Dönmedin

Gözlerim dumanlı, dilim lal
Adınla yanıyor her bir hal
Ne güneş doğuyor içime
Ne de huzur var bu hayal

Dönmedin, ne aradın ne sordun
Kalbimi bıraktın, yorgun
Dert ortağım oldu bu şehir
Sensizliğe alışmak çok zor, yorgunum