00:00Kalktım ki baktım tavanın üstünde tokunlar başıma dökülüyor.
00:04Ben bilmiyorum dedim yıkılıyor. Dedim ben durup çıkarız.
00:07Çıkarız dedim. Defne mi durur çıkarız. Öyle demem la. Zaten
00:12aşağı nasıl düştüğümüz biz hatırlamıyoruz. Zeynep'i bir
00:15tarafa savurmuş, Zeray bir tarafa savmuş, biz de ortada
00:18kalmışız. Serhat buradaydı. Burada. Biz o taşların şeyindeydik.
00:25Serhat tam bu şeydeydi. Biz de taşların okyanusundaydık. O
00:28da biz bilmiyoruz ki. Biz bilmiyoruz ki nasıl bir yerdeydik.
00:32Ben bilmiyorum. Bilmiyorum.
00:35Evet.
00:53Ben kameramanım. Iıı o ana gittik. Iıı yaşadım yani o anda.
01:01Iıı kamerada böyle gözyaşım akıyordu sürekli. Tutamıyorduk
01:05mümkün değil. Sonuçta iki yıl olmuş ama sanki ilk günkü gibi.
01:09Özellikle kadınlara yönelik olmasını istedik. Çünkü yuva,
01:14yuva yok ortada. Sürekli konteyner, çadır. Hani bunlar
01:19kadın için çok önemli. Hani erkek gidiyor, işe çalışıyor.
01:22Akşam geliyor sıcak bir yuvada çorbası olsun. Daha yuva yok
01:28ortada. Bir çatı yok. Ondan dolayı kadınlar için çok zor.
01:32Daha çok kadınlara değinmek istedik. Acı hala ilk günkü
01:35gibi. Hani insanlar aa konteynerda ne olmuş?
01:38Yaşayabilirler. Hayır, olmuyor. Gerçekten kadın için çok zor.
01:41Bu acıları herkes bir görsün. Ve orada hayat devam etmiyor.
01:46Çekime gittiğimde bir bayan ııı kendisi de engelli olmuş. Iki
01:50bir tane kızı vefat etmiş, iki kızı da engelli olmuş. Çok
01:54etkilendim. Konteynerdaydı. Iıı içim acıdı. O kadar mutsuzdu
01:59ki kadın. Iıı niçin mutsuzdu? Hem bir kızını kaybetmişti. Hem
02:03de kendileri engelli aday olmuştu. Hani bu beni
02:07fazlasıyla derinden etkilemişti. Bir de böyle
02:10özellikle enkaza gittiğimde böyle küçük pabuçlar vardı.
02:15Hala içindeydi. O çok etkilemişti beni. Küçücüklerdi.
02:19Bebeklerdi daha. Iıı özel bir çocuğum var otizmli yirmi iki
02:23yaşında. Iıı Bagiseli'ye çekme amacımız ııı kadınların
02:27acılarına ortak olmak için neler yaşadığımızı nasıl yalnız
02:31kaldığımızı ne gibi zorlukları çektiğimizi onların acısına
02:36ortak olmak için belgeseli çekmeye karar verdik
02:39arkadaşlarımızla birlikte. Karanlığın en derin saatinde
02:42sıfır dört on yedide ııı yaşanan depremden sonra binlerce
02:46kadının hayatı değişti. Biz bu depremde ııı özellikle kadınlar
02:51deprem anında neler yaşadılar? Depremden sonra neler
02:54yaşadılar? Nasıl direndiler? Hayata nasıl tutundular? Iıı ve
02:59ııı birbirleriyle nasıl dayanıştılar? Bunu anlatmaya
03:02çalışıyoruz bu belgeselimizde. Bu ııı şey belgesel çalışmasını
03:07yapma nedenimiz ııı on dokuz ııı kız kardeşler kardeşten
03:10oluşan ııı bu ekibin ııı tarihe bir miras bırakmak, güçlü bir
03:15miras bırakmak ııı kolektif bir hafıza projesi oluşturmak, bu
03:19depremle ilgili bir farkındalık oluşturmak depremde kadınlar
03:22gerçekten özelde neler yaşadılar? Nelerle mücadele
03:26ettiler? Eee nasıl hayatta kaldılar? Nasıl hayata
03:29tutunuyorlar ki bu günler bu günleri hala depremi geçmiş
03:33günler diye bahsetmek eee pek doğru gelmiyor bana. Hala
03:36depremin ilk günlerinde gibi yaşıyoruz. Acılarımız taze ama
03:40sesimiz güçlü. Bir daha başkalarının da bu acıları
03:43yaşamaması için bir farkındalık oluşturmak için de bu belgesel
03:47projesine katıldık. Emekler verdik.
