- 8 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00โปรดติดตามตอนต่อไป
00:31ข้าจะไปโกหกทำไม
00:32ข้าเห็นติดสองกระตาเลยแหละ
00:34ว้าย..หวัดสีหวัดทราห์
00:36จริงๆ นะ
00:38ไอ้ตายแล้ว อายปากกระดากปาก
00:43นี่ป๊า
00:45ข้ามีเรื่องอยากจะพูดให้ฟัง
00:47นี่..ท่านหมื่นคิรี
00:49กับกุ่นหนูพิมพันของข้า
00:51ไอ้เสียเกินแล้ว
00:53โอ้ยโอ้ยตกลง
00:55แหมของอย่างงี้นะ
00:57ข้างเดียวมันจะดังหรือปลาจริงไหม
00:59ตายแล้ว อ้ายจังเลย ปลาสีมันถลืม
01:03เรียบร้อยแล้วเจ้าค้า
01:04ดีมาก
01:07ขอบคุณเจ้าค้า
01:08เจ้าค้า
01:21ข้ามั่นใจ
01:23ว่าข้าโดนสีพึ่งของไอ้เคื่อน
01:25ที่เอียงและให้ป๊าอ่อนฟังเป็นแน่ครับ
01:29ป๊าก็คิดแบบนั้น
01:30ตอนที่เห็นอาการพ่อคือหลี
01:32ไม่ใช่เมาแล้วหลับอย่างที่แม่พิมพ์ผันอ้าง
01:38คนเมาที่ไหนไม่มีกลิ่นเล่าติดตัว
01:41และกว่าจะฟื้นเครื่องสติกก็ขอลม
01:45พอคิรี..แล้วพอคิรีจะทำยังไงต่อไป
01:49ตอนนี้ข้ามืดแปดดานะครับ
01:51จะไปลากขอไอ้เคื่อนมาเป็นพยาน
01:54ว่าขายสีพึ่งให้แม่พิมพ์ผันก็หาเจอตัวไม่
01:58ได้ขาวว่ามันเข้าไปหาของป๊า
01:59เข้าไปแต่ละครั้ง ก็กินระยะเวลาเป็นเดือน
02:02ข้าคงรอไม่ไหว
02:04แล้วที่ไปเรือนเศษฐีมิ่งน่ะ เขาว่ายังไง
02:08ข้าเข้าไปเขตเรือนไม่ได้
02:10เศษฐีมิ่ง ให้บ่าวถือดามมาดักทางไว้
02:13ข้าจะหักหานเข้าไป ก็กลัวเรื่องมันจะบานไปเสียครับ
02:17ดี ๆ ใจเย็น ๆ นะ
02:20ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆ หาทางกันไป
02:26มันแย่
02:27แย่ตรงที่ทุก ๆ คนเห็นกันหมด
02:30ว่าพ่อคิลีร่วมเตรียงกับแม่พิมพันธ์
02:33ข้าไม่สนใจคนอื่นหรอป่อน
02:35คนเดียวที่ข้าห่วงความรู้สึกจนแทบขาดใจ
02:39คือแม่แพลง
02:44ชีวิตข้าคงไม่มีอะไรร้ายกว่าคนอีกแล้ว
02:50เฮ้ย
02:52อย่าให้ข้ารู้นะว่า REE ตัวไหนบนเรือนี้
02:56เอาเรื่องนี้ไปพูด
02:58ใจเย็น ๆ นะจ๊ะพ่อ
03:00ข้ายังไม่ไหวแหละ
03:01เดินไปไหนก็มีแต่ชาวบ้านกันจุ๊บ ๆ นินทา
03:04เรื่องที่แม่พิมพันธ์ไปเสียทีให้อี่หมื่นคิลี
03:08ข้า REE จะไม่รู้จะเอาหน้าไปซุปไว้ที่ไหน
03:13ต้องคุยจะให้รู้เรื่อง
03:21พ่อ
03:26พ่อ
03:28พ่อ
03:35ไม่รู้ว่าชาตินี้
03:37ข้ากับพี่หมื่น
03:39จะมีวาศนาได้อยู่ด้วยกันหรือไม่
03:46คุณหนู
03:49คุณหนู
03:52คุณหนู
03:54อยู่นี่เนี่ย Marion ตามหาฉันให้ทั่ว
03:58มีอะไรดูอิง
03:59ทำไมถึงได้วิ่งหน้าตาตื่นอย่างนี้
04:02เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าข้า
04:03ท่านเสธีมีงเอาดาไปเรือท่านหมื่นแล้วเจ้าข้า
04:11ท่านเสธี
04:12เธอนั่งก่อนเถอะ
04:14ค่อยพูดค่อยจาก Danish
04:16ครับât
04:18ครับมาวันนี้
04:20ไปสู่ขอแม่พิมพันธ์อย่างถูกต้องตามประเทศนี้
