- 8 months ago
ป่วนรักวิวาห์ว้าวุ่นพากย์ไทย - EP.29
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00ที่สุดที่สุดที่สุด
00:30สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:00สุดที่สุดที่สุด
01:30สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
02:00ข้า Meghan พูดคุณหาย
02:03ละ เลือกอาณาคุณพัฎกัน
02:05ต่อละต่อละ
02:09ลงๆๆ
02:11ต่อลงๆ
02:13เจ้าไม่อยากผิดกัส
02:15หรอ
02:16สิ่งบน кดูน่ะ
02:17นักสิ
02:20เดี๋ยวข้าวหวาน
02:26เมียมอย่างนี้ไม่น่าจะมีอะไรหรอก
02:29แต่ประเบิดให้ต่อ
02:31มี มี มีมาแล้ว
02:34มาเกียบเลย
02:38จึง ทำอะไรไม่ถูก
02:42จับตัวไปให้หมด
02:44เก็บชีวิต ไม่สอบสูญ
02:45ไม่ออกจากของ legislature มันช่วยเมื่อมันช่วยประสังที่นินของเมื่อสไว้
03:06ไปแล้วจากที่สุดยอด ไม่ของเมื่อสีของฎาล
03:11ธุมต์ จะเกี่ยวก็เพลงเมื่อสำคันด้วย
03:15เฮ้ย คตที่ 6 เธอแน่จริงกะเลาะเนื้อค่าทั้งไปเลยสิ
03:20หากค่าขโมทเครื้อผิ่งนิดค่ายอมเป็นลูกร้อให้เจ้าเลย
03:23ข้าไม่ทันแนะนำตัว ก็รู้แล้วค่าคือคตที่ 6
03:28ดูถ้ารัชทายาติของพูดถึงค่าไม่น้อย
03:31รัชทายาติบ้าบออะไรกัน ค่าไม่รู้จักเลยสักนิด
03:37สำหรับภาพหมดแล้ว
03:38เฮ้ย อย่าว่าหลอกข้าเลย ในมือพวกนั้นไม่มีอะไรสักอย่าง
03:46ชีตัวใครไม่ได้หรอก พวกเจ้าตังหาก
03:49แอบใช้เครื่องทราบาลทุกตีคนให้ยอมรับผิด
03:52ตามกฎหมายอายาสินชวน ขำให้การไม่รับเป็นหลักฐาหรอก
03:55นั่นเหรอ
03:58เฮ้ย ทำอะไร
04:02เฮ้ย ทำอะไร
04:04ท่านซีปากแข็งเช่นนี้
04:10ดูถ้าพี่รองคงสัญญาเรื่องอนาคตไว้ดีทีเดียว
04:14แต่พวกกากเดนอย่างเจ้า ไม่มีทางให้พี่รองชักยายตามใจหรอก
04:18เจ้าคงกุมจุดอ่อนเขาไว้สินะ
04:23เขาเขียนเอกสารถึงเจ้า
04:26เฮ้ย องชายหก เจ้านำโนเก่งเกินไปแล้ว
04:30เป็นกษารบ้าพออะไร ข้าไม่มีทั้งนั้น
04:38ถึงเจ้าไม่พูด ข้าก็สืบหาเองด้วย
04:42พอเจ้าเข้าเมืองมา ข้าก็สั่งให้คนสะกดรอยตาม
04:47เจ้าไปที่จุดพักมากก่อน จากนั้นก็ไปพระตาคาร
04:54แล้วก็ไปร้านชา สุดท้ายไปโรงจำนำ
05:01เจ้าก็ไม่ได้ขาดเงินซึ่งหน่อย ทำไมถึงต้องไปโรงจำนำด้วย
05:07เจ้าจะเข้าใจอะไร ผู้น้อยไม่เข้าใจ แต่ผู้น้อยรู้
05:22ออกสรณ์ขององทยายนับวันยีงดีขึ้นเรื่อยเรื่อย
05:28เจ้าจะเข้าใจอะไร
05:31ผู้น้อยไม่เข้าใจ แต่ผู้น้อยรู้
05:35องทยายค gorgeous ออกสรณ์ทั้งแต่เด็ก
05:37นานวันเข้ากับบวดเคล็ดจนทนไม่ไว ดัง ๆ ได้ปโรด
