00:00Çocuklık mesleği aslında çok güzel bir meslek fakat insanların çok sıcak bakmadığı bir meslek.
00:07Aslında insanlar yapmak istiyor fakat buraya gelip gördükleri zaman bir geri adım atıyorlar.
00:12Bundan bir üç yıl öncesinde, o zaman ben de daha yeni mesleğe yeni başlamıştım aslında.
00:17O zaman bir bayan yıkadım. Bayan geldi ama buradan cenaze geldi, biz içeriye aldık.
00:24Sonra arkasında böyle bir tanesi 6-7 yaşlarında, diğeri de 11 yaşlarında.
00:28İki erkek çocuğu vardı. O, annemi verin diye ağlıyordu.
00:33Sonra hani kendimi çok kötü hissetmiştim. Sonuçta benim de bir evladım var.
00:38Direkt aklıma kendi oğlum geldi. Çok farklı bir sahneydi.
00:43Bu mesleği severseniz devam edersiniz. Sevmezseniz hiçbir şekilde ilerleyemezsiniz.
00:48Dediğim gibi daha önce işte halk eğitim merkezleri cenaze kursları veriyor,
00:53cenaze hakkında bilgiler veriyor.
00:55İnsanlar toplum olarak bir bilgiye sahipler ama ciddi manada buraya geldikleri anda,
01:00cenazeyi gördükleri anda daha farklı yerlere gidiyor. Direkt geri vazgeçiyorlar.
01:05Ta ki kendi yakınları ölene kadar cenazeyle bir yüzleşme yaşayamıyorlar.
01:10Dizi bence çok hoş olmuş. Bizim aslında şöyle bir yerlere gerçekten böyle bir yere gidiyorsunuz mesela.
01:19Oraya ait hissetmiyorsunuz. Çünkü neden? İnsanlarla sohbet ediyorsunuz, konuşuyorsunuz.
01:23Ne iş yapıyorsunuz? Neyle meşgulsünüz? Ben gaztanım. Gaztan mı? Gaztan ne demek?
01:27Cenaze yakıyorum. Artık daha hiçbir şekilde sohbet edemiyoruz.
01:31Yahut yanımda oturuyorsa yanımdan kalkıyor. Mesela ki en çok benim duyduğum şey,
01:37senin elini değdiğini nasıl yiyorlar?
01:39Dizide de şöyle buraya değinmişler aslında. Çok hoşuma gitti.
01:43İnşallah hani toplumda bizim korkutucu insanlar olmadığımızı daha güzel bir şekilde anlatırlar.
Yorumlar