04:25เพื่อล้างอาให้ข้า
04:27สู่ขอแม่พิมพันธ์ไงครับ
04:29มันเป็นสิ่งนี้ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอ
04:31ท่านเศรษฐี
04:32ข้าคิดว่า
04:33ข้ารับปาก ข้ารับปากว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง
04:38ข้ารู้ว่าท่านเศรษฐีอับอายและเสียชื่อเสียงแค่ไหน
04:42แต่ขอเวลาทางข้าสักพักหนึ่ง
04:46เพราะพระยาเทเวทวิสันน้องชายข้าไปรัฐการยังไม่กลับ
04:50หากกลับมาเมื่อไหร่
04:52ข้าจะให้ไปเจรจาสู่ขอแม่พิมพันธ์อย่างแน่นอน
05:13เอาละ
05:17ในเมื่อเรื่องมันบานปลายขนาดนี้
05:19ต่อให้ข้าพูดไปว่าข้าไม่ได้ร่วมเกิดแม่พิมพันธ์
05:23ก็คงไม่มีปกป้องอะไร
05:25ข้าจะยอมแต่งงานกับแม่พิมพันธ์
05:27ตามที่เสเตียงมิ้งนองการ
05:31ถึงเล่นหลัง
05:35แต่ข้ามีข้อแม่
05:38ข้าจะแต่งงานกับ 2 คนพร้อมกัน
05:39และยกให้แพร่ทองเป็นเอกภรรยา
05:42ไม่ได้
05:43พี่หมุนต้องแต่งงานกับข้าคนเดียวเท่านั้น
05:45ถ้าข้าไม่ได้แพร่ทองเป็นเอกภรรยา
05:47ข้าก็จะไม่แต่งงานกับเจ้าด้วย
05:49แน่นอน เป็นโผล่ข้าแล้ว
05:51ทำไมเหรอแม่พี่ม
05:53เมื่อก่อนเนี้ย
05:55เจ้าก็ยอมแต่งเป็นเมี่ยรองไม่ใช่เหรอ
05:59มันจะต่ากกันตรงไห้
06:01ดีซะอย่ง
06:03เจ้ dt 2 คนเป็นพี่น้องกัน
06:05จะได้สมหวัง
06:07จะได้ไม่ต้องผิดใจกัน
06:09ใจจริง
06:11ข้าไม่ได้อยากได้หลานกุรค้าวมาเป็นเคย
06:13ข้าไม่ได้อยากได้หลานคุณคราวมาเป็นเคย
06:17แต่เพราะข่าวที่มันแพ้สะพัด
06:20มันทำให้ข้าไม่มีทางเลือก
06:23จ้ะ ยังจะมาต่อรองขอลูกสาวข้าทั้งสองคน
06:28มันจะไม่มากไปเหรอ
06:30ท่านเสดีย์
06:33ข้าว่าท่านเสดีย์ลองกลับไปทอบทวนอีกสักครั้ง
06:38ข้าว่าวิธีนี้เป็นทางออกที่ดี
06:40สำหรับลูกสาวของท่านทั้งสองคนนะ
06:43ขอบคุณครับ
07:14พ่อจ้ะ กินเหล่าไปก็ไม่ช่วยอะไรขึ้นมาหรอกนะจ้ะพ่อ
07:20ก็พ่อคิดไม่ตกว่าจะตัดสินใจยังไง
07:26แบบพี่ไม่ต้องพูดอะไรเลย
07:28เรื่องนี้พ่อตัดสินใจเอง
07:30แต่พ่อจ้ะ ลูกเสียตัวให้พี่หมื่นไปแล้ว
07:36ลูกควรที่จะได้แต่งงานกับพี่หมื่นเพียงคนเดียว
07:39เพราะถ้าแต่งงานทั้งสอง
07:42และให้ลูกเป็นเมียรอง
07:45เห็นที่ลูกคงต้องกลายเป็นหมาหัวหน้าออก
07:49ก็มันยืนข้อเสนอมาแบบนี้จะให้พ่อทำยังไง
07:54แม่แพร่พี่สาวเจ้า
07:57ก็เป็นลูกสาวพ่ออีกคน
08:00หยิกเล็บก็เจ็บเนื้อ
08:04แม่พิมพ์เห็นจริงๆ
08:07แม่พิมพ์เห็นใจพ่อบ้างเถอะ
08:21จ้ะพ่อ
08:23อย่างนั้นข้าขอตัวไปนอนก่อน
08:37หยิกเล็บเจ็บเนื้อ
08:40พี่สาวเจ้าก็ลูกพ่อเหมือนกันอย่างนั้นหรือ
08:43พ่อนะพ่อ
08:45ฟังแค่นี้ก็รู้แล้วว่าจะตกลงให้พี่แพร่แต่งเป็นเมียเอกของพี่หมื่นแน่
08:49ข้าไม่มีทางยอมหรอก
