00:00Çocuklar çocuklar çocuklar
00:02Çocuklar çocuklar
00:04Çocuklar çocuklar
00:06Çocuklar çocuklar
00:08Çocuklar çocuklar
00:10Çocuklar çocuklar
00:12Çocuklar çocuklar
00:14Çocuklar çocuklar
00:16Çocuklar çocuklar
00:18Çocuklar çocuklar
00:20Çocuklar çocuklar
00:22Çocuklar çocuklar
00:24Çocuklar çocuklar
00:26Çocuklar çocuklar
00:28Çocuklar çocuklar
00:30Çocuklar çocuklar
00:32Çocuklar çocuklar
00:34Çocuklar çocuklar
00:36Çocuklar çocuklar
00:38Çocuklar çocuklar
00:40Çocuklar çocuklar
00:42Çocuklar çocuklar
00:44Çocuklar çocuklar
00:46Çocuklar çocuklar
00:48Çocuklar çocuklar
00:50Çocuklar çocuklar
00:52Çocuklar çocuklar
00:54Çocuklar çocuklar
00:56stuffed animal
00:58stuffed live
01:00stuffed live
01:02stuffed live
01:04zozo
01:06zozo
01:08zover
01:10zozovey
01:12zozo
01:14zozo
01:16zozovey
01:18zozo
01:20zozo
01:22zozo
01:24Evinizde kalemi alıp kağıt üzerine yazıları, yazma eylemini yapıyoruz değil mi güzel çocuklar?
01:32Başlıkta da yazdık.
01:442000 yılında Hatay'a, Antakya merkeze atanmıştım.
01:48Mesleğimin 23 yılı aynı şehirde geçti, farklı okullardan.
01:54Çok güzel, tadında bir hayatımız vardı ta ki 6 Şubat gecesine kadar.
02:00Biz de herkes gibi ertesi gün okul hazırlıklarımızı yapmıştık akşamdan.
02:04Maalesef derin uykumuzda, sabaha karşı büyük bir sarsıntı ve gürültüyle uyandık.
02:12Maalesef binamız sarsıntının ilk saniyelerinde, ikinci sarsıntıyı biz hatırlamıyoruz bile, çok çabuk yıkıldı.
02:22Çok güçlü bir uğultuyu hatırlıyorum.
02:25Ardından büyük bir hızla aşağıya doğru çöktüğümüzü hatırlıyorum.
02:31O gürültüyle birlikte yokuş aşağı iner gibi adeta.
02:35Binamızın aşağıya doğru kaydığını hatırlıyorum.
02:39Arkasından toz duman içerisindeydik.
02:43Öyle bir havayı soluduğumuzu hatırlıyorum.
02:47Binamız yere indikten sonra, altıncı kattan zemine indikten sonra, birkaç saniye içinde yukarıdan ayaklarıma doğru yine büyük bir cismin indiğini hatırlıyorum.
02:57Aslında o ana kadar sıkışık vaziyette değildim.
03:00Maalesef deprem durduktan sonra ya da o an için öyle hatırlıyorum.
03:05Ayaklarıma büyük bir ağırlığın çöktüğünü hissettim.
03:09İki ayağım da maalesef sıkışmıştı.
03:13İlk anda o acıyla herhalde burada kalacağım buradan çıkmam imkansız gibi düşünmüştüm.
03:20Bizim en büyük şansımız eşimin ilk saniyelerde hemen enkazdan çıkması oldu.
03:27Çocuklarımın odası hemen bizim odamızın yanındaydı.
03:31İki oğlum onuncu saatte öğleden sonra iki buçuk gibi çıkmışlar.
03:35Ayaklarımı kaybedeceğimi ilk anlarda fark etmiştim.
03:39Çünkü tarifi imkansız bir acıyla karşı karşıyaydım.
03:43O yaşıma kadar hiç hissetmediğim bazı acılar hissediyordum.
03:48Bir anda ne olduğunu anlamadığımız bir cehennemin içindeydik açıkçası.
03:54Çocuklarımın çıkışı yaşama dair ümitlerimi yeşertti.
03:58Onların ikisinde yürüyerek çıktığını gördüm.
04:00Çünkü bulunduğum noktadan dışarıya doğru bir küçük pencere vardı.
04:05Benim biraz üst kısmımda kalan.
04:08Oradan ikisinin de tahliye olduğunu gördüm.
04:11Bana baktıklarına gülümseyerek yürüyerek oradan ayrıldılar.
04:18Bunu görünce evet dedim.
04:21Ben de çocuklarımın arkasından mutlaka çıkmalıyım.
04:25Çıkmak durumundayım.
04:2724 saati bulmuştu artık oradaki durumum.
04:31Son saatler biraz daha sancılıydı.