05:40ฟังหมอหลวงให้มาก ตอนหว่าง ก็antasอีพาะครบเน้อย
05:45ончมาล่ะ
05:51พี่น้อง
05:54แต่มีเพียง ขยันมั่นเพียง ตรากตร้ำเขียน
05:58ถึงจะทำให้เขาพึงพอใจได้
06:02อักษรผือนี้เขียนเสร็จแล้ว
06:05เจ้าเอามันไปใส่กรบ
06:07พรุ่งนี้ ค่าจะเอามันไป ให้เสด็จพ่อดู
06:11พ่ออย่ะค่ะ
06:13องชาย
06:21หลเอาหนู
06:35พวกชายหัวลูกหน้าไปเอาหลักฐานก่อนแล้ว
06:37เดี๋ยวนี้พอไปส่งกรบอายา
06:39รับซ่อ
06:40ไป
06:41ไป
06:46รับซ่อ
06:48อ้าอา
06:51ขอบคุณสิ
07:21ขอบคุณสิ
07:51ขอบคุณสิ
07:53สิ
08:07แอั้
08:19ก็ได้หลักฐานมาแล้ว
08:24ทำไมดูไม่ค่อยดีใจเลย
08:27เมื่อนำกระดาตแผ่นนี้ถวายฝาบาด
08:33รักษายาติของต้องตาย
08:35ค่ะคิดอยู่หลายครั้งว่าจะใช้วิธีของเขาตอบแทนเขาเอง
08:39แต่พอมาถึงขั้นนี้จริงๆ
08:43ก็หลังเลืออยู่บ้าง
08:49พวกเราจะเก็บพิงกลัวไว้ห้องใตลี
08:56หังนี้เข็งพิงกลัว มีลูกหนึ่งเน้า
08:59นั้นที่เหลือก็จะเน้าตามไปด้วย
09:02ดังนั้นจะไม่มีทางเลือก
09:04ทำได้แค่ต้องคัดลูกที่เน้า ออกมาทิ้ง
09:09เจอ แต่พอคนมาถึงบังตำหนังแล้ว
09:16ท้ายสุดก็จะไม่เป็นตัวของตัวเอง
09:18ค่ะกลัวว่าค่าจะเป็นแบบนั้น
09:22ค่ะไม่เป็นหรอก
09:24พื้นฐานเดิมท่านไม่ใช่คนเร็ว
09:27แต่ถ้ามีวันนึง ท่านก็ทำผิดในบางเรื่องจริงๆ
09:31ค่าก็จะไม่ปล่าจากท่าน
09:33ค่ะจะตีท่านด่าท่าน
09:35ตีจนตาสว่าง ด่าจนด้าสติ
09:48กิ่งดักค่ะ
10:03ค่ะ
10:18เฮ้ นานขนาดนี้แล้วเจ้าอยู่ตรงนี้อีกฮะ ลูกกันมาเดี๋ยวนี้
10:44คำพูดค่าเจ้าไม่เชื่อฟังแล้วใช่ไหม เจ้าจริงที่แน่นกับพี่รอง ต่อไประหว่างพี่น้อนจะอยู่กันยังไง เสด็จพ่อ เจ้าให้เสด็จพ่อมองเจ้าอย่างไง
10:54บางเรื่องอาจมุงแต่ประโยชน์เรียงอันตรายได้ แต่ถ้าหากองชายและเมิดกฎหมายไม่สนเรื่องถูกผิด ค่าก็ไม่เข้าใจความหมายของคาดเป็นขุนนางแล้ว
11:04บ่ี้ีของแก้ยวนั่ง นะเจ้าดูกสั่งผ้านมาแล้ว
11:07ก시에 บอกตอนนี้owitzข้างไม่ควรริวจะногоตกสน Jesús
11:09เดี๋ยวจรินมาแล้ว
11:12ไง cordial Exercise พ่อจรินมาก
11:16ลumanยtoneยรตัล
11:17เจ้าเรียมสัตว์ biri ที่สัตว์
11:24ตอนนี้อาุม ก็ได้ยินมาทาง
11:29ไปตsize so you want me
11:30คุรนะ เห็น เหร็จหัวแหลาย
11:32กฎหมายเป็นกฎหมายขอประชาชน ในฐาหน้าจักรพัฒ
11:38ถ้าเชื่อว่าฝ่าบาทจำตัดสิ้นเองด้วย
11:42วิดือ
11:52เชิญองชายหก
11:56น้ำหก
12:02ร Ost
12:21ไอห่...
12:25ไอเศย...
12:28คคคคคคค...
12:30ค例えば nay...