09:07ข้าได้ยินเขาเล่าเลยกันว่าตอนนี้มีหมอดูยานทิฟต์มาจากต่างเมือง
09:14มาที่วางตะเข้นของเรา
09:16เห็นว่าแม่นอย่างกะตาเห็น
09:19ไม่ต้องใช้วันเดือนปีเกิด
09:21แค่สัมผัสตัวก็บอกถึงธนาคุณได้แล้ว
09:24จริงหรือ
09:25จริงสิ
09:26ทุกคนที่ไปดูมายืนยาเป็นคำเดียวกว่าแล้วว่าแม่นมาก
09:31ถ้าอย่างนั้นดูของเสร็จเราไปดูหมอกันเถอะ
09:36ดีสิ
09:39ไปดูร้านนู้นก่อน
09:49ขอโทษขอโทษข้าเดือนไม่ระวัง
09:53ไม่เป็นไร
09:55ท่าน
09:57ขอเวลาข้าสักครู่ได้หรือไม่
10:01มีอะไรหรือ
10:03ข้าเป็นหมอดูมียานทิป
10:05รู้อนาคตคนได้ด้วยสัมผัส
10:09เมื่อครูที่ข้าโดนตัวท่าน
10:12ข้ารับรู้ได้ถึงเรื่องร้ายแรง
10:25ท่านเป็นคนที่มีฐานะร่ำรวย
10:28เป็นลูกชายคนเดียว
10:30มีเมียเดียว
10:31และเมียของท่านก็ไม่มีลูกชายเลย
10:33มีแต่ลูกสาว
10:35ทั้งหมดที่ข้ากล่าวมา
10:37ถูกต้องหรือไม่
10:39อืม ถูกทั้งหมด
10:42สิ่งที่ข้าจะบอกท่านต่อไปนี้
10:44มันสำคัญมาก
10:47ข้าหวังดีกับท่านอย่างแท้จริง
10:50ข้าไม่ขอรับอามิตรเงินทองใดๆ
10:52จากการทำนายนี้ทั้งสิ้น
10:55ขอเพียงแต่ให้ท่านเชื่อข้า
11:01ลูกสาวคนตัวของท่านดวงกำลังจะถึงคาด
11:07ไม่ต้องตกใจ
11:09ยังพอมีทางแก้
11:11แต่ทางแก้นั้นมีแค่ทางเดียว
11:15ต้องให้นางแต่งงานกับชายที่เกิดปีขาด
11:19ปีขาด
11:20และอาศัยอยู่ทางทิศเหนือของเรือนท่าน
11:23ทิศเหนือของเรือน
11:25ไม่อย่างนั้นแล้ว
11:26ลูกสาวท่านอาจจะต้องตายหมด
11:29และอีกอย่าง
11:32ตอนนี้ดวงท่านตก
11:37ให้ระวังเหตุเลือดตกอย่างออก
11:59นี่
12:02เห็นไหม
12:03พ่อบอกแล้วว่า
12:05ถ้าเจ้าเข้าวังไปเป็นนางข้าวลุง
12:08มันจะเสริมดวงเสริมชะตาให้พ่อ
12:10ทำมาค้ากล้อง
12:12หยิบจับอะไรเป็นเงินเป็นทอมไปหมด
12:16พ่อนี้ก็เชื่อหมอดูเหลือเกินนะจ๊ะ
12:19ก็ใช่แล้วสิ
12:21ก็นี่เห็นไหมล่ะนี่
12:22ก็มันจริง
12:26ยังไง
12:28พ่อต้องขอหนูจ่ายเจ้านะ
12:30ที่เจ้าทำเพื่อบอ
12:32จ้ะพ่อ
12:35กินเงิน
12:58มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะพ่อ
13:12สีหน้าไม่ดีเลย
13:16วันนี้หมอดูทักพ่อมา
13:18ทักไม่ดีเลย
13:20ทักว่าไรเหรอจ๊ะพ่อ
13:22เขาว่าพ่อดวงตก
13:24อันตราย
13:25เขาว่าพ่อดวงตก
13:27อันเหตุเลือดตกยังออก
13:29ตายจริง
13:31แล้วเขาว่าอย่างไรอีกจ๊ะพ่อ
13:33เขาว่าต้องให้
13:39ช่างมันเถอะ
13:41อาจจะไม่มีอะไรก็ได้
13:43เขาว่าหมอดูคู่กับหมอดาว
13:49ปกติพ่อก็เชื่อหมอดวงไม่ใช่เหรอจ๊ะ
13:51แล้วทำไมคราวนี้พ่อถึงไม่เชื่อแล้วจ๊ะ
13:53ถ้าเกิดอะไรขึ้น
13:55จะเสียใจออกทีหลังนะจ๊ะพ่อ
14:03พ่อว่าจะไปทำบุญฉันหน่อย
14:07เผื่อจะสบายใจขึ้น
14:09จ้ะพ่อ
14:11แล้วแต่พ่อเถอะจ๊ะ
14:23เอ๊ะ
14:27ทนไว้
14:29ทนไว้
14:37เอ๊ะ
14:47ว่า...
