00:00Karhamanmaraşı'da olan bir hemşerim aradı gece yarısı
00:02ve deprem olduğunu söyledi.
00:05Kendimde Karhamanmaraşı olması sebebiyle
00:08direkt annem babam ve oradaki yakınlarımı
00:11merak ettim ve arama ihtiyacı duydum.
00:14Onları aradığında tabi belli bir zaman geçti.
00:17Hepsinin durumunun iyi olduğunu öğrendim.
00:20Ama çok büyük bir yıkım olduğunu da söylediler.
00:23Yani bölgeye gitmek istediğimiz, oradaki insanların
00:26zor durumda olduğunu ve onlara yardım etmek
00:29istediğimizi ilettik kendilerine. Sağolsunlar
00:32hocalarımız da bizim sesimize duyarlı davranarak
00:35bize yardımcı oldular ve
00:38hazırlık sürecimiz başladı. Arkadaşlardan hemen
00:41bir kimdenin gidebileceğini, özellikle
00:44kırıcı, delici olsun, teknik ekipmanları
00:47kullanabilen insanların orada olması gerektiğini
00:50düşünerekten, bakım onarım ekibindeki arkadaşlar
00:53işte peyzaj şubedekini aynı şekilde
00:56arkadaşlardan iletişime geçerek bir ekip oluşturduk.
00:59Buradan Adana'ya kadar olan
01:02yolculuk kısmı normal bir yolculuktu.
01:05Fakat Adana'dan sonrası sanki bir film
01:08sahnesi gibiydi. Yollar çökmüş,
01:11arabalar sağa sola atılmış vaziyette resmen.
01:14Orası bir film sahnesi gibiydi adeta.
01:17Yani film olsa, senaryo olsa yapılamazdı.
01:20O dereceydi. Bomboş bir şehir.
01:23Orası ilerledikçe Gaziantep, Nurdağı ilçesini gördük.
01:26Dümdüz bir ovaydı resmen.
01:29Yani şehir kalmamış gibiydi. Bizim oradan
01:32sonraki asıl gideceğimiz yer Kahramanmaraş Merkezi
01:35Ebrarsitesiydi. Oraya ulaştığımızda ise tam
01:38bir film sahnesi. Yani bir can pazarı yaşanıyor.
01:41Her taraftan işte çığlıklar,
01:44toz, duman,
01:47şehrin silüeti belli değil. Gerçekten çok
01:50acı bir durumdu. O an insanların acılarıyla,
01:53insanların feryat figanlarıyla biz karşılaştık.
01:56O psikoloji çok farklı bir şeydi. Çünkü insanlar hep bizden bir
01:59umut bekliyordu. Hep bizden bir şey bekliyordu.
02:02Canlarımız var onları
02:05kurtarın. İşte bize yardım edin.
02:08Hep farklı farklı şekilde yönlendiriyorlardı.
02:11Sonrasında enkaza ilk girdiğimizde
02:1420. dakikada cenaze çıkarmaya başladık.
02:17Her yer cenaze doluydu yani. Çok büyük acılar vardı.
02:20Ebrarsitesin A blokta çalışıyorduk.
02:23Orada yine akşam vakti,
02:26gece karanlıkta
02:29bir kız çocuğunu almıştık içeride
02:32ölü vaziyette. Oradaki çıkan kitapların
02:35arasında baktığımda enkaz altındakiler
02:38yazıyordu. Ve ilk sayfasını açtığımda
02:41burada her zaman umut vardır.
02:44Hiç umut kalmadığımda bile yazıyordu.
02:47Ve beni çok etkiledi. Ve bu kitabı bulduktan sonra
02:50yaklaşık 110 saat sonra
02:53biz o enkazda
02:56Halil Korkmaz isminde bir
02:59yaralı vatandaşı çalışmamız sırasında
03:02sesimi duyan var mı? Yardım edin çığlıklarıyla
03:05arkadaşlarımı sağ olsun duydular ve
03:08kepçenin önüne kendilerini attılar.
03:11Çok sonra biz bir mucizeyle bir amcamızı
03:14kurtardık. Halil amca. Zaten
03:17onun sesini duyar duymaz. O enkazın altına girmekmiş,
03:20onu kurtarma aşamasıymış. Kaç saat geçti bilmiyorum.
03:23Çok farklı bir duyguydu. Çok farklı bir
03:26psikolojiydi. Biz onu kurtardığımızda
03:29ona ulaşmaya çalıştığımızda elimizi öyle sıkı tutmuştu ki
03:32hani sanki biz onun elini bıraksak adam tekrardan
03:35bir boşluğa düşecek ve ölecek. Öyle bir durumdaydı.