12:31วิสัยทัตว์เปิดกว่า
12:54ช่วงถูกพักงาน ลูกแอบรอบสืบคดีโดยพลการ
12:57เย็นดีรับโทษให้กร่าวคำคุณเครื่อง
12:59แต่ขนี้เงินปลอม น้ำลดตอบหุดแล้ว
13:02ขอฝ่าบาดทรงตัดสินด้วย
13:29เงินปลอมและกำไรมากแค่ไหนก็ไม่คุ้มเท่ากลับเข้ามาเป็นขุนนางในราชศัพนัก
13:44เงินปลอมและกำไรมากแค่ไหนก็ไม่คุ้มเท่ากลับเข้ามาเป็นขุนนางในราชศัพนัก
13:59ตามกฎหมายสินชวน พี่รองของเจ้า ต้องรับโทษสถานหนักสึก
14:14องค์ชายกระทําผิด มีโทษเท่าสามันชน
14:21แต่กฎหมายก็มีข้อยกเว้นอยู่ว่า หากองค์ชายกระทําผิดและส่งหนังสือขอให้ยะโทษไปทั่วล่า
14:30ในระเทศไปอยู่ชายแดง ก็เว้นโทษตายได้
14:36ฟ่าบาดก็หม่อช่วยนวดเคลิงให้ดีกว่า ปวดหัวเป็นโลกด้วยหรอง
15:05ถ้าไม่กินยาแรง ก็ทําได้แค่ชลอไว้เท่านั้น
15:12เจ้าหกคิดไว้หมดทุกอย่างแล้ว
15:17เขาละเมิดข้อห้ามแอบซื้บคดีโดยพระรักการ แต่เขาหาหลักผาดได้
15:24ถ้าก็ไม่อาจลงโทษเขาให้เป็นขี้ป่าคนอื่น แม้แต่โทษของเจ้าหรอง
15:31เขาก็ตัดสินใจแทนข้าหมดแล้ว ในระเทศเจ้าหรองไปยังที่หนาวในแบรนแค้น ก็จะเลี่ยงโทษตายให้เขาได้
15:45ข้าได้แต่ ทำตามที่เขาบอก
15:51ฝ่าบาท องค์ชายหกทำเช่นนั้น ก็ไม่ใช่เพื่อตัวเองอย่างเดียว แต่ทำไปเพื่อปกบ้างบุชัยของฝ่าบาทด้วย
15:59เขาไม่ได้ทำเพื่อตัวเองจริงๆ แต่ทำไมถึงต้องทำแบบนี้
16:08คนทั้งโลกรวนมีตา มองออกกันทั้งนั้น นักใจจริงๆ
16:15เดี๋ยว
16:25อักษรของเจ้าหรอง เป็นค่าจับมือษรเอง ตอนนี้เขาเขียนได้ดีขึ้นเลยเรื่อย
16:34ตัวอักษรมีท่วงท่าของสุภาพชน
16:38แต่ในคนกับไม่มีสัยอย่างนั้น
16:46ข้า ลูกอันุพูดหนึ่ง เดินมาถึงวันนี้ได้
16:54สูญเสียไปกี่มากน้อย
16:57มีแค่ตัวข้าที่เข้าใจดี
17:00ตั้งแต่นั้นมา ข้าก็เริ่มคิดว่า
17:03ต้องเลี้ยงดูลูกเมี้ยเองค้นโตให้ดีที่สุด
17:09ในเมื่อเขาเป็นรัชธายาต
17:11ก็ไม่อาจให้ประสบกับ ทุกอย่างที่ข้าเคยประสบเมื่อก่อนได้
17:17ข้าเข้มงวดกับเขา
17:19เลี้ยงดูเขาแบบผู้ใหญ่
17:21เขาจะได้ ราบดื่นไปตลอดชีวิต
17:26แต่สุดท้อย
17:42บางที ประสบครอบใครครั้งนี้
17:44องค์น่าจะถายาติ มีสติก็ได้พระเยอะค่ะ
17:47ประเยอะค่ะ
17:49ประเยอะค่ะ
18:14ประเยอะค่ะ
18:19ประเยอะค่ะ
18:26ลูกถวายพระพรเสด็จพ่อ
18:28มานี่
18:32วันนี้เสด็จพ่ออรมศุนธรีนัก
18:34ชนลูกมายังสถานที่อบรมสังสอนสมัยโกน
18:38ปักสอนผืนนี้ของเจ้า
18:41ทำให้ค่านึกถึงเรื่องในอดีต
18:44ก็เลยเอามันมาที่นี่
18:46ปีนั้นเจ้า
18:52นั่งคัดอักสอนที่โตตัวนั้น
18:55แรงผู้กันไม่เพียงพอ
18:58เลยเอาแต่ฝึก
19:00เอาแต่ฝึก
19:01จึงได้มีความสามารถในวันนี้
19:05อักสอนเส้นแรกของลูก
19:07เป็นเสด็จพ่อที่จับมือเขียน