03:52Iıı
04:16Ben hep şey yapıyorum. Bu ne? Boşluğun var, sürtün falan. Ama
04:21Belgesel yönetmeniyim. Iıı Adıyaman'da ııı bir grup genç
04:26kadın ııı bir atölye çalışması yapmışlar ve ııı çok yakın
04:32dönemde yaşadığımız bu deprem ııı olayıyla ilgili bir film
04:36ııı yapmışlar. Iıı onların belgeseller üzerinde biraz
04:40konuşup belgesel sinema üzerine biraz söyleştik. Sonra ııı benim
04:44son yaptığım belgeselim onları izletip ııı belgesel üzerine
04:48sorularını aldım. Onları cevapladık. Iıı belgesel nedir,
04:52nasıl olmalıdır diye onların heyecanına ııı ben de birazcık
04:56katılmış oldum burada. Çok heyecan verici ııı yani ııı
05:00özellikle ııı bu alana olan duydukları ııı sevgi onları
05:05gerçekten ııı sadece deprem belgeseliyle değil sanıyorum
05:09ııı devamında da farklı belgesellerle besleyecek. Çünkü
05:13ııı bu alanı sevmişler ve sinemayla bir şeyler anlatmanın
05:16ııı tadına varmışlar. Birlikte çok iyi bir ekip olmuşlar.
05:20Hepsi her alanda çalışmış. Araştırmadan kameraya,
05:23kurgudan ııı mekan düzenlemesine, röportajlara
05:28kadar ııı çok mutluluk verici gerçekten ııı bu kadar yoğun
05:34duygulu, bu kadar birbirlerini iyi ııı anlayabilen ve bunu
05:37sinemaya aktarabilen bir kadın grubuyla karşılaşacağımı
05:40aslında düşünmemiştim gerçekten. Adıyamanlı kadınlar
05:43benim de gönlümü fethettiler. Atölyeye hayatımızı tamamen
05:46değiştirdi. Bugün Sayın Sevinç Balaoğlu bize eşlik etti. Iıı
05:50onun ııı yönetmenliğini ve kurgulamasını yaptığı Oya filmini
05:54izledik belgesel olarak. Iıı bizim belgeselimize de güzel bir
05:57şekilde ışık tutacağını düşünüyoruz. Iıı çok ince bir
06:00düşünce yaparak bize kameralarını hediye ettiler bu
06:03işin devamında. Sonsuz teşekkürlerimizi iletiyoruz ona.
06:06Altı Şubat bizim için hem ııı buruk hem de coşkulu bir şekilde
06:11geçecek açıkçası. Kalbimiz ikiye bölünmüş vaziyette. Hem
06:14kaybettiklerimizi hem de ııı bu çalışmalar içerisinde ne
06:17kadar güzel ilerlemeler kaydettiğimizi herkese
06:20gösterebilmek için mücadele veriyoruz. Memleketimizin
06:23sorunlarını kadınlar olarak neler yaşadığımızı dile
06:25getirmemiz için bizim için çok güzel bir avantajlı bir çalışım
06:29oldu. Devamının geleceğine inanıyoruz. Aynı zamanda
06:32kefensiz olarak gömülenlerimizin ııı bizleri bizlerde
06:36olan bir emanetini bu şekilde ııı yansıtarak onlara olan
06:40vefa borcumuzu ödemeyi düşünüyoruz. Bu atölye tabii ki
06:44hayatımızı çok değiştirdi. Asrın felaketinde çok şey
06:47yaşadık, çok acı yaşadık. Iıı birçok kaybımız oldu. Bu da bu
06:53durumdan dolayı çok yüreğimiz buruk. Hala aynı durumun
06:57içerisindeyiz. Iıı deprem zamanı ııı her bir birey için
07:01bir şeyler biz sağ çıkanlar bir şeyler yapmak istedik. Ama hiçbir
07:05şey yapamadık. Elimiz kolumuz bağlıydı. Iıı bu atölyeye
07:09başladıktan sonra hiç değilse ııı onlar için bir şeyler
07:13yapmamak istiyoruz. Iıı yani en azından onlar için ııı
07:17sesimizi duyuralım. Iıı gelecekte ııı herhangi bir
07:22felakette herkes de bizim ııı atölyemizde filmimizi
07:26izleyerek ııı belgeselimizi izleyerek en azından bizim
07:31yapamadığımız ııı şeyleri onlar öğrenip yapabilsinler.
Yorumlar