00:00Adem'de nerede kaldı?
00:02Kızım, şimdi havluları da aldık, başka bir şey kaldı mı?
00:06Varsa söyle, ben hepsini aklımda tutamıyorum.
00:10Yani, ev terlikleri vardı ama onlar önemli değil zaten, biz Adem ile hallederiz sonra.
00:15Hem her şeyi de almak zorunda değiliz.
00:17Olur mu öyle şey?
00:18Madem bir gelin bohçası yapıyoruz, her şey tas tamam olsun değil mi?
00:23Peki lütfen teyze.
00:26Teyze mi?
00:28Teyze mi kaldı?
00:30Alınırım bak.
00:32Sen bana anne de artık.
00:34Hem dilin alışır gelin kızım.
00:38Söyleyeyim, anne.
00:41Hadi ben şu an dükkana bakıyorum.
00:47Ne bileyim annemden başkasını anne demek de böyle bir tuhaf geldi.
00:50Alışırsın fidanım benim, alışırsın.
00:54Ee, vayete ne zaman damat bohçası yapıyoruz?
00:57Ne bileyim dur, imam bey olsun da inşallah hayırlısıyla.
01:03Neyse ben bir lütfen anneme bakayım.
01:06Görüşürüz.
01:14Fidan ha?
01:15Adem.
01:18Sen nereye kayboldun?
01:20Kuyumcudan geliyorum.
01:22Anne sana demiştim ya, bu yüzüklerde adımız yazıyor, bir tek kavuşacağımız tane eksik diye.
01:36Artık eksik değil.
01:40Madem.
01:42Anne sen de demiştin ya, kavuşacağımız gün bir kırgınlık, üzgünlük olmayacak diye.
01:47Babam, evlenmemize hala karşı Adem.
01:54Biz bu gece bu yüzükleri takacağız fidanım.
01:57Babam istese de istemese de takacağız.
02:00Önemli olan bu, gerisini düşünme sen.