19:11ตอนนั้นแค่สอนเจ้าจับผู้กัน
19:14ก็สอนอยู่ตั้งเครื่องเดือน
19:16แก้ไขให้ถูกต้องแล้ว
19:19ผ่านไปสองวันก็ลืมอีก
19:22ใช่แล้ว
19:23กฎ กัก เกี่ยว ติด ดัน
19:29ฉัน แรงผู้กันพวกนี้
19:33ลูกจำไม่ค่อยได้ตลอดเลย
19:35ลูกเขานัก
19:37ราแรกหัวของเจ้า
19:39สูงแค่หัวขาวข้าเท่านั้น
19:44ใช้เสื้อคุมสีเหลืองสิ่ง
19:47นั่งบนกอี้ตัวใหญ่
19:49ยังไม่มั่นคงดีนะ
19:52ผ่าจึงสอนเจ้านั่งหลังตรงปกผาย
19:55แปลกว่า needed
19:57แต่เจ้าไม่ว่าอย่างไร
19:59ตอนให้โครงเครงแค่ไหน
20:02ก็ไม่ยอมเยนหลังผิ่งพนัก
20:05ถึงขั้นไม่กล่าแต่ที่ผ้าแขน
20:07ที่อยู่ใกล้ตัวนี้เลยด้วยสำ
20:11เจ้าเริ่มเรียนเมื่อตอนสามครวบ
20:14เข้าเรียนอยากเป็นทางการที่หอศ 저기คนนาง
20:19กรายแรกมีขุมนาง
20:20ยืนหนังสือขอให้ออกค้ำสั่ง
20:22คำสั่ง ข้าออกราชองการอรุยาตไป เลือกวันมงคล บอกล่าวเหล่าขุ้นน่าง
20:29คำนับฟ้าดิน บรรพบุรุธ รวมถึงนักปลาดของจือ
20:35ก่อนคำนับ ยังเชิญคนจากกลมพิธีการมาสอนอีกด้วย ฝึกซ้อมนับเครื่องเดือน
20:42ที่ไหนได้พอถึงวันจริง กลับจะไม่ได้เลยว่า ต้องคำนับนักปลาดคนไหน
20:48ฉะนั้น ค่าดูเจ้าอย่างแรงชุดใหญ่เลย
20:52ใช่ พอเสด็จพ่อลงโทรลูกแล้ว ก็ให้คนรอบข้างถอยออกไป
21:00ลูกหัวค่าแล้วบอกเขาว่า ค่ารู้ว่าเจ้ากลัว ค่าเองก็กลัว
21:12เจ้ายังจำได้แล้ว
21:14ลูกต้องจำได้อยู่แล้ว
21:17นั่นเป็นเพราะกลัวคนรอบข้าง จะเรียกร้องจากเจ้ามากไป
21:22จนทําให้เจ้าต้องสูญเสีย ความเป็นเด็กไป
21:28แต่ว่าน่ะ ก็ต้องม่อบหมายหน้าที่สำคัญที่สุดให้กับเจ้า
21:33จึงทําได้แค่ต้องดูดาเจ้าอย่างรุนแรง
21:37ลูกเข้าใจ ไม่ว่าเสด็จพ่อ
21:42จะดูดาลูกรุนรายเพียงใด ต่างก็ทําไปเพราะหวังดี
21:48พริบตาเดียว เจ้าก็โตขนาดดีแล้ว
21:59วันนั้นที่เจ้าเข้าศึกษา เหมือนกับเพิ่งพานมาโมววาน
22:09เสด็จพ่อ เรียกลูกมาวันนี้ เพราะมีอะไรจะกําชับเหรอ
22:22ไม่มีอะไร เจ้าร้อง เจ้าไม่มีอะไรจะพูดกับพ่อบ้างเหรอ
22:35เสด็จพ่อ งานยุ่งรัดตัว ลูกขอให้เสด็จพ่อ แข็งราย
22:53วันนี้พ่อเหนื่อยแล้ว เจ้ากลับไปพักเธอ
23:11ต้องเจ้าไปพักเธอ
23:18ไปเถอะ ลูกทุกล้า
23:41เจ้าไหร่
24:11เอาไปกลมอายาให้พวกเขาจัดการตามที่บอกไว้บนนี้
24:41เอาไปกลมอายาให้พวกเขา
25:11กลมอายาให้พวกเขาจัดการตามที่บอก
25:25เซดติพ่อ เซดติพ่อ เซดติพ่อ เขาลีกไป
25:31ข้อ เซดติพ่อ เซดติพ่อ เซดติพ่อ เซดต engineering
25:46สะเด็ดพ่อ สะเด็ดพ่อ
26:00สะเด็ดพ่อ
26:02คิดจะปลดค่าตั้งแต่รากแล้วใช่หรือไม่
26:06รัชทายาศ ประพิศบกคร่อง
26:09ตามกฎหมายต้องถูกถอด
26:11วันน่า ไปทบทวนตัวเองให้ดี
26:14ที่ต่างแดนเถอะ