14:49ส่วนพวกมันมั่นหรือว่า
14:51โอ้ย
14:57ไอ้แก่อ้อย
14:59อย่าเจ็บตัวนะมึง
15:01นั้นกูโมโหอ่ะ
15:02เดี๋ยวก็จะตายห่อลง
15:09อย่าให้กูเจอมันอีกนะ
15:11มึงไม่รอดแน่
15:15ถ้าพ่อเชื่อหมอดูตั้งจากแรก
15:17พี่เชื่อหมอดูตั้งแต่แรก
15:19ค้าก็คงไม่ต้องส่งคน มาทำร้ายพอเยี่ยงนี้
15:22เยี่ยมเลย
15:29เคยแปลงพี่เภิร์ล
15:32ใช่
15:34เพราะเพราะเภิร์ลเราachingget's began
15:36และครอบบ้านอยู่ทางเหนือ ของเรือเรา
15:39âtังไม่แต่ง จับพรอ
15:40อย่างไรค้าก็ไม่แต่ง
15:42ออจะให้ค็แต่งงาน พอเชื่อหมอดูไม่ได้นะจับอ
15:44เลั่วแม่น сказал
15:47ข้าเลือดตกยางออกตามคำธำนายของหมอดูเนี่ย
15:53ยังไงข้าก็ไม่แต่งจ๊ะพ่อ
15:55ต้องแต่ง
15:58ถ้าแม่แพร่ไม่แต่ง
16:03แม่แพร่จะตายหง
16:07ข้ายอมตายหง
16:09ดีกว่าแต่งงานกับพี่เพลิง
16:12เฮ้ย
16:14คุณหนู คุณหนูเป็นตาเจ็บไหมเจ้าค่ะ
16:18อย่ามาพูดจาไม่เป็นมงคลให้ข้าได้ยินอีก
16:22เข้าไปในห้อง แล้วไม่ต้องออกมาอีก
16:26แม่แพร่ต้องแต่งงานกับพ่อเกิดที่พ่อทำ
16:31เพราะหวังดีกับเจ้า
16:34ข้าไม่แต่งจ๊ะพ่อ
16:37ไอ้เอียด
16:39ข้าจะให้มึงเข้าห้องไป
16:42คุณหนู คุณหนูพร้อมแล้ว
16:45เข้าห้องกันนะเจ้าค่ะ
16:47ค่ะ
16:48ไป
16:50ไปด้วยเจ้าค่ะ
17:06โปรดติดตามตอนต่อไป
17:37ได้จ้ะ แล้วก็หัวพีดด้วยจ้ะ
17:51สมใจเจ้าแล้วใช่ไหมแม่พิมพ์
17:54อะไรกันเจ้าค่ะ
17:56ทำไมต้องทำรุนแดงกันถึงเพียงนี้
17:57จะมาทำไข่เสื้อ
17:59คนของเศรษฐีนิ่งมาบอกว่าจะไม่ยกแม่แพร่ให้ข้า
18:02แล้วต้องออกเรื่องกับเจ้าเท่านั้น
18:04ไม่งั้นจะแจ้งไปอย่างต้นสังกัดที่ข้ามา
18:07เจ้าใช้วิธีใดด้วย
18:09ข้าจะใช้วิธีใดมันก็เรื่องของข้า
18:12แต่มันก็สมควรต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือเจ้าค่ะ
18:17ในเมื่อพี่หมื่นเป็นผัวข้าแล้ว
18:19เจ้ามาหยินน่าร้ PAอะไรอย่างน่าย
18:21ที่อุตลาพูดได้ว่าได้ผู้ชายเป็นผัว
18:23ถึงข้าไม่พูด
18:25ชาวบ้านเขาก็รู้กันทั่ว
18:27เรื่องพี่ร่วมเตียงกับข้า
18:31ใครเป็นท Hebrews
18:44และ�รูจวันทรมาน
18:47ใคร ๆ ในวังตะเคียงก็รู้กันดี
18:57แล้วชาวบ้านเขารู้หรือไม่
18:59ว่าข้าถูกป้ายยาเสน่ห์จนไม่มีสติ
19:05ไม่จริง
19:07พี่หมื่นใส่ความข้า
19:09ข้าเสียหายนะเจ้าคะ
19:11คนอย่างข้าหมื่นคิรี
19:13ถ้ายังมีสติอยู่