03:38Unutamadığım anılardan bir tanesi. Hamile kadınla
03:41bir kocası birbirlerine sarılmış, kenetlenmiş
03:44durumdaydı. Beşinci günün öğle saatlerinde falandı.
03:47Kardeşi vardı erkek kardeşi
03:50kadının. Dokuz aylık
03:53hamileydi. Erkek kardeşi burada dedi,
03:56söyledi. O arada bulduk aramalarımız sonucu.
03:59Sonra erkek kardeşi abi ne olur ne olmaz
04:02bakar mısın karnına falan dedi. Ama beşinci gün sonunda
04:05zaten ölmüştü. Muhtemelen o da ölmüştü. Ama
04:08bakmak zorunda kaldım. Bir şey diyemedim. Tabi o ara ambulanslar
04:11geldi. Ambulans gelince hemşireye sordum. Hani
04:14burada bakamayacağını söyledi. Hemşire de dayanamadı. Ağlamaya gitti.
04:19Sonra bir tane doktor geldi. El Salvadorlu bir ekiple çalışıyorduk.
04:22Onlar geldi. Doktora baktım böyle. O da
04:25ex dedi. Daha sonra onları oradan götürmek zorunda kaldık.
04:28Yani orada ağlamıştım yani. İki tane kız çocuğu tekrar
04:31yani 14-16 yaşlarında.
04:34Tam kaçmaya yakın dış kapının ağzında
04:37deprema yakalanmışlar. Enkaz altında kalmışlar.
04:40Onları çıkardığımızda da hiçbir
04:43yara yok. Ezik yok.
04:46Yüzleri aynı canlı gibi duruyor.
04:49Kontrol ettik. Maalesef
04:52ex durumundalardı.
04:55Torbaya da koyduk. Sonrasında içimizde bir
04:58şüphe oluştu bizim. Acaba
05:01canlılar mı diye.
05:04Sağlık görevlerini çağırdık. Tekrar çıkarıp kontrol ettirdik.
05:07Maalesef ex olmuşlar. Boyunları kırılmış.
05:10Biz anlayamadık oradan. Maalesef biz
05:13bir canlı depremzede çıkarabildik
05:16enkaz altından. 80'e yakın cenaze çıkarmıştık.
05:19Ama insanlar, yakınları
05:22o cenazesini çıkarıp
05:25enkazdan önlerine koyuyoruz. Yani yakınları varsa.
05:28Sizden Allah razı olsun.
05:31Teşekkür ederiz. Yani insanlar
05:34o cenazelerini aldığı için şükrediyorlardı.
05:37Şu an yine de o anı düşündüğümüzde şu an tövbelerim yine
05:40diken diken oluyor. Çünkü insan, şu an bile ben kendimi
05:43evren sitesinde bir enkazın
05:46başındaymışım gibi şu an hissediyorum. Enkazın altında
05:49ne kadar çalışabiliriz, nasıl çalışabiliriz, hangi
05:52saate kadar çalışabiliriz hiçbir zaman düşünmedik. Sabah saat
05:553.30'da kalkıp akşam 12'ye, 1'ye kadar çalışıyorduk.
05:58Hani canla, başla, ekipçe.
06:01Sadece amaç orada neydi? Amaç orada biz bu insanlara
06:04bir şekilde destek verelim, yardım edelim
06:07en azından. Onlara bir nebze de olsa
06:10bir umut olalım düşüncesiydi.
06:13Milletçe gerçekten bütün varımızı,
06:16yoğumuzu biz Kahramanmaraş'ta gördük ki bütün
06:19o 10 ilde de geçerliymiştir.
06:22Malları bitene kadar resmen oraya akıtmışlar.
06:25Oraya gönderilen yardımları mesela gördükçe
06:28hep gerçekten biz bu kadar büyük bir ülkeyiz, bu kadar büyük bir milletiz.
06:31Hep bunları kendi aramızda konuşup söylüyorduk.
06:34Çünkü orada insanlar nasıl bir düşünceyle artık
06:37nasıl bir şekilde gelmişlerse sadece yardım
06:40olsun, sadece biz yardım edelim. Biz bu insanlara
06:43bir şekilde ses olalım, nefes olalım düşüncesi vardı.
06:46Yüzyılın felaketinde hayatını
06:49kaybeden vatandaşlarımıza Allah'tan rahmet
06:52ve yakınlarına baş sağlığı diliyorum.
06:55Rabbim milletimizi, ülkemizi ve
06:58insanlığı her türlü afetlerden ve
07:01kötülüklerden korusun.
Yorumlar