00:00İnsan hiç yaşıyor olduğu için utanır mı?
00:12Nefes aldığı için acı çeker mi?
00:16Kendi evladını severken aniden sızım sızım sızlar mı yüreği?
00:26Utanıyoruz.
00:28Acı çekiyoruz ve sızım sızım sızlıyor yüreğimiz o günden beri.
00:3888 yaşındayım. Bu yaşıma kadar savaş gördüm.
00:44Göç ettim, yokluk çektim, sevdiklerimi kaybettim.
00:48Ama bu yaşıma kadar yaşadığım en büyük acım nedir sorarsanız,
00:54İSİYAS derim. 6 Şubat depreminden beridir bir yanımız hep eksik.
01:02En mutlu olduğumuz anlarda bile içimizde büyüyen bir boşluk var.
01:11İSİYAS bizim için yıkılan bir otel değil, insanlığın enkazıdır.
01:19Pırıl pırıl çocuklarımızı, onların hayallerini ve geleceğini gömdüğümüz yerdir İSİYAS.
01:30Çaresizliğimizdir. Bir yürek yaramız var karanlıkta sakladığımız.
01:39Ve şimdi adalet için çoğaltacağız bu karanlığı.
01:44Çocuklarımız geri gelmeseler de belki yitirilen insanlık geri gelir diye
01:52İSİYAS'ta ağır ihmal ve olası kast ile kaybettiğimiz çocuklarımız için
02:00olası depremlerde başka çocuklar ölmesin diye emsal olacak bir karar için
02:07her gece saat 8'de adalet için 3 dakika karanlık.
02:14İSİYAS'ta işlenen cinayetle hayatlarımızı karanlığa gömdüler.
02:19Türkiye'de depremden dolayı binlerce insanın hayatı karanlığa gömüldü.
02:2522 Ekim İSİYAS duruşma tarihine kadar her gece 3 dakika karanlığa gömülüyoruz.
02:31Adalet olası kasla gelirse aydınlığı bir nebze olsun görebileceğiz.
Yorumlar