19:15ต่อให้เจ้าแก้ผ้าทอดกายมานอนหงายให้ข้า
19:19ข้าก็จะไม่แตะต้องเจ้าแม่ตะปลายเล็บจำไว้
19:23ข้ายอมตายดีกว่าได้เจ้าเป็นเมีย
19:25หญิงเดียวที่ข้าบัดธนา
19:29คือแม่แพร่ทองเท่านั้น
19:33พี่หมื่นใจร้ายที่สุด
19:37ข้าใจร้ายได้มากกว่านี้
19:39ถ้าเจ้าทำร้ายแม่แพร่
19:41ข้าจะรักเจ้า
19:57พวกเอ็งมองไปเลย
20:11มันมีแรงหน่อยนะอย่างเอียด
20:13เดี๋ยวค่ะ
20:27ผีเข้าเหรอพี่เพิ่ง
20:29อยู่ดีๆก็หัวเราะลั่น
20:31หรือว่าเมาฟิน
20:33คนมันมีความสุขมันก็ต้องหัวเราะซิวะ
20:35เฮ้ย
20:37ข้าจะสงสารเก็บไม่ลง
20:39์ห้าไอย
20:43ห้า
20:45ข้าจะบอก разработห้าย
20:47อ่า anywhere
20:49ลูงวิ้งบอกว่า
20:51จะให้ข้าแต่งงานกับแม่扑 Thailand
20:55จริงด้วย friend
20:57ถ้าเห็นนั้นorno
20:59ไม่ต้องแต่งงานกับวินกร
21:01หา templa
21:03แต่ต้องแต่งงานกับแม่พิมพ์แทน
21:13อะไรนะ
21:15ไอ้น้ำพิมพ์อาจจะต้องแต่งงานกับพี่หมื่นกีดีของข้าอีกนะ
21:19เออ
21:23ไอ้บ้า ไอ้คนไร้ย่างอาย
21:25สุดท้ายมันก็แย่งพี่หมื่นกีดีของข้าไม่สุดได้
21:29เกิดชาติหน้าชาติไหน
21:31ข้าจะตามจองเวนมัน
21:33คอยดูเถอะ
21:42ข้าสาบานว่าจะทำแต่ความดี
21:45เกิดชาติหน้าฉันได้
21:47ขอให้ไอ้เอียดคนนี้
21:49ได้เป็นเจ้าคนในคนบ้างเถอะ
21:53สาธุ
21:57มึงช่างอะไรกูเอียด
21:59เปล่าๆ
22:00เปล่าๆเจ้าค่ะ
22:02เปล่าไม่กล้าแช่งคนนูหรอกเจ้าค่ะ
22:11เฮ้ย
22:13เฮ้ย
22:30มึง
22:58อีมัน
23:00อีมัน
23:10มึงช่วยข้าด้วย
23:15พ่อจะบังคับให้ข้าแต่งงานกับพี่พลัง
23:20พี่มันบอกพี่แล้ว
23:23พี่เลยร้อนใจ
23:25รีบมาหาแม่แพร่เนี่ย
23:30พี่
23:41ส่วนเริ่มแม่พิมพ์
23:45พี่ไม่ได้มีอะไรกับแม่พิมพ์
23:48พี่ขอยืนยันด้วยชีวิต
23:51พี่ไม่ได้มีอะไรกับแม่พิมพ์จริงๆ
23:55ข้าเชื่อพี่มือเจ้าค่ะ
24:00พี่ชีวิต
24:10มึงมาหยามกูเยี่ยมนี้เชียวเหรอ
24:13ท่านสถิ
24:14ท่านอย่าเพิ่งเข้าใจผิด
24:16ข้าไม่ได้มาร้าย
24:17ข้าแค่อยากมาหาแม่แพร่
24:18ครั้งก่อนกูเกรงใจ
24:20เพราะเห็นแกยอดตำแหน่งที่เป็นถึงข้าราชการบ้านเมือง
24:24ครั้งนี้
24:25กูจะเอาเลือกมารับ
24:26พ่อ
24:27พ่อ
24:28อย่าทำพี่มืนข้าขอรอก
24:30พี่มืน
24:31รีบไปสิเจ้า
24:32รีบไป
24:33ไปสิเจ้า
24:35ข้าขอรอกพ่อ
24:38พ่อ
24:39เฮ้ย
24:45เฮ้ย
24:47พ่อ
24:56น้องแพร่
