ihsan celep

cesur olmak mı?....

vız gelir bu hayatta...

ne cesur oldum, nede cesaretimi sınadım.
Tek kaygım hayatın beni sürüklediği yolun bilinmezliği.
Hayat öyle yollara sokuyor ki kaderim hep aynı hep yanlışlarla dolu kelimelerin cümlelerin bittiği son noktadayım ucu bucağı olmayan yanlışlar yumağı.......

Gülüp geçiyorum aslında, gülüp geçmek istiyorum!!! daha doğru bir cümle.

Hep acılara tutunuyorum...

Kollarımdan kayıp giden hayatın densizliğinde bağlanmışım
Yanlışlar diyarında sıramın gelmesini bekleyen bir kadavradan ne farkım varki........

Bir hipnozun içindeyim birisinin elini şıklatmasını bekliyorum olmayan bir varlık ve hipnozlu bir insan ne acayip kavramlar işte ben o kavramların ta ortasında yapa yalnız bir köşede bekliyorum....

Zamanı geçtim onlar geçmişte kalmış biliyorum...

Saygılar....

Hatırlattınız zaten biliyorduk öyle gözümün içine baka baka anlatmanız ayıp beeeee dermişim ne kadar argo bir cümleler yumağı benide kendinize benzettinizya gerisi hikaye vs.

Biliyorum bir cesaretim vardı atılırdım hiç düşünmeden denize dalardım ta derinlere...
Beni biryerlere sürüklemesinden korkmazcasına hiç çıkmaz istemezdim.Aslında isterdim, ama saplanırdım o denizin dibindeki balçığa depelenip dururdum komik halime gülerek.......sudan çıkdığım zaman bekleyenlere umursamazdım. Oysa orda bekleyen hep bir düşman eli bir düşman nefesiydi beni boğmak için beklerlerdi.
Ben ise onlara hep elimi uzatırdım kendimden emin bir şekilde ne cesaret miş ya diye düşünüyorum kor ateşin üzerinde çıplak ayaklarla yürüyenlerden ne farkımız varmışta iş işten geçmiş