04:34Biraz halüsinasyon görmeler, biraz hayali boyutlarda farklı görseller sanırım biraz zihnime geliyordu.
04:46Biraz uyumakla sanırım uyanmak arasındaydım.
04:50Kurtarma ekibi sağolsun caddemize geldiler.
04:56Evet 25. saatte gelen bir AFAD ekibi sağolsun.
05:00Uzun süre çalıştılar.
05:02Onlar geldikleri anda çıkmadım.
05:04Onlar sanırım 22-21. saatte yanımdaydılar.
05:073-4 saatlik çabayla çıkabildim.
05:10Ambulansla hemen Sahra Hastanesi'ne tahliyem oldu.
05:14Aynı gün ayağımdaki ciddiyetten dolayı beni Adana'ya sevk ettiler.
05:19Şehir Hastanesi'ne.
05:21Orada dahiliye yoğun bakımda bir hafta yattım.
05:27Sonrasında yine durumun kritikliğinden dolayı Gata'ya sevk edildim.
05:32Askeri uçakla.
05:34Gata'da bir buçuk ay yoğun bakım sürecim oldu.
05:37Yine dahiliye yoğun bakım.
05:39Plastik cerrahi, ortopedi hepsi birlikte sağolsun kontrollerini, takiplerini yaptılar.
05:46Tabii sol ayağımı kaybetmeden önce çok direndik.
05:51Hocalarım, hepsine minnettarım.
05:53Gata'daki tüm hocalara.
05:5510 Mart'ta sol ayağım alındı.
05:57Sonrasında bir buçuk yıl fizik tedavi.
05:59İzmir'e geldim.
06:01Ailem burada.
06:02Çocuklarım depremden bir hafta sonra İzmir'e gelmişlerdi.
06:06Ankara'da çok uzun süre kalınca biraz özlem duygusu girdi araya.
06:11Hem çocuklarım hem annemlerden dolayı 9 Eylül'e transferimi istedim.
06:169 Eylül'de yine iki aya yakın fizik tedavi bölümünde yattım.
06:21Orada fizik tedavi yaptım.
06:22Orada aynı zamanda ortez-protez bölümünde sol ayağımı protez edindim.
06:27Ayağa kalktım.
06:29İlk adımlarımı orada attım.
06:31Sağ ayağımda da düşük ayak olduğu için bir ayak bileğimin hareketini sağlayan AFO denilen bir cihaz var.
06:40O cihaz sayesinde sağ ayağımı kaybetmedim ama adım atmada sorun yaşıyorum.
06:44O cihazla sağ ayağımın hareketini sağlıyorum.
06:47Sol ayağımda da protez var.
06:49Acaba bu halde okula dönebilir miyim?
06:52Tekrar öğrencilerime kavuşabilir miyim diye çok istekliydim.
06:5623 yıllık öğretmenlik hayatı çok belki bir cümleyle ifade ediliyor ama
07:01çok klasik belki ama ben öğrencileri çok seviyorum.
07:07İlk hayalim de öğretmen olmaktı.
07:09Nihayet buna kavuşmuştum.
07:1123 yıl hiç doyamamıştım.
07:13Bu ayrılık mesleğime karşı hassasiyetimi, özlemimi daha da arttırdı.
07:19Çok daha büyük istekle, çok daha büyük motivasyonla tekrar memleketimde çocuklarla buluştum.
07:26Tabi ki ilk hafta çok gergindim.
07:2940 dakika ayakta kalabilecek miyim?
07:31Tahtayı rahat kullanabilecek miyim?
07:34Ama o 40 dakikanın 4 dakika gibi akıp gittiğini gördüm.
07:39Çok şükür deprem öncesi gibi yine branşımı öğrencilerimle, bilgilerimi paylaşabiliyorum.
07:47Bilgilerimde herhangi bir eksikliğin olmadığını sorgulamak, kendi zihnimi yoklamak çok mutlu ediyor beni.
07:55Her gün bir gün okula gideceğim, bir gün okul için bu alarm çalacak.
07:59Yine derse gireceğim, yine teneffüse çıkacağım, yine çocuklarımın gözünün içine bakacağım duygusuyla uyandım.
08:06İlk günlerde hep okula gideceğim duygusuyla, dürtüsüyle uyandım.
08:12Hep alışmışım akşamdan yatarken alarmı kurmayı.
08:16Hastanede bile bazı günler o reflekse kapıldım.
08:19Acaba yarın da okul var mı, yine alarmı kurmam gerekiyor mu diye.
08:23Bundan uzak kalmak zordu.
08:25Tekrar öğrencilere kavuşmak çok güzel, hayata tutunmak.
08:29Burada olmaktan, bu mesleği yapıyor olmaktan gurur duyuyorum.
08:34Çocuklarım ve benim için güzel bir eğitim öğretim yılı.
Yorumlar