24:58เตรียมตัว
25:00วันมันเรื่อง
25:02พ่อจะจัดงานแต่งเองกับภรรพลึก
25:06ไม่นะเจ้าพ่อ
25:07พ่อ
25:08พ่อ
25:22ต่อให้ข้าต้องตาล
25:26ข้าก็ไม่มีวันแต่งงานกับพี่พลึก
25:32เอียง
25:35ข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วย
25:38เจ้าค่ะ
25:39เบาพร้อมจะช่วยคนหนุ่มทุกอย่างเจ้าค่ะ
25:57ลงเก็บ
26:02กรณะ
26:05พ่อจะบังคับให้ข้าแตงงานกับพี่พลึกวันมาเรื่องนี้
26:08ยังไงข้าก็ไม่ยอมแต่ง
26:10พี่มื่นพาขาหนีไปได้หรือไม่ เจ้าค่ะ
26:15เจ้ารู้ใช่หรือแม่
26:16ว่าน Alara ความในจดมายนี่
26:17ฮีมีแจกความว่าอย่างไร
26:20คุณหนูบอกบาวแล้วเจ้าค่ะ
26:22กว่าเบาจะหาทางเอาจดหมายมาส่งท่านหมื่นได้ก็เกิดแย่เจ้าค่ะ
26:26ตอนนี้ท่านเศรษฐีให้เบาภายกวดขันคนเข้าออกเรือนมากเจ้าค่ะ
26:49ท่านคงไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ
26:53ลองหากรรมออกดิ
27:03อี่เอียม
27:06เองไปใหนม่ะ
27:08ไปตลาดมาจ้าวค่ะ
27:11โกหก
27:12ข้าก็เพิ่งกลับมาจากตลาด
27:14คือเบา
27:16คือเบาวิ วไปตลาดมาจริงๆนะเจ้าค่ะ
27:18จริง ๆ นะเจ้าค้า
27:20เอ็ดไปซื้ออะไรมา
27:22ไม่เห็นมีข้าวของซักชิ้นเดียวฮะ
27:26คนอื่นเค้าไม่ได้โง่หรอกนะ
27:30เอ็งโกหกข้า
27:33ปกปิดอะไรข้าอยู่ใช่หรือไม่
27:35เออ
27:39เอ็งซ่อนอะไรไว้
27:43เออ
27:45ไม่มีเจ้าค้า
27:47ไม่มีนะเจ้าค้า
27:51พวกเอ็งจับตัวอี้เยี่ยม
27:55ปล่อยข้า
27:57ปล่อย
27:59อีอิ่มข้นตัวมัน
28:02เจ้าค้า
28:04พระอิ่ม
28:06พระอิ่ม
28:08ปล่อยข้า
28:10อีเจ้าค้า
28:16ต้นยาม 2 คืนนี้ พี่จะไปรอเจ้าที่เดิม
28:19เราจะหนีไปด้วยกัน
28:41ลูกสารเลว
28:43ลูกสารเลว
28:50นี่เอ็งคิดจะหนีตามผู้ชาย
28:52ให้พ่อแม่เอ็งกลับมาอายขายที่หน้ากันเหรอ
28:59พ่อ พ่อ
29:01วันนี้กูจะตีมึงให้ตาย
29:03นังแพทง
29:05พ่อ พ่อ
29:11พ่อ พ่อ
29:13พ่อ
29:19ปลดแม่ตาคนนูของเบาด้วยนะเจ้าค่ะ
29:21คนนูของเบาเจ็บเหลือเกินแล้วเจ้าค่ะ
29:25มึงรักมันมากใช่ไหม
29:27งั้นมึงก็ตายพร้อมมันเลยเอียง
29:31เอียง
29:33ตาย
29:39มึงตาย
29:49เข้ามา
29:51มึงอยู่ในนี้
29:53จนกว่าจะถึงวันแต่งงาน
29:55แล้วอย่าคิดว่าจะหนีไปได้
29:57ไอ้แพทง
29:59พ่อ พ่อ
30:01พ่อ พ่อ
30:03พ่อ ปล่อย ปล่อยหน่อย
30:13มึงเฝ้าไว้นะเอียง
30:15ถ้ามันหนีไปได้
30:17มึงตาย
30:19ก็อย่างนั้น