26:19ที่สะเด็ดพ่อนัดข้าไปหอศึกษาวันนั้น
26:24คือตัดสินใจไว้แล้วสินะ
26:28ในเมื่อกิดไว้ดีแล้ว
26:32เหตุได้แม้แต่บอกลูกต่อหน้าก็ยังไม่กล้า
26:37สะเด็ดพ่อใจสอบเพียงนี้เชียวเหลือ
26:44ค่า ใจสอบอะไร
26:49พระองค์พร่ำบอกว่าค่าคือรัชทายญาต
26:52บอกว่าจะยกอนาคตของดินแดน
26:54ให้ค่ารับผิดชอบ
26:56แต่พระองค์หนุนเจ้าหกมาตลอด
26:58ก็เป็นเพราะอยากวางอุบายใส่ค่า
27:00อุบายใส่ค่าบางอาจ
27:07เมื่อก่อนเจ้าฝาฝื้นข้อห้ามไว้ๆ
27:10ข้านวนปล่อยผ่าน
27:12ตอนนี้เจ้าทำผิดมหัน
27:14เจ้ายังมีหน้าอยู่ในตำแหน่งนี้อีกเหรอ
27:17เรื่องมาถึงขั้นนี้
27:19ยังจะบอกว่าพี่น้องวางอุบาย
27:21เจ้าตั้งหาที่เป็นคนวางอุบายใส่คนอื่นเก่งที่สุด
27:25เจ้าริยะทำไม่มอกับตำแหน่ง
27:27ข้าแค่นึกเสียใจ
27:29ที่ไม่อาจปลดเจ้าทิ้งให้เรากัวนี้
27:31ข้าวางอุบายใส่พี่น้อง
27:33ข้าเจ้าริยะทำไม่มอกับตำแหน่ง
27:35ข้าวางอุบายใส่พี่น้อง
27:37ข้าจริยธรรมไม่เหมาะกับตำแหน่ง
27:49นั่นก็เพราะขาดบนบิด ขาล่างก็เบี้ยวตาม
27:54คนหนึ่งที่เป็นพ่อ
27:57เคยมีสักชั่วขนาบไหมที่ไม่วางอุบายใส่ลูกชายตัวเอง
28:02เพราะองค์แต่งตั้งให้ข้าเป็นรัชทายยาต
28:04แต่เคยเชื่อใจข้าสักชั่วขนาบไหม
28:09มองหาในบรณาพี่น้องไม่กี่คน
28:11สุดท้ายก็มีแค่เจ้า 6 ที่ได้รับการอุปธรรม
28:14ทำไมคิดจะใช้เข้ามีไปข้าเก้าหน้า หรือให้มาเป็นตัวสำรองค่า
28:18ความวัวไม่ทันหายความควายก็เข้าวัดแซก
28:20ที่บอกว่าฝึกประสบการณ์ในราชสำนัก
28:22ทำได้ไม่ดีต้องถูกลงทด
28:23ไม่ดีต้องถูกลงทอด ทำได้ดีก็ต้องระวังผลสืบเนื่อง
28:26นี่เป็นพ่อภาษาอะไร
28:29ป่าบาท
28:31ถ้าตัวเจ้า...
28:32มีความละอายใจแม้เพียงนิด...
28:35พ่อ...
28:36ต่อให้เป็นเจตนาร้าย
28:38ลูกก็จะคิดว่ามันเป็นแค่การยิ่งสูง ยิ่งหน้า
28:41ยังช่วยไม่ได้ก็เท่านั้น
28:43ถึงยังไงพ่อองก็เป็นพ่อ
28:44อานะทดíamosลง贿�ท์ of Carl
28:47हล้าเราจะบ้างive limesto
28:51แต่ asedda schudde
28:52ลูกมีความผิดหนึ่งส่วน encias asedda schudde
28:54ส้oris Оng atế还ออยู่ estás
28:58ข้าคุกของ
29:00พ่อคุกฆ่า
29:01เราอ้านไม่ครู้ขวร
29:03ท่านบีมคันข้าเองทั้งนั้น
29:05เป็นธ่าที่บีมคัน hei khá
29:07โทษ
29:14อุทยานชาย
29:44อุทยานชาย
30:04ทำไมถึงว่าง มาว่าระเยอะค่า ไม่เป็นรับช่วงต่อกลมครูเรื่อนของค่าเหรอ
30:14เดิมทีมันก็ไม่ใช่ของท่านอยู่แล้ว เป็นของรัศดอนทั่วล่า
30:22เลิกพูดคำสวยหรูสูงส่งกับค่าสถี เจ้าทำเกินอำนาจสอร์เรื่องกลมครูเรื่อนของค่าตั้งกี่ครั้ง
30:30ในที่ลัด แอบดึงคุณนางเป็นพักพูด เจ้านึกว่าค่าไม่รู้จริงหรือว่าเจ้าคิดจะทำอะไร
