00:00Ateşli olduğu söylendi. Hemşire hanıma rica ettim ateşine bakmasını. Hemşire hanım baktı 37'dedir.
00:07Ondan sonrasında hasta yakınlarına sordum herhangi bir ilaç var mıydı? Evet aldıklarını sordum.
00:12Allah'a emanet olun. Kirli, Allah'a emanet olun. Eve gidip isabet ediyoruz.
00:17Ancak tatmin olmadı. İçeride o sene ben de bu hastamı bekliyorum dedim.
00:22Ben baktım ki iş uzuyor. Hanımefendi kadına yumurta sürdürmeye çok niyetli.
00:29Hemşire hanıma bilgi verdim. İsterseniz ondan daha detaylı bilgi alabilirsiniz dedim.
00:34O sırada erkek olan kışınla içeri daldı. Daha buradan önce de bari tek başına sen mi öleceksin ben mi öleceğim diye telefonu gösterdik.
00:42Maşallah. Neyse ben hastam var. Masada otururken yine söyleyeyim.
00:50Hemşire hanım size bilgi verecektir. Dinlenirsiniz. Bir süreçtir bu. İyileşme sürecidir.
00:57Ancak erkek olan bu sefer kolundan tutup beni dışarı sürüklemeye çalışıp bakacaksın olan biri.
01:04Sonrasında oturan hastanın müdahalesiyle, son kolun olması lazım, elini kaldırıp vurmaya çalışırken o hastam ona müdahale edip tuttu.
01:18Onu dışarı çıkarırken bu sefer kadın olan benim boğazıma doğru sarıldı. O sırada ben bilgimi kaybettim.
01:26Çünkü muhtemelen asfipsi yani nefes alamadım. Ve dolayısıyla müdahale o saatten bir dakikada sonra başlıyormuş.
01:33Benim hatırladığım bir tema geldi.
01:35Kırkıncı yılında hemşire hanım ki hiçbir zaman böyle bir şey yaşamadım.
01:40Zaten genelde tartışmaya eğilimli bir yapım yok. Dolayısıyla hasta yakınlarında empati kurmaya daha eğilimli bir yapım var.
01:51O nedenle de bu tarzda bir olay ki geçmişte 112'de Bodrum, Ağacın'da çalıştığıma rağmen 8-9 yıl böyle bir olay patlıyordu.
02:01Kırkıncı yılında zihniyet dünyalarımız çok farklıymış. Dolayısıyla hizmet vermeye kesinlikle düşünmüyorum.
02:08Emekli mi olacaksınız hocam?
02:09Olur.
Yorumlar