30:31เฮ้ย
30:33พี่มึนระวัง
30:45แปล
30:51ระวังนะเจ้าค่ะ
30:57รีบไปเถอะนะเจ้าค่ะ
30:59วันเดียวใครมาเห็นเขาเดียวจะเป็นเรื่อง
31:03ขอบใจนะเอียง
31:05หากไม่ตายเราคงได้เจอกันอีก
31:07เจ้าค่ะขอรู้
31:11พี่เจ้าค่ะ
31:13ขอดังใจนะเอียง
31:19รีบไปเถอะแม่แพท์
31:23โชคดีนะเจ้าค่ะ
31:25ท่วนหัวของเบา
31:29เฮ้ย
31:50พ่อ
31:50พี่แพล์หนีไปแล้ว
31:55พวกเอ็ง ตามเข้ามา
31:57ขอรับ
32:00เดี๋ยว
32:01เอ็งไม่ต้องตามพ่อข้า
32:03ไปส่งข่าวที่เลือดพี่เพลิง
32:05ครับ
32:16แม่แพร่กล้าทำขนาดนี้เลยหรือ
32:20ซึ่งอย่ามหน้าพี่เหลือเกิน
32:23ส่วนไอ้หมื่นคีรีก็ถึงกับทิ้งยดทิ้งตำแหน่งพาแม่แพร่หนีไป
32:27ทั้งที่จะได้แต่งงานกับแม่พิมพ์แท๊
32:31ถ้าพี่เป็นแม่ผิด
32:32พี่ยังไม่เอามันไว้แน่
32:35นี่ไงล่ะ
32:36ข้าถึงให้คนไปตามพี่มา
32:40คนอย่างข้าหมื่นคีรี
32:42ถ้ายังมีสติอยู่
32:44ต่อให้เจ้าแก้ผ้าทอดกายมานอนหายให้ข้า
32:47ข้าก็จะไม่แต่ต้องเจ้าแม่ตะปลายเล็บจำไว้
32:50ข้ายอมตายดีกว่าได้เจ้าเป็นเมีย
32:53หญิงเดียวที่ข้าปรารถนา
32:56คือแม่แพร่ทองเท่านั้น
32:59พี่ต้องไปตามมันสองคน
33:01กลับมาลงโทษให้ได้
33:03ถึงตามกลับมาได้
33:05เจ้าคิดว่าแม่แพร่จะยอมแต่งกับพี่หรือ
33:08เจอแล้วก็จับพี่แพร่ทำเมียสิ
33:11จะไม่ยอมแต่งก็ให้มันรู้ไป
33:19แล้วไอ้หมื่นคีรีล่ะ
33:20เจ้าจะให้พี่ลากมันกลับมาแต่งกับแม่พิมพ์หรือไม่
33:23พี่จะทำยังไงก็ได้
33:26ขอแค่พวกมันอย่าได้สมหวังในรักก็พอ
33:29ข้าเกลียดมัน
33:31เกลียดมันทุกคู่นั่นแหละ
33:33ต่อให้มันตายตกไป
33:35ข้าก็ไม่เผาผี
33:43นี่สินะ
33:45ที่เขาเรียกว่ารักแรงก็เกลียดแรง
33:47ในเมื่อข้าไม่สมหวัง
33:49ใครมันก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขเลย
33:53ได้
33:55พี่จะจัดการให้
34:17ไอ้พรอง
34:25พี่จะทิ้งวาที่ผัวแล้วหนีไปกับชายชูกันหรือไม่แพร่
34:29หนีไปก่อน เดี๋ยวพี่ตามไป
34:32ไป
34:35มึงเข้ามา
34:47นี่
34:48มึง
34:49ไอ้มึง
35:16นั่นแพร่
35:42ไอ้มึง
35:43ไป
35:45ไปเลยไอ้ชั่ว
35:47ไป
35:49ถึงที่ตายของมึงแล้วไอ้กลี
35:54พี่มึง
35:57ไม่ ไม่ ไม่
36:11ไอ้มึง
36:12ไม่
36:29แม่
36:38แม่
36:42แม่
37:02ตายซะอีกครีบนี้
37:07พี่มึง
37:13ไปเลยยก
37:40เจอหรือไม่จ๊ะพ่อ
37:43ไม่
37:44ข้าตามหาแม่แพร่ไม่เจอ
