project แล้ว
30:29กูกับไอ้มีปันกันจะมือจะแตกแล้วเนี่ย
30:33บทกูมันจบแล้วอ่ะ
30:35ไม่มีอะไรต้องใส่ใจแล้ว
30:38แม่งดีว่ะ
30:39เดี๋ยวกูกลับไปปันให้จบแล้ว
30:41แต่ก่อนไป ไปกินข้าวนั้นก่อนป่ะ
30:45น่ะ
30:46กินข้าวกูหิวว่า
30:49ไปกินข้าวกัน
30:51พอดีกูมีนัดคุยกับประสาวเรื่องชิดฝึกงานไว้อ่ะ
31:03งั้นแยกกันตรงนี้เลยละกัน
31:07โทษทีนะ
31:09มึง
31:13กูไปด้วย
31:17คือกูยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะฟึงงานที่ไหนดี
31:19ตรงนี้
31:33ตรงนี้
31:47โอ๊ย
31:49โอ๊ย
31:51กูหิวข้าวอ่ะ
31:55มึงก็กินหนีนี้ก็ลงอาหาร
31:57เฮรยมก็กินตรงนี้ก็ลงอาหาร
31:59เฮรยมก็กินเมื่อนเมื่อหน่อยสิ
32:01อีกมันก็กลับไปแล้วมึงไม่กิเมื่อกินคร้าวไม่ใช่เหรอ
32:05น่า ที่นุกข้า น่อยกูหาวเนี่ย
32:10น่า น่า น่า น่า น่า น่า น่า น่า น่า
32:14น่า
32:35แกล้ east
32:39ทุกคนจัดท้อง น่า กินได้ไหวแล้วสิ้ง่อย
32:55atically ลากฎกิน
33:00��Child которых you and you get 15 minutes
33:0666-03 ป Ling đồng
33:09มึง กูกลับแล้วน่ะ กกลับบ้านดีๆ
33:12เฮ้ย
33:13นี่มันดึกแล้วก็มึงจะถึงบ้านอีกอันตรราย
33:17นอนหมอกับพวกกูดิกว่า
33:19ไม่เป็นไรกูกลับได้
33:20ได้ไงกูไม่ให้กลับ
33:23กูจะกลับ
33:24แต่กูไม่ให้กลับ
33:25กูจะกลับ
33:26โอ๊ย
33:30เออ คุณนอนหอก็ได้
34:00ที่กันจะในพอ seemed สเขาหลัง
34:02หน่อยมันไง
34:04ไม่น่าว่ามาก
34:06ถ้าสวนอ คุณสเตบายัน
34:08ที่พวกเครื่องมันก็พอ ชีบตัว
34:14เธอที่มันภัย
34:15มาเงินท์
34:18เฉลาอดติวินท์
34:20ชีวงข้ามหมด
34:25ปคติวินท์
34:28นี่มัน
34:58กูอันบนหนักของมึงแล้วนะ
35:02มึงเขียนเรื่องราวของเราสองคนมันไม่ใช่หรอ
35:08แต่กูว่า
35:13บนหนักของมึงอ่ะ
35:15ตอนจบมันยังไม่ค่อยดีนะ
35:17พอแน่นั้นไม่มีกู
35:28กูขอโทษนะ
35:30ที่กูรู้สึกตัวช้าไปหน่อย
35:34มันยังทันไหมอ่ะ
35:36ถ้าเกิดกูอยากจะขอแก้ขายตอนจบของหนังมึง
35:40ไปพร้องกับความสำคัญของเรา
35:44ผมพูดแล้วนะ
35:46อืม
35:48เป็นแฟงกันนะ
35:50ผมพูดแล้วนะ
35:52อืม
35:58เป็นแฟงกันนะ
36:06อืม
36:10รักนะ
36:12รักมันกัน
36:14กาลกครั้งนึง
36:16หนึ่งซื้อ
36:18แล้วนึงมีเชื่อว่า
36:20ฉัน
36:21บดหนึ่งบดในนั้น
36:23มีผู้ประพันคือ
36:25ฉันและเธอ
36:27เนื้อความเกิงใน
36:29ได้กล่าว่าค่า
36:30พระเจ้าจะรัก
36:32เสมอ
36:34มันความรากจะเธอ
36:36พูดเป็นหนึ่งเดียว
36:38ที่ฉันต้องเกิด
36:40เจ้าเจ้าเจ้า
37:10เจ้าเจ้าเจ้า
37:40ช่ shepherd
37:42บทหนึ่งบท também
37:43นันไม่พูดหรือผicating
37:46คือฉันและเธอ
37:48เหนือความทางใน
37:50ได้กล้าว
37:51นะคะระเจ้าจะรัก
37:55หมอความรักได้เธอพูดเป็นหนึ่งเดียวที่ฉันต้องเกิน
38:25บทหนึ่งบทแล้วค้ารทำนานมา
38:33ปากต่อปากก็ว่าชิงตรึงตรา
38:39มีได้เจอสิ่งซึ่งเสร็จแสงหมายอ่ะ
38:47ท่อยคำว่ารักมีใช้แค่ว่าจ้า
38:53มีได้หมู่สาวทาที่เหล่านว่าจ้าgensว่ารักออกไป
38:57คำสัญญาที่เอ่อออกมานันแล่นจากใจ
39:00เพียงพริศตาทีขาหน้ามาจ้าอยู่หนไดยักลาย ไล่iadaฟ้าหรืออยู่ทห์ไหน
39:04ชาะเผ妩ตามหาไม่ไว่อย่างไร
39:07จากคำหรือเล่าขานมาจ้าบ XL person
39:10ทั้งสองที่พวกพานกระทั่งаз่ากลายเป็นตำนาน
39:16กลายเป็นตำนาน
39:18แม้ปุ่นหรือเท่า ถ้าลีจะร่วงโรย ทับโทมใส
39:26ห่านใสลม โชว์โชว์ และฝ้นโปรย ทุกครั้งไป
39:32แต่เธอชื่อหรือไม่ว่าหน้ากระดาษที่เธอและฉันได้เขียนเอาไว้
39:40ไม่เปลี่ยนแล้ว
39:44กาละครั้งลืม หนึ่งซื้อเล่ม หนึ่งมีชื่อว่าฉัน
39:50บทหนึ่งบทในนั้นมีผู้ประพันคือฉันและเธอ
39:56เนื้อความกลางในได้กลาวว่าข้าพระเจ้าจะรักเสมอ
40:03มอบความรักแต่เธอพูดเป็นหนึ่งเดียวที่ฉันต้องเกิน
40:14สวัสดี
Bình luận