01:36Iıı
01:53Hikayesi şöyle kısaca ııı yaklaşık on beş sene o binada
01:57otuyorum. Işte bildiğiniz gibi ııı eşya taşırken bir
02:00kardeşimizden aldığım bir oyuncakla evimi süslemeye
02:03başladım. Oyuncak hevesini yavaş yavaş öyle derken daha da
02:06çoğaldı. Ama tabii ki şimdi ııı müteahhit geldi. Yıkacağını
02:10söyledi. Üzüntülü bir haber aldık. Onun için de şu anda
02:13yavaş yavaş oyuncaklarımız boşalıyor. Mahallenin insanları
02:16haberleri duymuşlar. Herkes üzülmüş. Herkes geliyor ne
02:19yapacaksın? Nereye gideceksin? Sen mahallenin Ecevit
02:22abisisin. Gitmeni istemiyoruz gibisine ııı destek olmaya
02:26çalışıyorlar. Ben de bilmiyorum. Bak daha şu anda
02:28herhangi bir şey yaptığım yok. Ama oyuncakların yıkılmasını
02:31oradaki bütün bu mahallenin güzelliğinin sokağın en güzel
02:34mahallesi ve eve gitmesine çok üzgünüm. Tamamen yıkılacak. Yani
02:38komple yıkacaklar ve sonra restore edecekler. Tabii ondan
02:40sonra nasıl bir sahneye bir şey çıkacak? Yine aynı bir
02:42görüntü olmayacak sanırım. Oyuncaklar olmayacak artık.
02:44Siz de yapmayı düşünüyorsunuz. Tekrar aynı taşındığınız bir
02:48yerde. Şimdi şöyle eğer öyle bir yer bulamam zaten de ama
02:50yine de bir yer bulursam yine iki üç tane oyuncağımda bir
02:52apartman da olsa bir şey de olsa yine aynısını koyacağım
02:54asayamadım.
03:27Iıı
03:51Beş kubuğu var.
03:57Bekliyoruz.
Yorumlar