30:38ค่าอยากอาศัยกลมครูเรื่อนทำให้ตำหนังบ้านคง มุ่งหาผลกำไรจากมัน
30:44แต่ก็ไม่ได้แปลมว่าทุกคนจะทำแบบนั้นด้วย
30:48คำพูดเพอเจอร์ของเจ้า มีแค่เสด็จพ่อเท่านั้นที่ฟัง
30:52คิดว่าข้าเชื่อทุก гораздоWorld อาศัยให้ตัวเองเลื่อนให้ changer
31:00ถูกต้อง อยู่ในตำแหน่งไหนก็ต้องรับผิดชอบตำแหน่งนั้นอย่างเต็มที่
31:07คารู้ว่าตัวเองทำได้ดีกว่า แล้วทำไมต้องย้อมอยู่ใต้พวกปราศึต
31:23แต่ที่ท่านมีวันนี้ได้ไม่เกี่ยวอะไรกับค่า
31:28ร้วนเป็นท่านที่ทำตัวเองทั้งนั้น ศริญาตonte sciences ไม่เหมาะกับตำแหน่ง
31:33ศริญาตonte Sharp ไม่เหมาะกับตำแหน่งวัลลีนี้อีกแล้ว
31:37ปีนั้น ตอนที่เสด็จพ่อ หมอบตามราทรับให้ค่า ได้บอกขนับค่า
31:42บอกว่าค่าคือรัชทายยาตร์ ต้องมีความรับผิดษeda
31:47เสด็จแม่เขาพูดกับค่า บอกว่าต่อไปทุกอย่างจะเป็นของค่า
31:54แต่พ่อต่อมา เสด็จพ่อก็ไม่พูดคำนี้อีกเลย
32:00ขอแค่ค่าทำตรงไหนไม่ถูกแค่นิดเดียว
32:04ก็ว่าค่าจะระยะทำไม่เหมาะกับตำแหน่ง
32:09ท่านคือลูกชายที่เสด็จพ่อให้ความสำคัญที่สุด
32:12ที่ผ่านมาเขาไม่เคยไม่ยุดอีกทำกับท่านเลย
32:15ถ้าแม้กับท่างท่านอย่ารู้สึกไม่พอใจ แล้วพวกลูกอันนุ อย่าจะมีที่ตรงไหนให้ยืนอีก
32:22ตอนแรกก็ให้ความสำคัญค่ะ ก็เลยกดขี่ค่ะ จับตาดูค่ะ
32:30สารครงที่แสนด้านหนาให้ค่ะ
32:36เจ้าคิดว่าตัวเองลำบากคนเดียวเลย ค่ะเกิดมาก็เป็นราชทายญาต ทุกคนต่างอยากให้ค่าแบกก้าวดินแดน
32:51ค่ะต้องเรียนทุกอย่างที่ค่าไม่ได้อยากทำ
32:57แต่เสด็จพ่อไม่เคยพึงพอใจ หลายปีมานี้เขาไม่เคยนอนหลับฟันดีแม้สักคืน
33:07มีพี่น้องหลายคน สักวันพวกเจ้าก็จะแสงหน้าค่ะ หรือไม่ก็ถูกเสด็จพ่อเห็นค่ายิ่งกว่าเดิม
33:14แล้วค่าจะทำยังไงล่ะ ค่านั่งบนตำแหน่งไม่มั่นคุ้ม
33:22มักกลัวอยู่เสมอว่า จะทำให้เสด็จพ่อผิดหวังหรือเปล่านะ
33:30แต่บุรุษไว้ 30 ที่กำลังตั้งหลัก จะอยู่ด้วยสังเกตสีหน้าคำพูดทุกวันได้อย่างไง
33:37ในเมื่อบอกว่าค่าเจริยท่าไม่เหมาะกับตำแหน่ง ก็อย่ามาพูดว่าพูดนั้นเป็นของค่าสิ
33:42ขอแค่ค่าทำอะไรผิดนิดหน่อย ก็ดันคนอย่างเจ้าออกมา
33:45พระทุกอย่างไปจากค่าทั้งเป็น
34:03แต่ค่าจะบอกอะไรเจ้าให้
34:07ในหวังต้องห้ามแห่งนี้
34:12ขอแค่เจ้าปีติสุกเพียงชั่วขนาด
34:18ก็จะโสกเศ้าไม่สิ้นสุดตลอดการ
34:25เจ้านะ
34:29สุดท้ายเขาจะตกต่ำมีจุจบแบบค่า
34:38เมื่อปีนขึ้นที่สูง
34:42ก็ควรเตรียมใจให้พร้อมที่จะหลดลงมา
34:45ก็จะได้ก็ได้ด้วย
34:46ก็จะรู้สึกขึ้นที
35:15นี่คือประสงค์ของเสด็จพ่อเหล่ะ
35:32งั้นก็ทำตามนี้แล้วกัน
35:45คุยกลัง
35:59นี่ร้อง หลวง
36:05นี่รอง หลวง
36:10พี่รองเท่าวัง