37:47ข้าก็หาไม่เจอ
37:51เจ้าก็ไปตามหาด้วยนะ
37:55ข้าเป็นคนส่งข่าวให้พี่เพลิงเองจ๊ะพ่อ
37:58คิดว่าช่วยตามหากันหลายๆคน
38:00จะเจอพี่มึงกับพี่แพร่ไว้ๆ
38:02แต่ไม่นึกเลยว่าจะพากันหนีไปได้
38:04เสียใจนัก
38:09นี่ลูกเขาเหรอพี่
38:10กล้านี้ตามผู้ชาย
38:12ไม่เห็นแก่หน้าพ่อสักนิด
38:41น้ำจ๊ะพ่อ
38:50พ่อจะทำเช่นไรต่อจ๊ะ
38:52ในเมื่อพี่แพร่ทำเรื่องงามหน้าเช่นนี้
39:00ยังไงซะ
39:01ก็ต้องจับตัวไอ้ลูกสารเลว
39:03กับไอ้มือนคลีกลับมาให้ได้
39:06ขืนแม่เจ้ากลับมา
39:07แล้วรู้ว่าน้องแพร่ทองหนีตามผู้ชาย
39:11แม่เจ้าอกแตกตายแน่ๆ
39:14อกแตกตายหรือ
39:16ข้าว่าดีใจจนเนื้อเต้นสิมากกว่า
39:19เหตุใดยังพูดถึงแม่เจ้าเช่นนั้น
39:23แม่ออกจะดูเอ็นดูพี่มือนเสียขนาดนั้น
39:26พ่อจำไม่ได้หรือ
39:28ตอนที่พ่อไปคุยกับท่านพยาทรเทเวทวิสัน
39:30ให้ข้าแต่งงานกับพี่มือน
39:32แม่ตกใจแค่ไหน
39:35มากันพร้อมหน้าพร้อมตายอย่างนี้
39:37คงมาถ่ายถามเกี่ยวกับเรื่อง
39:39การมั่นระหว่างแม่แพร่ทองกับพ่อเขียวรีใจหรือไม่
39:43ถูกต้องและขอรักท่านพยา
39:46แต่ที่ข้ามาวันนี้
39:48ไม่ได้มาพูดให้แม่แพร่ทอง
39:50แต่มาพูดให้แม่พิมพันลูกสาวอีกคนหนึ่งของข้า
39:53นี่มันอะไรกันจ๊ะพี่มิ่ง
39:55เผลอๆ
40:02ครั้งนี้แม่อาจจะรู้เหตุเสียด้วยสำ
40:33เธอผู้เดียว
40:34ในหัวใจไม่รู้จะมีชีวิตทำไม
40:38เธอไร้เธอ
40:39เรื่องนั้นแหละ
40:40แค่เปลี่ยนเจ้าสาวจากนังแพร่
40:42เป็นแม่พิมพัน
40:43ไม่เอาพ่อ
40:44ข้าไม่แต่ง
40:45ต้องแต่ง
40:46ก็ให้นังเอียงประนิบัติพี่แทนแล้วกัน
40:48ทำไมคนหนูพูดฉันหนักนะเจ้าคะ
40:50จะไปไหนล่ะเนี่ย
40:53ลูก
40:55ข้ายอมทำตามทุกอย่างที่เจ้าบอก
40:57นี่ข้ามันก็เพื่อเจ้า
40:59แต่เจ้ากลับตอบใทนภูยอย่างนี้เหรอ
41:04เนี่ยข้าจะไปโฟรงท่านเศรษฐ์ฮิมิง
41:06แทนหาท่างไปที่เดือนพอกล่าให้ได้ก่อนเถอะ
41:12แทนไม่เคยรู้มาก่อนเลย
41:14ว่ายังจะมีจุดจบๆเฉ่นนี้
41:16ทำไมเราถึงมาที่นี้ล่ะคะ
41:18นัดนึกว่าเราจะไปทานข้าวที่บ้านคุณซะอีก
41:21เชิญเข้ามาข้างในก่อนค่ะ
41:23นี่อาจารย์พาพวกฉันมาทำอะไรที่นี่
41:25ตามผมมาก็รู้เองแล้วว่ามาทำอะไร
41:27ไม่รู้ว่าป๊าดากับคุณทีรัทร
41:29จะถอนตะปูอาคมนั้นได้ไหม
41:33คุณพุทธจะทำอะไร
41:48โปรดติดตามตอนต่อไป
Be the first to comment