00:006 Şubat gecesi biz eve yeni gelmiştik. O zaman direkt uzanmıştık yatağa, biraz muhabbet ettikten sonra herkes köşesine çekilmişti zaten.
00:18Ben o gece uyumamıştım yani gece yarısına kadar zaten ayaktaydım. Belki de kurtuluşumuzun yani şeyiydi bu. Şans eseri biz oradan çıktık zaten.
00:26Gece dörde kadar hiç uyumamıştık. Babamla beraber sohbet ettik o saate kadar. Babam yavaştan uykuya dalmıştı. Biz de işte herkes köşesine çekildikten sonra yaklaşık 10-15 dakika sonra zaten sinyallerini vermişti deprem.
00:38İlk sarsıntıda babam yerinden böyle kalktı, bir çevresine bakınmıştı. Ben biraz öncesinde açıkçası paniklemedim. Önceki artışı depremlerden biri gerçekleşiyor zannettim.
00:50Sonrasında birkaç defa daha hissettirdikten sonra açıkçası panikledik. Orada babamın daha hareketli olmasını yani biraz daha seri hareket etmesini istemiştim.
00:58Peşimizden gelmişti. Kardeşim yanımdaydı. Onu alıp kucakladım. Annem karşı odadan bizi karşıladı zaten. Babam da arkamızdaydı. O da bize hadi çıkın diyordu sürekli arkadan.
01:08Ben de sürekli daha seri olmalarını konusunda onları uyarıyordum. Kapıyı açıp dışarı çıkmak istedik.
01:13Babam arkamızdaydı. Annem yanımdaydı. Kardeşim kucağımda. Hızlı bir şekilde orayı terk etmeye çalıştık. Zaten merdivenden indikten sonra annem geri dönmek istedi o esnada.
01:22Evin anahtarını almak için. Ben yani orada biraz annemi kızmıştım. Annemi elimle itip dışarı çıkmasını söyledim.
01:29Dışarı çıktıktan sonra babam arkamda zannettim. Fakat tam arkama döndüğümde babamın tekrar içeri girdiğini gördüm.
01:35O esnada en son baktığımda işte zaten bir gölgesi görünmüştü. Ona bayağı seslendim. Babama çok seslendim dışarı çıkması için.
01:42Kardeşim kucağımda içeri giremedim. Annem de sürekli düşüp kalkıyor. Çünkü deprem tam şiddetini göstermişti.
01:48O esnada biz iyice salanmaya başladık. Annem sürekli düşüyor, kalkıyor. Annemi kaldırayım. Kardeşim kucağımda ve babama sesleniyorum.
01:55Neyse en son bir köşeye çekildik hızlı hızlı. Düşe kalka bir köşeye geçebildik. Bir çadırın içine geçtik.
02:00Orada kardeşimi bırakıp babama doğru gitmeye çalıştım. Tam o esnada acayip bir şiddette deprem kendini zaten gösterdi.
02:07Kendimi geri attım. Biraz yaklaşık 5-6 saniye sonra zaten o şiddetten ev üzerimize doğru yıkıldı.
02:13Her tarafımız binaydı bizim durduğumuz köşe. Bir tek bizim yani yalnızca durduğumuz köşeye bir moloz gelmemişti.
02:18Tamamen şans eseri. Bir kurtuluş oldu. Babama çok seslendim. Geri gelmedi. Yani arkamıza baktığımızda yalnızca moloz yonları vardı.
02:25Daha doğrusu o karanlıkta göremiyordu. Korkunç bir ses vardı. Biz de depremden sonra orada hızlı bir şekilde dışarı çıktıktan sonra bir çadırın içerisine girdik.
02:3516'na girdik. Ev yıkıldı zaten. Ayaklarımızın dibine kadar geldi o moloz yonları. Ondan sonra orada bekleyemezdik.
02:41Çünkü artışılar şiddetini bayağı artırmıştı. Yanımızda yıkılmayan apartmanlar vardı. Bize doğru yatmış şekilde duruyordu.
02:48Oradan acilen çıkmamız gerekiyordu. Oradan bata çıka çıktık zaten. Çıplak ayak, her yer çamurdu.
02:53Ve çok şiddetli bir yağış vardı. Çok soğuktu. Zar zor oradan çıktık. Bata çıka her yerimiz zaten ayaklarımız sürekli kanıyordu.
03:02Hayat eskisi gibi devam etmiyor açıkçası. Yani deprem öncesi gibi olamaz. O günleri özlüyoruz.
03:08Ailemizle birlikte mutlu olduğumuz günleri çok özlüyoruz. Fakat bir şekilde hayat tekrar devam ediyor.
03:13Yani hayata tutunmak zorundayız. Şu anda ben öğrenciyim. Son sınıf üniversite öğrencisiyim.
03:17Ailemizle birlikte yeni bir evimiz oldu işte. Sutaşıköy'üne taşındık. Burada yaşıyoruz. O şekilde hayatımızı devam ettirmeye çalışıyoruz yani.
Yorumlar