36:14ไปตายด้วยกัน
36:18ฉันสี่
36:32เข้าไม่ได้หากหลันเจ้า
36:34ทำไมเจ้าต้องข้าปิดปากด้วย
36:35ทำไมใช่พร้นเจ้า
36:37ข้าคุณไม่ต้องสูงเสียทุกอย่างแบบนี้
36:39ต่อยข้าตายเป็นผีก็จะไม่ปล่อยเจ้าไป
36:44เรียกหมอหลวง
36:46พี่รอง พี่รอง
36:48ตามหมอหลวงมาเอาเร็วเข้า
37:03ทุ่มสุดชีวิตขนาดนี้
37:05เพื่อคนได้คนเดียว
37:06ถึงกับทำให้ตัวเองบาจเจ็บ
37:09ไม่ใช่อย่างที่จะคิดเนอะ
37:11ข้าแค่เห็นว่าถ้าเขาตาย
37:13คนที่เดียวร้อนก็คงเป็นข้าอีก
37:15ตัวเองใจอ่อนทะทะ
37:16ตอนนี้รู้จักเจ็บแล้วเหรอ
37:18แล้วเหรอ
37:22อุ้งชาย
37:29คิดคนอาหารจานใหม่อะไรมาอีก จะให้ค่าเธอสอบพิดหรือไง
37:32เอาให้ตายเลย
37:34ไม่ถึงตายหรอกพ่อเย็กค่ะ
37:36มาเธอ
37:42อร่อยไหม
37:44ไม่เร็ว
37:46นี่น่ะ ถึงจะเป็นโจคต้องหู้ธรรมดา
37:48แต่ต้องหู้นี้มีถึงสีรสชาติ
37:50เพราะสานเอกกลักร
38:06เป็นเร็วเข้าแล้ว
38:08- เดี๋ยวพวกเราจะถอยไปก่อน พวกเราได้โขรับ
38:10- อ่ะ อ่ะ ชื่น ชื่นนะ หญิงรอง มา ๆ ๆ ๆ
38:13- เก็บของให้เรียบร้อยเร็วเข้า แล้วก็ลบได้
38:15- จักรพัศสินชวน เสด็จ
38:17- มาแล้ว ลก ๆ ๆ เร็ว ๆ ๆ ๆ ๆ
38:20เสร็จพ่อ
38:38- ข้ารยินเจ้ารองบอกว่า เจ้าสังหอนว่าเราผิดนั่น
38:44- ไม่ใช่ข้าที่มอบให้เขา
38:48- เหตย์ได้เจ้าถึงกล้า มั่นใจถึงเพียงนี้
38:54- แม้เสร็จพ่อจะเป็นจักรพัศ แต่ในฐานะพ่อ ยอมต้องปกป้องลูกชายตนเองอยู่แล้ว
39:03- หากไม่ใช่ เพราะรู้จักนิสัยเสร็จพ่อ ข้าคงไม่เป็นคุดกฎหมายอายา
39:07- หามาตราที่สามารถรักษารักษาแล้วจะทาญาตไว้ได้
39:11- ไม่คิดเลย สุดท้ายเจ้ากรับคิดเช่นนี้
39:21- เสร็จพ่อไม่เป็นไร ก็แค่โรคหยุมหยิม
39:27- อองชายโหก
39:32- เจ้ามีผลงานปกป้องพี่ชาย นี่คือการกระทำที่มีคุณธรรม
39:39- ป้ายยกชินนี้ขอยกให้เจ้า วันน่า พากเจ้าต้องการอะไร
39:46- ขอแค่ไม่ละเมิดกฎหมาย ข้ารับปากเจ้าทุกอย่าง
39:53- ขอบรับทายเสด็จพ่อ
39:55- เอาล่ะ เจ้าพักฝื้นให้เต็มที่ เมื่อหายดีแล้ว ค่อยกับเข้าราชสำนัก
40:01- พระเจ้าค่ะ อืม
40:19- อิ่งไม่นานองชายโหก จะได้กลับเข้าราชสำนัก เชื่อว่าพัตตาคารของเรา
40:23- ก็จะได้กลับมาเปิดในเร็วๆนี้ด้วยเช่นกัน
40:25- แต่ช่วงหลายวันนี้ทุกคนจะเกียดครานไม่ได้เด็ดขาด
40:28- นี่คือแผนงานใหม่ของค่า เพื่อกลับมาเปิดกิจการใหม่
40:31- เราจะไปต้องระดมเงินสดจำนวนหนึ่งตอนนี้ ของในครั้งขายไปเกิดหมดแล้ว
40:35- ถือได้ว่าเก็บเงินพ่อ ที่จะเปิดทำการอีกครั้งได้แล้ว
40:39- ลำบากเจ้าแล้วหยวนอิ่ง
40:41- พ่าเองก็มีแผนงานเหมือนกัน อันนี้เกี่ยวกับอาหารทุกคนปลดชีแน่ด้วย
40:46- อันนี้เจ้าเป็นคนเขียนเหรอ?
