00:00Gününü de çok iyi hatırlıyorum. Benim kardeşimin en küçük oğlu doğdu. 17 Kasım 2017.
00:07Sabah doğum haberi geldi.
00:09Ben de böyle gerçekten güzel bir gün. Hastaneye gideceğim, bebeği görmeye gideceğim.
00:13O sabah ben ölüyordum biliyor musun?
00:1617 Kasım 2017'de ben hayata son dakikaladım.
00:21Neden?
00:22Rasim beni boğuyordu.
00:24Eliyle, yani böyle.
00:26Boğazıma yapıştı.
00:27Neden?
00:29Bir şeydi.
00:32Yani, hani şimdi evin içinde bir sebep.
00:36Oğlun istediği şekilde davranmadı.
00:38Öfkesi büyüdü, büyüdü, büyüdü.
00:40Evde bir tek bizim çocuklara bakan yardımcı vardı. Çocuklar okuldaydı.
00:45Şunu hatırlıyorum şimdi. Benim boğazıma yapıştı.
00:48Tavana bakıyorum, nefes alamıyorum.
00:50Diyorum ki, yani bu öfke kontrol edilmezse,
00:52hani bir en fazla herhalde 5-10 saniyen var.
00:55Ama bu şekilde yeğenimin doğduğu ve daha çocukları 4 yaşında olduğu zaman ölemem.
01:00Bunu düşündüğümü hatırlıyorum.
01:01Yani nefes alamama duygulu 17 Kasım 2017'de o kadar net gördüm ki sana anlatamam.
Yorumlar