40:52- brokershour people from what you wish
40:54- เจ้าเขียนได้ดีมากเลย! มีรูปประกอดบนนี้ด้วย
40:57- ต้องเป็นหยวนอิงกันหากที่เจ้าทำออกมาได้!
40:59- ตัวอักษา นับวัลยิง ด Ωัง กับดีๆ
41:00- คytบดีๆ ก็ถูกอีก
41:01- Rouge เป็นอาจรรย์หยวนอิงก์ที่กลามกับยังดี
41:02เป็นอาจารย์หยวนอิงที่กำกลับอย่างนี้
41:04รีบให้หยวนอิงดูเร็ว
41:06ฉันอาจารย์หยวนอิงพี่เจรนา
41:17มีแนวน้มสำเร็จสูง
41:19หากทุกคนไม่มีข้อคัดค้านก็ทำตามนี้แล้วกัน
41:23ได้
41:26มีงานให้ทำแล้ว
41:28ช่วงนี้มีใครเห็นจิ้มจริงบ้าง
41:33ข้าไม่เจอนางนานมากแล้ว
41:35ไม่นะ ไม่เจอเลย
41:40ไปไหนของเขา
41:47ปฏิบัติอย่างจริงใจ
41:49เก้าอี้เราก็ต้องขนไป
41:53เราทุกสั่งให้มันเยอะเก้าอี้ เหลือตัวสุดท้ายแล้ว
41:58ไปเงิบห้าม่านค่อยมาปลดที่หลัง
42:03เก็บห้าม่านค่อยมาปลดที่หลัง
42:21เก็บของเรียบร้อยหรือย่าง
42:23อ่าวุธของเจ้าจำนำมากurer
42:36atingigraphs
42:37เงิบー
42:39copywriter
42:41คำจริง econ
42:45ẩucheที่เราต้องเธอดีก ancora
42:48จ wanting
42:51กล้ treadmill ออกไปแล้ว bisogาต้องหาสักที่ไว้สู้หหว่านอน
42:54ใช่แล้ว
42:55เป็นองชายมานานหลาย หลายเรื่องไม่ค่อยรู้เท่าไร
43:00ไม่ต้องห่วงหน้าข้าไปถามมาแล้ว
43:02ว่าก่อนฝังเนื้อไปดูทางเหนือกัน
43:09ทางหลังเหนือหรือ
43:12ทางเหนือ
43:16ก็เกือบถึงโมทชว์เลยสิ
43:18เกือบถึงโมทชว์แล้ classy
43:19และดูเห็มมันก็มีหิมะตกอีกอย่างนะ
43:22ก่อนที่เราจะหาช่องทางธรรมหากินใหม่เจอ
43:25ประหยัดได้ก็ประหยัดดีกว่านะ
43:28เจ้านะ
43:29ถูกเลี้ยงไม่อย่างสบายจนเคยตัว
43:31ยังไม่รู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
43:32ใช่แล้ว
43:36ถ้าไม่อยู่รู้
43:39ถ้าเลยคิดว่าชีวิตนี้
43:44พวกดำเนินต่อไปไม่ได้แล้ว
43:49เราอยากกันเธอ
44:19ที่มีปัญกัน ที่จะให้
44:34流水摇摇相依 淡淡的风里 你谦谦笑意 在心里有声有喜 风轻摇红衣
44:55常常尽 时光缓缓醒 万事随风夕 只是想起你 便给我长日的欢喜
45:13碎碎光阴 都与你细细相依 不行相遇 却又悄然清晰
45:24有几朵风雨 难过自己 你是我 自信的动影
45:35山河千里 皆因你绵绵不息 长听短听 看尽芳草起起
45:46耿耿寸心 如山风不易 海角天晴 都等你
46:00风轻摇方形 时光缓缓醒 时光缓缓醒 风轻摇方形 Egyptian
46:27ยังเปล่าแก
46:28กวันแก ไปไกล לאเวลัง
46:31แล้วคุณรวมกำลัง ยังความรถอยู่ ไม่เย็นเวลง
46:49กว้างชรคม ความรดความรถอยู่ด้วย
46:53ปลอดภัย ใจน่านกัน
Be the first to comment